40

กูรักน้องมากกว่ามึงด้วยซ้ำ!

“น้องวี...”

เสียงพึมพำเรียกพาพี่ชายมองขวับ ภากรอยากจะคุยกับน้องชายให้รู้เรื่อง! ทันใดนั้นเอง

“เฮ้ย!”

“ไอ้เชี้ยภามไปไกล ๆ กูเลยนะมึง!”

เสียงสบถด่ากร้าวเมื่อมือสัมผัสเย็นวาบสะกิดเข้าต้นขาด้านในผ่านเสื้อกางเกงนอน ต่างคนแยกห่างจากกันคนละมุมเตียง มือยื้อแย่งผ้าห่มผืนโตลายปลานีโม่น่ารักตรงข้ามหน้าตาตื่นตะลึง

“อะไรของมึงไอ้ภีม กูนอนของกูดี ๆ”

“มึงจับ... ขาอ่อนกูทำไม?”

“เปล่า... ไม่ได้จับ”

เถียงกันได้ไม่ทันไร เจ้าปลาน้อยก็ปรากฏเป็นคนคุ้ยเคยที่โผล่หัวออกมาจากผ้าห่ม

“เฮ้ย! น้องวี!”

“เบา ๆ ค่ะ พี่ภีมพี่ภาม...” เธอจุปากปรามสองหนุ่มด้วยท่าทางซุกซน สองหนุ่มมองหน้ากันแล้วเลิกส่งเสียงแต่ตกใจเสียแทนพอผ้าห่มโผล่พ้นแค่ศีรษะน้อย เส้นผมดำขลับส่งกลิ่นหอมของแชมพูหลังอาบน้ำใหม่ ๆ

“น้องวีมาทำอะไรครับ คุณอาบอกแล้วว่าอย่ามามุดผ้าห่มพวกพี่รู้มั้ย?” ภาคินบอก เขาเกือบที่จะเอื้อมมือไปเลิกผ้าขึ้นแต่พอสบนัยน์ตาคู่สวยสีน้ำตาลอ่อน เสียงหวานออดอ้อนของคนตรงกลางระหว่างพวกเขาทั้งสอง

“ขอน้องวีนอนด้วยคนนะคะ... พี่ภีมขา... พี่ภามขา...”

แล้วเธอก็คืบคลานออกมาจากผ้านวมหนาสีส้มแปร๋นเข้าไปใกล้ ๆ พวกเขาที่พิงแผ่นหลังไว้กับหัวเตียง

อุแม่เจ้า!

สองคนอุทานพร้อมกันมองหน้ากันเลิ่กลั่กก่อนจรดดวงตาลุ่มหลงไว้บนร่างเย้ายวนในเดรสนอนสีดำสนิทคลุมทับด้วยเสื้อตัวนอกดูเรียบร้อยความยาวจรดหัวเข่า เธอลุกขึ้นแนบเข่าไว้บนที่นอนเพื่อกระตุกเชือกถอด...

“วีตั้งใจมาปรับความเข้าใจกับพวกพี่นะคะ”

ชุดนอนไม่ได้นอน! แหวกอกลึกทรงคอวีเปลือยแผ่นหลังขาวผ่อง เดรสสีดำลายแซมผ้าลูกไม้เรียงตัวสวยเหนือสองเต้าเต่งตึง เส้นขึงยึดเหนียวแพนตี้จีสตริงกับถุงน่องทรงสูงลายลูกไม้ทำสองหนุ่มอ้าปากค้าง

นั่นไม่น่าจะใช่น้องวีของพวกเขาแน่ ๆ!

“วีจะทำอะไรครับ? แล้วทำไมแต่งตัว...”

“เบา ๆ” เสียงกระซิบแผ่วพร่า พลันแม่เสือสาวคืบคลานเข้าหาคนพี่ก่อน เธอถามด้วยสีหน้าขึงขังจริงจัง

“พี่ภีมขา... วีทำให้พี่ภามด้วยได้ไหม?”

“ไม่เอา ไม่ต้อง... ”

“อย่าพูดแทรกค่ะ...”

ภาคินเหมือนโดนตบหน้าฉาดใหญ่ทว่าเขาจำเป็นต้องเงียบพอหญิงสาวดูทีว่าไม่เล่น แววตาคู่สวยเอ่อคลอหยาดน้ำใส ยามมองสภาพตัวเองไล่จากหน้าอกอวบอัดในชุดน้อยชิ้น เธอไม่ต่างจากผู้หญิงอย่างว่าที่โร่มาให้เขาเอา

คนอายุมากสุดอ่านความคิดเธอออก ไม่อยากให้เธอพูดออกมาด้วยซ้ำแต่เธอก็ตัดสินใจเอ่ย

“วี... ไม่ได้อยากเป็นเครื่องรองรับอารมณ์ทางเพศของผู้ชาย วีไม่อยากทำแบบนี้ แต่... วีรักพี่ภามเท่ากับที่รักพี่ภีม วีขอนอนกับพวกพี่…”

“วีอยากทำอะไรทำเลยครับ พี่ตามใจวี... พี่ก็รักภาม เขาเป็นน้องชายพี่เหมือนกัน”

ภาคินไม่เข้าใจสิ่งที่สองคนสนทนากัน แต่ภากรเข้าใจแจ่มแจ้ง

เธอคงไม่อยากให้พวกเขาทะเลาะกัน และไม่อยากใส่ชุดนี้ด้วยความเป็นผู้หญิงหัวสูง รักศักดิ์ศรีตัวเองประสาลูกคนรวยมากไปสักหน่อย น้ำหยดใสแซมหางตาคู่สวยที่กลอกไปมาเหมือนคนไร้ความมั่นใจ ทั้งที่เธอน่ะสาวมั่นเต็มร้อย ชายหนุ่มกระเถิบเข้าไปใกล้ เลื่อนมือขึ้นปรกคองใบหน้านวลไว้

“ไม่ร้องไห้นะทูนหัว ใครทำวีร้องไห้พี่จะต่อยปากมันให้เลยคอยดู มาหาพี่ภีมมา... มาครับ”

วงแขนกว้างอ้าออกรับสาวน้อยที่ซุกซบแก้มร้อนผ่าว ดวงหน้าหวานแดงขึ้นตามลำดับ เธอพริ้มตาปิดลงรับความอบอุ่นจากแฝดคนพี่ ซึ่งขณะนี้คงไม่หวงเธอจากน้องชายอีก

“ขอบคุณนะคะพี่ภีม...”

“ไม่เป็นไร... พี่ขอโทษนะที่เอาแต่ใจ ขอโทษจริง ๆ นะภาม...” ปลายเสียงบอกน้องชายด้วยอีกคน แม้เจ้าตัวจะไว้เชิงมากไม่สบตามองหน้าเขาแค่ตอบ

“เออ...”

ต่างคนเข้าใจกันดีโดยไร้ความคลางแคลงใจกันอีก ภาคินหวังว่าเขาจะยอมเป็นผัวคนที่สองของน้องได้จริง ๆ ในขณะที่พี่ชายแค่ยอมทุกอย่าง...

“เราอยู่กันสามคนผัวเมียได้จริง ๆ นะคะ”

“อืม... ได้สิครับ ต่อไปนี้พี่จะตามใจวีทุกอย่าง วีอยากทำอะไรทำเลยครับ”

สองคนกอดกันตัวกลมยากที่อีกคนจะไม่รู้สึกเหมือนเป็นส่วนเกิน ภาคินยอมละวางทิฐิของตนเองลง กระเถิบก้นเข้าหา ยื่นมือไปสะกิดท่อนแขนเป็นล่ำสันของพี่ชาย แม้แววตาประกายกล้ากำลังเพ่งมองแก้มก้นงอน ผิวขาวละเอียดบนเรือนร่างงามด้วยอารมณ์ปรารถนา

ภาคินไม่ได้มีความรู้สึกอย่างเด็กอยากแย่งของเล่นจากพี่ชาย พี่ได้แล้วเขาก็อยากได้บ้าง เขาจะเบื่อและทิ้งขว้างมันในภายหลัง เขาเพียงอยากเป็นส่วนหนึ่งของเธอ อยากทำให้เธอยิ้ม หัวเราะ มีความสุขอย่างที่พี่ชายทำ

เขาอยากกอดเธอแน่น ๆ เช่นนั้นบ้างเหมือนที่เคยกอดพี่ชายตัวกลม ตาคมสบนัยน์ตาคู่สีนิลสนิทสีเดียวกันที่เหลือบมองมาทางเขาจึงตัดสินใจเอ่ย

“ผมขอกอดน้องบ้างสิ... นะครับพี่ภีม เรากอดกันสามคนได้ไหมครับ”