เข้าสู่ระบบแชร์
31
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-13 21:51:03“น้องวี... หยุดด่าพี่เป็นภาษาอีสานเถอะนะครับ พี่ฟังไม่รู้เรื่อง”
“ขี้ตั๊วะ...”
แล้วเขาก็โกหกเธออีกว่าจะไม่ทิ้งกัน ไม่ใช่เรื่องฟังไม่รู้เรื่องอะไรเลย
“พี่... ว่าวอีสานบ่ได้... อย่าร้องไห้เลยนะครับ... จะเป็นตาซังคัก ๆ”
ร้องไห้แล้วน่าเกลียด! คำปลอบนั้นทำให้เธอให้เลิกส่งเสียงกระซิกตามลำพังบนที่นอน วีณาไม่อยากตาบวมเป่งในภายหลัง เธอปาดน้ำตาบนแก้มจนเกลี้ยงเกลา คนข้างหลังก็เอื้อมมือมาแตะบนหัวไหล่
“ปี้... คิดฮอตน้องหลายเด้อ”
“บ้า... พูดไรเล่า อันนั้นมันภาษาเหนือ”
ภาคินพูดผิดพูดถูกมั่วไปหมด ทว่าเขาก็ทำให้เธอเลิกขี้แงเป็นเด็กได้สำเร็จ
วีณาคงโกรธหน้ามืดตามัวเสียจนลืมถอดส้นสูงสองนิ้ว กระโดดขึ้นที่นอนโดยไม่เกรงใจเจ้าของ บัตเลอร์ประจำตัวจึงลุกขึ้นก้าวช้า ๆ ไปที่ปลายเตียง จับสายเส้นเล็กตรงข้อเท้าเพื่อปลดมันออกจากปลายเท้านุ่มแผ่วเบา เขาวางมันลงบนพื้นไมปาเก้เย็นเฉียบ ใส่สลีปเปอร์ให้เธอแทนก่อนกลับไปนั่งข้าง ๆ กัน
หัวใจดวงน้อยสั่นระรัวกับวงหน้าหล่อเหลาระบายยิ้มอ่อน สบมองมาทางเธอด้วยแววตาอ่อนโยน
“ดีกับพี่ภามนะครับ พี่บอกเลิกน้องเขาไปแล้ว พี่จะไม่มีแฟนอีกสักคนเดียว...”
ไม่รู้ว่ารับปากไปอย่างนั้นหรือเปล่า หญิงสาวลุกจากที่นอนกลอกตาไปมาอย่างไม่เชื่อใจเขาเสียทีเดียว
“อืม...จ่ายค่าเสียหายให้นางไปด้วยละกัน...”
“ครับ พี่จัดการให้นะ”
“เลขที่บัญชี...”
“ไม่ต้องครับ พี่จัดการเอง”
ภาคินแสดงความรับผิดชอบอย่างผู้ชายคนหนึ่งแม้รู้ดีว่าตัวเองไม่ได้ทำตัวดีนัก เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความไปบอกพร้อมโอนเงินก้อนให้หญิงสาวเงียบ ๆ เพื่อตัดปัญหา ซึ่งปลายสายไม่ได้เรื่องมากอีก อันเนื่องมาจากจำนวนเงินหลักหมื่น!
ค่าเสียหาย... ในคำบอกเลิกนั้นเขาคิดว่ามันคงจบได้ด้วยดี กระทั่งกลับไปให้ความสนใจกับหญิงสาวที่กำลังกดมือถือยิก ๆ พอกัน
บรรยากาศอึมครึมของเธอและเขากลับมาดีกว่าเก่าก่อน ใต้ขอบตาบวมช้ำลอบมองเขานั่งพิงแผ่นหลังไว้กับหัวเตียง มือหนาอุ่นยกขึ้นปาดแก้มเกลี้ยงเกลาแม้ว่าน้ำตาเหล่านั้นจะแห้งเหือดไปแล้ว
“อาทิตย์หน้าพี่จะพาไปหาคุณยายจัน พาไปหาคุณแม่นะ ดีไหม?”
“จริงหรือคะ? สัญญานะ” ใบหน้าหวานปรากฏรอยยิ้มกว้างอย่างจริงใจ ชายหนุ่มพยักหน้า
“อื้ม... สัญญา”
นาน ๆ ครั้งที่เขาจะต้องเสี่ยงตายพาคุณหนูไปพบแม่ ซึ่งอนันต์ไม่อนุญาตให้เธอติดต่อ ตั้งแต่ได้สิทธิปกครองบุตรสาวพร้อมคำสั่งศาลหนึ่งใบ ห้ามมิให้มารดาเข้าใกล้บุตรอีกเพราะพฤติกรรมไม่ดีในเชิงชู้สาว
แม่ยังไงก็คือแม่... ถึงแม่ไม่ดีอย่างไรเสียวีณายังอยากเจอแม่ในบางครั้ง
“ขอบคุณนะคะพี่ภาม วีไม่โกรธพี่แล้วก็ได้” แต่ท่าทีเชิดหยิ่งของเธอดูยังงอนเขาอยู่ กระทั่งวงหน้าหล่อเหลาโน้มลงมากระซิบบอก
“พี่เอาใจวีอยู่แล้วรู้มั้ย เราดีกันแล้ววีอยากไปไหน ทำอะไร ให้พี่พาไปนะครับ”
โลกสีทะมึนมืดมิดได้รับการเติมเต็มเพราะถ้อยคำเพียงเท่านั้น
“พี่ภามรักน้องวีนะ...”
“ค่ะ... วีก็รักพี่... วีรักพี่ภามที่สุด” รอยยิ้มปรากฏบนวงหน้าหวานงาม แววตาคู่สวยระรื่นสบดวงตาคประกายกล้าด้วยจิตใจเป็นสุข ก่อนที่เธอจะเอนศีรษะลงพิงบนหัวไหล่ของชายผู้แสนอบอุ่นอ่อนโยนด้วยความหวังว่าเขาจะไม่ทรยศกันอีก
------------
ผู้ชายกับผู้หญิงนอนด้วยกันไม่ได้ โตแล้วห้ามมานอนเตียงเดียวกับพี่ภีมพี่ภาม! ครั้งสุดท้ายที่พ่อดุเธอตอนสิบสองขวบ เธอไม่เคยเข้าใจเหตุผลของพ่อเพราะพ่อก็นอนกับสาว ๆ อยู่เป็นประจำ
วีณารู้สึกตัวตื่นได้สักพัก ขณะซุกซบแก้มร้อนผ่าวบนเสื้อเชิ้ตสีเข้มยับทิ้งรอยไว้บนใบหน้าอย่างเป็นสุข ค่ำคืนนี้เขาปล่อยให้ซุกซบกอดนอนอย่างไม่ปริปากบ่น กระทั่งเหลือบตามองนาฬิกาตีบอกเวลาตีสองกว่า
“ตื่นแล้วก็ลุกนะครับ พี่จะไปนอนห้องพี่”
“วียังง่วงอยู่เลย ขอนอนต่ออีกนิดนะคะ” เธองัวเงียบอก มือเรียววางพักบนแผงอกกว้างใต้เสื้อเชิ้ตสีกรมท่าอย่างสบาย
ชายหนุ่มผ่อนลมหายใจหนักเพราะอาการหายใจไม่ทั่วท้อง เพียงหน้าอกอวบอัดในเดรสตัวสวยพยายามบดเบียดเขาอยู่ตลอดเวลาเหมือนเป็นหมอนข้างใบโปรด แม่สาวนุ่มนิ่มกลิ่นหอมซุกแล้วซุกอีกถูนมไปมา มือไม่รักดีเกิดสั่น! แม้ว่าเขายังคงกอดเธอไว้ในอ้อมแขนด้วยความรู้สึกแสนหวงแหน
“มันไม่เหมาะสมครับ คุณอาเคยบอกแล้วว่าไม่ให้วีมานอนกับพวกพี่”
“วีไม่อยากให้พี่ไป ตัวพี่ภามอุ่นมากเลยค่ะ วีกำลังมีความสุขเห็นไหม?”
ภาคินรู้ดีว่าแม่สาวน้อยไม่ได้หมายความแค่อุ่น ในความเป็นคนตรงของเธอ ตั้งแต่หัวค่ำมาแกล้งทำตาปรือ ๆ กอดเขาแน่นเหมือนจะสิงไปทั้งร่าง ธรรมดาของคนเคยขยันทำการบ้านวันเว้นวันอย่างหนักหน่วงยากจะข่มตาหลับ
“เรากับภีมคบกัน... พี่เกรงใจเหมือนกัน มานอนกกแฟนชาวบ้าน”
“ไม่เห็นเป็นไรนี่คะ วียังเหมือนเดิม วีรักพวกพี่สองคนเหมือนเดิม” วงหน้าหวานเชยมองเขาด้วยสีหน้าใสซื่อ ทว่าแววตาซุกซนอย่างสาวใจกล้าผิดจากคนเดิม
“ลุกเถอะครับ” เขาบอกแล้วยอมปล่อยเอวบางอย่างเสียอกเสียดาย อีกคนก็กอดหมับด้วยแววตาประกายมาดมั่น
“ไม่ลุกค่ะ”
เขาไม่เคยเห็นเธอเป็นน้องนุ่งมาตั้งแต่นานแล้ว และเธอรู้... ภาคินถอนหายใจหนัก
บทล่าสุด
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 41
ภากรไม่ว่าอย่างไรก็รัก ต่อให้เธอมีความคิดอยากนอนกับผู้ชายสองคนพร้อมกัน! เธอกอดเขาขอโทษเขาที่มีความคิดแบบนั้น และเธอรักภาคินมากแค่ไหน ก่อนขยับไปกอดแฝดคนน้องด้วยท่าทางเหมือนแมวอ้อน“นี่... น้องวีไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้นะครับ พี่ไม่โกรธอะไรมันแล้ว เรากลับไปนอนห้องเราเถอะนะ”ถ้าเธออยู่ต่อก็คงทนไม่ไหวแน่ ตาคมจรดมองอกอวบอัด ลอบกลืนน้ำลายลงคอแห้งผาก แต่ไม่วายว่าประสาเขาที่เคยเห็นเธอเป็นเด็กสาวตัวน้อย“ใครสั่งชุดนี้มา มันน่าตีนักนะ ไอ้ภีมใช่ไหม?”“วีซื้อมาเอง... อย่าเห็นวีเป็นเด็กเล็ก ๆ สิคะพี่ภาม”วีณาไม่ใช่เด็กอีกต่อไป ภาคินรับรู้ความจริงนั้นเมื่อเธอผละจากอกของเขาเพื่อไปหาอีกคน คืบคลานไปอย่างเสือสาว ส่ายก้นงอนขึ้นสูงแต่ก้มตัวและใบหน้าลง เธอรู้หน้าที่ของตัวเองเมื่อก้มหน้าลงงับอาวุธร้ายผ่านกางเกงนอนลายสก็อตสีน้ำเงินเข้ม ร่างกำยำสะดุ้งเฮือกชนหัวคิ้วเข้าหากัน “น้องวี... อู้ยย อาาาส์... ซนอีกแล้วนะเรา...”โพรงปากนุ่มแทบทำให้ภากรสิ้นสติ ยิ่งเธอไม่ใช่คนชอบรีรออะไรมาก มือล้วงเข้าไปจับตัวการได้ก็เอาออกมาลิ้มเลียจากโคนถึงปลายหัวบานฉ่ำต่อหน้าชายอีกคน ซึ่งคงมองไม่เห็นอะไรนอกจากช่องทางเปียกชุ่
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 40
กูรักน้องมากกว่ามึงด้วยซ้ำ!“น้องวี...”เสียงพึมพำเรียกพาพี่ชายมองขวับ ภากรอยากจะคุยกับน้องชายให้รู้เรื่อง! ทันใดนั้นเอง“เฮ้ย!”“ไอ้เชี้ยภามไปไกล ๆ กูเลยนะมึง!”เสียงสบถด่ากร้าวเมื่อมือสัมผัสเย็นวาบสะกิดเข้าต้นขาด้านในผ่านเสื้อกางเกงนอน ต่างคนแยกห่างจากกันคนละมุมเตียง มือยื้อแย่งผ้าห่มผืนโตลายปลานีโม่น่ารักตรงข้ามหน้าตาตื่นตะลึง“อะไรของมึงไอ้ภีม กูนอนของกูดี ๆ”“มึงจับ... ขาอ่อนกูทำไม?”“เปล่า... ไม่ได้จับ”เถียงกันได้ไม่ทันไร เจ้าปลาน้อยก็ปรากฏเป็นคนคุ้ยเคยที่โผล่หัวออกมาจากผ้าห่ม“เฮ้ย! น้องวี!”“เบา ๆ ค่ะ พี่ภีมพี่ภาม...” เธอจุปากปรามสองหนุ่มด้วยท่าทางซุกซน สองหนุ่มมองหน้ากันแล้วเลิกส่งเสียงแต่ตกใจเสียแทนพอผ้าห่มโผล่พ้นแค่ศีรษะน้อย เส้นผมดำขลับส่งกลิ่นหอมของแชมพูหลังอาบน้ำใหม่ ๆ“น้องวีมาทำอะไรครับ คุณอาบอกแล้วว่าอย่ามามุดผ้าห่มพวกพี่รู้มั้ย?” ภาคินบอก เขาเกือบที่จะเอื้อมมือไปเลิกผ้าขึ้นแต่พอสบนัยน์ตาคู่สวยสีน้ำตาลอ่อน เสียงหวานออดอ้อนของคนตรงกลางระหว่างพวกเขาทั้งสอง“ขอน้องวีนอนด้วยคนนะคะ... พี่ภีมขา... พี่ภามขา...”แล้วเธอก็คืบคลานออกมาจากผ้านวมหนาสีส้มแปร๋นเข้าไปใกล้ ๆ พวกเขาท
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 39
“วีก็รักพี่ภามค่ะ...”วีณาเป็นผู้เสียสละเสมอในเมื่อเขายืนยันว่าจะไม่ทำ เธอปล่อยให้เขาพักพิงศีรษะ นั่งทำตาปรือเตรียมรับสิ่งที่จะเกิดเมื่อจับมือหนาขึ้นวางบนหน้าขา ให้เขาเลิกกระโปรงบานขึ้นช้า ๆ พ่นลมหายใจร้อนและเสียงพร่าหวาน“ใส่เข้าไปให้วี... หน่อยนะคะ พี่ภามขา...”ไม่ทำให้ก็บ้าเต็มทน! ภาคินยอมที่จะละวางทิฐิอันสูงส่งลงบ้าง จับเจ้าก้อนกลมใส่กางเกงในตัวน้อยลากผ่านกลางกลีบเกสรงามเปียกชุ่มฉ่ำ สอดเข้าไปจนสุดข้อนิ้ว เขาคิดว่ามันไม่ลึกพอและกลัวว่าเธอจะเจ็บมันกลับเข้าไปได้ง่ายเพราะความเปียกแฉะ...เธอเปียกได้ง่ายดายกับแค่การเล่นเกมส์จ้องตา แววตาร้อนแรงถึงเพียงนี้เขาคงไม่ต้องเล้าโลมอะไรเลย แค่กดปุ่ม...“พี่ภาม... อื้ม...!”งานง่าย ๆ ที่ไม่ง่าย เมื่อสาวน้อยพยายามปิดป้องปากตัวเองด้วยมือเล็กของเธอไม่ให้เสียงดังหลุดรอดออกไป ดวงตาคู่คมปลาบประกายฝังตรึงกับภาพแสนรัญจวนยิ่งเสียกว่านอนกับสาวคนไหน ๆ มาทั้งชีวิตน้องสาวเปียกชุ่มเริ่มเปียกปอนมากขึ้นเรื่อย ๆ เหนือหน้าตักของเขาที่เกิดตื่นตูมสำลักน้ำตาม ร่างบางบิดเร่าจนต้องซบหน้าลงบนบ่าของเขาเพราะอารมณ์แสนรัญจวน แรงสั่นจากภายในพาให้ร่างของเธอสั่นสะท้าน เธอตะเกี
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 38
แปลกที่วันนี้ยังไม่ถึงวันนั้นของเดือน ภาคินเพิ่งนึกขึ้นได้ด้วยความที่เขาจดจำเรื่องของเธอได้ทุกอย่าง ก็ตอนเหยียบเข้าห้องนอนโทนสีขาวสลับดำราบเรียบ มีกระจกเจ้าหญิงตัวน้อยและมุมของเล่นเล็ก ๆ สมัยเธอยังเป็นเด็กดวงตาคู่คมจรดมองแผ่นหลังบางในเดรสสีขาวสะอาด ปอยผมมัดลวก ๆ วางพาดไว้บนไหล่ขวา“น้องวี... จะแต่งงานเหรอ?” ภาคินถามอย่างไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าพูดอะไรออกไป เธอแค่หันกลับมาถามเขากลับด้วยแววตามาดมั่น“แต่งไหมล่ะ?”“ถามพี่?”“อืม...”“ผู้หญิงหลายใจ”วีณาหัวเราะออกมา เธอแน่ใจว่าเขาคงได้ยินที่เธอคุยกับพ่อว่าจะแต่งงานกับผู้ชายสองคน“สองค่ะ... สองใจ วีไม่ได้มีหลายใจ หนุ่มอื่นวีไม่เอา วีเอาแค่สองคนนี้” ตอบแล้วปลายนิ้วเรียวจิ้มลงบนแผ่งอกกว้าง ก่อนที่เธอจะแผ่ฝ่ามือออกวางด้วยความไว้วางใจ พิงศีรษะลงกับเสื้อเชิ้ตสีครีมอ่อนของเขาอย่างคลั่งไคล้หลงใหล“ทำอะไรครับ?”“วีขอกอดได้ไหมคะ… พี่ภามขา…”พี่ภามขา! พี่ภีมขา! มาเมื่อไร หัวใจชายหนุ่มอ่อนยวบทุกครั้งไปเหมือนกลายเป็นจุดอ่อนของเขาไปเสียแล้ว ภาคินเพิ่งเลิกเป็นไบโพลาร์ไปหลังโดนรุกเร้าอย่างหนัก เขาปิดตาลงพูด“ครับ... ได้ครับ”แล้วปล่อยให้วงแขนเล็กเลื่อนขึ้นลา
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 37
“พ่อจะรีบกลับนะ”“ค่ะ”ลูกสาวยิ้มอ่อนมองใบหน้าหล่อเหลา หลังได้ปรับความเข้าใจกัน พ่อกลับมารับประทานอาหารด้วยกันสม่ำเสมอ ยังสังเกตได้ว่าไม่มีสาวมากหน้าหลายตามากวนใจ ภากรก็ไม่ต้องเหนื่อยไปซื้อของสมนาคุณให้หล่อนทั้งหลายเป็นเรื่องดีที่น่าเสียดาย เมื่อลูกน้องฝีมือดีของเธอดันโดนฉกไปคน“ฝากคุณณดาด้วยค่ะ พ่อห้ามหักอกเลขาฯ วีนะคะ ไม่งั้นวีขอเลขาฯ คืน”“เอ้อ... คือมันเป็นอย่างนี้นะ พ่อว่าลูกเข้าใจผิดครับ”“เปล่าเลยค่ะพ่อ เลขาฯ วีนอนอยู่ห้องพ่อนี่คะ นั่นไง”คุณพ่อยิ้มเจื่อนเพราะข่าวมาถึงหูลูกสาวไวเหลือเกิน ประตูเปิดออกอีกรอบหนึ่ง ข้างหลังของคุณพ่อปรากฏเจ้าของร่างบางในเดรสกระโปรงเรียบร้อยงานแบรนด์เนมดูแพงผิดหูผิดตา ถือเอกสารออกมาจากห้องยกมือไหว้เธอก็รับไหว้อย่างไม่ถือสา“ไปเถอะค่ะคุณดา ตามสบายเนอะ”“ค่ะคุณวี... ดาไปก่อนนะคะ ไม่ใช่อย่างที่คิดนะ ไม่ใช่เลยย..”ต่างคนพยายามปฏิเสธไม่ให้เธอเข้าใจผิดแม้ว่าเธอจะแสร้งทำเป็นเข้าใจอย่างคนโลกสวย คิดในแง่ดีว่าเลขาฯ เธอคงช่วยงานคุณพ่ออีกแรง ถึงมองอย่างไรก็แปลกคนเขายังรู้กันทั้งบ้าน!คุณพ่อขอบตาดำเป็นหมีแพนด้าส่วนเลขาฯ คุณลูกเสื้อผ้าไม่เคยเรียบร้อยมืออ่อนขาอ่อน
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 36
ภากรไม่มีอะไรจะคุยกับน้องชายจริง ๆ เพราะเขาเป็นฝ่ายโดนโกรธ เนื่องมาจากการผิดคำพูดของเขาเองว่าไม่กล้าแตะต้องน้อง เป็นภาคินที่ไม่เข้าใจกระทั่งหญิงสาวกลับมาหาพวกเขาอีกครั้งด้วยอารมณ์ดั่งพายุร้ายที่สงบลง“พี่ภีมพี่ภาม… ตกลงทะเลาะอะไรกันคะ?”“เปล่า...”สองคนตอบพร้อมกันแม้ไม่มีใครมองหน้ากันเลย พวกเขายังนั่งอยู่ที่เดิมคนละฝั่งตรงข้าม นั่นทำเอาวีณาถึงกับถอนหายใจ“อยากให้วีไม่สบายใจเหรอคะ? พี่ภีม... พี่ภาม... อยากเห็นวีร้องไห้ใช่ไหม?” วีณาไม่ไหวต้องใช้วิธีสุดท้ายคือบีบน้ำตา! ทีแรกเธอคิดอยู่ว่าจะประชดพวกเขาด้วยการไปเที่ยวบาร์โฮสหรือสถานที่อโคจรสักที่ แต่มันคงไม่สามารถแก้ปัญหาตอนนี้“น้องวีจะร้องไห้ทำไมครับ? พวกพี่ไม่ได้ทะเลาะอะไรกันสักหน่อย”คนหนึ่งแววตาเอ่อคลอพอเธอตีหน้าเศร้า ส่วนอีกคน “พี่ขอโทษครับ... อย่าร้องนะน้องวี”ภาคินอาจมีหนทางปรับความเข้าใจกับพี่ชาย ในขณะที่เธอได้แต่หวังว่าเขาจะยอมลดทิฐิตัวเองลงเพื่อเธอ“ก็ได้... งั้น... วันนี้กูขออยู่กับน้องบ้าง... ได้ไหม? พี่ภีม...” พูดอึกอัก ภายใต้แววตาเศร้าหมองบอกว่าเขาเจ็บปวดกับการกระทำของภากรมากแค่ไหน ยังเกิดหวงแหน อยากได้เธอขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุ
บางทีคุณอาจจะชอบ
(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก79.1K viewsนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย145.4K viewsประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่205.1K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้253.0K viewsพันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว
Duangkwan44 viewsว่าจ้างรัก เศรษฐีพันล้าน
ปะการังเรืองแสง331 viewsคลั่งรักน้องสาวนอกไส้
เฮียกังฟู587 viewsไอศูรย์(ไร้)รักเมียเด็ก 18+ (Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 3/5)
บีน่าเลดี้3.5K views
