น้องแป้งสุดเนิร์ด ถือศีล กินมัง(กร)

น้องแป้งสุดเนิร์ด ถือศีล กินมัง(กร)

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-06-12
Oleh:  Peach PoyyTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
49Bab
1.9KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

พอดูรวม ๆ แล้วมีเสน่ห์เหลือเกิน.....คำนี้สามารถใช้อธิบายเกี่ยวกับน้องแป้งสุดเนิร์ดได้เป็นอย่างดี หน้าตาน่ารักระดับปานกลาง แต่ทว่ากลับมีเสน่ห์โดยธรรมชาติ ถึงไม่ได้สวยมาก แต่น่ามองจนไม่อาจละสายตา

Lihat lebih banyak

Bab 1

แนะนำเรื่อง

CAPÍTULO 1

Boston

Arthur Taylor

— Deveria tomar mais cuidado, desse lado fica o banheiro das mulheres! — A cor dos longos cabelos ruivos voando pelos meus braços, me chamaram a atenção. Quando ela falou, fiquei sem ar. Olhei nos seus olhos, e até parecia que eu havia voltado no tempo ou visto um fantasma. Era ela... com certeza era ela... a ruiva que procuro por oito anos seguidos e nunca mais encontrei.

Olhei para o seu corpo, agora cheio de curvas, num vestido discreto, longo e brilhante, na cor nude, e os mesmos olhos verdes.

— Você? — perguntei, colocando a minha mão sobre os seus ombros, mas ela se afastou.

— Você deve estar me confundindo com alguém, eu nem te conheço! — falou rude, e eu mal conseguia falar.

— Você me beijou na boate da principal a uns oito anos! — expliquei, mas ela movia a cabeça, negando.

— Há oito anos eu ainda nem frequentava boates! Agora me dá licença que hoje é uma noite importante! — falou, e me deixou de boca aberta, feito um tolo, ali sozinho.

Não consegui ficar parado e comecei a segui-la... não vou permitir que escape outra vez, preciso descobrir tudo sobre ela, ainda será minha, custe o que custar!

Um dos nossos sócios me salvou. Veio justamente me apresentar a ela, “Sophia”, agora sei o seu nome, então decidi lhe oferecer um ótimo trabalho na Argentina, porém ela assinaria dois contratos ao invés de um.

— Yuri! — chamei o meu assistente. — Preciso que redija dois documentos: um de contratação como minha assistente, e um contrato válido de casamento com os dados da mulher em branco, e amanhã bem cedo quero...

— Não acredito que encontrou a moça?Como foi isso? Ela lembra de você, aceitou se casar? Afinal fazem oito anos que a beijou e não viu mais... — balancei a cabeça.

— Logo lembrará, mas eu só saio daqui com ela, já está decidido. Faça o que pedi, e lembre-se: preciso de documentos válidos! — cobrei, e logo olhei para a entrada do salão...

— O que foi?

— Sophia trocou de vestido, o vermelho combinou muito bem com ela! — comentei ao vê-la.

— Então, se chama Sophia?

— Vou aproveitar que está sozinha e descobrir qual é a dela... — o encarei e saí.

Me aproximei da bela moça, que também retocou a maquiagem, o seu batom era bem vermelho.

— Com licença! — eu disse ao me aproximar. Ela me olhou do mesmo jeito da boate, eu me lembrei exatamente como foi.

— Você? — desceu os olhos pelo meu corpo, e pausou o olhar na minha boca.

— Da última vez que me olhou assim, eu fui beijado e nunca nem descobri o motivo! — sorri de canto.

— Caramba, quanto tempo! Eu estava fugindo de um relacionamento, ele era um idiota! — passou os dedos entre os cabelos levemente ondulados, percebi que estava mais desenvolta, com melhor postura, e não parecia nada perdida como minutos antes, mas fiquei incomodado.

Seria ela uma interesseira? Porque enquanto não sabia da minha posição me ignorou, disse até não me conhecer, e agora simplesmente voltou a ser como no dia em que a conheci?

— Não me lembrava dessa cicatriz! — Foi então que fixou os olhos na minha cicatriz, e isso não gostei, virei um pouco o rosto, essas coisas me incomodam, muito.

Ela ergueu a mão... segurei, não permito que ninguém encoste ali, nem mesmo a minha futura esposa.

— Olha só! Para que as coisas comecem bem entre a gente, nunca pergunte, ou encoste no meu rosto! — por um instante me olhou atravessada, mas logo sorriu.

— Está bem! Calma... eu apenas perguntei! — soltei a sua mão, e a chamaram. Por um momento tive a impressão que pronunciaram seu nome um pouco diferente, provavelmente é algum apelido.

Ela beijou a própria mão, e me mandou um beijo. Fiquei olhando-a de costas, e achei que no vermelho tem menos quadril e bunda, talvez o vestido a tenha deixado mais magra, analisei melhor as curvas nesse vestido, a bunda no outro estava mais saliente...

.

Enquanto ela assinava aqueles papéis, eu apenas a observei. O meu sexto sentido dizia para não confiar nela, mas eu possuía um desejo ardente por tê-la, e a faria minha. .

No outro dia:

Eu não desci do carro quando chegamos no local onde ela morava.

Sophia estava com um coque de velha, uma saia pra baixo dos joelhos, uma camisa muito formal, e um blazer antiquado. Usava um sapato fora de moda, e eu diria que só faltava os óculos de grau pra ficar mais brega, ela não parecia nada com aquela mulher de ontem, estava jogando comigo!

— Boa tarde! — eu apenas acenei.

— Trouxe todos os documentos?

— Sim, estão todos nessa bolsa preta! — mostrou uma bolsa horrorosa de couro meio gasto, parecia esfarelar.

— Ótimo! — precisaria ver isso, a minha esposa não pode andar assim. Bonita sei que ela é, mas “que os jogos comecem, minha cabelo de fogo!“ — Sorri em malícia.

.

"Dezessete horas depois, no meu apartamento na Argentina. Ela ficou olhando tudo.

— Eu não estou entendendo... eu ficarei em um apartamento tão luxuoso como este?"

— Sim! Me acompanhe!

— Mas... eu não posso pagar um aluguel tão alto...

— Eu já disse para entrar! Não tenho a noite toda, amanhã preciso trabalhar! — fui entrando no elevador, pois já estava ficando irritado de ter que explicar tudo.

Ao entrarmos, ela olhava por tudo, parecia inquieta, bem diferente da noite anterior aonde claramente tinha interesse em mim, ou no meu dinheiro.

— Você também ficará aqui? — perguntou ao me ver trancar a porta com a minha digital.

— Esse é o meu apartamento... na verdade, o nosso, agora! Provavelmente você leu tudo o que estava no contrato, não é? — me olhou estranho, estava nítido que não leu.

— Não sei... teve uma parte que não vi direito...

— Eu vou ser claro, porque não tenho a noite toda... você assinou um documento que te tornou a minha esposa, e a partir de agora exijo que cumpra com as suas obrigações! — negou movendo a cabeça, estava muito apavorada, colocou a mão na porta para tentar abrir. — Essa porta só abre com a minha digital...

— Você é louco? Eu não casei com ninguém, jamais me casaria com você, e aquela história toda de emprego? Era tudo mentira? — ela já estava quase chorando, até parece que ela não queria mesmo se casar comigo, muitas queriam estar no seu lugar, e eu também não suporto ver ninguém chorando.

— Você também assinou um contrato de emprego, ele é verdadeiro... só que como é minha esposa te deixo escolher se quer trabalhar, ou ficar em casa, tanto faz...

— EU NÃO SOU SUA ESPOSA! NÃO SOU! VOCÊ É UM MALUCO! GARANTO QUE NEM EMPRESA, TEM! QUER ME MANTER AQUI PRA QUÊ, VOCÊ NEM ME CONHECE!!! — ela literalmente surtou, arrancou os sapatos horrorosos e atacou em mim, completamente histérica, e quando vi que pegaria nas minhas esculturas caríssimas da coleção, corri até ela segurando os seus braços pra cima com força, e a empurrei contra a parede.

— Escuta aqui! Acho melhor você cooperar! Como senhora Taylor, terá a vida de luxo que sempre sonhou, comprarei tudo o que quiser, posso te levar para ver a sua mãe, e com o tempo até trazer ela pra cá, mas não vou tolerar esse tipo de comportamento. Se encostar nessas peças da coleção, vou ficar muito irritado e você não vai gostar nada! No local aonde fui treinado, e onde cresci, é o marido quem manda, e não conheço outro jeito de fazer um casamento funcionar!

— Me solta... — estava chorando. — Eu não vou quebrar nada... tá doendo o meu braço!

— Não gostei da nossa conversa de hoje, ruivinha... então já chega! Vá dormir, e descansar que amanhã conversamos melhor! Não vou te levar para a empresa por enquanto, por que não está preparada! — soltei os braços dela, e a deixei lá sozinha, as coisas estavam mais difíceis do que pensei...

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
49 Bab
แนะนำเรื่อง
น้องแป้งสุดเนิร์ดถือศีล กินมัง(กร) NC 18+********************⚠️spoiler⚠️มีเนื้อหาอ่อนไหว/ แนวs(ซาดิส)กับm(ชอบความเจ็บปวด)/ ภาพประกอบ 18-20+โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม********************นี่คือเรื่องราวความรักของพี่มังกือ และ น้องก้อนแป้งดราม่าน้อย แต่หวาน และ แซ่บร้อยเปอร์เซ็นต์!!!********************แป้งร่ำอายุ 22 ปีเรียนมหาลัยปีสี่ คณะนิเทศศาสตร์นิสัย :แป้งร่ำเป็นคนซื่อ(แต่ไม่บื้อ) ดูเรียบร้อย พูดน้อย มักแสดงสีหน้าตายด้านได้อย่างเป็นธรรมชาติ แต่อย่าได้เชื่อแค่เพียงสิ่งที่ตาเห็น เพราะแป้งไม่ได้แสดงทุกด้านออกมาทั้งหมด แป้งเป็นคนหน้าตาน่ารักระดับปานกลาง แต่ทว่ากลับมีเสน่ห์โดยธรรมชาติ ทั้งหน้าตา และ ท่าทางที่แสดงออกมา ถึงจะไม่ได้สวยมาก แต่น่ามองจนไม่อาจละสายตา ซึ่งการที่เธอเป็นแบบนั้นมันทำให้ใครบางคนหลงจนโงหัวไม่ขึ้น และหึงแบบไม่ลืมหูลืมตา เพราะกลัวจะโดนใครแย่งไปหากให้นิยามเกี่ยวกับแป้ง :แป้งเป็นเด็กดี ไม่ชอบโกหก มีอะไรก็จะพูดตรง ๆ ตัวอย่างเช่น "แป้งอยาก Xม ให้พี่มังกรค่ะ"มังกร ชื่อในวงการ คือ ดราก้อนอายุ 23 ปีตอนนี้เป็นนักแสดงชื่อดัง ที่ฝากผลงานไว้มากมายทั้งซีรีส์ และ
Baca selengkapnya
EP 1 แป้งอยู่ไหน!
บทนำ'ความกังวล ช่างเป็นสิ่งที่น่ารำคาญ' 'เพราะเธอมักจะได้รับความสนใจจากทุกคนโดยที่ไม่ต้องทำอะไรยิ่งใหญ่น่าสนใจ แต่ความเป็นธรรมชาติกลับสามารถเรียกพวกแมลงเม่าให้มาเกาะแกะอยู่บ่อยครั้ง ผมเลยติดนิสัยชอบสังเกตสีหน้า และ สายตาของคนอยู่เสมอ ถึงแม้จะโชคดีที่เธอไม่ค่อยสนใจอะไร นอกจากสิ่งที่ใส่ใจจริง ๆ เพราะงั้นเธอเลยไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองมีเสน่ห์มากแค่ไหน การกำจัดพวกสิ่งรบกวนใจจึงสามารถทำได้โดยง่าย แต่จะสามารถวางใจได้ยังไง ไม่มีอะไรการันตีได้เลยว่าเธอจะไม่ถูกใครแย่งไป ใจมันสงบไม่ลงเลยจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่ตอนแรกคิดว่าความคิดที่มีต่อเธอมันเป็นแค่ความสนใจใคร่รู้เฉย ๆ แต่ทว่าพอเอาเข้าจริงกลับถอนตัวไม่ขึ้น ได้พบ ได้พูดคุยกับเธอมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกปรารถนาในตัวเธอมากขึ้นเท่านั้น แค่คิดว่าอาจมีคนที่เป็นแบบผมเหมือนกัน แค่นี้ก็ทำให้วางใจไม่ลงแล้ว ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่อยากให้ใครรับรู้ถึงเสน่ห์ของเธอตลอดไป อยากให้มีแค่ผมคนเดียวที่ได้รู้ และ ให้เธอเป็นของผมแค่คนเดียวเท่านั้นก็พอ เสน่ห์ของเธอน่ะ ให้มีแค่ผมคนเดียวที่รู้ก็พอแล้ว''ซึ่งก่อนที่ใครจะได้แย่งเธอไป ผมก็แค่ต้องทำให้เธอมาเป็นของผมก่อนก็หมดเรื่องแล้ว''ส
Baca selengkapnya
EP 2 กระต่ายเป็นสัตว์กินเนื้อ มังกรเป็นสัตว์กินพืช
EP 2 กระต่ายเป็นสัตว์กินเนื้อ มังกรเป็นสัตว์กินพืช..................................จุ้บ ๆ จ้วบ ๆ ๆ"อึก! อืออ.....แป้ง~" มังกรส่งเสียงอื้ออึงในลำคอ ก่อนจะครางชื่อคนตัวเล็กที่กำลังฝังใบหน้าอยู่ตรงหว่างขาทั้งสองข้างของเขาในตอนนี้ไม่หยุดเพราะความเสียวซ่าน ยิ่งลูกโลหะที่ท้องลิ้นของคนตัวเล็กกลิ้งไปมาสัมผัสกับกลางกายเขามากเท่าไหร่ มังกรก็ยิ่งส่งเสียงกระเส่าออกมามากเท่านั้น ใครกันที่บอกว่ากระต่ายเป็นสัตว์กินพืช มังกรขอเถียงขาดใจเลยว่าแฟนสาวของเขาไม่ใช่พวกกินพืชแน่นอน สำหรับเขาแล้ว เธอเป็นคนที่อยู่จุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร“อืมม แป้ง.....จะใช้ลิ้นเก่งเกินไปแล้ว”มังกรเอ่ยชมแฟนสาวไม่ขาดปากเพราะเพียงแค่สอนไม่กี่ครั้งแฟนสาวของเขาก็สามารถนำคำสอนมาปรับใช้ได้เป็นอย่างดีจุ้บ ๆ จ้วบ ๆ ๆ"อึก.....อืออ อืม พอแล้วครับ" มังกรเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนจะใช้มือช้อนใบหน้าของแฟนสาวขึ้นอย่างแผ่วเบา“ทำไมแฟนพี่ถึงสวยขนาดนี้กันนะ (^_^) ”“พี่มังกรเอาแต่ชมแป้งแบบนี้ทุกวัน จนแป้งจะเผลอคิดว่าตัวเองสวยเหมือนนางฟ้าแล้วนะคะ” คนตัวเล็กที่กำลังถูกแฟนหนุ่มบีบแก้มด้วยความมันเขี้ยวอยู่เอ่ย“พี่พูดจริง ๆ นะครับ”“
Baca selengkapnya
EP 3 น้อง ม. 5 พี่ ม. 6
EP 3 น้อง ม. 5 พี่ ม. 6..................................6 ปีก่อนต่อไปนี้จะขอเล่าย้อนไปเมื่อหลายปีก่อน จุดเริ่มต้นเรื่องราวความรักของพี่มังกร และ น้องแป้งร่ำ(โรงเรียนพิรามาพิทยาคม)โรงเรียนเอกชนชื่อดังที่สามารถจุนักเรียนได้มากกว่าหนึ่งพันคน และ ท่ามกลางเหล่านักเรียนจำนวนมากนั้น มีนักเรียนชายอยู่คนหนึ่งที่มีชื่อเสียงโดงดังราวกับดารา เขาเป็นที่ชื่นชอบของทุกคน เก่งทั้งกีฬา หน้าตาก็ดี แถมมีเสน่ห์อีกต่างหาก นอกจากจะดังในโรงเรียนแล้วชื่อเสียงของเขาก็ยังลามไปต่างโรงเรียนจนมีสาว ๆ แอบมายื่นรอหน้าโรงเรียนอยู่บ่อยครั้ง11.00 น."กรี๊ด!!!!!! พี่มังกร" เสียงเชียร์ของสาว ๆ ดังลั่นสนามในยามที่มังกรกำลังเลี้ยงลูกบอลหลบคู่แข่งทีมฝั่งตรงข้ามด้วยท่าทางสุดเท่ตึก ตึก ตึก.....เสียงกรี๊ดที่แสนแสบแก้วหูทำเอาแป้งร่ำ เหลียวมองไปยังสนามบอลด้วยความสงสัย ว่าใครกันที่เป็นต้นเหตุทำให้สาว ๆ แหกปากโก่งคอราวกับไม่กลัวเจ็บคอได้ขนาดนี้"...................." ดวงตากลมโตที่ถูกพลางด้วยกรอบแว่นตาหนาจ้องมองไปยังร่างสูงของเดือนโรงเรียนคนดังในสนามด้วยสายตานิ่งเรียบไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ เพียงครู่หนึ่ง ก่อนที่จะเบนหน้ากลับมา
Baca selengkapnya
EP 4 เดือนโรงเรียน กับ เด็กเนิร์ดชมรมดนตรี
EP 4 เดือนโรงเรียน กับ เด็กเนิร์ดชมรมดนตรี..................................(โรงเรียนพิรามาพิทยาคม) ห้อง ม. 6/116.30 น.เต๊ง เต่ง เต้ง เต่ง เต๊ง เต่ง เต้ง เต่งเสียงกริ่งแจ้งเตือนสิ้นสุดการเรียนการสอนประจำวัน เหล่านักเรียนในห้องต่างทยอยเก็บกระเป๋าเตรียมกลับบ้าน"มังกร เดี๋ยวมึงต้องไปซ้อมร้องเพลงงานโรงเรียนใช่ปะ ให้กูรอไหม?" วินเอ่ยถามเพื่อนในขณะเก็บของเข้ากระเป๋า"มึงกลับเลยก็ได้ กูไม่รู้ว่าต้องซ้อมถึงกี่โมง" มังกรเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะสะพายกระเป๋าพาดบ่า ก่อนจะโบกมือลาเพื่อน"กูไปละ""เค บาย"ตึก ตึก ตึกร่างสูงย้ำเท้าไปตามทางเดินด้วยท่าทางสบาย ๆ ระหว่างทางที่เขาเดินผ่าน เหล่าสาว ๆ ก็มีท่าทีเอียงอายยามที่สบตากับเขา บางคนก็ยิ้มทักทาย บางคนก็เอ่ยทักทาย ซึ่งสิ่งเหล่านี้มันกลายเป็นเรื่องปกติธรรมดาสำหรับเขาไปซะแล้วห้องซ้อมดนตรีตึก.....ตอนนี้มังกรมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าห้องซ้อมดนตรีเป็นที่เรียบร้อย ภายในห้องซ้อมดนตรีดูเสียงดังวุ่นวาย เพราะเหล่านักดนตรีกำลังซักซ้อมดนตรีเพื่อที่จะเล่นในวันงานโรงเรียนที่ใกล้จะถึงนี้"อ้าวมังกรมาพอดีเลยลูก""มา ๆ เข้ามาซ้อมในห้อง (^_^) " อาจารย์สาววัยกลางคน
Baca selengkapnya
EP 5 โฟล์คซองงานโรงเรียน
EP 5 โฟล์คซองงานโรงเรียน..................................09.00 น.วันงานโรงเรียนหลายวันผ่านไป มังกร และ แป้งพวกเขาซ้อมดนตรีด้วยกันทุกวันหลังเลิกเรียน จนมังกรคิดว่าพวกเขาเป็นความสัมพันธ์ของคนที่รู้จักกันในระดับหนึ่งแล้ว ตอนนี้แป้งในสายตาของมังกรก็คือคนเนิร์ดพูดน้อย แต่ก็แอบเท่หน่อย ๆ ตอนเล่นกีตาร์"เครื่องดนตรีเซตเสร็จแล้วค่ะ" แป้งเอ่ยกับอาจารย์สาววัยกลางคน หลังจากที่ตั้งสายกีตาร์กับเครื่องเสียงเรียบร้อย โดยการแสดงวันนี้ของเธอกับมังกรจะเป็นการเล่นดนตรีแบบโฟล์คซอง มังกรที่เป็นเดือนโรงเรียนมีหน้าที่ร้องเพลงให้ความสุขกับทุกคน ส่วนแป้งมีหน้าที่เล่นกีตาร์ และ ร้องคอรัสให้"ถ้าเตรียมเรียบร้อยแล้วก็ประจำที่ได้เลยลูก" อาจารย์สาวเอ่ย ก่อนที่ทั้งมังกร และ แป้งจะเดินขึ้นไปประจำที่บนเวที"ฮู้ว~" มังกรผ่อนลมหายใจออกมาเบา ๆ เพื่อลดอาการตื่นเต้น ตอนนี้ที่สนามของโรงเรียนคลาคล่ำไปด้วยผู้คนที่มารอชมการแสดงของเขาแตะสัมผัสที่แสนแผ่วเบาที่หลังมือเรียกความสนใจของมังกรให้หันไปมอง ก่อนจะพบว่าเป็นแป้งนั่นเองที่เอานิ้วจิ้มแตะที่หลังมือเขาเบา ๆ "ไม่ต้องตื่นเต้นนะคะ""แค่ทำเหมือนที่เราซ้อมกันเอาไว้" แป้งเ
Baca selengkapnya
EP 6 ขาดเรียน
EP 6ขาดเรียน..................................07.00 น. (โรงเรียนพิรามาพิทยาคม) “ไอ้มังกร ทำไมวันนี้มึงมาเช้าจังวะ?”“ห้าววว กูยังง่วงอยู่เลย” วินถามเพื่อนด้วยความสงสัยในขณะที่เอาแต่ห้าวหวอด ๆ ไม่หยุด เพราะผิดวิสัยการมาโรงเรียนของเพื่อน ปกติแล้วมังกรจะมาโรงเรียนก่อนถึงเวลาเคารพธงชาติไม่เกินสิบนาที เรียกว่าไม่เช้า แต่ก็ไม่สาย แต่วันนี้ดันโทรมาปลุกเขาตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่เพื่อให้มาโรงเรียนด้วยกันอีก เขาเลยไม่รู้ว่าผีตัวไหนมาสิงเพื่อนตัวเองเข้า“มาเช้า ๆ บ้างจะตายหรือไง” มังกรเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะเดินเข้าไปในโรงเรียน ทว่าวินกลับสังเกตได้ถึงรอยยิ้มจาง ๆ ที่มุมปากของเพื่อน“ต้องมีอะไรแน่ ๆ คนขี้เสือกย่างเราต้องรู้ให้ได้ (¬_¬メ) .” วินพึมพำ ก่อนจะรีบวิ่งตามเพื่อนเข้าไปในโรงเรียนทันที07.45 น.“เออ วันหลังเรามาเช้า ๆ แบบนี้อีกก็ดีนะ จะได้มีเวลากินข้าวชิว ๆ แบบนี้” วินเอ่ยในขณะที่กำลังกอดคอมังกรเอาไว้ เพราะปกติมาสายไม่เคยได้กินข้าวเช้าจนท้องร้องในห้องเรียนทุกวัน“.......................” มังกรตอนนี้ไม่ได้สนใจคำพูดของเพื่อนเลยสักนิด เขาเอาแต่เหลียวซ้ายมองขวาราวกับกำลังมองหาใครบางคนอยู่“มึงมอ
Baca selengkapnya
EP 7 รวมวงเฉพาะกิจพิชิตใจเธอ
EP 7 รวมวงเฉพาะกิจพิชิตใจเธอ..................................12.00 น.โรงอาหาร"กินอะไรดีน๊าา" พิมพึมพำในขณะที่กอดคอของแป้งที่กำลังยืนเลือกเมนูอาหารอยู่ข้าง ๆ กัน"ไก่ทอด" แป้งพึมพำชื่อเมนูโปรดที่ต่อให้กินทุกวันก็ไม่เบื่อ"ไก่ ๆ ๆ ๆ กินทุกวันจนหน้าจะเป็นไก่อยู่แล้ว" พิมบ่น เพราะแป้งกินไก่ทอดทุกวันจริง ๆ"ก็เราชอบ""เพื่อนพี่ก็ชอบเหมือนกันครับ (^_^) " วินที่ไม่รู้ว่าแทรกตัวมาตั้งแต่เมื่อไหร่จู่ ๆ ก็เอ่ยขึ้น ทำให้สองสาวหันไปมองที่แถวก็พบว่ากลุ่มรุ่นพี่คนดังของโรงเรียนกำลังต่อแถวอยู่ที่ด้านหลังของเธอ"ไอ้ตัวเสนอหน้าเอ๊ย" มังกรที่ยืนอยู่ข้างหลังแป้งพึมพำเบา ๆ " (-_-) ?""หวัดดีครับ" มังกรเอ่ยด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ก่อนจะยกมือทักทายแป้งพอเป็นพิธี"สวัสดีค่ะ" แป้งค้อมหัวให้รุ่นพี่หนุ่มเบา ๆ "เขยิบเข้าไปพูดใกล้ ๆ สิวะ" วินกระซิบกระซาบในขณะที่เอาแต่ดันหลังเพื่อนไม่หยุด"คิดเรื่องที่พี่บอกหรือยังครับ (-////////-) " มังกรเอ่ยถามคนตัวเล็กตรงหน้า แต่ทว่าสายตาเขากลับจดจ้องไปที่ศีรษะคนตัวเล็กที่มีผมชี้ขึ้นมาประมาณสองเส้น 'มีผมชี้ด้วยสองเส้น.....น่ารักจังเลย' "แป้งตกลงค่ะ""แต่แป้งสะดวกซ้อมแ
Baca selengkapnya
EP 8 เวรกรรมของหนุ่มหล่อ
EP 8 เวรกรรมของหนุ่มหล่อ.................................."วันนี้หลังเลิกเรียนพี่รออยู่ที่เดิมนะครับ (-/////-) " มังกรเอ่ย ถึงแม้ช่วงแรก ๆ การเข้าหาแป้งจะเป็นเรื่องยากสำหรับเขา แต่ทว่าตอนนี้หลังจากมีเรื่องการประกวดวงดนตรีมาเป็นข้ออ้าง มันก็ทำให้เขาหาข้ออ้างที่จะเข้าหาแป้งได้ง่ายมากขึ้น"เข้าใจแล้วค่ะ" แป้งพยักหน้ารับหงึกหงัก ตอนนี้ทุกวันหลังเลิกเรียนเธอก็จะไปซ้อมดนตรีที่บ้านของมังกร โดยมังกรอาสาไปส่งเธอที่บ้านทุกวันจนเป็นกิจวัดแล้ว"แป้งไปเรียนก่อนนะคะ" "ครับ.....ตั้งใจเรียนนะ" "ค่ะ""พี่มังกรก็ด้วยนะคะ (^_^) " แป้งเอ่ย ก่อนจะส่งยิ้มหวานไปให้ ซึ่งนั่นทำเอามังกรนิ่งอึ้งไป เขายืนนิ่งอยู่กับที่ ถึงแม้ว่าแป้งจะเดินจากไปแล้วก็ตาม"ถึงกับแข็งเลยหรอวะไอ้มังกร""ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ" เหล่าเพื่อน ๆ ต่างเอ่ยแซวเขาไม่หยุด แต่ทว่ามังกรก็ไม่ได้สนใจ เพราะยังคงตกอยู่ในภวังค์อยู่'เฮือก! ยิ้มน่ารักชะมัด''เมื่อกี้เห็นฟันกระต่ายด้วย (≧□≦) 'ห้อง ม.5/1"ไอ้แป้งฉันรู้นะว่าแกกำลังทำอะไร (¬_¬メ) " "ทำอะไร (-_-) ?" "แกกำลังอ่อยพี่มังกรใช่ไหม?""คิดว่าไงล่ะ" แป้งเอ่ยเสียงเรียบ แต่ทว่ากลับยกยิ้มขึ้นที่มุมปาก"ใ
Baca selengkapnya
EP 8.2 เวรกรรมของหนุ่มหล่อ (เมิน)
EP 8.2 เวรกรรมของหนุ่มหล่อ (เมิน) ..................................บ้านมังกร"ไอ้มังกร""มึงไปทำอะไรให้น้องโกรธหรือเปล่า หรือ มึงทำตัวรุ่มร่ามใส่น้อง" เก้าเอ่ยในขณะที่มองแป้งที่กำลังนั่งซ้อนท้ายรถของวินกลับบ้าน ทั้ง ๆ ที่ปกติมังกรต้องไปส่งแท้ ๆ "กูไม่ได้ทำ (╰_╯) " มังกรเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ ตลอดเย็นวันนี้แป้งไม่ยอมคุยกับเขาเลย เธอเอาแต่คุยกับวิน และ คนอื่น ๆ มีแค่เขาคนเดียวที่แป้งเมินใส่"ถ้าไม่ใช่.....ถ้างั้นหรือน้องจะชอบไอ้วิน....." ยังไม่ทันที่เก้าจะเอ่ยจบประโยคก็ถูกมังกรมองตาเขียวใส่ด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์กึด!มังกรกำมือตัวเองแน่น คำพูดของเก้าทำเอาเขารู้สึกร้อนใจขึ้นมาแปลก ๆ'ถ้าน้องชอบไอ้วินขึ้นมาจริง ๆ จะทำไงดี!''เรามีสิทธิ์ทำอะไรได้บ้าง ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้เป็นอะไรกับน้องเลย แต่ทำไมถึงรู้สึกหึงหวงขนาดนี้''ไม่สบอารมณ์ชะมัด'วันต่อมา07.00 น."สวัสดีค่ะพี่วิน (^_^) " "พี่มังกรสวัสดีค่ะ" แป้งเอ่ยทักทายวินเสียงใสพร้อมกับส่งยิ้มหวานแลดูน่ารักไปให้หลังจากที่บังเอิญเจอกันหน้าโรงเรียน แต่ทว่ากลับทักทายมังกรด้วยน้ำเสียง และ ท่าทางที่แสนจะราบเรียบราวกับคนแปลกหน้า ก่อนจะเดินขึ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status