สามีเจ้าขา โปรดมาอุ่นเตียงกับข้า 6

บทที่ 2.2 อยากแทรกไปที่ไหน

หญิงสาวกลั้นเสียงร้องแต่มิวายแอ่นสะโพกสอดรับกับอีกฝ่าย หน้าท้องแบนราบกระเพื่อมขึ้นลงพร้อมทั้งที่ยอดอกถูกดูดดึงจนเจ็บหนึบ นางจิกเล็บเข้ากับฟูกที่นอน เกร็งนิ้วเท้าเมื่อเขาดันมันเข้ามาเรื่อย ๆ

เหวยหรงตวัดลิ้นรัวเร็ว มืออีกข้างออกแรงบีบเคล้นจนเนื้อเนียนขึ้นรอยสีแดงจาง ๆ และเมื่อสิ่งที่เขารอคอยคือน้ำหวานเริ่มไหลอาบชโลมอีกครั้ง ชายหนุ่มก็ค่อย ๆ ขยับออกเบา ๆ ก่อนเสียบเข้าไปใหม่ในทันที

“อ๊า! มันอึดอัดจัง!” ซือเฟยบ่นระงมเสียงอ่อน นิ้วเรียวเล็กเผลอยกจิกเข้าบ่าอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว

“หึ ๆ เดี๋ยวเจ้าก็ชิน” เขากระซิบเสียงหวาน สอดลิ้นร้อนซอกไซรอบกรอบหู

“มันจั๊กจี๊นะ อ๊ะ! อ๊า” ไม่ทันที่หญิงสาวเอ่ยจนจบประโยค เขาออกแรงขยับแบบเดิมอีกครั้ง แต่ครานี้เข้าแนบแน่นมากกว่าทุกที

เหวยหรงไม่รอให้นางได้บ่นมากความ เขาออกแรงตรงสะโพกสอบซอยอย่างช้า ๆ แต่เนิบนาบให้นางได้คุ้นชินกับขนาดแก่นกายของเขา

หญิงสาวส่งเสียงหวาน เผลออ้าขาออกกว้างรับการกระแทกที่เพิ่มความเร็วขึ้น สลับกับการแอ่นสะโพกอวบและบิดเอวเล็กน้อยเมื่อความเสียวแล่นไปตามโสตประสาทในร่างกาย

“ส่งเสียงร้องมากกว่านี้” เหวยหรงกระซิบอีกครั้ง พลางซุกใบหน้าเข้าระหว่างอกอิ่ม ดอมดมกลิ่นหอมหวานที่พวยพุ่งไม่รู้จบ “ร้องครางให้ดังมากกว่านี้”

“อื้ออออ อ๊า! อ๊ะ! เสียวไปหมดแล้ว” ซือเฟยร้องระงมพร้อมทั้งหอบหายใจหนักข้อขึ้น

แต่ไม่ทันไรเหวยหรงจับหญิงสาวหมุนแล้วดึงสะโพกอวบให้ยกสูง จนนางที่ไม่ทันตั้งตัวตกใจไปตาม ๆ กัน อีกทั้งรับรู้ถึงแก่นกายของอีกฝ่ายที่แนบแน่นชิดภายในรูหวานมากขึ้น จนราวกับพวกนางประสานกันเป็นหนึ่งเดียว

“ท่านจะทำอะไร” ซือเฟยร้องเสียงหลง

เพี๊ยะ!

“อ๊า!”

“แบบนี้เสียวกว่าใช่มั้ยล่ะ” เหวยหรงหัวเราะ พร้อมขยำเนื้องอนสวยที่ขึ้นรอยสีแดงจาง ๆ “อ๊า! แบบนี้เข้าลึกเสียจริง”

ชายหนุ่มพึมพำพร้อมล็อกสะโพกงอนให้ทรงตัวได้ดี ก่อนออกแรงที่เพิ่มมากขึ้นจนเสียงร่างกายดังคลอเคลียกับเสียงเตียงเขยื้อน

หญิงสาวฟุบหน้าเข้ากับหมอนที่อยู่ไม่ไกล นางเอื้อมมือไปข้างหน้าหมายถ่ายเทความจุกเสียดในร่าง แต่เขากลับจับข้อศอกงามยกนางให้แอ่นขึ้น

ซือเฟยเบิกตากว้าง รับรู้ทุกสัมผัสภายในกายที่แนบชิดมากกว่าทุกที เขาออกแรงกระแทกย้อนสาวงามขึ้นจากทางข้างล่าง แทบพุ่งทะลวงไปถึงช่วงท้อง

“มันเสียวเกินไปแล้ว! มันเข้าลึกเกินไปแล้ว!” ซือเฟยร้องระงม ส่งเสียงครวญครางลั่นห้องนอนหนักมากขึ้นกว่าเดิม “ท่านรุนแรงเกินไปแล้ว”

“ข้าจะแตกแล้วซือเฟย ข้าจะฉีดน้ำเชื้อเข้าไปในตัวเจ้า!” ทว่าเหวยหรงไม่ฟังคำครหาของนาง เขาปล่อยข้อศอกนางข้างหนึ่ง ก่อนยึดแขนอีกข้างดึงนางไว้ให้ยังแอ่นหลังอยู่

“ไม่ไหวแล้ว ๆ” ซือเฟยร้องพึมพำ นางเคลื่อนมือข้างที่ว่างบดเบียดยังตุ่มไตให้เสร็จสมไปพร้อม ๆ กัน

“ฮูหยินที่รักของข้า อ๊า!”

“อื้อออ”

ท้ายที่สุดทั้งสองก็ถึงฝั่งฝัน เขาปล่อยแขนของนางแล้วโอบรอบเอวเล็ก ออกแรงขยับดันน้ำเชื้อให้ไหลเข้าไปจนในสุด

เสียงหอบหายใจของทั้งสองดังสอดประสาน หญิงสาวคิดว่าค่ำคืนนี้คงเพียงพอเสียแล้ว หากแต่ชายหนุ่มไม่คิดเช่นนั้น