ตอนที่2 ตอบรับข้อเสนอ

ห้องโถงจวนถาน

         ครอบครัวสกุลถาน นั่งนิ่งฟังคำพูดของแขกที่มาในวันนี้ ไม่ว่าจะเรื่องใดก็หาได้แทรกซึมเข้าไปในความรู้สึกของทุกคนในบ้าน ด้วยใจของทุกคน ยังกังวลเกี่ยวกับธิดาเพียงคนเดียว ที่ยังคงนอนไร้สติด้วยพิษไข้อยู่ในเรือน แล้วยังจะให้ทุกคนมาตัดสินชีวิตของนาง โดยที่นางหาได้รับรู้หรือยินยอมไม่

         “เรื่องนี้นายท่านถาน คงไม่มีสิ่งใดขัดข้องใช่หรือไม่”

         ชายผู้เป็นตัวแทนจากเมืองหลวง ได้เอ่ยขึ้นเมื่อเขาเห็นว่าทุกคนในบ้านถาน ต่างพากันนั่งเงียบงัน ราวกับเรื่องที่เขาพูดมา ไม่ได้เข้าไปในหูของทั้งบ้านเลย ในเมื่อไร้การโต้แย้ง เขาก็ถือว่านี่คือคำตอบรับ เพราะไม่ว่าอย่างไรก็ยากจะหลีกเลี่ยง เพราะคือบัญชาจากฮ่องเต้

         “ข้าน้อยย่อมไม่มีความขัดข้องเจ้าค่ะ”

         ทว่าเสียงที่ตอบกลับ หาใช่เป็นนายท่านถานแต่อย่างใด ทุกสายตามองไปที่เจ้าของเสียง ซึ่งกำลังเดินเข้ามา ด้วยท่วงท่าสูงส่ง ใบหน้าอ่อนละมุน เชิดขึ้นแต่พองาม เยี่ยงสตรีที่ได้รับการอบรมมาเป็นอย่างดี

         “ไห่ชิน!”

         สามีภรยาสกุลถาน ลุกขึ้นก้าวยาว ๆ ตรงไปประคองสองข้างกายบุตรสาว ส่วนบุตรชายทั้งสี่ ต่างรีบจัดแจงเตรียมชาอุ่นร้อน วางไว้สำหรับให้น้องสาวสุดที่รัก ภาพนั้นทำให้ตัวแทนจากเมืองหลวง ถึงกับขมวดคิ้วเป็นปม

         “ไห่ชินคารวะใต้เท้า ข้าน้อยเสียมารยาทนัก ที่สอดแทรกการสนทนาเจ้าค่ะ”

         หญิงสาวก้าวมาหยุดต่อหน้าขุนนางสูงวัย ก่อนจะย่อกายขออภัย ด้วยความอ่อนน้อม ใบหน้าที่หวานละมุนนั้น เต็มไปด้วยความสำนึกผิด จนทำให้ท่านหลัวไม่อาจละเลยความน่าเอ็นดูของนางได้ นางมิได้งามหยาดเยิ้ม แต่ก็มิได้ขี้ริ้วจนไม่น่ามอง กิริยาอ่อนน้อม ท่วงท่าสูงค่าเหมาะสมที่จะเป็นสตรีของบุรุษชั้นสูงนัก แต่น่าเสียดาย ที่นางต้องแต่งให้แก่บุรุษไร้หัวใจเยี่ยงแม่ทัพจ้าว

         “ผู้ใหญ่ย่อมมิถือสาต่อเด็กผู้อ่อนเยาว์ ว่าแต่คุณหนูถานมิขัดข้องจริงใช่หรือไม่”

         ใต้เท้าหลัว ยังคงต้องการความมั่นใจ ว่าหญิงสาวยินดีทำตามพระประสงค์ของฝ่าบาท ซึ่งถ้านางเอ่ยอ้างว่ามีคู่หมายแล้ว ย่อมรอดพ้นจากเรื่องนี้ แต่ก็คงยากอยู่ดี เพราะนี้คือการคานอำนาจทาบการค้าของสกุลถาน

         “ขอบคุณในความเมตตาจากใต้เท้าเจ้าค่ะ ส่วนเรื่องนั้น...ข้าน้อยยืนยันว่ามิขัดข้องเจ้าค่ะ”

         ถานไห่ชิน ยังคงยืนยันด้วยน้ำเสียงอันหนักแน่น นางรู้ว่าถ้าหลีกหนีเรื่องนี้ไป ครอบครัวอาจพบกับภัยเร็วกว่าชาติที่แล้ว ดังนั้นนางจึงไม่จำเป็นต้องหลบเลี่ยง แต่คงเลื่อนเวลาการแต่งงานออกไปอีกสักหน่อย เพื่อเตรียมการทุกอย่างให้พร้อมรับมือ

         “คุณหนูถาน ช่างมองการไกลยิ่งนัก”

         “ข้าน้อยเพียงมองเห็นส่วนรวม มากกว่าส่วนตัวเจ้าค่ะ เพียงแต่ข้ามีสิ่งหนึ่งอยากยื่นเสนอเจ้าค่ะ หวังว่าใต้เท้าจะช่วยเมตตาเจรจาให้แก่ข้าน้อย”

         “คุณหนูถาน โปรดว่ามาได้เลย”

         “ขอเวลาให้ข้าอายุครบยี่สิบเอ็ดก่อน ค่อยเข้าพิธีเจ้าค่ะ”

         ทุกสายตาจับจ้องที่หญิงสาว ซี่งไม่ได้แสดงความรู้สึกใดออกมา นอกจากรอยยิ้มละมุนประดับใบหน้าเท่านั้น สตรีมากมาย เพียงพ้นปักปิ่น จ่างรีบออกเรือน ทว่าหญิงสากลับขอเลื่อนเวลาออกไปหลายปี

         “เหตุผลเล่า”

         “ครั้งนี้...เอ่อ...ข้าเพิ่งก้าวพ้นคำว่าเด็กหญิงมาเพียงมิกี่วัน เวลาที่เหลือข้าอยากที่จะฝึกฝนการเป็นนายหญิงที่ดีของบ้าน หวังว่าใต้เท้าหลัวจะเมตตาช่วยเหลือข้าน้อยเจ้าค่ะ”

         ถานไห่ชิน แสร้งลืมเลือนคำพูดแรก ที่นางเกือบจะหลุดปากพูดออกไป ฮึ! ครั้งนี้ข้าจะยอมแต่งให้แก่เขาอีกครั้ง เพราะมันไม่มีความจำเป็นที่นางจะหลีกหนี ในเมื่อเป้าหมายของหญิงงามอันดับหนึ่ง คืออำนาจ...ที่บีบคั้นจากหลายสกุล เช่นนั้นนางก็จะใช้อำนาจของเขา เพื่อเปลี่ยนชะตาเสีย ผู้ที่ต้องตายหาใช่ข้ากับลูกอีก...แต่เป็นใครก็ตามที่ก้าวเท้าผิดข้าง ล้ำเส้นของนาง

         “ตกลง...ทุกอย่างจะเป็นไปตามที่คุณหนูถานปรารถนา”

         ใต้เท้าหลัวตอบรับอย่างว่าง่าย หลังจากที่ทบทวนทุกอย่างแล้ว ก็ไม่มีสิ่งใดเสียหาย หยิงสาวยังไม่เติบโตพอ ที่จะกุมอำนาจในจวนสามี หากนางมีเวลาฝึกฝนอีกสักหน่อย มันย่อมดีต่อทุกฝ่าย ยิ่งเห็นแววตาอ่อนละมุน ทว่าแฝงไปด้วยความล้ำลึก เขายิ่งไม่อาจประมาทหญิงสาวตรงหน้าได้เลย

         “ถานไห่ชิน ขอบคุณในความเมตตาเจ้าค่ะ เช่นนั้นวันนี้ข้าขอเป็นตัวแทนสกุลถาน เชิญใต้เท้ากับเหล่าผู้ติดตาม ร่วมดื่มกินมื้อค่ำด้วยกันนะเจ้าคะ”

         หญิงสาวย่อกายอย่างนอบน้อม ก่อนจะเอ่ยปากเชิญชวนใต้เท้าหลัว นี่คือการเริ่มซื้อคนไว้ใช้งาน สิ่งแรกต้องเริ่มจากการผูกมิตรด้วยความอ่อนน้อม เพราะเล่ห์เหลี่ยมใด ๆ ย่อมใช้ไม่ได้ กับคนฉลาดเยี่ยงใต้เท้าหลัว แต่ความไร้พิษสงของนางในตอนนี้ คือใบเบิกทางชั้นดี นางยังต้องพึงพาชายผู้นี้ในภายหน้า เพราะเขาจะเป็นกำลังสำคัญของราชสำนัก

         “ย่อมไม่ขัดข้อง”

         ใต้เท้าหลัว เหมือนได้พบหยกเนื้อดี เขาตอบรับด้วยความเต็มใจ ดูเท่านี้ก็รู้แล้วว่าสกุลถาน ให้ความสำคัญกับหญิงสาวมากแค่ไหน การมีนางและสกุลถาน เป็นหนึ่งในกำลังสำคัญ จะทำให้อนาคตของเขาในราชสำนัก มั่นคงขึ้นอีกหลายเท่า เพราะคนเยี่ยงตงจ้าวเสวียน เป็นคนรักหน้าตาและเกียรติ ต่อให้ไม่รักในตัวภรรยา แต่ก็ไม่มีวันทอดทิ้งนางไป นั้นการสนับสนุนภรรยาของเขาในอนาคต คือสิ่งที่เขาปรารถนาจะพึ่งพายิ่งนัก