LOGINShare
ตอนที่ 27 เจ้านางพิ…
publish date:
2026-09-22 08:09:09ปัญหาเรื่องที่นอนถูกแก้ด้วยความจริงง่าย ๆ ว่า คีรินไม่สามารถนอนบนโซฟาได้
เพียงทดลองเอนตัวล
Latest chapter
บทเพลงเชื่อมรัก ตอนที่ 29 เช้าหลังคืนนั้น
แสงเช้าลอดผ่านช่องว่างระหว่างผ้าม่านเข้ามาเป็นเส้นบาง ๆลลินค่อย ๆ ลืมตาขึ้นสิ่งแรกที่เธอรับรู้คือมือของคีรินซึ่งยังคงจับมือเธออยู่ตรงกลางเตียงเมื่อคืนทั้งสองนอนหันหน้าเข้าหากัน โดยเว้นระยะเพียงเล็กน้อยเพื่อไม่ให้ร่างของลลินกระทบแผ่นหลังที่บาดเจ็บของเขา แต่ระหว่างหลับ ระยะห่างนั้นกลับลดลงโดยไม่รู้ตัวมือของทั้งคู่ประสานกันอยู่บนผ้าปูที่นอนศิลาสีขาวสงบนิ่งไม่มีแสงไม่มีภาพในอดีตมีเพียงความอบอุ่นจากฝ่ามือของคนตรงหน้าลลินเงยหน้ามองคีรินชายหนุ่มยังหลับอยู่ ใบหน้าดูอ่อนล้ากว่าปกติ คิ้วขมวดเล็กน้อยเหมือนแม้ในยามหลับ กล้ามเนื้อกลางหลังก็ยังส่งความเจ็บปวดรบกวนเธอพยายามดึงมือออกเบา ๆ เพื่อจะลุกไปหยิบยานิ้วของคีรินกลับกระชับขึ้นทันที“จะไปไหนครับ”เสียงของเขาแหบเพราะเพิ่งตื่น“เอายาให้คุณค่ะ”คีรินลืมตาขึ้นเขาพยายามขยับตัว แต่เพียงจะใช้แขนยันเตียง กล้ามเนื้อใต้สะบักก็ตึงจนใบหน้ากระตุกลลินรีบประคอง“อย่ารีบค่ะ”“ผมดีขึ้นแล้ว”“แต่หน้าคุณไม่ได้บอกแบบนั้นนะคะ”คีรินยอมนอนนิ่งใ
บทเพลงเชื่อมรัก ตอนที่ 28 ชื่อที่เราเลือกเอง
คีรินสะดุ้งตื่นการขยับกะทันหันทำให้ร่างพลิกไปด้านหลังทันทีที่รอยช้ำสัมผัสที่นอน ความเจ็บรุนแรงก็แล่นขึ้นมา“อึก…”เขารีบพลิกกลับมาตะแคงลลินลืมตาขึ้นพร้อมกัน“คีริน!”เธอลุกขึ้น แต่เขายกมือห้าม“ไม่เป็นไร—”เขาหยุดเอง ก่อนแก้คำ“เจ็บครับ แต่เดี๋ยวดีขึ้น”ลลินเปิดไฟข้างเตียงสีหน้าของเขาซีด เหงื่อบาง ๆ ปรากฏบนหน้าผากเธอช่วยประคองให้นั่งโดยไม่ดึงแขนแรง แล้วนำเจลเย็นกลับมาประคบ“คุณฝันเหมือนฉันหรือเปล่า”ลลินถามขณะวางเจลลงบนรอยช้ำ“ครับ”“ลินหลวงโตขึ้นแล้ว”“และเด็กชายชื่อคำริน”ลลินหยุดมือ“คีรินคะ”“ครับ”“ตอนอยู่ในห้องเก็บของ คุณบอกว่าฉันเรียกอะไรบางอย่างที่ไม่ใช่ชื่อคุณ”เธอเงยหน้า“ฉันเรียกชื่อนั้นค่ะ”คีรินนิ่งไปทั้งสองมองหน้ากันในแสงสลัวข้างเ
บทเพลงเชื่อมรัก ตอนที่ 27 เจ้านางพิ…
ปัญหาเรื่องที่นอนถูกแก้ด้วยความจริงง่าย ๆ ว่า คีรินไม่สามารถนอนบนโซฟาได้เพียงทดลองเอนตัวลง พื้นที่แคบกับพนักแข็งก็ทำให้รอยช้ำถูกกดจนเขาต้องลุกขึ้นทันทีลลินมองโดยไม่พูดอะไรคีรินเองก็ไม่พยายามเสนอว่าจะนั่งหลับอีกสุดท้ายทั้งสองจึงกลับมายืนข้างเตียงขนาดใหญ่“เราแบ่งคนละฝั่งค่ะ”ลลินกล่าว“ครับ”“และถ้าคุณปวด ให้ปลุกฉัน”“คุณเองก็เหมือนกัน ถ้าฝันร้ายหรือศิลามีปฏิกิริยา”“ตกลงค่ะ”หลังสิ่งที่เกิดขึ้น ทั้งคู่เข้าใจดีว่า เหตุผลที่ต้องการอยู่ใกล้กันไม่ใช่เรื่องสนุกหรือความตื่นเต้นจากการนอนร่วมเตียงพวกเขาเพียงต้องการลืมตาแล้วเห็นว่าอีกคนยังปลอดภัยคีรินต้องนอนตะแคง เพราะไม่สามารถกดหลังลงบนที่นอนได้ลลินช่วยจัดหมอนรองแขนกับลำตัว เพื่อไม่ให้เขาพลิกกลับโดยไม่ตั้งใจเมื่อปิดไฟ ทั้งสองนอนหันหน้าเข้าหากันโดยเว้นระยะเล็กน้อยแสงจากเมืองลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา“ปวดอยู่ไหมคะ”ลลินถาม“ยาทำให้
บทเพลงเชื่อมรัก ตอนที่ 26 สิ่งที่อยู่ในหีบ
หลังจัดการบาดแผล ทั้งสองจึงหันไปมองหีบไม้บนโต๊ะไม่มีใครรีบเปิดสิ่งซึ่งอยู่ภายในอาจเป็นเพียงกระดาษเก่า ภาพวาด และผ้าสีขาวแต่อาจเป็นต้นทางของทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นลลินนั่งลงบนพรมอีกฝั่งของโต๊ะคีรินกำลังจะนั่งตาม แต่การลดตัวลงต่ำทำให้หลังตึงจนต้องหยุด“นั่งเก้าอี้เถอะค่ะ”“คุณก็มานั่งข้างบน”สุดท้ายทั้งคู่จึงนั่งบนโซฟา โดยวางหีบไว้บนโต๊ะตรงหน้ากุญแจถูกส่งมาพร้อมซองเอกสารลลินเสียบกุญแจและหมุนช้า ๆเสียงกลไกเก่าดังขึ้นเมื่อเปิดฝา กลิ่นกระดาษสากับไม้เก่าก็ลอยออกมาของภายในยังคงเหมือนตอนอยู่บ้านธันวาภาพวาดเด็กหญิงข้างระนาดผ้าสีขาวบทกวีซึ่งขาดหายและเอกสารเก่าที่อ่านได้เพียงบางส่วนไม่มีข้อความใหม่ปรากฏไม่มีหน้ากระดาษพลิกเองทุกอย่างสงบนิ่ง รอให้คนตรงหน้าพยายามทำความเข้าใจด้วยตนเองลลินหยิบภาพวาดขึ้นมา“เธอชื่อลินหลวง”“ครับ”“ชายข้างระนาดน่าจะเป็นพ่อ”
บทเพลงเชื่อมรัก ตอนที่ 25 เงาเกวียนบนกระจกรถ
ธันวาถูกตรวจพบเพียงแผลแตกบริเวณศีรษะกับอาการฟกช้ำ ไม่มีเลือดออกภายในสมอง แต่แพทย์ต้องการให้พักสังเกตอาการจนถึงเช้าก่อนคีรินกับลลินออกจากโรงพยาบาล ธันวาโทรหาคนดูแลบ้านของตนเอง ขอให้นำกระเป๋าของลลินกับหีบไม้ไปส่งที่โรงแรม“แน่ใจหรือครับว่าจะให้เรานำหีบไป”คีรินถามผ่านโทรศัพท์“ของทั้งหมดเริ่มเคลื่อนไหวตั้งแต่คุณลลินมาถึง”ธันวาตอบเสียงของเขายังอ่อนจากอาการบาดเจ็บ“เก็บไว้ที่บ้านผมต่ออาจไม่ปลอดภัย และผมคิดว่า สิ่งในหีบเกี่ยวข้องกับพวกคุณมากกว่าผม”“แต่เราไม่รู้ว่าคนที่ส่งวิญญาณมาจะตามหาหีบหรือเปล่า”“เพราะแบบนั้นยิ่งไม่ควรปล่อยไว้ในบ้านที่ไม่มีระบบรักษาความปลอดภัย”ธันวาหยุดเล็กน้อย“คืนนี้นำไปเก็บกับพวกคุณก่อน พรุ่งนี้เราค่อยตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรต่อ”ลลินรับโทรศัพท์มา“คุณธันวาแน่ใจนะคะ”“ครับ”เขาตอบ“ตั้งแต่พบกล่อง ผมรู้สึกมาตลอดว่าตัวเองเป็นเพียงคนรักษามันชั่วคราว&rdqu
บทเพลงเชื่อมรัก ตอนที่ 24 ผู้หญิงในกระจก
เวลาเดียวกันในกรุงเทพฯ พิมพ์ดาวสะดุ้งตื่นขึ้นบนพื้นห้องนั่งเล่นความมืดปกคลุมห้อง ทั้งที่เธอจำได้ว่าก่อนหน้านี้ยังเป็นช่วงบ่ายเธอไม่รู้ว่าตนหมดสติไปนานเท่าไรสิ่งแรกที่รับรู้คือกลิ่นควันไฟมันติดอยู่ในจมูกและลำคอ รุนแรงจนเธอไอออกมาพิมพ์ดาวรีบลุก มองหาต้นเหตุไม่มีสิ่งใดไหม้ปลั๊กไฟทุกจุดปกติไม่มีควันลอยอยู่ในห้องแต่เสียงไม้แตกกับเปลวไฟยังดังอยู่ในหู ราวกับมีอาคารหลังหนึ่งกำลังถูกเผาอยู่หลังผนังเธอเดินเซไปยังกระจกภาพสะท้อนแสดงหญิงสาวในชุดทำงานธรรมดา ใบหน้าซีดและผมยุ่งเหยิงทว่าบนมือข้างขวาของเงาในกระจก มีแหวนทองโบราณวงใหญ่สวมอยู่พิมพ์ดาวก้มมองมือตัวเองไม่มีแหวนเมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง แหวนในกระจกยังอยู่นิ้วของเงาสะท้อนกำพัดสีเข้มไว้แน่น ทั้งที่มือจริงของเธอว่างเปล่า“ไม่…”พิมพ์ดาวถอยออกจากกระจกเงาในนั้นไม่ได้ถอยตามทันทีมันยังคงยืนอยู่ที่เดิมริมฝีปากขยับช้า ๆเขายิ้มให้นางอีกแล้ว“เธอไม่ใ
You May Also Like
ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ดอกท้อในสายลม38.4K viewsชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์35.6K viewsท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่146.8K viewsลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง137.6K viewsข้ามมาเป็นภรรยาผู้ไม่เอาไหนแห่งซัวเถา
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน1.3K viewsพี่หญิงอย่าทอดทิ้งข้า
เทียนสื่อ259 viewsประกาศิตทรราช
เพลงมีนา266 viewsสามีเจ้าขา อย่าเย็นชากับภรรยานักเลย
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า124 views
