Masukเขตถกรกำลังนัวจูบกับคนทีาี่ได้ชื่อว่าเป็นน้องเมียของเขาในอนาคตอยู่ในห้องน้ำชั้นล่างของบ้านภัครวัตร ชุดเดรสสีชมพูสวยวันนี้แตกต่างจากที่เจอครั้งที่แล้วนิดหน่อย แว่นตาถูกเขาดึงออกไปวางไว้เพราะไม่อยากให้มันขัดขวางการจูบระหว่างเขาและเธอ
ปลายจมูกโด่งไล้ไปที่คอสวย ทั้งเลียทั้งขบเม้มอย่างเอาแต่ใจ ถึงจะเสี่ยงไปหน่อยในสถานที่แบบนี้ แต่ในเมื่อเธอเสนอ ยังไงเขาก็ต้องสนอง
"ถ้าคุณทำหนูเสร็จที่นี่ได้ครั้งหนึ่ง คืนนี้หนูจะอยู่กับคุณทั้งคืนเลย"
"พูดแล้วนะ รู้ไหมว่าเด็กโกหกไม่ดี"
"หนูเป็นเด็กดีค่ะ หนูไม่เคยโกหก"
เขาได้ยินอย่างนั้นก็ยกยิ้ม มือบางจับเข็มขัดเขาแล้วตามด้วยปลดกระดุมกางเกงทันที เขตถกรมองมือเล็กที่จับเอาเอ็นอุ่นเขาออกมาแล้วใช้มือจับชักรูดมัน
"ซี๊ด แค่มือ ก็ดีขนาดนี้เลย" เขตถกรพูดไปตามตรง ไม่รู้ทำไมเด็กคนนี้มีอิทธิพลต่อความต้องการของเขานัก แทบจะเป็นไปได้ว่าเขาสามารถกินเธอซ้ำได้อย่างไม่มีวันเบื่ิอ
"หนูแค่ช่วยให้มันแข็ง แต่หนูไม่ทำมากกว่านี้นะคะ เป็นหน้าที่คุณที่ต้องทำให้หนูเสร็จ"
เด็กสาวกระซิบข้างหูเขาเสียงแผ่ว เขตถกรครางออกมทจากลำคอ คนตรงหน้าทำให้เขาแทบอยากจะคลั่งตาย แค่เธอเอามือสัมผัสแก่นกายของเขาก็แข็งจนปวดไปหมด
เขตถกรดันกายบางของเธอให้ชิดกำแพง ก่อนจะไล้ปลายจมูกไปตามกรอบหน้าลงมาที่ต้นคอขาว เขาสูดดมกลิ่นหอมเฉพาะของเธอ ดวงตาคมจ้องมองคนตรงหน้าที่หยิบลูกอมสตรอเบอร์รี่ที่เธอเคยให้เขาออกมา
เธอหยิบลูกอมเม็ดนั้นเข้าปากก่อนจะประกบจูบเขา กลิ่นหอมความเปรี้ยวอมหวานปะปนอยู่ในรสจูบนี้ มันหอมหวานเสียจนเขาไม่สามารถผละออกไปไหนได้เลย
"อร่อยจัง"
"มีตรงที่อร่อยกว่านี้อีกนะคะ"
"หืม?"
เขาเลิ่กคิ้วถามก่อนจะถูกเธอกดไหล่ให้เขาคุกเข่าลง ขาเรียวยกขึ้นพาดบนบ่าเขา เขตถกรมองกางเกงชั้นในสีหวานที่โผล่พ้นกระโปรงออกมา เขาเงยมองหน้าเธอแล้วยิ้มมุมปาก
ใบหน้าหล่อขยับเข้าหาส่วนกลางหว่างขาอย่างไม่นึกรังเกียจ เขาเกี่ยวเอากางเกงชั้นในของเธอให้อ้าออกแล้วใช้ปลายลิ้นร้อนตวัดฉกชิมน้ำหวานที่เริ่มจะปริ่มออกมา
"อื้ม อึ๊ อื้อ เลียอีก อ๊ะ อย่าหยุดนะคะ"
ยิ่งเห็นเธอบิดเร่าลิ้นร้อนก็ยิ่งตวัดให้เธอเสียวซ่าน นิ้วของเคล้นคลึงจึดกระสันของเธอไปด้วยพร้อมๆกับลิ้นที่ทำหน้าที่อย่างดี
นิ้วยาวถูกดันเข้าช่องทางรักที่ชื้นแฉะเต็มทีนั้นพร้อมกันสองนิ้ว เขาไม่รอช้าชักนิ้วเข้าออกจนเกิดเสียงที่กระทบกับความชื้นแฉะ
"อื้ม หวานมาก"
เสียงอื้ออึงของเขาที่ยังเลียและดูดดุนกลีบกุหลาบหวานของเธอดังขึ้น เด็กสาวแทบจะอ่อนระทวยไปทั้งร่างเมื่อนิ้วของเขาชักเข้าออกอย่างรวดเร็ว ทั้งลิิ้นร้อนก็ขยับเร็วด้วย
"อ๊า คุณเขต อื้อ อื้ม"
เธอจับข้อมือเขาเอาไว้แน่น และนั่นยิ่งทำให้เขตถกรชักเขเาออกเร็วขึ้นอีก มือของเธอที่จับเขาไม่ได้เพื่อให้เขาหยุด แต่เป็นสัญญาณว่าเธอเสียวจนแทบจะคลั่ง
"ชอบไหม? หืม" จ้วบ! เสียงที่เขาดูดจุดกระสันของเธอดังขึ้นพร้อมเธอที่กระตุกเกร็งจากความวาบหวาม
เขตถกรลุกขึ้นโอบประคองเอวบางของคนตัวเล็กที่แทบจะทรุดลง ก่อนจะยกตัวเธอขึ้นอุ้มแล้วขยับให้นั่งลงบนอ่างล้างหน้า เขาจับเอาแก่นกายที่ใหญ่ขึ้นจนปวดไปทั้งแท่งมาจ่อที่ปากทางรัก
ถูไถมันกับจุดกระสันของเธอไปมาก่อนจะดันเข้าไปในช่องทางรัก แม้จะดันเข้าไปได้ง่ายเพราะความชื้นแฉะ แต่ด้านในเธอก็ยังคงตอดรัดเป็นอย่างดี เขาขยับสะโพกเข้าออกเชื่องช้าเพื่อเตรียมพร้อม
"ใหญ่จังเลยค่ะ อื้อ หนูชอบของคุณจัง"
"ฉันก็ชอบของเธอ ชอบทุกอย่างของเธอเลย ซี๊ดด" เสียงกระซิบแสนแหบพร่าของเขาก็ยิ่งกระตุ้นอารมณ์ดิบเถื่อนของทั้งคู่ให้มากขึ้นไปอีก
เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้องน้ำของตีระกูลภัครวัตรเมื่อเขตถกรเริ่มเร่งจังหวะเร็วขึ้น เขาครางต่ำอย่างไม่ปกปิด ทุกคนวุ่นอยู่ในงานคงไม่มีใครมาได้ยิน หรือต่อให้ได้ยินก็ไม่มีวันกล้ายุ่งเรื่องของเขา
"อื้อ อึ๊ คุณเขต อื้ม อ๊ะ"
"เรียกชื่ออย่างนี้ อ่าส์ เดี๋ยวก็ไม่ได้โดนแค่รอบเดียว"
"อ๊ะ อ่า หนู อื้ม ก็ไม่ได้ห้ามนะคะ อื้ม ถ้าคุณไม่ได้อยากทำแค่รอบเดียว"
เขตถกรยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ เด็กคนนี้กำลังพูดเป็นนัยให้เขารับรู้ว่าเธอก็ปราถนาไม่ต่างจากเขา
เขาขยับสะโพกอย่างบ้าคลั่ง เสียงครางหวานยังคงดังเป็นระยะ เขาชอบที่เธอเองก็ไม่ปกปิด เขตถกรขยับถอนแก่นกายออก เขาหมุนให้เธอยืนหันหลัง ก่อนจะจับเธอให้ก้มโค้งลงแล้วจับมือเธอให้แตะที่อ่างล้างหน้าเพื่อค้ำยัน
"อื้ออ ลึก อ๊ะ ลึกมาก"
เธอครางเสียงหลงเมื่อเขาดันมาทางด้านหลัง มันลึกเสียจนเด็กสาวแทบสิ้นสติ มือหนาจับเอวบางเอาไว้เพื่อให้เขากระแทกกระทั้นได้ถนัด ดวงตาคมมองแผ่นหลังที่กระเพื่อมไปข้างหน้าตามแรงกระแทกของเขา
"อ่าส์ ซี๊ดดด โคตรดีเลย อื้ม เธอทำให้ฉันจะบ้าตาย"
เสียงครางหวานประสานกับเสียงครางทุ้มต่ำ โชคดีที่เสียงเพลงภายในงานเลี้ยงดังพอที่จะทำให้เสียงของพวกเขาไม่เล็ดรอดไปข้างนอก
เขตถกรถอยหลังไปนั่งลงบนชักโครก เขาดึงเธอให้ถอยตามมาโดยที่ไม่ถอนอก่นกายของเขาออก ทันทีที่เธอนั่งลงมาตามเขาก็กระแทกสะโพกสวนจึ้นไปอย่างจงใจ
กายเล็กถูกรั้งให้แผ่นหลังไปแนบชิดกับอกเขา มือข้างหนึ่งเขาบีบขยำอกอวบอิ่มของเธอ ส่วนอีกข้างคลึงจุดกระสันของเธอไปด้วยระหว่างทีากระแทกกระทั้นอยู่
ความเสียวซ่านทำคนตัวเล็กที่ถูกเขาครอบครองแทบบ้าคลั่ง ขืนเป็นอย่างนี้เขาคงทำให้เธอสุขสมในอีกไม่นานนี้แน่ เขตถกรรู้ดีอยู่แล้วว่ายังไงเขาก็ต้องชนะ เด็กคนนี้ก็แค่อยากหาอะไรมาเล่นสนุกกับเขาเท่านั้น
เขายกตัวเธอขึ้นแล้วหมุนให้เธอมานั่งคร่อมเขาอย่างประตันหน้ากัน เขตถกรมองมือเล็กที่จับแก่นกายของเขาดันเข้าไปเอง เธอจนับโยกสะโพกจนเขาต้องเม้มปากแน่น ใบหน้าหล่อก้มซุกที่อกอิ่มของเธอ เขาดึงรั้งให้ชุดเดรสของเธอล่นลงมากกว่าเก่า ก่อนจะใช้ปากดูดดุุนเม็ดบัวสีชมพูดอย่างนึกสนุก
"อื้ม อึ๊ คุณเขต อื้ม หนูชอบของคุณที่สุดเลย"
เธอรั้งใบหน้าของเขาให้เงยขึ้น ก่อนจะเริ่มนัวจูบเขาทั้งยังขยับสะโพกไม่หยุด เขตถกรที่ผละออกจากจูบหนักหน่วงเมื่อครู่หอบหายใจถี่ เขาทิ้งตัวพิงไปด้านหลัง มือสองข้างจับเอวคอดของคนที่ขยับไม่หยุด หลับตาแน่นรับสัมผัสเสียวซ่านที่รอคอยมานาน ในที่สุดก็ได้เจอเธออีกครั้งเสียที
"คุณ อื้อ ชอบหนูไหมคะ? อ่า อ๊ะ"
"ชอบสิ ซี๊ดด โคตรชอบเลย"
"ชอบมากกว่า อ๊ะ อ่า พี่นิราใช่ไหมคะ?"
เสียงครางหวานระหว่างที่ตั้งคำถามยิ่งเร้าอารมณ์ของเขตถกรได้เป็นอย่างดี เขาจับเอวเธอแน่นแล้วกระแทกสวนขึ้นไปเต็มแรงทั้งถี่รัว เพื่อสื่อให้เธอรู้ว่าเขาชอบเธอมากกว่าใครทั้งนั้น
"ไม่ใช่แค่นิรา อ่าส์ ฉันชอบเธอ มากกว่าผู้หญิงทุกคนที่ฉันเคยเอามา ซี๊ดด"
"ถ้าอย่างนั้น อ๊ะ อื้อ หลังจากนี้ก็เอาแค่หนูสิคะ อื้อ อึ๊ คุณเขต..."
คำเชื้อเชิญนี้ทำเขตถกรตาลุกวาวา นั่นก็เป็นสิ่งที่เขาแสนปราถนาซะด้วยสิ เป็นใครจะปฏิเสธ เขารั้งเธอมากอดแน่นแล้วขยับสะโพกสวนอย่างจงใจจนเธอครางลั่น
"ถ้าเธอรับปาก อื้ม ซี๊ดด ว่าจะให้ฉันเอาเธอ ทุกครั้งที่ฉันอยาก อ่าส์ ฉันก็จะมีแค่เธอ"
"อ๊ะ อึ๊ ได้สิคะ อื้ม หนูก็ชอบมากเวลาได้เอากับคุณ อื้ม ต่อจากนี้ก็เอาแค่หนูคนเดียวนะคะ คุณ อื้ม รับปากหนูแล้วนะ"
เขาไม่ได้พูดอะไรแต่ดึงรั้งเธอมาประกบจูบ เขาขยับปากเนิบนาบจนริมฝีปากสวยแทบจะติดมากับริมฝีปากของเขา
"อ่าส์ ฉันอยากจะบ้าตาย ซี๊ดด ตอดดีชิบ"
"หนูถือว่าคุณสัญญาแล้วนะคะ อ่า อ๊ะ ถ้าคุณผิดคำพูด อื้ม หนูจะลงโทษคุณ" ใบหน้าน่ารักซุกลงที่ไหล่เขาแล้วกัดไม่แรงนักราวกับเป็นคำเตือน การกระทำนั้นทำให้เขตถกรชอบใจไม่น้อย
เขตถกรดันเธอให้คุกเข่าแล้วก้มโค้งลงที่พื้น เขาดันแก่นกายเข้าช่องทางรักที่ชุ่มไปด้วยน้ำรักอีกครั้งแล้วกระแทกกระทั้นเต็มแรงจนเธอครางไม่เป็นภาษา
"อ่า อ๊ะ อ๊า คุณเขต อื้อ คุณเขตคะ"
เสียงครางหวานของเธอราวกับเชื้อเพลิงชั้นดีสำหรับเขตถกร ยิ่งเธอครางดังเท่าไหร่ก็ยิ่งเร้าให้เจากระแทกแรงมากขึ้นเท่านั้น
ปึ้ง! แรงค้ำยันที่มือและแรงกระแทกของเขาทำให้บานประตูเปิดออกไป ภายในบ้านภัครงัตรเงียบเชียบ มีเพียงแสงไฟสลัวจากงานที่สาดส่องเข้ามา
"อ่า อ๊ะ คุณเขตคะ อื้ม เดี๋ยวก่อน ประตูมัน....อื้อ อึ๊ อ๊ะ" เขตถกรไม่ฟังคำโต้แย้งของเธอ เขายังคงกระแทกกระทั้นต่อไปจนเธอโคลงเคลงไปทั้งร่าง
"อ่าส์ ประตูหรอ อื้ม แต่โทษทีนะ ฉัน ซี๊ด ไม่ไหวแล้ว"
สะโพกสอบขยับทั้งเร็วทั้งรุนแรงเป็นสัญญาณ เด็กสาวจิกเกร็งไปทั้งร่าง เธอไม่อาจกักกลั้นเสียงครางใด ดวงตากลมมองไฟจากภายในงานแล้วยิ้มอย่างเย้ยหยัน
"อ่า อ๊ะ คุณเขต เร็วอีกค่ะ อื้ม หนูจะ อ๊ะ หนูจะเสร็จแล้วค่ะ"
"ซี๊ดด พร้อมกันนะคนดี"
เขาก้มโค้งลงมากระซิบข้างหูแล้วขยับแรงขึ้นตามความปราถนา เสียงครางประสานกันลั่นก่อนจะกระตุกเกร็งกันทั้งคู่อย่างสุขสม
ปึก เด็กสาวทิ้งตัวลงนอนที่พื้นพร้อมกับเขาที่นอนทาบทับลงมา พักให้กายเหนื่อยสักครู่เขตถกรก็ค่อยถอนแก่นกายออก น้ำรักของเขาล้นออกจากช่องทางรักของเธอมันมากจนทำให้เขาต้องยิ้มออกมา
เขารั้งเธอให้ลุกขึ้นยืนแล้วช่วยจัดแจงชุดเดรสของเธอให้เรียบร้อย เขาจูบริมฝีปากบางแล้วผละออก ก่อนจะรวบมือเธอมาจับไว้แน่นแล้วออกแรงดึงให้เธอเดินตาม
"จะพาไปไหนคะ?"
"เธอบอกเองว่าถ้าฉันทำเธอเสร็จได้ เธอจะยอมฉันทั้งคืน" เขาเกลี่ยปรอยผมที่ปกหน้าเธอ ก่อนจะเช็ดซับเม็ดเหงื่อให้เธอแผ่วเบา
"แล้วจะพาหนูไปทำที่ไหนดีคะ?" นิ้วเรียวเกลี่ยไล้ที่น่าอกเขาอย่างยั่วเย้า
"ที่ที่จะไม่มีใครมารบกวนเรา ฉันอยากเอาแค่ไหนก็ได้ เธอจะครางแค่ไหนก็ได้ เตรียมตัวให้ดีเถอะ...."
"ฉันจะเอาจนเธอไม่กล้ามองหาใครอีกเลย
เขตถกรเดินเข้ามาในห้องนอนพร้อมกับถาดอาหารมื้อกลางวัน เขาได้ยินเสียงถอนหายใจของนิลินที่มองดูไอแพดก็พอจะรู้ว่าเธอถอนหายใจเรื่องอะไร เมื่อช่วงเช้าพึ่งมีข่าวใหญ่เกิดขึ้นที่ภัครวัตร นิราหลังจากเห็นว่าใครเป็นคนที่มีความสัมพันธ์ด้วยคืนนั้นก็ถึงกลับฆ่าดนัยทิ้ง สุดท้ายแล้วก็ถูกตามตัวเจอและจะต้องติดคุกเขาดึงไอแพดในมือเธอออกมาเพราะไม่อยากให้เธออ่านข่าวมากนัก แผลของนิลินยังไม่หายสนิทและต้องการเวลาในการพักฟื้น เขตถกรวางถาดอาหารมื้อเที่ยงสำหรับสองคนลงบนเตียง เมนูส่วนใหญ่เป็นเมนูที่แม่เขาตั้งใจทำเพื่อฟื้นฟูสภาพร่างกายของเธอ“ทานมื้อเที่ยงกันนะ”“คุณเขตก็ทานด้วยกันนะคะ”“แน่นอน ฉันเตรียมมานี่ไงมาทานพร้อมเธอ แต่เดี๋ยวจะป้อนเธอก่อนนะ” เขาตักอาหารขึ้นมาแล้วเป่าแผ่วเบาให้คลายความร้อนลงมือหนาประคองใต้ช้อนเพื่อกันอาหารหกเลอะเทอะแล้วป้อนเธอ เขาเห็นว่าเธอยิ้มรับกับรสชาติก็ทำให้เขายิ้มออกมาด้วยเหมือนกัน“คุณเขตพอตะรู้ไหมคะว่าคุณพ่อหายไปไหน หนูเห็นในข่าวมีแต่เรื่องของพี่นิรา” เขตถกรวางมือที่ถือช้อนลงก่อนจะรอบถอนหายใจ เขาบอกกลับเธอถึงการหายไปของนภัทรอย่างตรงไปตรงมา เราะทันทีที่นิราเกิดเรื่องอื้อฉาว นภัทรก็ใช้เ
โกดังลับตระกูลพิพัตรตรา“ปล่อยกู!!!” เขตถกรแค่นยิ้มเมื่อได้ยินเสียงตะโกนของปราณตั้งแต่เขายังไม่เดินก้าวเข้าประตู เขาเดินไปนั่งลงด้วยใบหน้าเรียบแต่ดวงตากลับแฝงไปด้วยความแข็งกร้าว เขารับเอาขวดที่ให้คนหาไว้มาถือในมือแล้วแตะลงที่กรอบหน้าของปราณแทนการข่มขู่“มึงคิดจะทำอะไร!!?”“แล้วมึงทำอะไรไว้ละ!” เพล้ง!!! เขาไม่อธิบายอะไรเพียงแค่ฟาดขวดในมือลงบนหัวของคนตรงหน้าเต็มแรง เขตถกรไม่ได้สนใจมือที่มีรอยขีดข่วนจากการถูกบาดแม้สักนิด ก่อนเขาจะรับเอาขวดแก้วอีกใบจากกิตติธรมาแล้วตบลงกับมือตัวเองไม่แรงนักเพื่อเร้าให้คนตรงหน้ารู้สึกกลัวขึ้นมา“กูตีไปแค่ทีเดียวเองนะ” เพล้ง!!! เขาฟาดขวดในมือลงไปที่หัวของมันอีกครั้ง มือหนากระชากผมของคนตรงหน้าเต็มแรงจนปราณร้องออกมาอย่างเจ็บปวด เขาไม่ได้สนใจเลือดที่ไหลนองเต็มกรอบหน้าของอีกคนแม้สักนิด“ไม่ว่ามึงจะทำไปเท่าไหร่ กูจะเอาคืนให้มากกว่านั้นอีก” น้ำเสียงเย็นยะเยือกของเขตถกรทำเอาปราณชาวาบไปทั้งตัว กิตติเดินเข้าไปกระชากคอเสื้อจนคนที่นั่งอยู่ถูกลากไปกับพื้น เชือกสีดำในมือของกิตติธรมัดเป็นปากปราณเอาไว้แน่นเพื่อไม่ให้ส่งเสียง“หึ ตอนมึงทำนิลิน นิลินก็คงดิ้นขอร้องมึงแบบน
เขตถกรทิ้งให้สองพ่อลูกยืนโกรธตัวสั่นอยู่ในสถานที่จัดงาน เงินหลายล้านที่เขาลุงทุนไปไม่ได้ทำเสียเปล่า ครั้งก่อนนิราเคยทำลายชีวิตนิลินด้วยข่าวปลอมในโลกออนไลน์ ครั้งนี้เขาก็จะทำเหมือนก่อน แตกต่างกันตรงที่ทุกสิ่งที่เขาเปิดเผยเป็นสิ่งที่นิราทำด้วยตนเองจริงกิตติธรกับนพดลกเาวขึ้นรถไปก่อน ส่วนเขาแค่กำลังจะก้าวขาก็ถูกนิรากระชากให้หันไปเต็มแรง เขาถอนหายใจแล้วมองคนตรงหน้าอย่างไม่สบอารมณ์"ถ้าพี่ทำกับนิแบบนี้ นิจะฟ้องหย่าพี่ พี่มีนังนิลินเป็นชู้ ยังไงนิก็ชนะ แล้วสุดท้ายของทั้งหมดที่เป็นสินสมรสก็ต้องแบ่งครึ่ง""ถ้าเธอฟ้อง ฉันก็จะฟ้องว่าเธอมีคนอื่น แถมยังมีลูกกับมันอีก อ่อ แล้วก็ก่อนจะฟ้องคิดให้ดีก่อนนะ เธอกำลังจะไม่เหลืออะไรอยู่แล้ว จะเอาเงินที่ไหนมาฟ้องฉัน" เขายื่นเอกสารอีกฉบับให้นิราดู มันเป็นเอกสารเกี่ยวกับการกู้ยืม และมีหลักฐานเป็นใบสลีปที่กิตติธรโอนเงินเข้าบัญชี"นี่พี่.... พี่คิดแผนมานานแล้วใช่ไหม!!""ความจริงฉันก็ไม่ได้จะเล่นแรงขนาดนี้หรอก แต่เพราะเธอยังคอยทำร้ายนิลิินอยู่เรื่อย ฉันก็เลยแค่อยากจะทำให้เธอรู้ว่าไม่ควรมาแตะคนของฉัน" เขาสะบัดนิราเต็มแรงจนนิราล้มลงที่พื้น แล้วก้าวขึ้นรถไป เขตถ
เขตถกรเดินออกมาที่หน้ากระจกแล้วดูความเรียบร้อยของตัวเอง สูทตัวหรูถูกเขากระชับเอาไว้แน่น ก่อนจะหันไปมองดูคนตัวเล็กที่ผลอยหลับอยู่บนเตียง เขาเผยรอยยิ้มเล็กน้อยตอนเห็นว่าเธอนอนคุดคู้อย่างน่ารัก คนตัวสูงเดินลงไปนั่งที่เตียงแผ่วเบาอย่างระวังไม่ให้รบกวนการนอนของเธอเขากระชับผ้าห่มให้คลุมกายเธออย่างมิดชิด กดปรับอุณหภูมิของเคริ่องปรับอากาศให้เป็นไปแบบที่เธอชอบ เขาลูบแก้มเนียนแล้วไม่ลืมที่จะก้มลงไปหอมเธอฟอดใหญ่ ขยับไล้ปลายจมูกมาหอมลงที่หน้าผากมลอยู่ครู่หนึ่ง“พักผ่อนนะ อีกแค่นิดเดียว ทุกอย่างก็จะจบแล้ว” เขาก้าวเดินออกไปหน้าประตูแล้วกดปิดไฟให้เหลือเพียงแสงสลัวหัวเตียงเพื่อให้เหมาะสำหรับการพักผ่อนทันทีที่ได้ยินเสียงรถเคลื่อนตัวออกไปจากตระกูลพิพัตรตราสักพักใหญ่ ความเงียบก็ถูกปกคลุมรอบบริเวณ นิลินลืมตาตื่นขึ้นในทันที เธอก้าวเดินลงไปที่ชั้นล่างของตัวบ้านอย่างระวัง แม่กับพี่สาวของเขาบินไปที่มาเก๊าตั้งแต่เมื่อเช้า ตอนนี้ในบ้านมีเพียงแค่เธอกับคนของเขาเท่านั้นคนตัวเล็กค่อยๆ เดินหลบไปทางหลังบ้าน โชคดีที่ในบ้านเหลือคนไม่มากนัก เพราะเขาต้องพาคนไปจัดการเรื่องใหญ่ที่งานเลี้ยงเปิดตัวโปรเจคในคืนนี้ ขาเรียวก
กระเป๋าเงินถูกวางลงก่อนกิตติธรและนพดลจะเปิดให้สองพ่อลูกตระกูลภัครวัตรได้ดู แววตาเป็นประกายยามมองเห็นเงินนั้นทำให้เขตถกรแค่นยิ้มเหยียดหยามแต่เพียงชั่วครู่เขาก็ทำสีหน้าเป็นปกติเพื่อไม่ให้ดูน่าสงสัยเขตถกรยื่นเอกสารสองฉบับให้กับสองพ่อลูกแล้วรอดูปฏิกิริยา ทันทีที่เห็นว่าทั้งสองคนกำลังพยายามอ่านรายละเอียดของเอกสารอย่างรอบคอบเกินไปเขาก็พยักหน้าส่งสัญญาณกับเพื่อนทันที กิตติธรดึงเอกสารสองฉบับคืนมาแล้วนั่งไขว้ห่างก่อนจะตีหน้าเรียบเฉย“อ่านนานขนาดนี้ ไม่ไว้ใจพวกผมหรอครับ?”“เอ่อ…ไม่ใช่นะคะพี่กิต พอดีนิกับคุณพ่อก็แค่อยากอ่านให้แน่ใจ”“พวกพี่ชวนคนร่วมทุนมาก็เยอะนะครับน้องนิริน ไม่เคยมีใครอ่านเอกสารนานเหมือนกับไม่ไว้ใจกันขนาดนี้มาก่อนเลย” นพดลพูดเสริมเข้าไปอีกจนนภัทรกับนิราแทบหน้าเสีย เขตถกรมองดูทั้งสองคนอย่างพิจารณาความคิด ก่อนจะทำทีจับไปที่ไหล่ของนพดลแล้วตบแผ่วเบา“พวกมึงก็ใจเย็นดิว่ะ เมียกูกับคุณพ่อก็แค่อยากอ่านเอกสารนิดหน่อย กูก็ลืมบอกไปว่ามึงไม่ชอบให้ใครทำเหมือนไม่ไว้ใจแบบนี้” นิรากับนภัทรรีบพยักหน้าตามที่เขตถกรพูดราวกับว่าเขาแก้ต่างได้อย่างถูกต้อง กิตติธรหยิบเอาเงินปึกใหญ่ออกมาวางตรงหน้า“
ไออุ่นจากแสงดาดสาดกระทบผิวกายเร้าให้เขตถกรลืมตาตื่นขึ้นมาก่อน เขาหรี่ตาปรับการมองเห็นก่อนจะหันมองคนตัวเล็กที่นอนอยู่ในอ้อมกอดทั้งร่างกายเปลือยเปล่า ปลายจมูกโด่งกดลงบนกลุ่มผมนุ่มของคนหลับไหลอย่างรักใคร่ มือหนาลูบแก้มนิ่มแล้วขยับไปใกล้หูจนลมหายใจรกรินทำให้เธอเริ่มขยับตัว“ตื่นได้แล้วคนดี สายแล้วนะ ไปทานมื้อเช้ากันเถอะ”“อื้อ คุณเขต….หนูขอนอนอีกหน่อยนะคะ” เธอขยับมานอนทาบทับตรงอกเขา ใบหน้าหวานถูไปมาราวกับออดอ้อนของเวลานอนต่อเพิ่มขึ้นอีกหน่อย จนเขตถกรอดไม่ได้ที่จะยิ้มเอ็นดู“อ้อนแบบนี้ก็แย่สิ”“วันนี้ต้องไปหาพี่นิราอีกแล้วหรอคะ?”“ใช่ แต่ไปไม่นาน…แล้วจะรีบกลับมา เธอไม่ต้องกังวลนะ วันนั้นก็บอกแล้วไงว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริงๆ” เขาย้ำคำแล้วหอมลงบนผมนุ่ม กลิ่นแชมพูกลิ่นโปรดของเขาที่ติดอยู่ที่ผมเธอมันทำให้เขาสูดดมความหอมนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าคนในอ้อมกอดเงยขึ้นมามองเขาก่อนจะขยับลุกขึ้นนั่งทั้งกระชับผ้าห่มให้ปกคลุมร่างกายเอาไว้ เขตถกรยังคงไล้มือไปตามแผ่นหลังเปลือยเปล่า มองดูใบหน้าง้ำงอนั้นด้วยความเอ็นดูที่มีเต็มอก“งอแงอะไร หืม?”“หนูรู้ค่ะว่าคุณคงไม่ทำอะไรแบบนั้นกับพี่นิรา แต่พอได้ยินคุณพูดหวานๆ แบ







