LOGIN“คราวนี้ไม่เล่น... ท่านเอาจริง เพราะว่าคุณแม่เรียกผมไปคุยต่อหน้าทนายความประจำตระกูล ราวกับว่าต้องการให้บุคคลที่สามรับรู้ข้อตกลงร่วมกัน”
คิมหันต์เล่ารายละเอียดให้เลขาฟัง
“ว้าย... ถึงขนาดนี้แสดงว่าคุณหญิงเอาจริงค่ะ”
สายสมรยกมือขึ้นทาบอก ตกใจ
“นั่นสิ ก็ผมถึงได้กลุ้มใจอยู่นี่ไง คุณหญิงแม่ท่านคงเบื่อพฤติกรรมของผม ที่ชอบทำตัวเป็นพ่อพวงมาลัยลอยมาลอยไป ไม่จริงจังกับผู้หญิงคนไหนสักที”
“แล้วเรื่องนี้หมอนจะช่วยอะไรได้คะบอส”
เลขาอึ้งไปชั่วขณะ จ้องหน้าบอส ด้วยว่าคิมหันต์เป็นคนคาดเดาอารมณ์ยาก ทุกครั้งที่เกิดปัญหาเขามักจะมีวิธีแก้ไขที่ต่างไปจากคนอื่น เป็นตรรกะพิเศษเฉพาะบุคคล ห้ามลอกเลียนแบบ แต่ทุกครั้งก็ได้ผลเกินคาด ทว่าอาจจะไม่ใช่กับกรณีนี้
“ในเมื่อคุณแม่อยากได้หลานนัก... ได้... ผมจะทำลูกให้ท่านอุ้ม”
คิดหันต์หรี่ตาคิด แท้จริงแค่อยากเอาชนะมารดา
“ว้าว... ถ้าเป็นแบบนี้แสดงว่าบอสจะลั่นระฆังวิวาห์แล้วใช่ไหมคะ”
สายสมรดีใจ
“เปล่า... ฉันยังไม่อยากมีเมีย”
คิมหันต์ส่ายหน้า
“อ้าว... ไม่มีเมียแล้วจะมีลูกยังไงคะบอส?”
ยิ่งคุยกันยิ่งงงเข้าไปใหญ่ ตอนนี้เครื่องหมายคำถามผุดขึ้นเต็มหน้าสายสมร
“อุ้มบุญ... ผมจะจ้างผู้หญิงสักคนมาอุ้มบุญลูกของผม... เรื่องนี้ไงที่ผมอยากให้พี่หมอนช่วย”
คิมหันต์บอกในสิ่งที่ตัวเองกำลังคิด
“ว้าย... อย่าบอกนะว่าบอสจะให้หมอนเป็นแม่อุ้มบุญ”
สายสมรทำท่าตกใจ มองหน้าบอสแล้วยิ้มเขิน อายม้วนหน้าแดง
“เอิ่ม... ไม่ใช่อย่างที่พี่หมอนเข้าใจ ผมแค่อยากให้พี่หมอนช่วยหาผู้หญิงให้สักคน ขอที่สะอาดสะอ้าน ฉลาด และที่สำคัญต้องเวอร์จิ้น สวยหุ่นดี”
“เอ่อ... เอาจริงหรือคะบอส”
หัวคิ้วของสายสมรกดชิดเข้าหากัน
“จริงสิ…”
สุ้มเสียงของคิมหันต์ไม่ได้บอกว่าพูดเล่น
“ช่างบังเอิญ... เมื่อวานมีผู้หญิงคนหนึ่งเพิ่งมาเขียนใบสมัครงานทิ้งเอาไว้ค่ะ สวยมากค่ะบอส แล้วเพิ่งสลัดคราบนักศึกษามาหมาดๆ ด้วยค่ะ หน้าตาสะสวยยังกับดารา หมอนเชื่อว่าต้องถูกสเปคบอสแน่ๆ หุ่นงี้ยังกะนางแบบ เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ให้หมอนนัดเข้ามาสัมภาษณ์ไหมคะ... แต่ไม่รับประกันว่าเธอจะรับเป็นแม่อุ้มบุญ เพราะเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เป็นใครก็คิดหนัก”
สายสมรรีบแนะนำ
“ใช้เงินสิ... เงินบันดาลได้ทุกอย่าง”
คิมหันต์กล่าวอย่างเศรษฐีที่ยอมจ่ายเงินเพื่อแลกความสุขมานักต่อนัก เขาถูกเลี้ยงให้เติบโตมาด้วยความติดที่ว่า ‘เงินสามารถ’ ซื้อทุกอย่างได้ ก็แน่ละสิ… เพราะว่าเขาคือว่าที่ทายาทเศรษฐีหมื่นล้านที่จะสืบทอดมรดกของวงศ์ตระกูลสืบต่อไป
“ค่ะบอส...”
เลขาพยักหน้ารับ
“งั้นช่วยหาข้อมูลให้ผมทีว่าเรทค่าจ้างแม่อุ้มบุญอยู่ที่เท่าไร ผมพร้อมจ่ายไม่อั้น”
เขากล่าวยาวผู้ชายสายเปย์เงินหนา
“ค่ะบอส... จัดให้ค่ะ…”
เลขาได้แต่พยักหน้าหงึกๆ คำสั่งบอสถือเป็นบัญชา ไม่มีใครกล้าขัด
ในเวลาต่อมา
ตอนบ่ายของวันรุ่งขึ้น เมื่อถึงเวลานัดสัมภาษณ์ หญิงสาวรูปร่างสูงเพรียว ทรวดทรงองเอวอะร้าอร่าม อกตึงสะโพกผายสะดุดตา ผิวขาว ผมยาวเคลียบ่า ใบหน้ารูปไข่ นัยน์ตาคม เดินตามสายสมรเข้ามาในห้องทำงานของคิมหันต์ แวบแรกที่บานประตูถูกผลักเข้ามา สาวน้อยใบหน้าหวานก็ทำเอาซีอีโอหนุ่มใหญ่วัยสามสิบห้าตะลึงมองตาไม่กะพริบ หล่อนสวยจริงอย่างที่สายสมรว่า
“นี่คุณคิมหันต์ซีอีโอของบริษัทค่ะ”
สายสมรแนะนำผู้เป็นนาย
“สวัสดีค่ะ”
หญิงสาวใบหน้าสวยหวานปานน้ำผึ้ง กระพุ่มมือไหว้อ่อนช้อย สายตาตะลึงมองคิมหันต์ นึกชมอยู่ในใจว่าตัวจริงเขาหล่อกว่าภาพบนหน้าปกแมกกาซีนที่หล่อนเคยเห็น ผู้ชายคนนี้ชื่อดัง เขาคือนักธุรกิจผู้ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย เข้าตำราที่ว่า ‘อายุน้อยร้อยล้าน’ เป็นซีอีโอที่สังคมกำลังจับตามองอย่างชื่นชม
“คุณคิมจะเป็นคนสัมภาษณ์”
กล่าวจบสายสมรรีบใส่เกียร์ถอยหลังกลับออกมาจากห้อง ทิ้งหญิงสาวให้อยู่ลำพังในห้องทำงานของบอสสองต่อสอง
“นั่งสิ...”
มือใหญ่ผายไปยังเก้าอี้ที่ว่างอยู่ตรงหน้าโดยมีโต๊ะทำงานคั่นกลาง
หล่อนบิดตัวไปมา กะพริบตาถี่ น้ำเสียวแตกซ่านออกมาตามแรงบดขยี้ของลำเนื้อ“อู้ววว… รูเยิ้มดีจังเมียจ๋า… ”ธันวาเอื้อมมือลงมาตรงกึ่งกลางกายที่กำลังเชื่อมประสาน ไล้ลูบน้ำหล่อนลื่นหลั่งออกมาอาบชุ่มพุ่มขนรอบโคนความเป็นหญิงชายที่กำลังอัดเข้าใส่กันอย่างถึงอกถึงใจตอนที่ 32“เยิ้มน่าเลียมากที่รักจ๋า… ”ดูเหมือนว่ารูยิ่งเยิ้มสายเบิร์นอย่างธันวาก็ยิ่งชอบ เขาอยากมอบความสุขให้กับเมียรักด้วยปลายลิ้น“ขอพี่เลียนะจ๊ะ… ”ธันวาค่อยๆ ขยับเอวถอนลำเอ็นออกมา จากนั้นเอามือดันต้นขาด้านในของอัญญาให้แบะอ้า ตาวาวมองร่องสวาทผุดอ้าขึ้นมาอวดความอะร้าอร่ามรีบเงยหน้าปาดลิ้นเลียเสยขึ้นเป็นจังหวะยาวๆ ตามรูปทรงของกลีบสาว อวบอูมราวกับส้มโอสองกลีบประกบกันซ่วบ… ซ่วบ… ซ่วบ… ซ่วบ…“ซี้ดดดด… อ๊า… อ๊า… อ๊า… อูย… เสียวคะ… ”มือของอัญญาขยุ้มศีรษะของสามีเอาไว้แน่น แอ่นง่ามขาร่อนกลีบสวาทขึ้นมารับใบหน้าของธันวา กดลงมาแนบเคล้าฟอนฟัดกลีบสาวเขาปาดลิ้นเฉาะรัวเข้าใส่แอ่งเนื้อแสนหวาน ทั้งเลียกลีบและดูดเม็ดเสียว ทำเอาอัญญาหลับตาพริ้ม มือขยุ้มหัวธันวาแน่น กดลงมากระแทกกลีบสวาท“อ๊า… พี่ธันจ๋าอัญเสียว… ”เสียงของหล่อนสั่นเครือ สุดจะทนไหว
ธันวาก็เปลือยเปล่าเพราะว่าไม่ได้สวมเสื้อ อวดท่อนเนื้อยาวใหญ่ ตั้งลำตระหง่านขึ้นมาขนานกับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้ามอาวุธประจำกายลำมหึมาของสามี ทำเอาหญิงสาวรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่มองเส้นเลือดลายเอ็นปูดโปนกระจายโอบล้อมแท่งสีน้ำตาล ยิ่งทำให้ดูน่าเกรงขาม แค่มองก็เสียววาบเข้ามาในรูเนื้อทั้งที่ยังไม่ทันได้สอดใส่“ขอพี่ใส่นะครับ… ”ธันวาแทรกกายเข้ามาระหว่างง่ามขาของอัญญา เข่าสองข้างตั้งชันขึ้นมาอย่างรู้จังหวะ“อ๊า… ซี้ดดดด… ”อัญญาร้องคราง โดนสามีจูบไซ้ทรวงอกอวบคัด ครอบริมฝีปากกะซวกดูดหัวนมสองเต้าสลับไปมาอย่างลุ่มหลง ทั้งบีบทั้งเคล้นกินนมอย่างเอร็ดอร่อย“อ๊า... อูย… เสียวเหลือเกินพี่ธันจ๋า… ซี้ดดด… อ๊า… อ๊า… อ๊า… ”อัญญาพริ้มตา เริ่มมีอารมณ์เมื่อโดนรุกเร้าหนักขึ้น สองมือเกร็งเกาะบ่าธันวาเอาไว้แน่น แอ่นนมให้ดูด ตูดบนคลึงลงกับที่นอนเมื่อท่อนเอ็นของเขาสอดใส่เข้ามาจนมิดลำ“อ๊ะ… อ๊ายยยย… ”อัญญาสะดุ้งคราง ดวงตาหรี่พริ้มเคลิบเคลิ้ม ความรู้สึกหนึบชารุมล้อมเข้ามารอบๆ ปากรูเมื่อเขาเริ่มขยับเอวกระเด้าตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ธันวากระเด้าแรงจนที่นอนยุบยวบ อัญญาเสียวมาก เพราะว่าในขณะที่กำลังโดนกร
“ถ้าลูกหลับแล้วพี่ธันก็หลับสิคะ… ”อัญญารู้ว่าสามีกำลังคิดอะไร แต่ก็แกล้งทำเป็นไม่รู้“จะให้หลับได้ยังไง ก็เมียใส่ชุดนอนบางๆ เซ็กซี่ ยั่วยวนขนาดนี้… ”ธันวากางแขนออก อ้อนด้วยสายตา หวังให้แม่ของลูกเข้ามาหา“เมียจ๋ามาให้ผัวกอดซะดีๆ ก็ไหนบอกว่าอยากได้ลูกสาว… มาม๊ะที่รักจ๋าเดี๋ยวผัวจะทำลูกให้อีกคน”ธันวาทนรอไม่ไหว…รีบก้าวลงจากเตียง ตรงเข้ามากอดอัญญา หอมที่แก้มสองข้าง จูบไซ้ซอกคอและทรวงอกอย่างอดใจเอาไว้ไม่ไหว“อุ๊ย… พี่ธันหื่นอ่ะ”อัญญาโดนจูบจนขนลุก“ก็หื่นมาตลอด… ”ธันวายอมรับ…กดปลายจมูกโด่งเป็นสันกับนวลแก้มเปล่งปลั่งเป็นสีชมพูระเรื่อ ทั้งจูบทั้งไซ้เมียรักอย่างโหยหา สูดกำซาบกลิ่นสาบแม่ลูกอ่อนที่ปลุกกระตุ้นอารมณ์ได้อย่างประหลาด ทำเอาลำเอ็นคัดแข็งแทงตุงอยู่ภายใต้กางเกงบางๆ“ที่รักจ๋า… ผัวหิวนม… ”เสียงหวานกระเส่า…อออดอ้อนเมียรักที่กำลังเป็นแม่ลูกอ่อน เอามือรูดสายเสื้อนอนลงมากองที่หัวไหล่แล้วบีบสองเต้าอวบคัด ดูดนมอย่างกระหายจ๊วบ… จ๊วบ… จ๊วบ… จ๊วบ…“อูยยยย… เสียวค่ะพี่ธัน… ”อัญญาหลุบตาลงมองปลายหัวนมของตัวเองที่กำลังชูชัน ขยับขยอกเข้าออกอยู่ในอุ้งปากร้อนผ่าวของสามี“นมใหญ่น่าดูดมากเมียจ๋า
“ถ้างั้นอัญจะให้น้องสาวมาดูแลร้านนี้”“ก็ดีเหมือนกัน… ถ้าคุณอยากขยับขยายตกแต่งปรับปรุงให้ร้านกว้างขวางและมีที่นั่งกินกาแฟในร้านเดี๋ยวผมจัดการให้… ”ธันวากล่าว ฐานะร่ำรวยระดับมหาเศรษฐีอย่างเขาจะซื้อตลาดนี้มาดูแลเองก็ไม่ใช่เรื่องยากเลยสักนิด“ขอบคุณค่ะ… ”อัญญายกมือไหว้ ซึ้งใจในความรักและความกรุณาของเขา“งั้นเอาเป็นว่าเดี๋ยวผมจะติดต่อเจ้าของตลาด อันที่จริงผมคิดว่าอยากจะซื้อตลาดมาบริหารเอง และจะให้แม่กับน้องสาวของคุณเป็นคนดูแลเก็บค่าเช่าแผงค้า… ”ธันวาคิดไปไกล เพราะตอนนี้เขากำลังเจรจาซื้อขายที่ดินย่านนี้เพื่อทำบ้านจัดสรรโครงการใหม่อยู่พอดี“นี่คุณพูดจริงหรือคะ… ”แววตาซาบซึ้งกับความช่วยเหลือของเขา อันที่จริงท่านประธานไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบครอบครัวของหล่อน“จริงสิครับ… ผมจะซื้อตลาดยกให้เป็นสินสอดกับแม่ยายดีไหมครับ… ”ธันวาไม่ได้พูดเล่น…อัญญาได้ยินแล้วถึงกับน้ำตาไหลคลอดวงตา รู้สึกตื้นตันจนบอกไม่ถูกอีกหนึ่งปีต่อมาธันวาแต่งงานกับอัญญาเงียบๆ และพากันมาอยู่ในบ้านหลังใหญ่ที่เขาสร้างไว้เป็นเรือนรัก โดยที่พ่อแม่ของธันวาก็ไม่ได้ขัด เพราะว่าคุณหญิงภารตีอยากได้หลานใจจะขาด ครั้นเมื่อรู้ว่าลูกชายข
อัญญายิ้มหน้าบาน… เอื้อมมือดึงทิชชู่มาซับเหงื่อที่หน้าผาก มองลูกค้าที่ยังทยอยเดินเข้ามาไม่ขาดสายตอนบ่าย…หลังจากลูกค้าที่ส่วนใหญ่เป็นพนักงานออฟฟิศอยู่ใกล้ตลาดเริ่มบางตาเพราะเลยเวลาพักเที่ยงมาแล้ว ตอนนี้จึงเป็นช่วงเวลาที่อัญญาได้พักและในขณะที่หล่อนกำลังก้มหน้าก้มตาชงกาแฟ จู่ๆ ก็มีลูกค้าคนหนึ่งเดินเข้ามา“ซื้อกาแฟแก้วนึงครับ… ”กังวานเสียงคุ้นหูดังขึ้นตรงหน้า อัญญารีบเงยหน้าขึ้นมอง หล่อนไม่เคยลืมเสียงของเขา“ท่านประธาน… ”อัญญาอุทานออกมาด้วยความตกใจ ยังเรียกธันวาว่าท่านประธานด้วยความเคยชิน หล่อนไม่คิดว่าจะเจอเขาที่นี่“วันนี้มีโปรโมชั่นใช่ไหมครับ”ธันวาสุดหล่อเหลา เขาอยู่ในชุดสูทสีน้ำทะเล “ค่ะ… ซื้อแก้วแถมแก้วค่ะ”“แล้วถ้าผมอยากเหมาทั้งร้านแล้วแถมแม่ค้าคนนี้ด้วย… จะได้ไหมครับ… ”ไม่ทันได้รอให้หญิงสาวตอบ ธันวาก็โผเข้ากอดหล่อนด้วยความคิดถึง ตลอดสองสัปดาห์ที่ผ่านมาได้พิสูจน์แล้วว่าหัวใจของเขานั้นโหยหาผู้หญิงคนนี้แค่ไหน“อัญ… คุณรักผมไหม… ”ธันวาอยากได้ยินชัดๆ“รักค่ะ… รักที่สุด… ”“งั้นแต่งงานกับผมนะครับ… ”ธันวาคุกเข่าลงกับพื้น… ทำเอาอัญญาตะลึง หล่อนนึกว่าตัวเองอาจจะกำลังฝันไป“อุ๊ย
“ดีสิลูก… ”อรดีเห็นด้วย… เพราะว่านี่อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของอาชีพ แม้การเปิดร้านกาแฟจะมีความเสี่ยงเหมือนการเริ่มทำธุรกิจทั่วๆ ไป แต่ถ้าไปได้… มันก็เหมือนกับการก้าวเดินไปสู่อาชีพที่เราจะได้เป็นเจ้านายตัวเอง “เดี๋ยวหนูจะไปติดต่อเจ้าของตลาด… แม่รู้จักไหมคะ… ”“อ๋อ… ลุงชัยคือคนดูแลตลาด แต่เจ้าของเห็นว่าชื่อเสี่ยโชค… ”“ค่ะแม่… งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้หนูจะไปติดต่อขอเช่าร้าน… ”ตอนแรกอัญญาคิดว่าหล่อนจะหางานใหม่ แต่พอประเมินสภาพจิตใจของตัวเอง… จึงรู้ว่ายังไม่พร้อมที่จะเริ่มงานในตอนนี้ ไม่รู้ว่าทำไมจิตใจจึงยังคิดถึงแต่เขา ยังอาลัยอาวรณ์อยู่กับท่านประธานจอมหื่นคนนั้น คนที่ทำให้หลายๆ อย่างในชีวิตของหล่อนเปลี่ยนไปตั้งแต่ได้มาเจอกับเขาตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาธันวาเงียบหายไป หล่อนอยากโทรไปหาเขาใจจะขาด แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนั้น… ก็ทำให้อัญญาได้ยินชัดเจนว่าผู้หญิงที่ชื่อลิลลี่คนนั้นคือคู่หมั้นของธันวา ถ้าหล่อนสามารถย้อนเวลากลับไปได้ ถ้าก่อนตกลงจ้างงานหล่อนรู้ว่าธันวามีคู่หมั้นอยู่แล้วหล่อนจะไม่รับงานอย่างเด็ดขาดสองแม่ลูกนั่งคุยกันต่อมาอีกครู่ใหญ่ๆ สายฝนก็โปรยลงมาอย่างหนัก ทั้งสองจึงพากันเข้ามาใน







