41

ภากรไม่ว่าอย่างไรก็รัก ต่อให้เธอมีความคิดอยากนอนกับผู้ชายสองคนพร้อมกัน! เธอกอดเขาขอโทษเขาที่มีความคิดแบบนั้น และเธอรักภาคินมากแค่ไหน ก่อนขยับไปกอดแฝดคนน้องด้วยท่าทางเหมือนแมวอ้อน

“นี่... น้องวีไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้นะครับ พี่ไม่โกรธอะไรมันแล้ว เรากลับไปนอนห้องเราเถอะนะ”

ถ้าเธออยู่ต่อก็คงทนไม่ไหวแน่ ตาคมจรดมองอกอวบอัด ลอบกลืนน้ำลายลงคอแห้งผาก แต่ไม่วายว่าประสาเขาที่เคยเห็นเธอเป็นเด็กสาวตัวน้อย

“ใครสั่งชุดนี้มา มันน่าตีนักนะ ไอ้ภีมใช่ไหม?”

“วีซื้อมาเอง... อย่าเห็นวีเป็นเด็กเล็ก ๆ สิคะพี่ภาม”

วีณาไม่ใช่เด็กอีกต่อไป ภาคินรับรู้ความจริงนั้นเมื่อเธอผละจากอกของเขาเพื่อไปหาอีกคน คืบคลานไปอย่างเสือสาว ส่ายก้นงอนขึ้นสูงแต่ก้มตัวและใบหน้าลง เธอรู้หน้าที่ของตัวเองเมื่อก้มหน้าลงงับอาวุธร้ายผ่านกางเกงนอนลายสก็อตสีน้ำเงินเข้ม ร่างกำยำสะดุ้งเฮือกชนหัวคิ้วเข้าหากัน            

“น้องวี... อู้ยย อาาาส์... ซนอีกแล้วนะเรา...”

โพรงปากนุ่มแทบทำให้ภากรสิ้นสติ ยิ่งเธอไม่ใช่คนชอบรีรออะไรมาก มือล้วงเข้าไปจับตัวการได้ก็เอาออกมาลิ้มเลียจากโคนถึงปลายหัวบานฉ่ำต่อหน้าชายอีกคน ซึ่งคงมองไม่เห็นอะไรนอกจากช่องทางเปียกชุ่มนองน้ำส่ายไปมาผ่านสายเส้นเล็ก ๆ

ไม่ใช่แค่ก้นที่อยู่เบื้องหน้าสายตา ร่องทางเป็นสีชมพูหวานไม่ได้ผ่านการใช้งานมามากหรือต่อให้พี่เขาจะจัดหนักเธอมาเขาก็คงไม่สน! ความเป็นชายแข็งขึงตึงทันทีที่เขาปิดตาลงเพื่ออดทน

ปิดตาไปก็เท่านั้น เพราะเสียงครางสยิวของพี่ชายวนเวียนอยู่รอบกาย เหมือนเป็นบททดสอบชายผู้ต่อว่าพี่ไปหมาด ๆ ภากรพ่ายแพ้ให้แก่ราคะตัณหาอย่างไม่มีเรี่ยวแรงเหลือพอต่อสู้ แล้วภาคินที่เป็นเสือผู้หญิงหรือจะไหว

กลิ่นหอมอ่อนโชยมาจากเนื้อสาวแรกแย้มบานปานดอกไม้งามในฤดูใบไม้ผลิทำให้เขาลืมพรึบมองช่องทางสวาทแสนสวย น้ำลายสอเต็มลิ้น

พี่ชายได้เขาก็ต้องได้!

ปลายลิ้นหนายื่นไปตามความนึกคิดของมันสะกิดเข้าทีหนึ่ง ร่างบางสั่นสะท้านหลุดปากคราง

“อ๊ะ… อือ… พี่ภาม”

“น้องวี.. อย่าหยุดครับ พี่จะแตก…”

มือหนาสั่นเทาเลื่อนขึ้นจิกทิ้งเส้นผมดำขลับกดลงที่เดิม เธอก็อ้าปากครอบมัน ดูดขึ้นลงสุดถึงคอหอย ชายหนุ่มเงยหน้ากดศีรษะน้อยอย่างลืมตัว พออารมณ์เสียวซ่านพาหัวสมองขาวโพลน หัวคิ้วเข้มหน้าชนกัน

คงไม่มีใครคิดเยอะแยะเวลานี้ เมื่อสาวแสนยั่วผู้เป็นเจ้าของหัวใจของพวกเขามารอรับการเติมเต็ม ภาคินเห็นพี่ชายกัดกรามกรอด ๆ นั่งพิงแผ่นหลังกายสั่นเกร็ง มือลูบผมสีดำขลับสลวยด้วยแววตาหลงใหลตาจรดมองทุกการกระทำของแม่สาวแสบที่กลายร่างเป็นสาวร่านรู้งานบนเตียง

เขาค่อยลุกขึ้นดึงขอบกางเกงลงพร้อมชั้นในสีขาวของเขาอย่างไม่รีรอ หากทว่าพอดวงตาคู่คมรัญจวนแปรเปลี่ยนเป็นคมวาบ

“ถุงยาง...”

“มึงบอกเองว่าน้องไม่ชอบใส่ถุง... มึงได้กูต้องได้เท่ากัน โอเคมั้ย?”

คนกลางไม่อยากให้สองพี่น้องทะเลาะกัน จึงขัดด้วยการดูดปลายหัวแรง ๆ

“อื้มมม! น้องวี... อูย เบา ๆ ครับทูนหัว” เสียงสั่นพร่าบอกเขาขยิบตาส่งเสียงครางสยิวอย่างลืมตัวตน เขาหวงหญิงสาวอยู่ทุกวินาทีแต่เพราะราคะเข้าครอบงำ ยังสงสารน้องชายที่ไม่เคยได้แอ้ม... ของบางอย่างมันแบ่งกันไม่ได้...

เขามีความคิดเช่นนั้นจนปากเล็กเร่งจังหวะรัวแรง ร่างบางสั่นเกร็งชนหัวคิ้วเข้าหากัน เธอส่งเสียงผ่านลำคอออกมาด้วยอารมณ์สุขสม เมื่อช่องทางเปียกชุ่มดูดกลืนตัวตนของอีกคนเข้าไปช้า ปลายหัวบานฉ่ำถึงสุดทาง ร่างกำยำกดตัวลงกอดเอวบางไว้ สองร่างสอดสวมกันได้อย่างพอดี

“อาา... วีณา... น้องวีครับ...”

หญิงสาวแอ่นก้นงอนรับท่อนร้อนร้ายขณะที่ปากก็ทำงานไป มือดึงขึ้นลงตามจังหวะควบขี่ของคนข้างหลัง ร่างหนาอัดแรงกระแทกเข้าบั้นท้ายงามงอนไม่ยั้ง ก้มหน้าลงมองแผ่นหลังบางแอ่นรับกายร้อน ยอมสอดสวมเป็นหนึ่งแม้เขายังเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น สองคนกลับถึงปลายทางแห่งแสงสว่าง

ร่างบางกระตุกเกร็งเพราะแก่นกายร้อนที่ถวิลหามานาน แฝดคนน้องพ่นลมหายใจหอบสั่นใต้ลำคอ สูดกลิ่นหอมของเธอราวกับว่าเธอเป็นดอกไม้หอม สร้างความสุขล้นให้จิตใจอ้างว้าง เปล่าเปลี่ยว เธอกรีดร้องในลำคอบีบรัดตัวตนใหม่อย่างบ้าคลั่ง

ใบหน้าแดงซ่านพร่างพราวเหงื่อเอี้ยวกลับไปมอบจุมพิตดูดดื่ม ตรึงใจ แม้ว่าเธอเพิ่งกลืนกินน้ำกลิ่นคาวหวานลงคอไปจนหมด โดยที่เขาไม่รังเกียจ

ดอกไม้งามยามนี้ถูกเติมเต็มด้วยสองชาย ซึ่งเธอคงมีแค่สองคนเท่านั้นในบั้นปลายสุดท้ายของชีวิต และต่อจากนี้ไป

ไม่มีใครได้ทันจินตนาการว่าเซ็กส์ของพวกเขาจะเป็นไปในรูปแบบไหน ร้อนแรงเท่าไร มันคงห้ามกันยากโดยเฉพาะเรื่องหัวใจ ความเข้าใจกันและยอมรับกัน

 “วี... ครับ ทำไมเสร็จไวจัง ขอพี่ภามทำแบบพี่ภีมด้วยคนได้ไหม? พี่ยังไม่ได้เลย”

“มาสิคะ...”

- จบบริบูรณ์ –

พบตอนพิเศษได้ใน The Passion Series