รุ่นพี่คนนี้พ่อของลูก (เซต รุ่นพี่)

รุ่นพี่คนนี้พ่อของลูก (เซต รุ่นพี่)

last update최신 업데이트 : 2025-06-07
언어: Thai
goodnovel16goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
53챕터
4.6K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

เธอบอกเขาว่าท้อง แต่เขาถามกลับว่า…ท้องกับใคร? เขามั่นใจว่าตัวเองป้องกัน แล้วเด็กทะลุถุงยางมาเกิดหรืออย่างไร

더 보기

1화

บทที่ 1 พี่คะ…หนูท้อง (1)

「江崎さん、こちらはスイスの自殺ほう助機関ですが、12月25日の安楽死を申請されたのはご本人でいらっしゃいますか?」

瑠奈のまつげがかすかに震えたが、声はとても落ち着いていた。

「はい」

「かしこまりました。申請はすでに承認されております。こちらから半月の猶予を差し上げますので、その間に後始末をお願いいたします」

電話が切れた直後、寝室のドアが勢いよく開かれた。

堀尾修は冷たい風をまとって入ってきて、彼女を見るなり笑顔で美しく包装されたプレゼントを差し出した。

「瑠奈、誕生日おめでとう」

瑠奈は穏やかに微笑んだ。

「私の誕生日は、昨日だったよ」

修の動きが一瞬止まり、顔に戸惑いと気まずさがよぎった。

「ごめん、最近仕事が忙しくてさ……」

そう言いながら、彼はしゃがんで手を伸ばし、彼女のふくらはぎに優しく手を当ててマッサージを始めた。話題を変えるように言った。

「今日、足はどう?」

力を入れすぎたせいか、彼の長い指は赤くなり、手の甲には浮き出た血管が目立っていた。

その手つきも力加減も専門的だったが、瑠奈は何の感覚もなかった。

返事がないことに気づき、修は顔を上げようとしたちょうどそのとき、ポケットの中のスマホが鳴った。

彼は画面を見て、登録された名前を確認した瞬間、思わず嬉しそうな笑みを浮かべた。

口に出しかけた言葉は頭の中から消え、彼はそのまま立ち上がり、一言だけ残して書斎へ向かった。

「ちょっと用事があるから、あとでまたマッサージするね」

瑠奈は何も言わず、静かに彼の背中を見送った。

彼の姿が完全にドアの向こうに消えても、彼女の脳裏には、さきほど彼が浮かべたあの隠しきれない笑顔がはっきりと残っていた。

それが仕事相手とのやり取りで出るような笑顔だろうか?

あんな心の底から嬉しそうな表情は、きっと「好きな人」を目の前にした時しか現れない。

あの笑顔は、彼女も何度も見てきたものだった。

高校時代の毎朝、彼女が慌ただしく牛乳を飲み終えて階段を降りると、目の前にはいつもあの笑顔の修がいた。彼は微笑みながら彼女に歩み寄り、重たいカバンを受け取り、彼女を自転車に乗せて一緒に登校していた。

あの頃、二人は18歳。まだ幼さの残る顔立ちに、青春のきらめきが宿り、互いしか見えていなかった。

幼い頃から一緒に育った二人は、まるで小説の定番のように、自然と惹かれ合って恋に落ちた。

学校にも親にも隠れて、こっそりと付き合い始めた。約束したのは、同じ大学に合格して、堂々と付き合おうという未来。

互いに支え合い、努力し、最終的に二人とも高得点で東大に合格した。

すべては順風満帆、完璧な未来のはずだった。

だが、事故が起こった。

入学の前日、二人は交通事故に巻き込まれた。危機が迫ったその瞬間、瑠奈は真っ先に修を突き飛ばした。

その日、彼は無傷で済んだが、彼女は両脚を失った。

泣きっ面に蜂とはこのことか。その年、彼女の両親は飛行機事故で亡くなり、あまりの出来事に心が耐えきれず、彼女はうつ病を発症した。

修は彼女を気遣い、大学を卒業するとすぐにプロポーズした。

絶対に君を裏切らない、と。そう誓ってくれた。

そして結婚してからの3年間、彼はその言葉どおりに過ごしていた。

……半月前に、彼の日記を見つけるまでは。

日々、彼女への愛を語っていた人は、日記ではその苦しみを吐き出していた。

そこにはこう書かれていた、

プロポーズは、義務感からのものだった。そうしなければ、世間から非難される気がした。

彼女と家にいると、息が詰まるような抑圧感に襲われ、彼女のそばにいる時間すべてが苦痛だと。

もし人生をやり直せるなら、彼女に助けてもらうくらいなら、むしろ自分が車椅子生活になっていた方がマシだった。少なくとも、こんな罪悪感に苛まれることもなかったと。

今、自分は別の女性に恋をしている。その子の名前は秋場 陽菜(あきば ひな)。情熱的で、明るく、太陽のような存在で、まるで事故前の瑠奈のようだった。

翌日、瑠奈のもとに陽菜からメッセージが届いた。

「修から聞いたけど、あんたの足って一生治らないんでしょ?これだけ長く付き合ってるなら、もう解放してあげられない?」

「知らないの?あんたのせいで彼、毎日すごく苦しんでるの。死にたいけど、死ねないの。瑠奈の面倒を見なきゃいけないって。とても可哀想だよ」

「私と出会わなければ、彼きっともう壊れてた。私は彼を大切に思ってるの。今、彼が好きなのは私。お願い、もう彼にすがらないで。離婚して、私たちの恋を応援してくれない?」

その後、一気に十数枚の親密な写真が送られてきた。

カメラの中心にいたのはすべて修。

彼は笑いながらコーヒーを淹れ、陽菜が自撮りを始めると顔を寄せてピースサイン。

山盛りのエビを剥いて、彼女の前に差し出し、指に付いたソースを丁寧に拭き取っていた。

海辺では、陽菜の足跡をなぞるように歩きながら、微笑んで大きな貝を彼女に渡していた。

写真を一枚ずつ見ていくうちに、瑠奈の胸は締め付けられ、息ができなくなった。ナイフで刺されたような痛みだった。

だが、もう涙は出なかった。

ただ空虚が広がっていた。

彼女はそのメッセージに返信しなかった。けれど、陽菜は止まらなかった。

それから毎日、新しい日常の写真が送られてきた。すべてに撮影日時の透かしが入っていた。

11月21日。夕陽の中、公園で二人は寄り添って歩いた。

11月26日。一緒に陶芸教室に行き、協力して花瓶を作った。

12月1日。コンサートに行き、音楽と未来について語り合った。

……

すべての写真の日時は、修が「残業中」と言っていた時間と一致していた。

そして昨日、彼女の誕生日。

彼女は一日中彼の帰りを待っていた。だが彼は、帰ってこなかった。

その理由は、陽菜と一緒に花火を見に行っていたからだった。

写真を見つめながら、瑠奈は笑って泣いた。

17歳の修は、17歳の瑠奈をあれほどまでに好きだった。

けれど、25歳の修は、もう25歳の瑠奈を愛してはいなかった。

その夜、彼女は窓辺に座って一夜を明かした。

そして翌朝、国外の自殺ほう助機関に資料を提出し、自らの人生に幕を引く申請をした。

【修、私にはもう、あなたしかいないの】

【でもあなたは、私をまるで化け物のように恐れている】

【だったら、もういい】

【あなたを解放する】

【そして、私自身も】

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
53 챕터
บทที่ 1 พี่คะ…หนูท้อง (1)
‘ถ้าเหงาก็ทักมานะ หรือโทรมาก็ได้’ห้าเดือนมาแล้วที่เฌอเคยได้ยินคำพูดนี้จากผู้ชายคนนั้นแต่เธอก็ยังไม่เคยทำอย่างที่เขาบอก อาจเป็นเพราะเธอไม่ได้เหงาหรือเป็นเพราะเขาไม่ใช่คนที่เธอสมควรทักทายกันไปอีก ตั้งมั่นกับตัวเองว่าชาตินี้ก็ไม่มีวันจะส่งข้อความไปหาเขาอีกแน่ ใครมันจะกล้า ก็ผู้ชายคนนั้นคือคนที่เธอเคยเสียตัวให้เพราะความเหลวไหลชั่ววูบจำได้แม่นว่าเธอเจอเขาตอนเมาแอ๋ สะดุดตาต้องใจกันในวันที่แอบพ่อและแม่เลี้ยงไปฉลองหลังเรียนจบกับเพื่อนสนิท พอเมาได้ที่ไม่รู้ทำยังไงถึงได้ตามไปนอนกับผู้ชายถึงห้อง ไม่ยอมกลับไปนอนบ้านเพื่อนอย่างที่ตั้งใจความผิดพลาดในคืนนั้นเป็นบทเรียนที่เตือนเธอตลอดระยะเวลาห้าเดือนที่ผ่านมาว่าเธอไม่ควรทำตัวแบบนั้นอีก ไม่คิดจะแตะเครื่องดื่มมึนเมาให้เสียคนอีกต่อไป จะตั้งใจเรียนให้จบแล้วออกไปใช้ชีวิตอิสระนอกบ้านไม่ต้องทนเป็นซินเดอเรลลาอยู่กับแม่เลี้ยงใจร้ายและน้องสาวต่างแม่อีกต่อไปทว่าตอนนี้มันกลับไม่เป็นอย่างใจคิดเมื่อมีบางสิ่งบางอย่างกำลังเติบโตขึ้นในร่างกายของเธอ สาวมหาวิทยาลัยชั้นปีที่หนึ่งหมาดๆ เข้ามาอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยได้เกือบเทอมต้องมาเผชิญกับปัญหาอันแสนหนักหนา“สวัสดีค่
더 보기
บทที่ 1 พี่คะ…หนูท้อง (2)
“เฌอท้องกับพี่ เราจะทำยังไงดี”คำว่าเราทำให้ใบหน้าคมคายร้อนวาบ ไม่ใช่เขินจัดแต่โกรธจัดเลยต่างหากเฌอเสียงสั่น มือสั่น ตัวสั่นสะท้าน ขอบตาที่แดงก่ำจากการนั่งร้องไห้มาร่วมชั่วโมงตอนนี้มันเริ่มมีน้ำใสเอ่อนองอีกครั้ง ยิ่งอีกฝ่ายเงียบเธอยิ่งรู้สึกใจหายวาบ(แล้วรู้ได้ไงว่าท้องกับฉันวะ) เขาเริ่มหัวเสีย เพราะมั่นใจว่าแต่ละครั้งที่เขามีเรื่องอย่างว่ากับใครเขาป้องกันทุกครั้งไม่ว่าจะเมาขนาดไหนเขาก็ไม่ลืมที่จะป้องกัน แล้วมันจะเป็นไปได้ยังไงว่าผู้หญิงคนนี้จะท้องกับเขา หรือยัยคนนี้เป็นพวกต้มตุ๋น เห็นเขาหล่อรวยแล้วโง่หรือไงวะ(ไม่มีทาง เธอเป็นพวกหลอกเอาเงินผู้ชายใช่ไหม)จริงอยู่ว่าเขาเป็นคนแรกของเธอ แต่มันก็เป็นไปได้ทั้งนั้น ผู้หญิงบางคนเดี๋ยวนี้ร้ายกาจจะตายไป“เฌอท้องจริงๆ จะพาไปตรวจก็ได้”(เสียเวลา ยังไงฉันก็มั่นใจว่าไม่ไปทำใครท้องแน่ ฉันป้องกัน)“แต่”เฌอริตาจุกที่อกและลำคอ เธอไม่มีอะไรจะพูดเพราะอีกฝ่ายก็มั่นใจขนาดนั้น เธอเองก็มั่นใจว่าวันนั้นเขาป้องกัน...แต่ทำไมถึงท้อง เรื่องแบบนี้เธอเองก็ไม่เคยมาก่อน(เธอไปนอนกับคนอื่นแล้วมาโทษฉันงั้นสิ มุกตื้นๆ คิดว่าผู้ชายเขาโง่เหรอ ง่ายกับใครอีกหลังจากฉันแ
더 보기
บทที่ 1 พี่คะ…หนูท้อง (3)
เฌอปาดน้ำตาที่ยังไม่แห้งดีออกจากพวงแก้มและขอบตาอย่างลวกๆ แล้วจิกตามองน้องสาวต่างสายเลือดเพื่อเค้นถาม ก่อนที่มันจะเอาไปพูดให้น้าเพียบกับพ่อฟัง“แม่! ยัยเฌอท้องอะแม่ มันท้อง!”เสียงของยัยตัวแสบดังไปทั่วบ้าน เผลอๆ อาจจะดังไปถึงข้างบ้านเลยด้วยซ้ำ เล่นเอาเธอโกรธจัดผลักเกลจนตัวไปกระแทกกับผนัง ก่อนจะเข้าไปตบตีซ้ำอีกรอบพร้อมกับเสียงตวาดและร้องไห้เธอไม่ใช่คนที่จะทำร้ายใครง่ายๆ แต่เธอเครียดกับเรื่องนี้มาหลายวันแล้วจนคิดหาทางออกไม่เจอ มันทำให้สติของเธอกระเจิงไปหมด ถือว่ายัยเกลคือที่ระบายความเครียดทั้งหมดแล้วกัน“หยุดเดี๋ยวนี้!” เสียงตะคอกของเพียบดังขึ้น ร่างของเฌอถูกกระชากออกจากตัวของเกลแล้วถูกผลักให้ล้มลงไปกองกับพื้นเธอไม่ใช่คนที่หาเรื่องใครก่อน ไม่ชอบการใช้กำลังมากกว่าสมองแต่ตอนนี้สมองเธอมันเหมือนใช้งานไม่ได้ชั่วขณะ ในเมื่อยัยเกลรนหาที่ก็รับแรงระบายนี้ไป“แม่ มันตบเกลแม่ ฮืออ”“มาตบลูกฉันทำไม! ลูกฉันไปทำอะไรให้!” แม่เลี้ยงใจร้ายทำท่าจะถลาเข้ามาหาเธอ มือวาดขึ้นกลางอากาศ ทว่ากลับมีเสียงหนึ่งขัดขึ้น“มีอะไรกัน “” พ่อ ยัยเฌอมันท้อง เกลได้ยินมันคุยโทรศัพท์ แล้วมันก็โกรธที่เกลรู้ไล่ตีเกลแบบนี้"ค
더 보기
บทที่ 2 เก็บไว้…(1)
หลังจากพ่อพาภรรยาคนใหม่เข้าบ้านเมื่อสิบปีก่อน ทำให้เงินทุกบาทจากพ่อและเรื่องในบ้านทั้งหมดถูกแม่เลี้ยงดูแล น้าเพียบจ่ายเงินให้เธอไปโรงเรียนวันละห้าสิบบาท ค่าข้าวที่โรงเรียนมัธยมจานละสี่สิบบาทแล้วเธอเหลือเงินเพียงสิบบาทจากโรงเรียนต้องนำมาเก็บออมบางวันเธอเลือกที่จะไม่ทานข้าว เปลี่ยนเป็นแซนด์วิชสักชิ้นให้พออิ่มท้องก็จะเหลือเงินเก็บวันละสามสิบกว่าเฌอริตาเคยมีเป้าหมายเมื่อหกปีก่อนตอนที่เธอขึ้นชั้นมัธยมว่าอยากมีเงินเก็บสักก้อน ไว้ซื้อของที่อยากได้แต่หลังจากสามปีผ่านไปเป้าหมายนั้นของเธอก็เปลี่ยนเธอเฝ้าบอกกับตัวเองทุกวันว่าจะต้องมีเงินสักก้อนเพื่อพาตัวเองออกไปอยู่ที่อื่น ที่ไม่ใช่บ้านหลังนี้ บ้านที่เหมือนเธออยู่ในนรก เหมือนเป็นคนรับใช้ เธอจึงศึกษาเรื่องการขายของออนไลน์และหาเงินจากช่องทางนั้นมาตลอดสามปีที่ผ่านมาจนจับทางได้“ป็อปแกอยู่ไหน”เฌอต่อสายไปหาเพื่อนสนิทที่เคยเรียนมัธยมด้วยกัน เป็นคนที่รู้ทุกเรื่องของเธอ ยกเว้นเรื่องล่าสุดที่ยังไม่ได้ปรึกษา เฌอริตารู้สึกว่ามันทำใจยากเหลือเกินถึงแม้ว่าจะเป็นเพื่อนสนิทที่คบกันมาเกือบหกปีแล้วก็ตาม(เป็นอะไรเฌอ แกร้องไห้ทำไม) ปลายสายร้อนใจเมื่อได้ยินเสีย
더 보기
บทที่ 2 เก็บไว้…(2)
ป็อปอุทานลั่นรถด้วยความตกใจ เหยียบเบรกจนหัวแทบทิ่ม กระเป๋าสัมภาระและกล่องหลายใบท้ายรถไหลมากองรวมกันด้านหน้าเกือบหมด ตอนขนขึ้นรถก็เกือบตายพ่อกับแม่เลี้ยงยืนมองไม่รั้งไว้สักคำ เวรกรรมแท้ๆ“แกพูดจริงเหรอยัยเฌอ” เธอถามย้ำเพราะไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง “ไม่ป้องกันเหรอวะ”“ถุงก็ใส่ ใส่ทุกรอบ”เธอตอบพลางหน้าร้อนวาบ จริงอยู่ว่าปกติกับเพื่อนก็พูดเรื่องแบบนี้กันบ้าง พูดเล่นกันขำๆ ไม่คิดว่าจะต้องมาพูดในสถานการณ์จริงแบบนี้“หลายรอบ”เฌอครางตอบในลำคอเสียงเบาถึงจะเป็นเพื่อนสนิทแต่มันก็น่าอายอยู่ดี“ถุงแตกหรือเปล่า”“ไม่รู้”“แล้วแกติดต่อเขาไหม”“โทรไปแล้ว” เธอตอบเสร็จก็ถอนหายใจออกมายาวเหยียดเพิ่งจะเข้าเรียนปีหนึ่งได้สามเดือนกว่าตอนนี้มาท้องแถมยังโดนไล่ออกจากบ้าน มีอะไรแย่ไปกว่านี้ไหม แต่ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะตัวเองทั้งนั้นจะโทษใครได้ ถ้าคืนนั้นไม่อยากรู้อยากลองคงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น“เขาว่าไง”“ก็ไม่รับ บอกว่าไม่ใช่เขาแน่นอน” เธอตอบ รู้อยู่แล้วว่ามันต้องเป็นอย่างนี้เขามีสิทธิ์ที่จะไม่รับ เขาไม่ผิด ในเมื่อเธอง่ายเอง ตัวเขาไม่ใช่ปัญหาสำหรับเธออยู่แล้ว ปัญหาของเธอตอนนี้คือจะทำอย่างไรกับลูกในท้องต่างห
더 보기
บทที่ 2 เก็บไว้…(3)
เฌอขมวดคิ้วมองเพื่อนสนิทสีหน้ารู้สึกผิดเมื่อคิดว่าต้องทำร้ายหนึ่งชีวิตที่อยู่ในท้องของตัวเอง ถึงแม้เธอจะเป็นเพียงเด็กอายุสิบแปดย่างสิบเก้าแต่ก็พอมีความคิดแล้ว รู้จักผิด ชอบ ชั่ว ดี มีความเมตตาเอ็นดูแล้วคงทำใจไม่ได้ที่จะให้มันเป็นอย่างนั้น“แล้วถ้าเก็บไว้แกจะไหวเหรอ เรื่องเรียนล่ะ ““ดรอปเรียนดีไหม ระหว่างนี้ก็จะหาตังให้ได้เยอะๆ”การได้ออกมาอยู่ตัวคนเดียวคงทำให้เธอมีเวลามากขึ้น ไม่ต้องหลบซ่อน เพราะก่อนหน้านี้หากแม่เลี้ยงหรือพ่อรู้ว่าเธอมีรายได้มันคงไม่ราบรื่นแบบนี้ เหมือนครั้งแรกที่เธอขายของได้เงินยังถูกแม่เลี้ยงยึดไปแล้วกล่าวหาว่าเฌอขโมยเงินแม่เลี้ยงไปอีกช่วงแรกเมื่อสามปีก่อนเฌอริตาลงทุนสั่งของพรีออเดอร์จากจีนมาขายผ่านแพลตฟอร์มขายสินค้าออนไลน์ ใช้ทุนเพียงสามพันกว่าบาทจากเงินที่เธอเก็บไว้เฌอศึกษาเรียนรู้จากการลองผิดลองถูกมาเรื่อยๆ จนกระทั่งจับทางตลาดได้ เธอเพิ่งรู้ว่าการขายสินค้าที่แตกต่างจากคนอื่นไม่ใช่แนวทางที่จะขายดี แต่การขายสินค้าที่กำลังเป็นกระแสต่างหากที่ทำให้คนมองเห็นสินค้ามากขึ้นทว่าข้อเสียก็มี สินค้าในกระแสมักจะมาเร็วไปเร็ว หากคนเลิกสนใจก็จะขายไม่ออก กลายเป็นสินค้าค้างสต็
더 보기
บทที่ 3 รับผิดชอบ…ตัวเอง (1)
หลังจากที่ผู้หญิงคนนั้นวางสายบูมก็ตั้งใจจะนอนต่อเพราะเมื่อคืนเขาไปเที่ยวและดื่มหนัก ร้านปิดแล้วยังดื่มต่อที่หอเพื่อนอีกยาว กลับมาถึงห้องก็ตอนตีสามครึ่ง กว่าจะได้นอนก็ตีสี่ คิดจะตื่นนอนสักเที่ยงหรือช่วงบ่าย ปิดไฟปิดกระจกและม่านทุกบานจนห้องมืดสนิทแถมเปิดเครื่องเปิดอากาศจนเย็นฉ่ำแต่แม่งมีคนโทรปลุกตอนแปดโมง!พอจะนอนต่อก็นอนไม่หลับเพราะเรื่องที่รบกวนจิตใจจากคนปลายสายนั้นทำเอาเส้นเลือดข้างขมับเขาปวดตุบ ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกล้าดีอย่างไรถึงมาทำให้เขาหงุดหงิดแต่เช้า มาบอกว่าท้องทั้งที่คนอย่างเขาป้องกันตลอด ถุงยางอนามัยแบบแพงที่สุดที่ต้องสั่งมาใช้เองเป็นพิเศษตามขนาดหายากไม่ได้โม้ครับ ของมันใหญ่จริง ถึงขั้นที่ผู้หญิงโทรมาโกหกว่าท้องก็คิดดูเถอะ“ไอ้ปืน มึงรู้จักคนชื่อเฌอไหม”เขาต่อสายถึงเพื่อนที่เรียนสาขาเดียวกัน ไม่ใช่เพื่อนสนิทแต่ก็ไปดื่มด้วยกันบ่อยครั้ง เพราะแบบนี้ถึงทำให้เขาไปเจอผู้หญิงที่ชื่อว่าเฌออะไรนั่นเอ๊ะเขาจำได้แล้ว คนที่สวยๆ แต่เรื่องบนเตียงห่วยแตก นอนเป็นตุ๊กตายางให้เอาอย่างเดียว แต่ให้อภัยเพราะยังซิงและสวยมาก สวยที่สุดในบรรดาผู้หญิงที่เขาเคยนอนด้วย(เฌอ เพื่อนน้องสาวกูเหรอ)“เออ
더 보기
บทที่ 3 รับผิดชอบ…ตัวเอง (2)
“ออกไปก็ไปให้รอด อย่ากลับมาให้คนในบ้านนี้เดือดร้อนอีกแล้วกัน!”เสียงจากคนในบ้านตะโกนออกมาจนเขาต้องหันไปมองตามเสียงนั้น ผู้หญิงที่ชื่อเฌอคนนั้นก็ตวัดสายตาไปมองด้วยสีหน้าไม่พอใจแล้วตะโกนใส่คนในบ้านนั้นอย่างไม่เกรงกลัวคนที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยถึงกับร้องว้าวออกมา ปากเก่งจริงคนสวย มิน่าถึงได้โดนไล่ออกมาแบบนั้น ที่แท้ก็หนีออกจากบ้าน คงร้อนเงินสิท่าไหนล่ะคนท้อง เขาก็ยังเห็นผู้หญิงตัวเล็ก ท้องไม่ป่อง เดินกระฉับกระเฉงขนของขึ้นหลังกระบะก่อนจะกระโดดขึ้นรถแล้วออกไปจากบ้านหลังนั้นคนท้องห้าเดือนมันต้องท้องป่องแล้วไหมวะเขาขับรถตามรถกระบะคันนั้นไปด้วยความอยากรู้ จนกระทั่งรถจอดติดตรงไฟแดงข้อความหนึ่งก็แจ้งเตือนมา เป็นข้อความจากคนที่เขากำลังขับรถตามอยู่นี้ ร่างสูงถึงกับเลิกคิ้ว ก่อนจะเปิดอานข้อความนั้น อ่านจบถึงกับหัวเราะกับตัวเองอย่างกับคนเป็นบ้าแต่ยัยนั่นบ้ากว่าเขาอีก คิดว่าตัวเองสมจริงมากมั้งCherrita : เรื่องนั้นอย่าเอาไปพูดให้ใครฟัง เฌอไม่คิดจะไปรบกวนอะไรพี่อยู่แล้ว ถ้าเป็นลูกผู้ชายพอ ขอแค่เรื่องเดียว ให้มันเป็นความลับสันกรามปูดขึ้นเป็นนูน นิ้วมือรัวลงกับหน้าจอ พิมพ์แล้วลบพิมพ์แล้วลบ เขาต้อง
더 보기
บทที่ 3 รับผิดชอบ…ตัวเอง (3)
“แกจะอยู่ที่นี่คนเดียวได้เหรอ กลางคืนมันเปลี่ยวนะแถวนี้ “” อยู่ได้ สบายมาก อีกสองร้านนั้นก็รู้จักเขาแล้วนะ เจ๊กุ้งเจ้าของตึก กับพี่มิ่งร้านตัดผม “เฌอตอบเพื่อนสนิทที่มองมาด้วยสีหน้าเป็นกังวล อาคารพาณิชย์ตรงนี้มีขนาดสองชั้นครึ่ง ชั้นบนมีห้องนอนและห้องน้ำมีครัวเล็กให้อยู่คนละฝั่งกับห้องนอน ชั้นล่างเป็นห้องโถงกว้างและมีห้องน้ำให้หนึ่งห้องใต้บันไดเฌอริตาคิดว่าสำหรับเธอที่ตรงนี้มันถูกมากและคุ้มมากเลยทีเดียว เพราะเธออยากใช้เป็นพื้นที่ทำสต็อคสินค้า มีที่พักในตัว ตอนส่งของก็เรียกรถขนส่งเข้ามารับซึ่งเธอดีลกับพนักงานเอาไว้แล้วไม่ต้องเดินทางเอง“แล้วนี่แกไปหาหมอหรือยัง”เพื่อนผู้ชายเพียงคนเดียวของเธอถาม แล้วก็ได้การส่ายหน้าเป็นคำตอบ เขาถึงกับเหนื่อยใจบอยมีพี่สาวหนึ่งคนแต่งงานและมีครอบครัวแล้ว มีลูกเล็กวัยสองขวบ เขาเห็นพี่สาวไปตรวจครรภ์และดูแลครรภ์กับหมอทุกเดือนตั้งแต่ท้องได้สองเดือนแล้ว“เดี๋ยวก็ว่าจะไปส่งมันนี่แหละ”“เดียวฉันไปส่งแกก็ได้นะ เคยพาพี่บุษไปบ่อย”“งั้นก็ไปด้วยกันหมดนี่เลย”เฌอพยักหน้าพลางหัวเราะทั้งน้ำตา ความรู้สึกตอนนี้เธอเองก็ไม่รู้ว่าอย่างไหนมันมีน้ำหนักมากกว่ากัน ทั้งเสียใจ ซ
더 보기
บทที่ 4 คนที่ชอบ (1)
เฌอริตามีเวลาอยู่กับตัวเองมากขึ้น ไม่ต้องตื่นเช้ามาหุงข้าว ล้างจานและทำกับข้าวให้ใครทานตอนเช้าตรู่ เธอมีเวลาพักผ่อนวันละแปดชั่วโมง มีเวลาทำของที่ตัวเองชอบทาน ไม่ได้ตามใจใครนอกจากตัวเอง ทานอาหารที่มีประโยชน์และจัดการยอดขายให้ขยับเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวได้ในเวลาเพียงไม่กี่เดือนแต่ขณะเดียวกันนั้นท้องก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้นจนทำให้เธอเดินเหินลำบาก การเดินขึ้นบันไดกลายเป็นเรื่องน่ากลัวสำหรับคุณแม่อายุครรภ์สามสิบสี่สัปดาห์มากเหลือเกิน จนเธอต้องจ้างช่างให้มาต่อเติมห้องห้องชั้นล่าง เก็บสต็อกสินค้าส่วนหนึ่งไว้ชั้นสองแทนจากออเดอร์ในแพลตฟอร์มเดียววันละสองร้อยออเดอร์ ปกติเธอต้องส่งของสามวันครั้งเพราะไม่มีเวลาแอบเข้ามาแพ็คของส่ง ทุกวันนี้เธอนั่งแพ็คกับลูกจ้างอีกสองคน ส่งของวันละสามถึงสี่ร้อยออเดอร์จากสามแพลตฟอร์มที่เพิ่งสร้างขึ้นใหม่ ด้วยฐานลูกค้าที่มีอยู่แล้วตอนนี้เพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวจากการทำโพรโมทผ่านโฆษณา“น้องเฌอขนส่งมารับของแล้วค่ะ พี่ยกไปหน้าร้านเลยนะ”“ค่ะ พี่คิ้มกับพี่สายมาช่วยยกตรงนี้ด้วยนะคะ”คิ้มเป็นแม่ลูกหนึ่งที่รู้จักกับบอย เพราะเคยรับจ้างเลี้ยงหลานคนแรกให้พี่สาว ส่วนสายเป็นหญิงวัยสี่สิบที่เ
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status