Accueil / โรแมนติก / บรรณาการสิเน่หา / บทที่ 5...เจ้าชายในคราบปิศาจ

Partager

บทที่ 5...เจ้าชายในคราบปิศาจ

last update Date de publication: 2025-07-21 21:52:20

“เธอกำลังจะไปอยู่แล้วลุยจิ นายอย่าใจร้ายกับผู้หญิงไปหน่อยเลย!!”

“นี่เป็นคำสั่งของเจ้านาย อย่าให้เขาฉุนไปมากกว่านี้” ขาดคำนั้นเจ้าตัวร้ายก็จัดการรวบร่างของหญิงสาวขึ้นพาดบ่า ด้วยเรี่ยวแรงที่หญิงสาวมิอาจต้านทานได้ เธอตกใจจนหน้าแดงก่ำ ปากก็ตะโกนด่าทอ ทั้งยังดีดดิ้นสุดกำลังเพื่อให้พ้นน้ำมือของคนชั่วร้าย

“ไอ้บ้า ปล่อยนะ ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้” เองเกิลเบิร์ตจำใจลากกระเป๋าเดินทางของเธอ เดินตามลุยจิที่กำลังแบกร่างหญิงสาวออกไปทางประตู ทุกคนหันมองเหตุการณ์นั้นด้วยความตกใจ เว้นก็แต่คนออกคำสั่ง เขารู้สึกผ่อนคลายขึ้นมากที่สามารถกำจัดขยะโสโครกออกจากอาณาจักรสุดหรูของเขาได้

“ฉันบอกให้ปล่อยไงไอ้คนทุเรศ!!!”

แต่ก็ไม่เป็นผล เธอเงยหน้ามองไปยังชายหนุ่ม ผู้เป็นเจ้าของคำสั่ง ใบหน้าของเขาเห็นเด่นชัดว่าไม่ได้รู้สึกผิดอันใดที่กระทำความหยาบคายแก่หญิงสาวถึงเพียงนี้ เธอเห็นพนักงานของโรงแรมจัดการเปลี่ยนชุดโซฟาด้วยความรวดเร็ว บางส่วนก็ขมีขมันทำความสะอาดเหมือนว่าเธอเป็นสิ่งที่เหม็นเน่า

วินาทีนี้ มาลินีคิดอะไรไม่ออกแล้ว เธอถูกกระทำเหมือนไม่ใช่มนุษย์ เธอเจ็บปวดใจจนน้ำตาแทบไหล เธอสาบานว่าในชาตินี้ เธอจะไม่ให้อภัยไอ้วิกเตอร์ ออปเปนไฮน์เลยตลอดชีวิต

“ไอ้บ้า!!! ไอ้วิกเตอร์ปัญญาอ่อน!!! ไอ้ปิศาจวิกเตอร์!!!!”

เสียงตะโกนนั้นเองที่หยุดมนุษย์ทุกคนอีกครั้ง แล้วอากาศอันหนาวยะเยือกก็ก่อตัวอยู่ในหัวใจของทุกคน ราวกับหิมะกำลังตกทีละนิด ทีละนิด ทับถมลงบนก้อนเนื้อที่กำลังเต้นช้าๆ เสียงของหญิงสาวระเบิดขึ้นเหมือนพรุไฟที่ฉลองในวันชาติไม่มีผิด

“ไอ้เลว ไอ้ชั่ว ไอ้คนขาดความอบอุ่น เสื่อมทราม หลงตัวเอง โหดเหี้ยม ไอ้คนพ่อแม่ไม่สั่งสอน แกไม่ตายดีแน่ สักวัน ฉันจะกลับมาฆ่าแก” ...เสียงนั้นยังคงดังแว่วอยู่ โดยเฉพาะในโสตประสาทอันชาญฉลาดของเขา...วิกเตอร์ ออปเปนไฮน์...ถูกด่า...แหลก...ทั้งยังถูกสาปแช่งสารพัด

“ไปลงนรกซะ ไอ้ปิศาจวิกเตอร์!!!!”

“ปัญญาอ่อนอย่างนั้นเหรอ?”

ดวงตาคมกริบจ้องเขม็งด้วยความโกรธ เขาทันมองเห็นรอยยิ้มที่หลบซ่อนของบรรดาพนักงาน รวมทั้งเหล่าบอร์ดี้การ์ดที่ต่างก็กลั้นไว้ไม่อยู่ เขากำหมัดแน่นจนตัวสั่น

“ยิ้มอะไร!!!” นี่ไม่ใช่คำถาม แต่เป็นคำสั่งว่าให้หยุดยิ้มต่างหาก ซึ่งมันก็ได้ผลเสมอ ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งเขาได้แม้แต่คนเดียว “ระวังตัวกันไว้ด้วย เอาล่ะ หมดเรื่องแล้ว คราวนี้ คนที่รู้ตัวว่ายังเป็นผู้จัดการของที่นี่อยู่ ได้โปรด แจ้งทีมผู้บริหารทั้งหมด ให้เข้าร่วมประชุมด่วน ฉันให้เวลาแค่สิบห้านาทีเท่านั้น หวังว่า คงไม่มีปัญหาอะไรถ้าคนที่มาในเวลาสิบหกนาทีจะโดนไล่ออก”

เขาประกาศแล้ว ผู้จัดการหน้าเคาน์เตอร์ก็รีบนำคำสั่งส่งต่ออย่างทันท่วงที ก่อนที่ตัวเขาเองจะถูกสั่งปลดกลางอากาศเหมือนคนก่อนหน้านี้ที่ถูกเนรเทศเพราะเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขณะที่เจ้านายผู้โหดร้ายกำลังสั่งงาน

ลุยจิและเองเกิลเบิร์ตเดินกลับเข้ามาในสภาพที่มอมแมมพอสมควร และบนใบหน้าของลุยจิก็มีรอยข่วนแดงจนเลือดซึมหลายจุด

เจ้านายของเขามองใบหน้าลูกน้องด้วยความตกใจ หน้าหล่อเหวอนิดๆ แต่คุมสติได้ เขาปั้นหน้านิ่งขรึม หันมองเองเกิลเบิร์ต หมอนั่นเพียงยักไหล่ ไม่ได้รายงานว่าเกิดอะไรขึ้น

“ทุกอย่างคงจะเรียบร้อยดี”

“ครับผม” เจ้าลุยจิพยายามประคับประคองใบหน้าให้ดุดันเข้มข้นเหมือนเคย ทั้งที่เจ็บแสบไปทั้งหน้า เองเกิลเบิร์ตแอบสบตากับเพื่อนรัก...แอนเดรียคู่หู...เป็นรอยยิ้มที่ตลกขบขัน

“ดีมาก” วิกเตอร์สูดลมหายใจ หมุนตัวหันหลัง เดินเข้าไปในลิฟต์ โดยมีบอร์ดี้การ์ดทั้งหกคนเดินตามหลังเป็นเงาเช่นเคย “ฉันไม่อยากจะเสียเวลากับพวกชนชั้นต่ำให้มากกว่านี้แล้ว ฉันจะจัดการพวกนั้นให้ราบคาบ ไม่ให้เหลือรกสายตา”

ความร้ายกาจของชายหนุ่มผู้นี้ เป็นที่เลื่องลือในหมู่ชนชั้นสูงของกรีซ เขาเป็นคนมั่นใจในตัวเองอย่างสูงส่ง ไม่เคยไว้หน้าใคร อยากได้อะไรก็ต้องได้ คำว่าข้อแม้ไม่เคยมีในพจนานุกรมของเขา ลักษณะภายนอกดูเหมือนจะเข้มขรึมและเย็นชาไร้ที่ติ หากเมื่อระเบิดโทสะ เขาก็ทำมันได้ดีจนน่าตกใจ สำหรับเขาแล้ว การเป็นลูกชายสุดที่รักของพ่อแม่ เท่ากับเขามีมนต์วิเศษที่สามารถเสกอะไรก็ได้ตามใจชอบ

ผู้หญิงทั้งเมือง อาจใฝ่ฝันในรูปร่างหน้าตาอันหาใครเปรียบมิได้ของเขา แต่พวกเธอก็ได้เพียงแค่คิดและฝันถึงเท่านั้น มิใช่เพราะเขาอยู่สูงและหยิ่งผยองเกินกว่าจะคู่ควรกับมนุษย์ที่แสนธรรมดา แต่เพราะความเย็นชาและยิ้มไม่เป็นของชายหนุ่ม จนมีข่าวลือว่าเขาถูกแม่มดสาปให้เหลือเพียงร่างกาย และหัวใจของเขาดับสูญไปแล้ว...หมอนี่ รักใครไม่เป็นหรอก!

ข่าวว่าเขาเกลียดมนุษย์ทุกคนในโลก ยกเว้นตัวเอง บิดาและแม่ของเขาเท่านั้น และคนค่อนเมืองก็พากันเชื่อข่าวลือเหม็นเน่าที่ออกมาจากโรงพยาบาลชื่อดังแห่งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน เกี่ยวกับความซาดิสผิดมนุษย์ของเขาที่กระทำต่อนางแบบสาวสัญชาติอิตาลี จนเธอต้องนอนห้องไอซียูไปหลายวัน เงินอาจกลบปิดความจริงไปได้ในระยะหนึ่ง แต่ก็ไม่ตลอดหรอก

การที่เขาไม่เคยมีคู่รัก หรือแม้แต่คู่นอนขาประจำ จึงไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับชายหนุ่มผู้ไร้หัวใจ...

วิกเตอร์ ออปเปนไฮน์...หล่อ...แต่ก็น่ากลัว!

ตอนนี้เขาอายุยี่สิบห้าย่างยี่สิบหก ปัจจุบันเป็นผู้บริหารบริษัทในเครืออธีนากรุ๊ปทั้งหมด เขาเป็นคนฉลาด เชี่ยวชาญในการบริหารเงินเป็นพิเศษ และเชี่ยวชาญการขับขี่ทุกประเภท เขาขับรถได้ตั้งแต่เก้าขวบ ขับเครื่องบินเป็นตั้งแต่อายุสิบสองและขับเรือเดินสมุทรได้เมื่อสองปีที่แล้ว

และเด็กหนุ่มผู้ล้นเหลือพลัง เข้าบริหารบริษัทอธีนากรุ๊ปของบิดาด้วยตำแหน่งกรรมการผู้จัดการใหญ่ตั้งแต่อายุสิบแปด ก่อนจะถูกส่งไปเรียนต่อทางด้านเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยชื่อดังในอเมริกาจนจบปริญญาเอก ด้วยคะแนนเฉลี่ยสูงสุดของชั้นปี

เพียงแค่นี้ คุณสมบัติของเขา ยังไม่พอที่จะทำให้เขาหยิ่งผยองในตัวเองอีกหรือ

“ความสวยงามของโรงแรมอธีนาต้องหม่นหมองไปก็เพราะ...”

บนโต๊ะประชุมมีแต่ความอึมครึม เมื่อชายหนุ่มเอ่ยขึ้น

“ร้านขนมปังบ้าๆ นั่นใช่ไหม”

“เอ่อ....คือ พวกเขาไม่ยอมย้ายออกไปครับ” ผู้จัดการโรงแรมพูดด้วยความกระอักกระอ่วนใจ ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของอาณาจักรทุบมือลงบนโต๊ะเสียงดังลั่น จนเหล่าผู้บริหารพากันตัวแข็ง หน้าซีด ปากคอสั่น

“เรื่องแค่นี้ก็จัดการไม่ได้เหรอ ก็แค่เอาเงินฟาดหัวพวกมันไป มันไม่น่าจะไม่จบนี่” ทุกคนเหลือบมองหน้ากันชั่วแวบ ก่อนที่ผู้จัดการคนเดิมจะทำหน้าที่พูดอีกครั้ง

“เขาบอกว่า ที่นี่คือบ้านของบรรพบุรุษ เป็นบ้านที่พวกเขาจะรักษาไว้ด้วยชีวิตครับ”

“ปัญญาอ่อน!” เขาเผลออุทานสบถออกมา ก่อนจะหยุดชะงัก แล้วเปลี่ยนเป็นหน้าเข้มเหมือนเดิม

“จะเป็นไปได้ยังไง เงินจำนวนหนึ่งล้านยูโร คงนับมิทันเป็นแน่แท้ถ้าเราโยนให้ คนจนพวกนี้จะต้องการอะไรมากไปกว่าเงินอย่างนั้นเหรอ เอาละ เห็นที ผมคงจะต้องลงมือเองแล้วกระมัง เรื่องเล็กแค่นี้เอง ยังจัดการกันไม่ได้ ควรต้องพิจารณาแล้วละว่า เหมาะสมที่จะทำงานให้ออปเปนไฮน์หรือไม่”

ความจริงแล้ว น้ำเสียงของชายหนุ่มก็ไพเราะดีหรอกนะ เพียงแต่มันทำร้ายความรู้สึกของคนฟังได้อย่างน่าขนลุกเสมอเลยล่ะ

“เอาละ ฉันอดทนกับสิ่งโสโครกนั่นมานานพอควรแล้ว ภายในยี่สิบชั่วโมงหลังจากนี้ ฉันจะทำให้ที่นั่น เหลือเพียงแค่ที่ดินว่างเปล่า เพื่อที่ฉันจะได้เริ่มทำสวนเอเดนสำหรับการพักผ่อนของลูกค้า และสะพานข้ามฟากระหว่างสองอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ของอธีนากรุ๊ปเสียที”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • บรรณาการสิเน่หา   ตอนจบ - forget me not จูบฉันสิ

    เธอหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขา เขย่งปลายเท้าแล้วจูบแก้มสากหอมๆของเขาด้วยความรัก ชายหนุ่มน้อมรับความรู้สึกแสนสวยนั่นด้วยการก้มลงจูบแก้มแดงเรื่ออย่างอ่อนโยน ทะนุถนอม เมื่อผละจาก ดวงตาสีเขียวคมกริบ จ้องมองใบหน้านวลในอุ้งมืออย่างมีความหมาย“แต่ใจผมเหมือนจะระเบิดทุกครั้งที่ได้เห็นหน้าคุณ ผมถึงไม่อนุญาตให้คุณอยู่ใกล้ๆเวลาผมทำงานยังไงล่ะ”หญิงสาวยิ้มนิดๆ ดวงตาเต้นระยิบ“ทำไมคะ”เธอแสร้งถามไร้เดียงสา“เพราะผมอาจจะมีเซ็กกับคุณบนโต๊ะทำงานไง”“บ้า” เธอเขิน เขาหัวเราะ“ผมรักคุณนะ”“พูดแบบนี้อีกแล้ว” เขาพูดพลางยกร่างบางขึ้นอุ้ม แล้วพาเธอไปวางลงบนเตียงนอนแสนนุ่ม “คราวหลังพูดคำอื่นบ้างก็ได้ค่ะ”“เพราะถึงยังไง คุณก็ยอมผมอยู่ดี” แม้จนถึงวินาทีนี้ หัวใจของเขาและเธอก็ยังคงเต้นแรงทุกครั้ง การร่วมรักกันครั้งแล้วครั้งเล่าอาจหวานชื่น สดใส และเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขสมซาบซ่านหัวใจ แต่เขารู้ว่าครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งไหน ๆ เพราะที่นี่คือเตียงแห่งความทรงจำ“forget me not”เขากระซิบบนปลายจมูกของเธอ หญิงสาวยิ้มหวาน“แต่ฉันกินมัสมั่นเข้าไปเยอะเลยนะคะ”เธอท้าทายเขา แต่เขาก็กลั้นใจยิ้ม“แต่ผมจะกินมัสมั่นจากปากของคุณ”หญิ

  • บรรณาการสิเน่หา   บทที่ 100...ฟ้าส่งคุณมาให้ผม

    เมื่อเสร็จสิ้นมื้ออาหารอันเลิศรสของครอบครัวที่แสนอบอุ่นมั่งคั่ง คู่พ่อแม่ก็แยกไปทำธุระสำคัญในฐานะนักการเมืองใหญ่ ส่วนคู่หนุ่มสาวที่มีหน้าที่หลักในการช่วยกันบริหารธุรกิจของออปเปนไฮน์ให้เจริญก้าวหน้ายิ่งๆขึ้นไป พวกเขาเขียนใบลาพักร้อนเป็นเวลาสองสัปดาห์เพื่อจะไปฮันนีมูนที่เมืองไทย วางงานไว้ให้ผู้ช่วยได้สร้างผลงานบ้าง“ฉันดีใจจังเลยค่ะ ฉันจะได้กลับบ้านแล้ว” ชายหนุ่มจูงมือเธอไว้แน่น ดวงตาเปล่งประกายขณะพาเธอเข้าลิฟต์แล้วกดลงชั้นต้อนรับของโรงแรม ทั้งที่ควรจะขึ้นไปยังห้องสวีตรูมอันเป็นห้องพักผ่อนส่วนตัวของท่านซีอีโอ เขามีโต๊ะทำงานอยู่บนห้อง เขามีเอกสารหลายอย่างที่ต้องเซ็นก่อนจะออกเดินทางในเช้าวันพรุ่งนี้“จะไปไหนหรือคะ” ประตูลิฟต์เปิดออก เธอถูกเขาลากไปราวกับเป็นของไร้น้ำหนัก “วิกเตอร์ คุณกำลังทำอะไรคะ ทำไมไม่รีบขึ้นไปเคลียร์งาน”เมื่อถึงบริเวณหน้าฟร้อน เธอก็ได้เห็นเหล่าบอร์ดี้การ์ดของเขา ยืนเรียงเป็นแถว เหมือนพนักงานต้อนรับ เจ้านายหนุ่มวางก้ามทันที เขาหันไปพยักพเยิดบอกลุยจิและแอนเดรียให้ทำตามแผนการที่วางไว้สองหนุ่มเดินเข้ามา หยุดต่อหน้าเจ้านาย“คิดจะทำอะไรกันแน่คะ”“เชิญครับ” ลุยจิยิ้มบางๆ พร

  • บรรณาการสิเน่หา   บทที่ 99...คอยดูเถอะ ฉันจะทวงของๆฉันคืนจากเธอให้หมดเลย

    “อย่าคิดว่าจะลอยหน้าลอยตาอยู่ได้นาน คนอย่างเธอ...”“คนอย่างฉันมันยังไงหรือคะ ขอโทษเถอะคุณหนู คนอย่างฉันไม่เคยดูถูกใคร ไม่เคยคิดจะทำให้ใครเดือดร้อน เว้นก็แต่พวกเขาจะหาเรื่องเองทั้งนั้น”คุณหนูสะบัดมือจากการเกาะกุม หายใจฟืดฟาดๆ จนอกกระเพื่อม“ตอนนี้เธอคงจะสะใจละสินะ ที่เห็นครอบครัวของฉันต้องหมดเนื้อหมดตัว”“อย่าเอาความคิดของตัวเองมาตัดสินคนอื่นสิคะ ฉันไม่เคยคิดว่าความเดือดร้อนของคนอื่นเป็นของหวานหรอกนะคะ โดยเฉพาะกับคุณและคุณแม่ของคุณ”“อย่ามาสร้างภาพหน่อยเลยน่า คอยดูเถอะ ฉันจะทวงของๆฉันคืนจากเธอให้หมดเลย”มาลินียิ้มบางๆ เธออดตำหนิมารดาไม่ได้ ถึงมันจะเป็นบาปก็เถอะ ท่านเลี้ยงดูบุตรสาวให้เป็นคนแบบนี้ได้อย่างไรกัน นอกจากจะมีนิสัยชอบดูถูกคนอื่น ชอบใช้กำลัง และขี้อิจฉาแล้ว เธอยังเป็นคนที่ไม่ยอมรับความจริงอีกด้วย นี่ถ้าเอามาให้เธออบรม เธอจะบ่มเสียใหม่ตั้งแต่หัวจรดเท้า“เอาเถอะค่ะ ถ้าคิดว่าทำได้ ก็ลองดู”“ฉันทำได้แน่ แล้วเธอจะได้รู้จักฉันดีขึ้น” มาลินีผละจากช่อดาวมา โดยไม่หันไปมองอีกเลย แม้เธอจะรู้สึกเป็นห่วงเจ้าหล่อนอยู่บ้างก็เถอะ เธอสั่งพนักงานให้จัดการดูแลหญิงสาวเป็นอย่างดี ก่อนจะเดินไปหาสาม

  • บรรณาการสิเน่หา   บทที่ 98...เมียด่า แปลว่าจะเจริญ

    “ผมคงไม่ได้มาเยี่ยมท่านอีก ขอให้มีความสุขกับคุก ลาตลอดชาตินะครับ”เมื่อจบธุระที่แดนคุมขังนักโทษ ชายหนุ่มเดินทางไปยังสถานที่จอดเครื่องบินส่วนตัวของอธีน่ากรุ๊ป เพื่อพบกับภรรยาที่รออยู่ จากนั้นพวกเขาก็ขึ้นเครื่อง ออกเดินทางไปยังครีตในวันนี้ คฤหาสน์อันน่าสะพรึงกลัวถูกบูรณะซ่อมแซมเสียใหม่จนกลายเป็นคฤหาสน์แสนสวยที่เต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์ สวนไม้ยืนต้นขนาดใหญ่และทุ่งดอกไม้สีม่วงสดได้รับการปรับปรุงดูแลอย่างเหมาะสม มีการตกแต่งสวนหย่อมภายในรั้วเหล็กและปลูกดอกไม้เพิ่มเติมจนเต็มแน่นทุกพื้นที่ ตกแต่งด้วยลานน้ำพุ รูปปั้นเทพเจ้าต่างๆ มีผีเสื้อบินว่อนสร้างความมีชีวิตชีวาที่ซึ่งเคยเปรียบดั่งนรก บัดนี้กลับกลายเป็นสวรรค์ราวกับถูกเสก“สวยถูกใจคุณไหม” เขาเดินมาหยุดอยู่ตรงด้านหลังของเธอ “ที่โยนเหรียญส่วนตัวของคุณ”หญิงสาวยังคงมองสิ่งที่ปรากฏเบื้องหน้าด้วยความทึ่ง“คุณทำได้ยังไง สวยจนจำบรรยากาศเดิมแทบไม่ได้”“บอกแล้วว่าเงินบันดาลได้ทุกสิ่ง”“นอกจากมีเงินแล้ว ต้องเจ้าเล่ห์ขี้โกงด้วย”“ผมจะถือว่าเป็นคำชมก็แล้วกัน”“ฉันด่าต่างหาก”“ถ้างั้น เมียด่า แปลว่าจะเจริญ”เธอหัวเราะกับความกะล่อนของสามี เขาหัวเราะตาม ความส

  • บรรณาการสิเน่หา   บทที่ 97...ผมก็เป็นครอบครัวของคุณ

    เขาพูดจบก็หันหลังขวับ จะเดินจาก หญิงสาวเอ่ยขึ้นอย่างเร่งร้อน“เดี๋ยวค่ะ” เธอประคองตัวลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วจนร่างเซเกือบจะล้ม ชายหนุ่มอีกคนรีบเข้ามาจับตัวเธอไว้ แต่เธอไม่ได้สนใจเขาสักเท่าไหร่ เธอผละจากเขา เดินไปหาผู้ชายที่กำลังจะจากไป “ฉันต้องขอโทษแทนพ่อของฉันด้วยนะคะ ที่มีส่วนทำให้คุณต้องเป็นทุกข์และมีชีวิตที่เดียวดายมาโดยตลอด”เขาหยุดฝีเท้า แต่ไม่ได้หันกลับมามองหญิงสาว“ได้โปรด อย่าเป็นทุกข์อีกเลยนะคะ เริ่มต้นชีวิตใหม่และมีความสุขกับทุกวัน”เขาหัวเราะในลำคอเบาๆราวกับเพิ่งฟังเรื่องตลก เขาตัดสินใจหันกลับมาเผชิญหน้ากับหญิงสาวอีกครั้ง เขายิ้มมุมปาก สีหน้ามีกลิ่นเย้ยหยันนิดๆติดอยู่อย่างจับได้ ครานี้แหละ เธอถึงตระหนักว่าสองหนุ่มหน้าเหมือนกันไม่น้อย“ถ้านี่เป็นคำอวยพร ก็ขอบคุณ แต่ถ้าอยากให้ผมมีความสุขจริงๆละก็ คุณก็เลิกกับหมอนั่นเสียสิ แล้วมาอยู่กับผมที่นี่แทน”วิกเตอร์รีบเดินมาดึงตัวเธอไปอยู่ข้างๆทันที เหมือนกลัวจะถูกโฉบไป“มันจะมากไปแล้วนะโว้ย เธอเป็นเมียฉัน เป็นน้องสะใภ้ของนายนะ”นีโอนาสทำหน้าหยัน“ใครจะสน”น้องชายชี้หน้าพี่ชาย หญิงสาวรีบจับแขนคนใจร้อนไว้เพราะกลัวเขาจะเปลี่ยนจากชี้เป็นก

  • บรรณาการสิเน่หา   บทที่ 96...ฉันจะฆ่าเธอเดี๋ยวนี้แหละ

    “ช่วยไม่ได้ มันอยากโง่เองนี่นา” วิกเตอร์ไม่แปลกใจเลย เขาพอจะเดาเรื่องนี้ออกตั้งแต่ที่รู้ความจริงแล้ว สำหรับหญิงสาวก็เช่นเดียวกัน เธอนึกไม่ถึงเลยว่าหมอนี่จะเห็นความซื่อสัตย์ของปู่เป็นเครื่องมือในการแก้แค้น เธออยากจะทุบหัวหมอนี่ให้ยุบไปเลย“เขาไม่รู้หรอก ว่าฉันแอบมองมาจากตู้เสื้อผ้า ด้วยสายตาแน่วแน่ เพื่อจะจดจารรายละเอียดทั้งหมด เพื่อฝังเอาไว้ในหัวสมอง” ภาพในอดีตย้อนกลับมาให้เขาคลั่ง เขาเล่าเหมือนกำลังมองเห็นเหตุการณ์ในตอนนั้นอยู่ “ตอนที่เขาตบหน้าลูกชายของเขาด้วยความแรง และประกาศตัดขาดความเป็นพ่อลูก ฉันเฝ้ามองด้วยความสะใจ และบอกกับตัวเองว่าให้ใจเย็นๆเข้าไว้ และรอคอยให้เวลานี้มาถึง พระเจ้า และเธอก็มาที่นี่ มาเพื่อฉันจริงๆด้วย”น้ำเสียงของเขาน่ากลัวนัก วิกเตอร์หายใจไม่ค่อยทั่วท้องสักเท่าไหร่ หัวใจเต้นเร่า หวาดหวั่นว่าหญิงสาวจะได้รับอันตรายจากคนสติหลุด เขาจ้องมองหญิงสาวชนิดไม่ยอมกระพริบตา แต่เจ้าหล่อนกลับมีสีหน้าสงสัยมากกว่าจะหวาดกลัว นั่นเพราะเธอสัมผัสได้ว่าหัวใจของชายหนุ่มผู้กำความแค้น เต้นถี่ยิบและรุนแรงเหมือนจะระเบิดออกมา มันกระทุ้งลำตัวของเธอจนรู้สึกได้เป็นไปได้ไหมที่หมอนี่กำลังหวาดก

  • บรรณาการสิเน่หา   บทที่ 88...เธอจะมีอำนาจเหนือคุณ

    “อีกหกเดือนข้างหน้า คุณจะเปลี่ยนใจ”เขาแทบไม่อยากจะเชื่อตัวเอง หลังจากที่ได้เห็นชื่อไวโอเล็ตบนจดหมายฉบับนั้นและที่อยู่ชัดเจน ฉับพลันทันใด ความคิดของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง แต่เขาไม่รู้หรอกว่าหญิงชราผู้นี้ชื่อไวโอเล็ต จนกระทั่งได้เห็นหน้าในวันนี้ และนี่ก็ถือว่าเป็นความซวยของเขา เขาไม่น่ากร่างใส่

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-02
  • บรรณาการสิเน่หา   บทที่ 79...ดื่มรักไม่รู้อิ่ม

    หากสายตาของเขา ยังไม่เท่าฝ่ามือร้ายกาจของเขาที่ยื่นมาประกบพวงอกอิ่มเต็มไม้เต็มมือของเธอแล้วนวดคลึงอย่างเอาใจ ฝ่ามือร้อนอีกด้านจับเอวขอดของเธอเอาไว้ แล้วไล้ลูบขึ้นลงอย่างโหยหา หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น ใบหน้าแดงก่ำ หน้าท้องกดเกร็งไปหมด โดยที่เขาไม่ต้องบอกเธอเลยแม้แต่น้อย เธอเลื่อนกายผ่านพ้นหน้าท้องแบน

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-31
  • บรรณาการสิเน่หา   บทที่ 73...คุณยังบริสุทธิ์อยู่ใช่ไหม

    เวลานี้เธอได้รับความอนุเคราะห์เสื้อโค้ตจากเจ้าของเคหะสถาน และได้จิบชาอุ่นๆที่มีควันหอมฟุ้งโปรยปรายไปทั่วทั้งห้องโถง เธอพิจารณาสภาพภายในของคฤหาสน์ พบว่าด้านนอกดูเก่าและโบราณก็จริง แต่ภายในยังคงเนี๊ยบ ข้าวของเครื่องใช้ที่ประดับอยู่ทั่วไป แม้เป็นของเก่า แต่ก็ดูคลาสิก มีราคา และหายาก“วิเศษมาก” ดวงตาที

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-29
  • บรรณาการสิเน่หา   บทที่ 60...ไปด้วยกันนะ

    เขาขัดใจมาก ผละใบหน้าออกจากลำคอระหง มองเธอตาขวาง ตอนนี้แก้มเธอก่ำแดงไปหมด รวมทั้งริมฝีปากของเธอด้วย เขามองเพราะมันกำลังขยับ“คุณหมอ”เขาขมวดคิ้ว พอเข้าใจก็ผละร่างออก หย่อนก้นนั่งลงบนเก้าอี้เช่นเดิม หญิงสาวจัดเสื้อผ้าที่ยับเยินของเธอให้เรียบร้อยขึ้น ตอนนี้เธอไม่กล้ามองใบหน้าของคุณหมอ ผู้ที่กำลังยืนต

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-26
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status