ตอนที่10 ตีตรา

แม่ทัพหนุ่มไม่ได้เร่งเร้าจนเกินไป เขาค่อย ๆ เคลื่อนกายลงต่ำ จนใบหน้าไปหยุดยังเนินอาบอูม ที่มีเส้นขนอ่อนนุ่มเพียงบางเบา

         “กรี๊ด!!!”

         หญิงสาวหวีดร้องเสียงหลง เมื่อปลายลิ้นอุ่นร้อนของสามี ตวัดผ่านเนินเนื้อนั้นอย่างเชื่องช้า ก่อนที่นิ้วเรียวยาว จะคลี่เปิดกลีบเนื้อบางให้เปิดออก อ่าห์!!! หญิงสาวครางเสียงหลง เมื่อปลายลิ้นอุ่นร้อนของเขา ตวัดลากผ่านไปตามร่องกลีบสีชมพู ความบริสุทธิ์ของสตรีพรหมจรรย์ มันช่างหอมหวานอะไรเช่นนี้ แม่ทัพหนุ่มไม่รีรอให้เนิ่นนาน เขาใช้ลิ้นลากขึ้นลง สลับระรัวถี่ยังติ่งเล็กสีหวาน แล้วค่อยดูดเม้มตรงติ่งเล็กนั้นอย่างร้อนแรง

         หญิงสาวเสียวซ่านไปทั้งกาย นางลืมความอับอาย แอ่นสะโพกขึ้นตามแรงดูดดึงของปากนั้น ทั้งขยับเยื้อนตามปลายลิ้นที่เขากำลังตวัดวนยังเนินเนื้อ มือบางที่กำผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่น ได้เลื่อนลงไปแทรกนิ้วเข้าในกลุ่มผมดกดำของสามี ก่อนจะออกแรงขยุ้มตามความเสียวว่านที่ถูกกระตุ้นจากสามี

         “โอว์!!! ทะ...ท่านแม่ทัพ ขะ...ข้าเสียวยิ่งนัก”

         หญิงสาวหลุดคำที่ไม่อาจข่มกลั้นเอาไว้ได้ออกมา นางร้อนรุ่มไปทั้งกาย ความเสียวซาบซ่านแล่นไปทุกอรูขุมขน เมื่อนิ้วของเขา สอดแทรกเข้าไปในรู้เล็กแคบของนาง หญิงสาวบิดเร้าไปมา เมื่อตลอดร่างของนาง มันถูกความเร้าร้อนถาโถมอย่างกระชั้นถี่

         เมื่อทัพหนุ่มตวัดปลายลิ้น ดูดกลืนน้ำหวานที่ไหลออกมาหลังจากเขาถอดถอนนิ้วเรียวยาว ออกจากช่องเล็กแคบของนาง ก่อนที่เขาจะขยับกายลุกนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหว่างขาของนาง มือหยาบกร้านรีบปลดเปลื้องอาภรณ์ของตนเอง เพียงชั่วอึดใจ ร่างกำยำเยี่ยงนักรบ ได้เผยให้เห็นภายใต้แสงตกกระทบจากเปลวเทียน มันงดงามราวรูปสลัก

         “อ๊ะ!”

         ทว่าก่อนที่นางจะทันได้มองรูปกายนั้นอีกสักหน่อย ก็ต้องอุทานออกมาอย่างตื่นตะลึง เมื่อถูกสามีรวบจับขาสองข้าง ให้แยกออกห่างความคราแรก แรวดึงให้ส่วนเนินอวบอูมนั้น ไปชิดกับอาวุธประจำกายของเขาเสียก่อน

         “อื้อ...”

         แม่ทัพหนุ่มครางเสียงต่ำในลำคอ เมื่อความเจ็บร้าวของเขา มันได้แตะสัมผัสกับน้ำหวานฉ่ำเยิ้มที่เขายังกลืนกินมันไม่หมด นิ้วแกร่งแหวกคลี่กลีบบางออกอีกครั้ง ก่อนจะขยับกายพาท่อนเอ็นแข็งขึง เข้าประชิดปากทางเข้าช่องเล็กแคบของนาง

         “อ๊ะ...เจ็บ!”

         หญิงสาวพยายามกระถดกายถอยหนี เมื่อนางรู้สึกเจ็บในตอนที่ปลายท่อน พยายามแทรกผ่านเข้าไปในกายนาง

         ทว่ามือหนาของสามี หาได้คิดที่จะปล่อยให้นางทำได้ตามใจ สองมือกระชับเอวคอดของนางเอาไว้แน่น ก่อนที่จะดันท่อนเอ้นแข็งขึงเข้าไปรวดเดียวจนสุดลำ กรี๊ด!!! หยิงสาวกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เขาไม่คิดที่จะถนอมนางเลยหรืออย่างไร

         แม่ทัพหนุ่มไม่ได้สนใจ ว่านางจะเจ็บปวดเพียงใด กับครั้งแรกในการเสพสมรสกาม เพราะสิ่งที่เขามุ่งหมาย คือการครอบครองตีตรานางในฐานะสามี และปลดปล่อยความต้องการของบุรุษเพสก็เท่านั้น

         “อ่าห์!!!”

         เมื่อความชายหนุ่มขยับดยกกระชั้นถี่อย่างมีชั้นเชิง ความเจ็บปวดในคราแรกเริ่มทุเลา หญิงสาวก็เปลี่ยนจากเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด เป็นเสียงครางกระเส่า แม่ทัพหนุ่มพึงใจนัก ที่เขาได้สอนให้คนอวดดี ได้เรียนรู้ว่าการท้าทายเขามันเป็นเช่นไร นี่จะเป็นครั้งแรก และครั้งเดียวที่นางจะได้ลองรสสวาทจากเขา

         บทรักที่มิได้เกิดจากหัวใจ ดำเนินต่อไปอย่างเร้าร้อน แม่ทัพหนุ่มไม่อาจที่จะหยุดยั้ง ในการเสพความสาวของนาง ราวกับเขาต้องมนต์สะกด แม้ว่าเขาจะถึงจุดมุ่งหมายไปหลายครั้ง ทว่าเขาก็มิอาจที่จะถอนกาย เดินออกจากเรือนของภรรยาไปได้ ราวกับความมิรู้เดียงสาของนาง คือยาปลุกกำหนัดชั้นดี ที่ยากจะหายาใดมาถอดถอนได้

         จนกระทั้งใกล้รุ่งสาง ร่างอ่อนระทวยของหญิงสาว ที่ต้องรองรับบทรักของสามีจนมิอาจทานทนต่อไปได้ แน่นิ่งไปด้วยความอ่อนเพลียอย่างที่สุด แม่ทัพหนุ่มจึงปล่อยให้นางหลับตามที่นางต้องการ ส่วนตัวเขานั้น ขยับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะคว้าเสื้อผ้าขึ้นมาสวม แล้วก้าวออกจากห้องไปอย่างไม่แยแสต่อความรู้สึก ที่มีร่วมกันในค่ำคืนที่ผ่านมา

         เมื่อเสียงฝีเท้าเงียบหายไปแล้ว ดวงตาที่หลับอยู่อย่างอ่อนเพลีย พลันลืมขึ้นพร้อมประกายพึงพอใจ รสสวาทของเขาไม่ได้ทำให้นางหลงใหลสักนิด เขาตั้งใจที่จะทรมานร่างกายนี้ ทำราวกับนางเป้นเพียงที่ระบายความใคร่ แต่สำหรับนางแล้ว มันคือจุดเริ่มต้นของก้าวแรก ที่จะใช้ควบคุมเขาทีละน้อย ไม่ต้องเร่งร้อนให้มากไป ค่อย ๆ เริ่มจากความมิประสา กลายเป็นสตรีร้อนแรงในภายหน้า

         ถานไห่ชินลุกขึ้นนั่ง แม้ว่าร่างกายของนางจะรู้สึกร้าวระบม แต่มันก็เป็นสิ่งที่นางยินยอม นางมิใช่หญิงงามล่มเมืองเช่นคนในใจของเขา แต่นางก็มีจริตมารยาทที่จะใช้กับเขา มิแพ้สตรีอื่นเช่นกัน หญิงสาวหย่อยเท้าลงจากเตียง ความเย็นเยียบใต้ฝ่าเท้าน่ะหรือ...จะเทียบเท่าความเจ็บปวดในชาติที่แล้ว

         “ข้าจะให้พวกมันต้องชดใช้ อย่างช้า ๆ”

         ความตายถ้าจะมอบให้คนพวกนั้น มันง่ายเพียงพลิกฝ่ามือ แต่ตายแบบนั้นมันดูสบายจนเกินไป ควรมอบความสำราญให้มาก ๆ หน่อย คนเหล่านั้นจะได้มีเรื่องไปเล่าสู่ท่านพญายมราชได้ฟัง หญิงสาวลุกขึ้นเดินไปยังห้องอาบน้ำที่อยู่ติดกัน ด้วยร่างที่ไร้อาภรณ์สวมใส่ รสกามของเขาไม่ควรจะมีติดกายนางไปนานกว่านี้ เสร็จกิจก็ชำระออกให้สิ้นเสียจะดีที่สุด ถึงมิได้ชิงชังเขามาก ด้วยเขาเคยมอบเมตตาให้แก่นางกับลูกในชาติที่แล้ว แต่ก็มิได้พิศวาทจนต้องโหยหากลิ่นกายเขา