تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 7 แค่หลงรัก 1/3
تاريخ النشر:
2026-02-20 20:50:00
أحدث فصل
บังเอิญผ่านมาให้รัก ตอนพิเศษ 2 : ความสุขที่เพิ่มขึ้น
ณ คาเฟ่ขนมหวานใต้ตึกสูงระฟ้า อันเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของบริษัทพีเอ็มยานยนตร์ในเวลาบ่ายแก่ๆ อย่างนี้มีลูกค้าที่เข้ามานั่งในร้านมีเพียงไม่กี่คน หนึ่งในนั้นคือหญิงสาวในชุดสีชมพูอ่อนกับเด็กชายหน้าตาน่ารักในชุดหมีทับเสื้อยืดสีแดงสดใส“อ้ามมม”"อ้ำ!"ขณะทั้งสองกำลังหยอกล้อแย่งขนมเค้กช็อคโกแลตกับไอศกรีมอยู่นั่นเอง โต๊ะด้านหลังพลันมีคนมานั่งลงพร้อมเสียงสนทนาที่น่าสนใจยิ่ง“นี่หล่อนได้ยินข่าวลือจากชั้นบนหรือเปล่า”“ได้ยินมาหลายเรื่อง หล่อนหมายถึงเรื่องไหนล่ะ”“ก็เรื่องที่แม่ผู้ช่วยคนใหม่อ่อยท่านประธานไง คนในบริษัทเม้าท์กันให้แซ่ด แม่นั้นจ้องจะงาบท่านเช้าเย็น”“แต่ฉันได้ข่าวมาว่าท่านประธานมีเมียแล้วนะ”“โอ๊ย มีแต่ไม่มาก็เหมือนไม่มีนั่นแหละ อีกอย่างหล่อๆ อย่างนั้น ถึงมีเมียแล้วผู้หญิงบางคนก็ยอมเป็นเมียน้อยย่ะ!”ช้อนที่กำลังตักไอศกรีมเข้าปากลูกชายชะงักไปตั้งแต่ได้ยินประโยคต้นๆ ของสองสาว ดวงหน้าสวยอย่างคนสุขภาพดีแอบหันไปมอง ถ้าดูจากชุดฟอร์มแล้ว ท่านประธานที่พวกหล่อนเอ่ยถึง น่าจะเป็นสามีของเธอ“แม่คับ อ้ำ!” เสียงใสๆ เรียกท้วงพร้อมเอื้อมมาคว้าช้อนของหวานเข้าปากเสียเองกรองขวัญได้สติหันมามองลูกชายส
บังเอิญผ่านมาให้รัก ตอนพิเศษ 1 : แผนต้อนลูกเป็ดของภวัต
จะมีสักกี่คนในโลกที่ตกหลุมรักใครสักคนอย่างไม่มีเหตุผลภวัตดันตกหลุมรักผู้หญิงคนหนึ่งโครมใหญ่เธอคนนั้นไม่ใช่ผู้หญิงสวยจัด ไม่ใช่ผู้หญิงพราวเสน่ห์น่าหลงใหล แต่เป็นเด็กสาวหน้าตาน่ารักวัยยี่สิบคนหนึ่ง“สวัสดีค่ะอาวัต ชื่อลูกเป็ดนะคะ เป็นเพื่อนสนิทของดาด้าค่ะ”เด็กสาวยกมือไหว้พร้อมเอ่ยแนะนำตัวอย่างร่าเริง รอยยิ้มสดใสที่เธอส่งให้ในวันนั้น เปรียบเหมือนศรรักพุ่งเข้าปักหัวใจเขา แต่เพราะช่วงวัยที่ห่างกันเป็นสิบปี ชายหนุ่มจึงได้แต่เก็บงำความรู้สึกไว้ในใจ ไม่กล้าแม้แต่จะบอกให้เธอรู้บางทีภวัตอาจจะค่อยๆ ลืมรอยยิ้มสดใสในวันนั้น หากหลานสาวจะไม่ให้เขาไปรับที่มหาวิทยาลัยอาทิตย์ละสองสามวัน ซึ่งลูกเป็ดแสนน่ารักกับนาริสาก็มักจะติดสร้อยห้อยตามมาด้วยทุกครั้ง เด็กสาวทั้งสามเป็นเด็กเรียนดีที่เข้าร่วมกิจกรรมทุกอย่างของทางมหาวิทยาลัย รู้จักคนมากมายทั้งในคณะและนอกคณะ ไม่แปลกที่ความน่ารักน่ามองของพวกเธอจะเข้าตาหนุ่มๆ จนเข้ามาตามจีบไม่เว้นแต่ละวัน โดยเฉพาะลูกเป็ดของเขาภวัตเกรงว่าพวกเธอจะโดนล่อลวง จึงหาคนมาดูแลอยู่ห่างๆ คอย ‘กำจัด’ เด็กหนุ่มพวกนั้นออกไป โดยไม่บอกให้พวกเธอรู้ตัว ไม่คิดว่าขณะที่เขามุ่งมั่นสร้างควา
บังเอิญผ่านมาให้รัก บทที่ 23 : ส่งท้ายความ(ไม่)บังเอิญ 3/3
“ยังไม่รีบไปดูอีก!”เทวาตีนผีไม่รีรออะไรอีก แจ้นลงเรือนไปทันที ไม่นานก็วิ่งหน้าตั้งกลับมาบอกอย่างแตกตื่น “ไปแล้วพ่อ! ไม่มีใครอยู่สักคน! พวกเขาไปแล้ว!”พอได้ยินเสียงอาหนุ่ม พฤทธิ์ที่ถูกคุณตาอุ้มออกมานั่งตักรอฟังข่าวก็ส่งเสียงอ้อแอ้ใส่ เทวาได้แต่เดินไปนั่งลงข้างๆ พ่อแล้วถามอย่างไม่เข้าใจ“ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นอะพ่อ”แดนดินจับตัวหลานชายที่ดิ้นไปหาเทวาอย่างต้องการเล่นกับอาด้วยมือข้างเดียว ส่วนอีกข้างยื่นกระดาษแผ่นเล็กให้ลูกชายไปอ่านเอง เขาเจอมันตอนอุ้มพฤทธิ์ออกมาจากเปล เป็นโน้ตจากกรองขวัญ เขียนไว้ว่าฝากพฤทธิ์ด้วยนะคะเราสองคนขอไปฮันนีมูนย้อนหลังก่อนแล้วจะซื้อของมาฝากแม่เป็ดเอง (ห้ามรังแกหลาน)ใครๆ ก็บอกว่าเขาชอบคิดไปเองจนเรื่องมันบานปลายไปใหญ่โต ก็ดูสถานการณ์แต่ละอย่างที่เขาเจอสิ จะไม่ให้คิดไปเองยังไงไหว!ด้านเทวาอ่านโน้ตที่พี่สาวทิ้งไว้แล้วมือสั่น หันไปบอกพ่อด้วยสีหน้าจวนจะร้องไห้ “นี่มันก่อการร้ายชัดๆ เลยนะพ่อ พวกเรารับมือไม่ไหวแน่”“ปา...ปะ...”เสียงเล็กๆ พูดแทรกเหมือนอยากคุยด้วย แต่คุณตากับคุณอาได้ยินแล้วถึงกับสะดุ้งมองด้วยสายตาผวา กลัวพฤทธิ์จะแผลงฤทธิ์ ยามที่เจ้าอ้วนอารมณ์ดีก็น่ารัก
บังเอิญผ่านมาให้รัก บทที่ 23 : ส่งท้ายความ(ไม่)บังเอิญ 2/3
เรื่องที่สามีแอบวางแผนมัดใจตนมานานแสนนานทำให้กรองขวัญทั้งฉุนทั้งมีความสุขตลอดวัน เข้าใจแล้วว่าทำไมภวัตถึงยอมตามเธอมาอยู่ที่นาทองคำ ยอมให้แดนดินใช้งานสารพัดพอรู้ว่าเขารักขนาดนี้ อะไรๆ มันก็ดีไปหมดแต่ดูเหมือนว่าภวัตจะมีข้อเสียเรื่องความหื่น!สามีของเธอชักเริ่มเคยตัวขึ้นทุกวันๆ พอได้หนึ่งครั้ง...เอ่อ...หนึ่งคืนเต็มๆ ในวันนั้น เขาก็จัดให้แทบไม่ว่างเว้น ยังดีที่รู้ตัวว่าต้องชดใช้แรงงานให้เธอด้วยการเลี้ยงลูกแทน“แอะ!”กรองขวัญมองลูกชายที่โตวันโตคืนโบกไม้โบกมืออยู่บนเบาะนอนข้างๆ เหมือนอยากจะเล่นด้วย เธอเขี่ยแก้มยุ้ยของลูกชายเล่นเบาๆ อย่างรักใคร่ พฤทธิ์อยู่ง่ายเลี้ยงง่ายเหลือเกิน กินปุ๊บ หลับปั๊บ ถูกใจพ่อเขานัก แต่เวลาคุณชายโมโหไม่ได้ดั่งใจขึ้นมานี่ร้องจ้าหูร้าวกันทั้งบ้าน ต้องให้ภวัตอุ้มโอ๋ถึงจะหยุดร้อง“แอะ แอะ”“เด็กดี แม่ดีใจจริงๆ ที่หนูเกิดมาจากความรักที่พ่อมีต่อแม่”เรื่องที่ลูกชายเกิดมาเพราะพ่อแม่เมาไม่รู้ตัว เป็นปมใหญ่ในใจเธอมาตลอด เดิมคิดว่าภวัตมาแต่งงานด้วยเพราะต้องการรับผิดชอบเท่านั้น ใครจะคิดว่าความจริงคือเขาค่อยๆ ต้อนเธอด้วยความรักมาแต่แรกแล้ว“โตขึ้นหนูต้องเป็นเด็กดี รักพ่อกับ
บังเอิญผ่านมาให้รัก บทที่ 23 : ส่งท้ายความ(ไม่)บังเอิญ 1/3
“คนโกหก!” คนตื่นขึ้นมาในสภาพมีรอยจ้ำสีกุหลาบเต็มตัวบนเตียงหลังใหญ่ตะโกนใส่หน้าสามี พร้อมกับทุบอกกว้างขาวเนียนนั่นอย่างโมโห“โอ๊ยๆ อะไรกันลูกเป็ด มาทุบพี่ทำไม”“ไม่ต้องมาตีหน้าซื่อ! ความจำกลับมาแล้วใช่ไหม คนบ้า! ทำแบบนี้ได้ยังไง มาหลอกแอ้มเค้าทำไม!“ภวัตหัวเราะเบาๆ ดึงภรรยาลงมานอนบนอกที่โดนทุบเอาๆ เมื่อกี้อย่างไม่ถือสา “เลิกโวยวายเสียงเบาได้แล้วน่า เดี๋ยวลูกก็ตื่นหรอก”คนใช้เสียงเท่ายุงบินขึงตาใส่สามี ถ้าไม่กลัวลูกที่นอนก้นโด่งอยู่ในคอกข้างๆ จะตื่นขึ้นมา เธอคงกรี๊ดลั่นบ้านไปแล้ว เขามันเสือร้ายชัดๆ เลย!“บอกแล้วว่าความจำของพี่ไม่สำคัญเลย แค่เรารักกันเหมือนตอนนี้ต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าเราจะแก่เฒ่าจากกันไปก็พอแล้วสำหรับพี่”“แต่ลูกเป็ดกลัวนี่ อาวัตรู้ไหมว่าลูกเป็ดกลัวมากแค่ไหน ลูกเป็ดกลัวว่าอาวัตจะจำได้ว่าเราแต่งงานกันเพราะอะไร เรามีลูกเพราะอะไร กลัวจนเครียดไปหมด แต่ที่ลูกเป็ดกลัวที่สุดก็คือกลัวอาวัตไม่รักลูกเป็ดแล้ว!!”ภวัตดึงคนคิดมากขึ้นมาจูบเบาๆ ก่อนจะสั่งว่า “ห้ามพูดว่าพี่ไม่รักลูกเป็ดนะ”“ก็ลูกเป็ดกลัวนี่”“มั่นใจในตัวเองหน่อยสิ ลูกก็มีด้วยกันแล้ว ยังจะกลัวอะไรอีก หืม”“ถ้าอาวัตไม่บังเอิ
บังเอิญผ่านมาให้รัก บทที่ 22 : ถอนขนเป็นอีกครั้ง 3/3
“แอะ!”เจ้าอ้วนน้อยหันมาคุยกับพ่อพร้อมชูไม้ชูมือหา ภวัตเลยอุ้มขึ้นมานั่งบนตัก ประคองคอเล็กไว้ด้วยมือข้างเดียว“คิดถึงพ่อเหรอเด็กอ้วน”“แจ๊บๆ”ภวัตมองการดีดแขนดีดขากำมือจะเอาเข้าปากอมของลูกชายด้วยสายตาอ่อนใจอยู่บ้าง ท่าทางแบบนี้แปลว่าต้องการอาหารแล้ว “ไม่กินแล้วครับ กินเยอะจะอ้วนเป็นลูกหมูน้อยนะ”ไม่รู้ว่าฟังเข้าใจหรือขัดใจที่พ่อไม่เอานมให้กินสักที พฤทธิ์ถึงออกอาการน้ำตาคลอขึ้นมาทันตาเห็น “ฮึก...”คนเป็นพ่อถึงกับส่ายหน้า บอกทีเถอะ ว่านี่เป็นพฤติกรรมทั่วไปของเด็กอายุสองเดือน พฤทธิ์กินเอาๆ จนตอนนี้ตัวเลขน้ำหนักนำหน้าอายุไปไกลแล้ว แหล่งผลิตอาหารชั้นเลิศของพฤทธิ์ก็อวบขึ้น...“มองอะไรคะ!” เจ้าของอกอวบที่นอนกางแขนอยู่รีบยกมือปิดอกไว้ภวัตแกล้งทำตาวาวมอง “แค่มองก็ไม่ได้ พฤทธิ์ทั้งจับทั้งดูด ไม่เห็นลูกเป็ดจะบ่นเลย”“ก่อนจะมีลูก พี่วัตทำมากกว่าลูกอีกนะ”“จำไม่เห็นได้เลย ว่าเคยทำ”กรองขวัญถึงกับอ้าปากค้าง ถ้าเขาไม่เคยทำ พฤทธิ์คงจะเกิดขึ้นมาจากการนิมิตของเธอเองละมั้ง!“ไม่เป็นไร รอลูกโตมากกว่านี้อีกหน่อย พี่จะให้ลูกเป็ดทวนความจำให้พี่แบบพิเศษแน่นอน”ทวนความจำแบบพิเศษอะไรของเขาล่ะ!“อื้อ! อ่อย...อ
บังเอิญผ่านมาให้รัก บทที่ 22 : ถอนขนเป็ดอีกครั้ง 1/3
พฤทธิ์น้อยมีอายุครบหนึ่งเดือนตรงกับปีใหม่พอดี เรือนคำหอมจึงทำบุญเลี้ยงอาหารรับขวัญหลานชายไปพร้อมกับนับถอยหลังเข้าสู่ปีใหม่ด้วยเสียเลยงานถูกแบ่งเป็นสองช่วง คือผูกข้อมือรับขวัญทารกตัวจ้ำม่ำในช่วงหัวค่ำ เสร็จจากนั้นก็จะดื่มกินฉลองกันอย่างเต็มที่ มีดนตรีฉลองและจับฉลากของขวัญพร้อมสรรพ งานนี้ชาวบ้านมารว
บังเอิญผ่านมาให้รัก บทที่ 12 : ขอกอดหน่อย 1/3
“อาวัตขา...”คนเพิ่งข่มตาขมใจหลับไปไม่นานลืมตาขึ้นมาเงียบๆ“อาวัต...ฮือ...อา...ฮึก!”ร่างสูงกระโจนทีเดียวถึงสวิตช์เปิดไฟ พอไฟสว่างก็พบว่าหญิงสาวที่มีเฝือกห้อยคอกำลังนั่งอยู่กลางอาเจียนกองใหญ่บนเตียง“ลูกเป็ด!”“เหม็น!” คนอ้วกแตกกลางดึกครางบอกทั้งน้ำตา เธอเพิ่งจะหลับไปได้ครู่เดียว อยู่ดีๆ ก็ใจหวิวขึ
บังเอิญผ่านมาให้รัก บทที่ 11 : แต่งงานแล้ว 2/3
ไม่กี่นาทีต่อมา กระดาษเนื้อดีสองแผ่นก็วางลงตรงหน้าบ่าวสาวทะเบียนสมรส...“นี่พ่อเตรียมไว้เลยหรือจ๊ะ” ลูกสาวถึงกับอึ้งแดนดินยักไหล่บอก “พ่อก็ไม่อยากเตรียมไว้หรอก แต่วันก่อนเข้าไปทำธุระในอำเภอ เลยขอให้นายอำเภอช่วยจัดการให้เลย แบบว่าซี๊กับนายอำเภอน่ะ ลูกเซ็นชื่อกันซะสิ เดี๋ยวพ่อให้เด็กเอาไปส่งนายอำเภ
บังเอิญผ่านมาให้รัก บทที่ 8 : เลื่อนงานแต่ง 3/3
เนื่องจากพนักงานหลายคนถือโอกาศลาพักร้อนต่อเหมือนๆ กันเมื่อกลับมาเริ่มทำงานวันแรก ทุกคนเลยทำงานกันแบบสบายๆ มีบางคนเปิดงานขึ้นมา ‘ดู’ บ้าง แต่ส่วนใหญ่จะหนักไปทางเมาท์ให้คนอื่นฟังว่าตัวเองไปเที่ยวไหนมาในช่วงหยุดยาวมากกว่า บางคนถึงกับเดินไปคุยกับเพื่อนในแผนกอื่นก็มีในตอนบ่ายนั่นเอง นฤมาศผู้เป็นหัวหน้
قد تعجبك أيضًا
เศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน81.2K وجهات النظرหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย255.5K وجهات النظرนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย158.1K وجهات النظرคนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว289.2K وجهات النظرรุ่นพี่ที่รัก
อัศวินแห่งความรัก115 وجهات النظرความผิดพลาดของอัลฟ่า
Desire steve17 وجهات النظرคืนรัญจวน
เย้ายวน131 وجهات النظر"ขย้ำรักเลขาแสนพยศ"
มาตารดา124 وجهات النظر
