บทเรียนร้อนรัก จากสามีผู้รุ่มร้อน

บทเรียนร้อนรัก จากสามีผู้รุ่มร้อน

last updateLast Updated : 2026-01-20
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
87Chapters
2.0Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

โฉมสะคราญ 4 นางที่มีปัญหาเรื่องของสามีเหมือนกัน โม๋ว์มี่ฮวากับสามีแสนร้ายกาจ ป๋ายกุยเหนียงกับสามีแสนเจ้าชู้ หลีอั๋นเฟยกับสามีจอมพิลึก และจ้าวซือเฟยกับสามีผู้อ่อนโยน ทั้งบทเพลงร้อนรักที่ใฝ่ฝัน ทั้งบุตรชายที่ถวิลหา แม้กระทั่งพฤติกรรมแปลกๆ ของสามี พวกนางล้วนแล้วประสบพบเจอด้วยกันแทบทั้งสิ้น หนทางเดียวที่จะได้ครอบครองสิ่งที่ต้องการ คือยาวิเศษที่ช่วยปลุกความเป็นชายเท่านั้น!

View More

Chapter 1

สามีเจ้าขา โปรดมาอุ่นเตียงกับข้า 1

Me llamo Lisandro Montiel. Soy cirujano.

Llevo muchos años casado con Violeta y cada noche que nos acostamos es como estacionar un vocho en un hangar: cero roce, cero sensación.

Estoy en plena madurez, con toda la sangre ardiendo y sin dónde desahogarme. Todos los días termino con todo azul, incómodo.

En la cabeza me aparece constantemente la hija de mi amigo Rogelio, y termino resolviéndolo a mano.

Solo así logro sentirme hombre de verdad.

La hija de Rogelio se llama Briseida. Acaba de cumplir dieciocho. El cuerpo que tiene es una maravilla.

Pechos grandes, nalgas firmes, piernas largas y cintura de avispa. Maldigo haber nacido veinte años antes; si no, habría hecho lo que fuera por conquistarla y probarla.

Este sábado Rogelio me invitó al Club Deportivo y dijo que llevaría a su hija.

Solo de imaginar a Briseida en traje de baño ya sentía que no iba a poder controlarme.

Rogelio notó que dudaba y me dijo:

—Oye, Montiel, ¿qué te pasa? Ella es prácticamente tu ahijada. No te pongas extraño.

Sonreí sin contestar. Él pensó que me daba pena por ser hombre y mujer, y que por eso me negaba.

Claro que no le podía decir lo que realmente me pasaba por la cabeza, así que asentí.

—Está bien, no te preocupes. De hecho nado bastante bien, así que le puedo enseñar unas cuantas cosas a Briseida.

Llegamos al club. Ella apareció con un bikini de tres piezas.

Me saludó toda contenta:

—¡Padrino! ¡Hola! Es mi primera vez en una piscina, así que tienes que enseñarme bien, ¿eh?

Vi su piel blanquísima, las piernas delineadas y estrechas, y sobre todo esos pechos enormes, casi sin nada que los cubriera, justo frente a mis ojos.

¡Y a tan corta distancia!

Solo quería ponerme sus piernas en los hombros y darle con todo.

Me obligué a no mirar hacia allá y me repetí en la mente:

“Rogelio está parado aquí al lado. No puedes permitirte ni un pensamiento sucio”.

—Espérenme un momento, voy a cambiarme el traje.

Entré al vestidor, me puse el bañador ajustado y, al bajar la vista, vi que ya tenía el bulto bien armado.

Volteé y ahí estaban las prendas que Briseida acababa de quitarse.

Se me detuvo el corazón.

El vestidor estaba vacío.

Agarré las copas del bikini, las acerqué a la nariz y aspiré con fuerza.

—Ah… —solté el aire largo—. El olor de una chica de dieciocho años es otra cosa.

Después de darme el gustito, las regresé rápido a su lugar.

Entonces vi que abajo había unas medias de red.

Quién iba a pensar que Briseida, con esa carita de niña buena, usara algo tan provocador.

Las tomé, les di una probadita. El sabor estaba perfecto: saladito.

Con solo eso, el deseo me explotó como volcán.

Pero no podía hacer nada. Me sentía a punto de reventar como globo.

Salí del vestidor. El club no estaba muy lleno; la gente estaba bien repartida.

Briseida me vio y clavó la mirada directo en mi bañador. Sus ojos brillaban de emoción.

Bajé la vista y comprobé que la carpa seguía armada.

Bien parado, bien marcado. Impresionante.

Me dio vergüenza. La cara me ardía, se me puso la piel chinita por todo el cuerpo.

Me acomodé rápido el bañador y caminé hacia Rogelio y Briseida.

Rogelio se rio y me dijo:

—Oye, Montiel, ni modo de disimular, ¿eh? Con Bri aquí presente… qué falta de decoro.

Él y yo siempre hemos sido muy relajados, así que no se enojó; al contrario, lo tomó a broma para sacarme del apuro.

Yo sonreí apenado e iba a explicar algo cuando, de pronto, Briseida se lanzó al agua.

Rogelio se tiró primero. Nadaba rápido y en un segundo ya estaba del otro lado.

Yo apenas iba a entrar cuando Briseida me agarró del brazo.

Tenía la mano suavecita, resbalosa sobre mi piel.

Volteé a verla. Ella puso voz de capricho:

—Padrino… ¿me enseñas a nadar, por favor? No sé.

Vi ese cuerpo rico y suave, escuché esa voz melosa que me erizaba los huesos… ¿cómo le iba a decir que no?

—Claro, te enseño cómo entrar al agua. Inclínate, levanta las pompis, estira los brazos hacia adelante. Recuerda, no te tenses, relájate.

Briseida hizo exactamente lo que le dije. Se dobló, empinó el trasero.

El bikini que traía era diminuto; al agacharse, me dejó ver casi todo.

Sobre todo las nalguitas… la separación del medio quedaba clarita.

Me puso la sangre a mil. Tragué saliva una y otra vez para calmar a la bestia que llevaba dentro.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
87 Chapters
สามีเจ้าขา โปรดมาอุ่นเตียงกับข้า 1
บทนำ 1ภายในเรือนที่ประดับตกแต่งอย่างสวยงามด้วยพรรณไม้หลากหลายชนิด และเครื่องเรือนที่นำเข้าจากทางเรือสำเภา บ่งบอกถึงฐานะของผู้เป็นเจ้าของได้อย่างดี เพราะไม่ว่าจะมองไปยังทิศทางก็มักสวยงามด้วยของล้ำค่าที่หาใดเปรียบยิ่งเมื่อร่างบางเพรียวระหงในชุดสีหวานก้าวเดินอย่างสง่างาม ยิ่งบ่งบอกได้ดีถึงความผู้ลากมากดีของเจ้าของเรือนแห่งสกุลจ้าวหญิงสาวที่ประดับตกแต่งด้วยเครื่องประดับดอกไม้หยกขาว แต่งแต้มสีสันบนหน้าจาง ๆอันพิถีพิถันเผยให้เห็นความงามแต่ดั้งเดิม ริมฝีปากอวบอิ่มสีหวานระบายยิ้มจาง ๆให้กับสาวใช้ที่ยืนทำความเครพอยู่รอบข้าง เพียงแค่รอยยิ้มของนางก็ใช่ว่าจะประเมินค่าได้จ้าวซือเฟยเป็นนามของฮูหยินเรือนแห่งนี้ ทุกคนต่างก็อิจฉาในชีวิตหลังแต่งงานของนาง เพราะสามีที่มีฐานะร่ำรวย และมีหน้าตาหล่อเหลา อีกทั้งยังเป็นสุภาพบุรุษที่แสนอ่อนโยนจนราวกับว่าเขานั้นถูกสั่งสอนมาอย่างดี ที่สำคัญมีเพียงซือเฟยเท่านั้นเป็นภรรยาและนายหญิงหนึ่งเดียวแห่งเรือนสกุลนี้แต่ทว่าทุกคนกลับไม่รู้ถึงความลำบากที่นางต้องเผชิญในทุกวี่วัน และเช่นเดียวกับเวลานี้ที่นางยืนอยู่หน้าประตูห้องเขียนหนังสืออันเรียบง่าย ขัดกับบรรยากาศแสนสุขส
Read more
สามีเจ้าขา โปรดมาอุ่นเตียงกับข้า 2
บทนำ 2ณ โรงเตี้ยมฟูฮวาภายในโรงเตี้ยมที่คึกคักไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตานี้ กลับมีห้องแห่งหนึ่งที่เงียบเหงา ภายในห้องแม้เต็มไปด้วยบรรดาสาวงามทั้งสี่คน ซึ่งพวกนางต่างก็ได้ศักดิ์เป็นฮูหยินที่เพียบพร้อมที่สุดแห่งยุค ถึงกระนั้นสีหน้าอมทุกข์ของพวกนางช่างขัดคำสรรเสริญเยินยอจากเหล่าชาวบ้านนักหนึ่งในนั้นคือจ้าวซือเฟยที่นั่งฟังสหายร่ายยาวถึงความหนักใจของสามีพวกนาง อันที่จริงนางเองก็อยากร่วมวงนินทาด้วย แต่ว่าทำได้เพียงพยักหน้าเข้าใจถึงความทุกข์ใจทั้งหลายจนกระทั่งเมื่อสหายคนหนึ่งหันมาทางนาง หญิงสาวผู้นั้นคว้าข้อมือเล็กมาเกาะกุมพร้อมปั้นหน้าใกล้ร้องไห้ไปทุกขณะจิต“ซือเฟยหนอซือเฟย เจ้านี่ช่างมีสามีที่ดีเสียจริง เขาคงดูแลเจ้าดีมากเลยกระมัง หรือว่าร่วมบทเพลงรักกับเจ้าอย่างเร่าร้อนหรือ” ป๋ายกุยเหนียง ฮูหยินแห่งคณะงิ้วเอ่ย ทว่านางกลับโดนหญิงที่นั่งข้าง ๆกันตีเสียงดังลั่น“กุยเหนียงเจ้าลืมไปแล้วหรือว่าพวกเรามารวมกันด้วยสาเหตุอันใด!” หลีอั๋นเฟย ฮูหยินของบัณฑิตหนุ่มอันดับหนึ่งเอ่ยเสียงเอ็ด พลางส่งสายตาขอโทษมาให้ซือเฟยด้วยเช่นกัน“เอาเถอะ ๆพวกเจ้าอย่าได้มาทะเลาะกันเองได้หรือไม่ พวกเราต่างก็มีสามีที่ไม่คิ
Read more
สามีเจ้าขา โปรดมาอุ่นเตียงกับข้า 3
บทที่ 1.1 ปลุกกำหนัดหลายวันผ่านไปจ้าวซือเฟยมองตัวเองผ่านกระจกสีขุ่น พลางคิดจินตนาการถึงคืนนี้ที่นางได้จัดเตรียมแผนการมาอย่างดี อย่างหนึ่งก็เพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการ ทว่าด้วยชุดเอี๊ยมสีหวานที่เผยเรือนร่างเกือบหมด ช่างทำให้นางอยากแทรกแผ่นดินหนีให้พ้นไปจากสถานการณ์ในอนาคตข้างหน้าแต่เมื่อฮึดหายใจอีกคราหนึ่ง ภายในใจของหญิงสาวก็สงบลงทันตา นางหยิบชุดมาคลุมร่างไว้หลวม ๆ ก่อนกำชับสาวใช้ทุกคนให้ทำตามคำสั่งที่ได้รับมอบหมายอย่างเคร่งครัดระหว่างทางจากห้องนอนจนถึงห้องเขียนหนังสือ หัวใจดวงน้อยเต้นแรงเสียจนอยากหันหลังหนีกลับห้อง แต่เมื่อฝ่าเท้ามาหยุดอยู่หน้าบานประตูกว้าง ความกล้าทั้งหลายก็กลับมาอีกครั้งหนึ่ง นางสูดลมหายใจส่งสายตาให้บ่าวชายหน้าห้องเขียนหนังสือ เป็นอันรู้กันถึงแผนการที่ได้ตระเตรียมเอาไว้“ฮูหยินขอพบขอรับ” บ่าวชายหน้าห้องรีบมารายงานนายท่านสกุลจ้าว ก่อนรีบหลุบตาต่ำไม่จ้องมองสาวงามในชุดวาบหวิวที่เดินย่างกรายเข้ามาในห้อง โดยไม่ต้องรีรอคำอนุญาตจากสามีเหวยหรงเงยหน้าขึ้นจากสมุดบันทึกเพื่อเห็นว่าภรรยาตนเองช่างเย้ายวนเพียงใด จนเขาเผลออ้าปากค้างอย่างลืมตัว ก่อนรีบหันไปไล่บ่าวทั้งหลายให้ออ
Read more
สามีเจ้าขา โปรดมาอุ่นเตียงกับข้า 4
บทที่ 1.2 ปลุกกำหนัด“ทะ ท่าน” ซือเฟยอ้าปากค้าง พลันกลืนน้ำลายด้วยความอับอาย “ถ้าไม่ใช่เพราะท่านเป็นเช่นนี้ ท่านคิดหรือว่าข้าอยากใช้ยากับท่าน!”เหวยหรงหันหน้าไปอีกทางอดกลั้นไม่มองหญิงสาว ท่าทางนิ่งเฉยเช่นนี้เรียกอาการเสียขวัญให้ฮูหยินของเขาได้มากโขนัก แต่ว่าเหวยหรงกลับไม่รู้ถึงจิตใจของนางในยามนี้ อาจเพราะเขาไม่อยากกระทำการต่ำช้ากับฮูหยินตนนางเม้มริมฝีปากแน่น ไม่เข้าใจว่าเหตุใดถึงกลายเป็นเช่นนี้อีกแล้ว ยิ่งท่าทางที่เขาแสดงออกมา ยิ่งทำให้นางขาดความมั่นใจเสียหมดสิ้น“ท่านอยากทำงานทั้งวี่ทั้งวันข้าไม่เคยว่า ท่านไม่ยอมมานอนกับข้าเอาแต่หมกตัวอยู่ในห้องนี้ ข้าก็เข้าใจ! แต่ท่านลืมไปแล้วหรือว่าข้าคือฮูหยินของท่าน! ท่านคิดว่าทุกคนจะมองข้าเป็นคนเช่นไร ที่สามีไม่มีความคิดอยากร่วมหอกับข้า!” ซือเฟยเอ่ยเสียงสั่น นัยน์ตาหวานเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำใสซือเฟยมองอีกฝ่ายด้วยแววตาเหนื่อยล้า นางหมดหนทางแล้วจริง ๆที่ให้อีกฝ่ายหลงใหลในตัวนาง เช่นนั้นแล้วเขาจะมาแต่งงานกับนางทำไม“ถ้าท่านอยากให้ข้าเป็นหญิงที่โดนนินทาทั่วบ้านทั่วเมืองท่านก็ทำสำเร็จแล้ว! เหวยหรง!”สองชั่วยามผ่านไปจ้าวซือเฟยนั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่บนตั
Read more
สามีเจ้าขา โปรดมาอุ่นเตียงกับข้า 5
บทที่ 2.1 อยากแทรกไปที่ไหนจ้าวเหวยหรงเอ่ยเสียงหวานก่อนพรมจูบเหนือทรวงอกแล้วใช้ลิ้นตวัดรอบยอดปทุมถัน ไม่ปล่อยให้ฮูหยินสาวได้เตรียมใจกับอารมณ์พลุ่งพล่านที่ควบคุมไม่อยู่นี้ หรือเป็นตัวเขาต่างหากที่เริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่ไหนใครว่าไม่อยากเป็นสัตว์ร้ายหื่นกระหายกันเล่านี่ยิ่งเสียกว่าสัตว์ร้ายพวกนั้นอีกปลายนิ้วเรียวยาวสอดใส่รูรักขยับเข้าออก พร้อมบดเบียดเหนือเม็ดละมุด ยิ่งเขาออกแรงขยับมากเพียงใด น้ำหวานสีใสยิ่งรินไหลจนอาบนิ้วเรียวทั้งสอง“อ๊ะ! ท่านพี่รุนแรงเกินไปแล้ว” ซือเฟยบ่นอุบ แหงนหน้าหลีกหนีความแปรปรวนภายในกายสาว“เจ้าอยากแทรกแผ่นดินหนีมิใช่หรือ เอาสิ!ข้าเองก็อยากรู้นักว่าเจ้าจะหนีไปที่ใด” ชายหนุ่มหัวเราะเบา ๆ แล้วดันต้นขางามให้แยกออก ก่อนเคลื่อนตัวลงต่ำตามเรือนร่างบางแ“สวยยิ่งนัก” เขาเอ่ยอีกครั้งพร้อมช้อนตามองหญิงงามที่หน้าขึ้นสีแดงระรื่น“แล้วยามปกติข้าไม่สวยหรือ” ซือเฟยเอ่ย หลุบตาไปอีกทาง“ยามปกติเจ้าก็สวย แต่ยามนี้ที่ร่างกายเจ้าเปลือยเปล่า มันวิเ
Read more
สามีเจ้าขา โปรดมาอุ่นเตียงกับข้า 6
บทที่ 2.2 อยากแทรกไปที่ไหนหญิงสาวกลั้นเสียงร้องแต่มิวายแอ่นสะโพกสอดรับกับอีกฝ่าย หน้าท้องแบนราบกระเพื่อมขึ้นลงพร้อมทั้งที่ยอดอกถูกดูดดึงจนเจ็บหนึบ นางจิกเล็บเข้ากับฟูกที่นอน เกร็งนิ้วเท้าเมื่อเขาดันมันเข้ามาเรื่อย ๆเหวยหรงตวัดลิ้นรัวเร็ว มืออีกข้างออกแรงบีบเคล้นจนเนื้อเนียนขึ้นรอยสีแดงจาง ๆ และเมื่อสิ่งที่เขารอคอยคือน้ำหวานเริ่มไหลอาบชโลมอีกครั้ง ชายหนุ่มก็ค่อย ๆ ขยับออกเบา ๆ ก่อนเสียบเข้าไปใหม่ในทันที“อ๊า! มันอึดอัดจัง!” ซือเฟยบ่นระงมเสียงอ่อน นิ้วเรียวเล็กเผลอยกจิกเข้าบ่าอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว“หึ ๆ เดี๋ยวเจ้าก็ชิน” เขากระซิบเสียงหวาน สอดลิ้นร้อนซอกไซรอบกรอบหู“มันจั๊กจี๊นะ อ๊ะ! อ๊า” ไม่ทันที่หญิงสาวเอ่ยจนจบประโยค เขาออกแรงขยับแบบเดิมอีกครั้ง แต่ครานี้เข้าแนบแน่นมากกว่าทุกทีเหวยหรงไม่รอให้นางได้บ่นมากความ เขาออกแรงตรงสะโพกสอบซอยอย่างช้า ๆ แต่เนิบนาบให้นางได้คุ้นชินกับขนาดแก่นกายของเขาหญิงสาวส่งเสียงหวาน เผลออ้าขาออกกว้างรับการกระแทกที่เพิ่มความเร็วขึ้น สลับกับการแอ่นสะโพกอวบและบิดเอวเล็กน้อยเมื่อค
Read more
สามีเจ้าขา โปรดมาอุ่นเตียงกับข้า 7
บทที่ 2.3 อยากแทรกไปที่ไหนเขาเชยคางมนให้หันมารับจุมพิต หมุนนางให้ขึ้นมานั่งคร่อมบนท่อนเอ็นที่ยังขยายใหญ่“ครั้งเดียวมันไม่พอหรอก” เหวยหรงเอ่ยพร้อมยกยิ้มกว้าง มองหญิงสาวหน้าขึ้นสีสลับทรวงอกที่ขยับอย่างช้า ๆ“ข้าเหนื่อยแล้วท่านพี่ ข้าอยากพักผ่อน” ซือเฟยละล่ำละลั่กเอ่ยเสียงใส นางพยายามปั้นยิ้มหวานให้กับเขาที่ยังคงหื่นกระหายไม่รู้จบ“เจ้าอยากมีค่ำคืนหวานล้ำร่วมกันกับข้ามิใช่หรือ เช่นนั้นก็มาต่อกันอีกรอบเถอะ” เขาเอ่ยพร้อมวางมือลงบนต้นขาอวบ“ท่านไม่เหนื่อยหรือ” นางกลืนน้ำลายดังอึก แล้ววางฝ่ามือแนบหน้าท้องแข็ง “ข้าเหนื่อยจริง ๆนะ อื้อออ”ราวกับชายหนุ่มไม่อยากได้ยินคำโกหก เขาออกแรงขยับเบา ๆสวนนางที่นั่งคร่อมอยู่บนท่อนรัก แม้ไม่ได้ออกแรงมากแต่มันก็สร้างความจุกเสียดต่อนางได้ดียิ่งนางแทบฟุบหน้าเข้ากับซอกคอหนา เนื้อกายละเอียดกระเพื่อมตามแรงขยับผสมแรงบีบของอีกฝ่าย หากว่าได้เห็นการเคลื่อนไหวด้วยสองตา มีหวังนางคงไม่กล้าสบตากับอีกฝ่ายแน่ ๆไม่คาดคิดเลยว่าพอได้ร่วมค่ำคืนหวานกับสามี มันจะหนักหน่วงเช่นนี้ ทั้ง
Read more
สามีเจ้าขา โปรดมาอุ่นเตียงกับข้า 8
บทที่ 3.1 น้ำร้อนกรุ่น ๆสองวันผ่านไปจ้าวซือเฟยทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ด้วยความเหนื่อยล้า สามีของนางพอเครื่องถูกจุดติดแล้วกลับมีอารมณ์รุนแรงยิ่งนัก แม้ปากบอกว่าพอรุ่งสางมาเยือนเขาจะปล่อยให้นางได้พักผ่อน แต่พอเอาเข้าจริงเขากลับเล้าโลมนางจนผ่านค่ำคืนไปอีกวันยังดีที่เขายอมปรานีให้นางได้พักทานอาหารดื่มน้ำบ้าง แต่มันก็มากเกินไปอยู่ดี“แสดงว่ายาตัวนั้นไม่จำเป็นแล้วจริง ๆ” นางบ่นอุบรินน้ำชากรุ่นร้อนให้กับตนเอง“นายหญิงเจ้าขา อีกไม่นานพวกข้าก็จะมีคุณหนูตัวน้อยให้ได้ดูแลแล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ” สาวใช้นางหนึ่งเอ่ยเสียงหวาน พลางทำให้คนอื่นพยักหน้าด้วยความตื่นเต้น“คิดเช่นนั้นหรือ?” ซือเฟยเลิกคิ้วข้างหนึ่งไม่ใช่ว่าต้องทำทุก ๆวันถึงเห็นผลแบบที่เหวยหรงว่าหรือ?“ก็ท่านแม่ข้าบอกว่า ทำกันแค่ครั้งเดียวเท่านั้น นางก็ตั้งครรภ์แล้วนะเจ้าคะ” สาวใช้ที่เด็กที่สุดเอ่ย แววตานางช่างใสซื่อจนซือเฟยรู้สึกว่าไม่มีทางพูดโป้ปดได้“อย่างงั้นเอง” ซือเฟยพยักหน้าเบา ๆ “เช่นน
Read more
สามีเจ้าขา โปรดมาอุ่นเตียงกับข้า 9
บทที่ 3.2 น้ำร้อนกรุ่นๆ ยามห้าย (21.00 – 22.59 น.) จ้าวเหวยหรงนั่งตรวจสอบรายการสินค้าทั้งหลายที่ทำการค้ามาได้เมื่อตอนกลางวัน แม้ว่าบุคคลกลุ่มนั้นมีจุดประสงค์อื่นที่ค่อนข้างชัดเจน ทว่าเขาเองก็หาได้สนใจ เพราะในยามนี้เขาได้รู้แล้วว่าช่วงเวลาที่ดีที่สุด คือช่วงเวลาที่ได้เห็นรอยยิ้มของฮูหยินเมื่อดวงหน้าเล็กที่เคล้าไปด้วยความหวานนุ่มนวลฉายชัดขึ้นในภาพจำ เขามิอาจหุบยิ้มได้เมื่อนึกขึ้นได้ว่าแม่คนงามผู้นั้นหน้าแดงแจ๋เพียงใด ตอนเห็นเขาขยับเข้าออกภายในเรือนร่างบางหรือจะเป็นทรวงอกอิ่มที่ขยับไหวตามแรงสะเทือนที่ถูกส่งผ่าน หรือว่าผิวกายขาวเนียนละเอียดระรื่นด้วยสีแดงจาง ๆ เสียงครางหวานเล้าโลมนั้นก็ยิ่งติดอยู่ในภาพจำ“นายท่าน” ทว่าเสียงบ่าวชายดันขัดจังหวะความคิดอันพลุ่งพล่านของเขา จนชายหนุ่มต้องกระแอมไอ แล้วพยักหน้าอนุญาตให้อีกฝ่ายเอ่ย“ว่ามา”“นายหญิงบอกบ่าวให้เตรียมน้ำอุ่นไว้ขอรับ ไม่ทราบว่านายท่านอยากไปอาบเมื่อใดดีขอรับ”“หือ? ซือเฟยน่ะหรือ?” ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมเลิกคิ้วหน่อย ๆอย่างแปล
Read more
สามีเจ้าขา โปรดมาอุ่นเตียงกับข้า 10
บทที่ 3.3 น้ำร้อนกรุ่นๆภายในลานโล่งกว้างบริเวณด้านหลังเรือนลับตาคน จ้าวซือเฟยโปรยหยดน้ำลงบนท่อนแขนเรียวยาวด้วยความสบายอกสบายใจ พร้อมทั้งดื่มด่ำกับแสงจันทร์ที่ส่องสว่างงดงามยิ่ง อีกทั้งน้ำอุ่นที่ถูกปรุงแต่งด้วยกลิ่นหอมหวานซึมซาบเข้าสู่เนื้อผิวเนียนจนนางรู้สึกเคลิบเคลิ้มไม่ไหวแม้ว่าการออกมาอาบน้ำกลางที่แจ้งค่อนข้างเสี่ยงอันตราย แต่สาวใช้ที่คอยดูแลอยู่ห่าง ๆก็ใช่ว่าจะไม่มีนางระบายยิ้มหวานแล้วเอนแผ่นหลังเนียนไปกับอ่างไม้ เงยหน้ารับสายลมอ่อน ๆสูดกลิ่นหอมหวานจากควันลอยฟุ้ง ไม่คิดเลยว่าการได้พักผ่อนมันสุขสบายเช่นนี้“สบายใจขนาดนั้นเชียว” ทว่าเสียงเข้มกลับทลายช่วงเวลาหรรษาหญิงงามเบิกตาโตรีบยกมือปกปิดเรือนร่าง ก่อนหันไปทางที่มาของเสียงแล้วค่อยระบายลมหายใจอย่างโล่งอก“ท่านพี่มาได้อย่างไร” หญิงสาวเอ่ยเสียงหวานพลางเอียงศีรษะเล็กน้อยเมื่อชายหนุ่มขยับเข้ามาใกล้ “ท่านแช่น้ำเสร็จแล้วหรือ”“ข้าจะแช่ได้อย่างไรในเมื่อภรรยาข้าอยู่ที่นี่” เหวยหรงเอ่ย ก่อนปลดเปลื้องพันธนาการออกไปจากร่างจนหมดสิ้น” ทะ ท่าน! เดี๋ยวก็มีคนมาเห็นและ…
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status