บทที่ 8

ก่อนจะหย่า โจวจิงเจ๋อได้ยื่นข้อเสนอข้อหนึ่งกับเธอ

เขาจะมอบทรัพย์สินก้อนใหญ่ให้เธอ แต่เธอต้องเข้าร่วมงานแต่งงานของเขากับเจียงเสวี่ยหนิง และต้องคอยอยู่เคียงข้างเจียงเสวี่ยหนิงตลอดเวลา ทั้งตอนลองชุดเจ้าสาว เลือกรองเท้าและแหวนเพชร

ยิ่งไปกว่านั้น เธอจะต้องเป็นเพื่อนเจ้าสาวเพียงคนเดียวเท่านั้น

มีแต่ต้องทำเรื่องพวกนี้ให้ครบเท่านั้น เขาถึงจะยอมปล่อยเธอไป

ซ่งหนานซีไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงทำแบบนี้ งานแต่งงานของตัวเองแท้ ๆ แต่กลับให้ภรรยาเก่ามาร่วมงาน ไม่รู้สึกอึดอัดบ้างหรือไง

แต่ไม่นานเธอก็เข้าใจ ว่าทำไมเขาถึงต้องทำแบบนี้

เพราะสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่เขาเคยสัญญาว่าจะมอบให้เธอ แต่ตอนนี้เขาต้องการให้เธอได้เห็นความงดงามที่ทั้งสองเคยสร้างไว้ ได้เห็นชีวิตคู่ที่เคยฝันใฝ่ถูกยกให้คนอื่นต่อหน้าต่อตา

ตอนแรกที่ทั้งสองแต่งงานกัน พวกเขาไม่ได้จัดพิธีแต่งงาน แม้แต่รูปถ่ายชุดเจ้าสาวก็ยังไม่มี

เขาเพียงแค่จูงมือเธอไปจดทะเบียนสมรสที่สำนักงานเขต จากนั้นก็เริ่มต้นใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน

การแต่งงานครั้งนั้นเป็นแค่ความฝัน เป็นการแก้แค้น และเป็นการทำร้ายจิตใจ ดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นต้องใส่ใจ

แต่ตอนนี้เขากำลังจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ ในที่สุดชีวิตคู่ของเขาก็จะรื่นเริงและมีความสุขเสียที

ตอนลองชุดเจ้าสาว ซ่งหนานซีนั่งอยู่ด้านข้าง เฝ้ามองเจียงเสวี่ยหนิงเปลี่ยนชุดแล้วชุดเล่า

ชุดเจ้าสาวเหล่านั้นยามที่ตั้งโชว์อยู่ในตู้กระจกก็ดูสวยสง่าอยู่แล้ว พอได้สวมใส่จริงก็ยิ่งดูมีชีวิตชีวา

ไม่แปลกใจเลยที่ใคร ๆ ต่างก็บอกว่า ชุดเจ้าสาวคือความฝันของผู้หญิงทุกคน

ความรู้สึกยามได้สวมชุดเจ้าสาวนั้น มันช่างแตกต่างออกไปจริง ๆ

โจวจิงเจ๋อยืนมองเธออยู่ด้านล่างอย่างอ่อนโยน ทุกครั้งที่เธอเปลี่ยนชุดใหม่ เขาจะพยักหน้าอย่างชื่นชมเสมอ

ทีมงานที่อยู่รอบ ๆ และเจียงเสวี่ยหนิงต่างพากันชื่นชมโจวจิงเจ๋อไม่ขาดปาก

"คุณเจียงคะ คุณโจวดูท่าจะรักคุณมากจริง ๆ ปกติจะมีเจ้าบ่าวคนไหนมาตั้งใจนั่งรอเจ้าสาวเลือกชุดเจ้าสาวแบบนี้กันล่ะ

ทั้งสองนี่เหมาะกันมาก คู่สร้างคู่สมจริง ๆ ค่ะ

คุณโจวคงจะตามใจคุณมากเลยใช่ไหมคะ ชุดเจ้าสาวพวกนี้ราคาสู.มาก คนธรรมดาแทบไม่กล้าแตะต้องเลยล่ะค่ะ"

เจียงเสวี่ยหนิงยิ้มพลางก้มหน้าลง สายตาชำเลืองทางซ่งหนานซีเป็นพัก ๆ "ค่ะ จิงเจ๋อเขา...ดีกับฉันมากจริง ๆ"

หลังจากลองชุดเสร็จ ทั้งหมดก็เดินทางไปยังชายหาดเพื่อดูสถานที่จัดพิธี

การจัดพิธีแต่งงานที่ริมทะเลเป็นความต้องการของเจียงเสวี่ยหนิง

เธอบอกว่าเธอชอบทะเล ถึงตอนนั้นงานแต่งงานจะจัดขึ้นบนหาดทราย และตอนกลางคืนทุกคนก็จะขึ้นไปปาร์ตี้บนเรือสำราญ ทั้งอิสระทั้งโรแมนติก

เมื่อขึ้นบนเรือยอชท์ โจวจิงเจ๋อเข้าไปพูดคุยรายละเอียดกับทีมงาน ส่วนเจียงเสวี่ยหนิงและซ่งหนานซีนั่งพักกันอยู่ที่ดาดฟ้าเรือ

เจียงเสวี่ยหนิงบังเอิญเหลือบไปเห็นหยกพกมรดกประจำตระกูลที่เธอเก็บไว้

ในอดีตตอนที่ซ่งหนานซีเพิ่งได้รับหยกนี้มา เธอรีบเอามาอวดเจียงเสวี่ยหนิงเป็นคนแรก ดังนั้นเจียงเสวี่ยหนิงย่อมรู้ดีว่ามันคืออะไร

เจียงเสวี่ยหนิงสีหน้าเปลี่ยนทันที เธอแย่งหยกมาจากมือของอีกฝ่ายโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

"เธอต้องการตัดขาดกับเขาไม่ใช่เหรอ แล้วจะเก็บหยกนี้ไว้ทำไมอีก"

ซ่งหนานซีลนลานเตรียมจะแย่งหยกกลับคืนมา "มันก็แค่หยกชิ้นเดียวเอง เอาคืนมาให้ฉันนะ"

เมื่อเห็นเธอลนลานขนาดนี้ เจียงเสวี่ยหนิงก็ยิ่งโกรธแค้นมากขึ้น

เธอเหวี่ยงหยกนั้นลงพื้นอย่างแรง แล้วเหยียบซ้ำลงไปอย่างใจดำ

"ในเมื่อจะตัด ก็ควรจะตัดให้ขาดสิ มีเยื่อใยแบบนี้มันหมายความว่ายังไง"

ชั่วพริบตาหยกพกก็แตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ เธอยังไม่ทันได้รู้สึกเศร้าเสียใจ เจียงเสวี่ยหนิงก็คว้าตัวเธอไว้ แล้วพากันกระโดดลงไปในทะเลทันที