MasukShare
38
Tanggal publikasi:
2026-01-13 21:52:17แปลกที่วันนี้ยังไม่ถึงวันนั้นของเดือน ภาคินเพิ่งนึกขึ้นได้ด้วยความที่เขาจดจำเรื่องของเธอได้ทุกอย่าง ก็ตอนเหยียบเข้าห้องนอนโทนสีขาวสลับดำราบเรียบ มีกระจกเจ้าหญิงตัวน้อยและมุมของเล่นเล็ก ๆ สมัยเธอยังเป็นเด็ก
ดวงตาคู่คมจรดมองแผ่นหลังบางในเดรสสีขาวสะอาด ปอยผมมัดลวก ๆ วางพาดไว้บนไหล่ขวา
“น้องวี... จะแต่งงานเหรอ?” ภาคินถามอย่างไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าพูดอะไรออกไป เธอแค่หันกลับมาถามเขากลับด้วยแววตามาดมั่น
“แต่งไหมล่ะ?”
“ถามพี่?”
“อืม...”
“ผู้หญิงหลายใจ”
วีณาหัวเราะออกมา เธอแน่ใจว่าเขาคงได้ยินที่เธอคุยกับพ่อว่าจะแต่งงานกับผู้ชายสองคน
“สองค่ะ... สองใจ วีไม่ได้มีหลายใจ หนุ่มอื่นวีไม่เอา วีเอาแค่สองคนนี้” ตอบแล้วปลายนิ้วเรียวจิ้มลงบนแผ่งอกกว้าง ก่อนที่เธอจะแผ่ฝ่ามือออกวางด้วยความไว้วางใจ พิงศีรษะลงกับเสื้อเชิ้ตสีครีมอ่อนของเขาอย่างคลั่งไคล้หลงใหล
“ทำอะไรครับ?”
“วีขอกอดได้ไหมคะ… พี่ภามขา…”
พี่ภามขา! พี่ภีมขา! มาเมื่อไร หัวใจชายหนุ่มอ่อนยวบทุกครั้งไปเหมือนกลายเป็นจุดอ่อนของเขาไปเสียแล้ว ภาคินเพิ่งเลิกเป็นไบโพลาร์ไปหลังโดนรุกเร้าอย่างหนัก เขาปิดตาลงพูด
“ครับ... ได้ครับ”
แล้วปล่อยให้วงแขนเล็กเลื่อนขึ้นลากไล้บนแผ่นหลัง เธอกอดซุกเข้าหาไออุ่นเหมือนคนขาดน้ำ ทั้งที่เขาเองก็ไม่ใช่โอเอซิสเพียงหนึ่งเดียวของแม่สาวรอนแรมหลงวนในทะเลทรายแห้งแล้ง ร่างบางในเดรสนอนกระโปรงยาวไร้ชั้นในสักชิ้นพยายามคลอเคลียเขาที่ยืนตัวแข็งทื่อเป็นก้อนหิน
“พี่ภามขา… วีคิดถึงพี่จัง”
“ไม่ปวดท้องแล้วหรือครับ?”
“บอกตอนไหนว่าปวดท้องคะ? วีแค่ถอนหายใจ เฮ้อ...”
บางครั้งเธอก็ทำตัวเป็นนักแสดงรางวัลออสการ์ เธอคงไม่ได้บอกเขาว่าแอบหัวเราะอยู่เงียบ ๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ซุกซน ชายหนุ่มกลับทำขรึมเข้มใส่เป็นปกติต่างที่คำเรียก ความสนิทสนมที่มีให้กันเหมือนเมื่อแต่ก่อน
“วีครับ... เลิกอ่อยพี่ภามนะครับ อย่าเลยครับ พี่กลัวแล้ว... พี่ไม่มีแรงสู้น้องหรอกครับคนดี”
“วีเปล่าเลยค่ะ วีอยากเอาต่างหาก... เขาเรียกอะไรนะ เวลาผู้หญิงอยากน่ะ”
“ติดสัตว์?”
“อันนั้นแมวค่ะ... เมี๊ยวววว แมวตัวเมีย” เธอหยอกเขากลับแม้เพิ่งโดนด่า มือเรียวคว้าข้อมือผู้ชายตัวโตไปหย่อนก้นนั่งลงบนที่นอน เขาแต่งตัวเรียบร้อยดีในชุดทำงานต่างจากเธอที่อยู่ในชุดนอน แม้เสื้อแพรมีเชือกผูกข้างหน้าเกือบว่าจะไม่ล่อแหลม ภาคินเตรียมตัวทำหน้าที่อย่างเคย
“จะอาบน้ำแต่งตัวชุดไหนยังไงดีครับ หรือจะแช่อโรม่าสบาย ๆ ค่อยไปทำงาน วันนี้น้องวีจะไปไหนครับ?”
หญิงสาวระบายยิ้มเต็มวงหน้า แค่กับการที่เขาเรียกเธอว่าน้องวี เธอได้แต่หวังว่าภาคินจะไม่ได้อยากเอาชนะพี่ชาย แต่ไม่มีการบาดหมางใจกันอีกระหว่างเธอและเขา เธอกลับต้องการเขามากขึ้น มากขึ้นอีก อารมณ์สาวปั่นป่วนแค่คิดจินตนาการว่าเธอกับพี่ภามจะไปได้ไกลแค่ไหน
นัยน์ตาสีนิลสนิทที่สบมองมายังให้คำตอบเช่นเดียวกันว่าเขามีใจให้ และเธอคงเป็นพวกได้คืบจะเอาศอก
“พี่ภาม... วียังไม่อยากอาบน้ำค่ะ วีอยากทำ... วีจะเงียบ ๆ แล้วกัน” เธอมองไปที่ประตูปิดสนิทดี หลังจากที่ล็อคมันด้วยมือของตัวเองก่อนเลื่อนมือไปหยิบของในลิ้นชักออกมาถามหน้าซื่อ ๆ
“ไอ้นี่... มันใช้ยังไงคะ?”
ดวงตาคู่คมเบิกกว้างมองความใจกล้าของเธอ วีณารู้ว่าเขาไม่มีทางทำเรื่องเกินเลยกับเธอแน่ และก็จะบอกว่า
“ในบ้านคุณอาไม่เหมาะครับ”
“วีถามว่าใช้ยังไงค่ะ พี่ภามขา... สอนวีหน่อยสิ วีไม่ได้จะทำอะไรพี่เลยนะคะ”
แค่เธอยิ้มให้เขากอดเขาเหมือนที่กอดพี่ชาย กำแพงสูงชันในใจชายแกร่งราวถูกทลายลงไม่มีชิ้นดี แล้วของที่เขาเป็นคนส่งให้เธอกับมือ...
ชายหนุ่มลอบกลืนน้ำลายลงคอ ค่อย ๆ บอกอย่างใจเย็น “ก็ใส่ถ่านแล้วยัดเข้าไปในรูน้องน่ะครับน้องวี มันจะไปยากอะไรครับ”
“อ้อ...” เธอร้องอ๋อแต่ลุกขึ้นจากที่นั่งตัวเอง เพื่อขึ้นไปนั่งคร่อมทับบนตักแกร่ง ฝ่าหนาโอบรับสะโพกงามงอนไว้ทันทีด้วยกลัวว่าเธอจะตก เขายังตกใจกลัวโดนข่มขืนขึ้นมา เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น... เขาคงยอมพลีกายให้น้องง่าย ๆ แน่ล่ะ!
หญิงสาวคงรู้ดี แถมวางแผนมาเป็นอย่างดีก่อนหน้านี้ เธอหยิบอุปกรณ์น่ารักสีชมพูติดมือมา ฉีกยิ้มมุมปาก จู่ ๆ ก็ทำหน้าเศร้าสงสัย
“มันใช้ไงเนี่ย... พี่ภามรังเกียจวีขนาดซื้อ Sex toy ให้วีเลยหรือคะ? วีไม่สวยเท่าน้องเดียร์สินะ... วีคงเอาใจไม่เก่ง... เสียงไม่เพราะเท่านักร้อง แต่วีหื่นเป็นเหมือนกันนะ ยิ่งมีบัตเลอร์หล่อล่ำขนาดเนี้ยใครมันจะทนไหว”
เพราะเธอช่างน้อยอกน้อยใจเหลือเกิน มือข้างหนึ่งโอบรอบคอเขาอีกข้างกำไข่กลมหน้าตาประหลาด
“พี่ทำไม่ได้เพราะพี่เป็นพวกเคร่งครัดกฎระเบียบในเวลางาน เข้าใจพี่ด้วยนะครับ ไม่ใช่พี่ไม่รักวีนะ...”
“ไม่ค่ะ... วีไม่รู้ พี่ภามไม่เคยบอกเหมือนพี่ภีมบอกวี พี่ไม่เคยทำเรื่องอย่างนั้นกับวี ทำให้วีรู้สึกดี...”
ชายหนุ่มผ่อนลมหายใจออกมา พิงหน้าผากไว้กับหน้าผากของเธอ
“วีจำได้ไหม... พี่กลัววีจะโดนงูกัดพี่เอาตัวเข้าบังไม่คิดชีวิตตัวเองเลย”
“จำได้... ตายแทนได้ไม่ได้แปลว่ารักสักหน่อย แค่พ่อวีมีบุญคุณกับพวกพี่ พวกบูชาความจงรักภักดีแค่นั้นแหละ”
ดวงตาคู่คมสั่นไหวระริกมองคนตัวเล็กในอ้อมแขน เขากัดฟันกรอดพร้อมยอมรับเสียงหัวใจของตนเอง ขณะสบนัยน์ตาคู่สวยที่สบมองมาอย่างตัดพ้อ
“พี่... รักน้องวี อย่าเข้าใจพี่ผิดอีกนะครับ พี่รัก... คุณวีณาแบบผู้ชายรักผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่ใช่พี่น้อง”
เท่านั้นที่ทำให้เธอยิ้มร่าเริง พอหลอกให้เขาพูดมันออกมาได้สำเร็จในแบบเธอ ลมหายใจหอบระทวยของเขาบอกอย่างเดียวกับถ้อยคำรัก ฝ่ามือหนาย้ำกอดเธอซ้ำ ๆ แล้วชายร่างกำยำก็เริ่มสั่นสะท้านด้วยอารมณ์ปรารถนา
Bab terbaru
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 41
ภากรไม่ว่าอย่างไรก็รัก ต่อให้เธอมีความคิดอยากนอนกับผู้ชายสองคนพร้อมกัน! เธอกอดเขาขอโทษเขาที่มีความคิดแบบนั้น และเธอรักภาคินมากแค่ไหน ก่อนขยับไปกอดแฝดคนน้องด้วยท่าทางเหมือนแมวอ้อน“นี่... น้องวีไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้นะครับ พี่ไม่โกรธอะไรมันแล้ว เรากลับไปนอนห้องเราเถอะนะ”ถ้าเธออยู่ต่อก็คงทนไม่ไหวแน่ ตาคมจรดมองอกอวบอัด ลอบกลืนน้ำลายลงคอแห้งผาก แต่ไม่วายว่าประสาเขาที่เคยเห็นเธอเป็นเด็กสาวตัวน้อย“ใครสั่งชุดนี้มา มันน่าตีนักนะ ไอ้ภีมใช่ไหม?”“วีซื้อมาเอง... อย่าเห็นวีเป็นเด็กเล็ก ๆ สิคะพี่ภาม”วีณาไม่ใช่เด็กอีกต่อไป ภาคินรับรู้ความจริงนั้นเมื่อเธอผละจากอกของเขาเพื่อไปหาอีกคน คืบคลานไปอย่างเสือสาว ส่ายก้นงอนขึ้นสูงแต่ก้มตัวและใบหน้าลง เธอรู้หน้าที่ของตัวเองเมื่อก้มหน้าลงงับอาวุธร้ายผ่านกางเกงนอนลายสก็อตสีน้ำเงินเข้ม ร่างกำยำสะดุ้งเฮือกชนหัวคิ้วเข้าหากัน “น้องวี... อู้ยย อาาาส์... ซนอีกแล้วนะเรา...”โพรงปากนุ่มแทบทำให้ภากรสิ้นสติ ยิ่งเธอไม่ใช่คนชอบรีรออะไรมาก มือล้วงเข้าไปจับตัวการได้ก็เอาออกมาลิ้มเลียจากโคนถึงปลายหัวบานฉ่ำต่อหน้าชายอีกคน ซึ่งคงมองไม่เห็นอะไรนอกจากช่องทางเปียกชุ่
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 40
กูรักน้องมากกว่ามึงด้วยซ้ำ!“น้องวี...”เสียงพึมพำเรียกพาพี่ชายมองขวับ ภากรอยากจะคุยกับน้องชายให้รู้เรื่อง! ทันใดนั้นเอง“เฮ้ย!”“ไอ้เชี้ยภามไปไกล ๆ กูเลยนะมึง!”เสียงสบถด่ากร้าวเมื่อมือสัมผัสเย็นวาบสะกิดเข้าต้นขาด้านในผ่านเสื้อกางเกงนอน ต่างคนแยกห่างจากกันคนละมุมเตียง มือยื้อแย่งผ้าห่มผืนโตลายปลานีโม่น่ารักตรงข้ามหน้าตาตื่นตะลึง“อะไรของมึงไอ้ภีม กูนอนของกูดี ๆ”“มึงจับ... ขาอ่อนกูทำไม?”“เปล่า... ไม่ได้จับ”เถียงกันได้ไม่ทันไร เจ้าปลาน้อยก็ปรากฏเป็นคนคุ้ยเคยที่โผล่หัวออกมาจากผ้าห่ม“เฮ้ย! น้องวี!”“เบา ๆ ค่ะ พี่ภีมพี่ภาม...” เธอจุปากปรามสองหนุ่มด้วยท่าทางซุกซน สองหนุ่มมองหน้ากันแล้วเลิกส่งเสียงแต่ตกใจเสียแทนพอผ้าห่มโผล่พ้นแค่ศีรษะน้อย เส้นผมดำขลับส่งกลิ่นหอมของแชมพูหลังอาบน้ำใหม่ ๆ“น้องวีมาทำอะไรครับ คุณอาบอกแล้วว่าอย่ามามุดผ้าห่มพวกพี่รู้มั้ย?” ภาคินบอก เขาเกือบที่จะเอื้อมมือไปเลิกผ้าขึ้นแต่พอสบนัยน์ตาคู่สวยสีน้ำตาลอ่อน เสียงหวานออดอ้อนของคนตรงกลางระหว่างพวกเขาทั้งสอง“ขอน้องวีนอนด้วยคนนะคะ... พี่ภีมขา... พี่ภามขา...”แล้วเธอก็คืบคลานออกมาจากผ้านวมหนาสีส้มแปร๋นเข้าไปใกล้ ๆ พวกเขาท
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 39
“วีก็รักพี่ภามค่ะ...”วีณาเป็นผู้เสียสละเสมอในเมื่อเขายืนยันว่าจะไม่ทำ เธอปล่อยให้เขาพักพิงศีรษะ นั่งทำตาปรือเตรียมรับสิ่งที่จะเกิดเมื่อจับมือหนาขึ้นวางบนหน้าขา ให้เขาเลิกกระโปรงบานขึ้นช้า ๆ พ่นลมหายใจร้อนและเสียงพร่าหวาน“ใส่เข้าไปให้วี... หน่อยนะคะ พี่ภามขา...”ไม่ทำให้ก็บ้าเต็มทน! ภาคินยอมที่จะละวางทิฐิอันสูงส่งลงบ้าง จับเจ้าก้อนกลมใส่กางเกงในตัวน้อยลากผ่านกลางกลีบเกสรงามเปียกชุ่มฉ่ำ สอดเข้าไปจนสุดข้อนิ้ว เขาคิดว่ามันไม่ลึกพอและกลัวว่าเธอจะเจ็บมันกลับเข้าไปได้ง่ายเพราะความเปียกแฉะ...เธอเปียกได้ง่ายดายกับแค่การเล่นเกมส์จ้องตา แววตาร้อนแรงถึงเพียงนี้เขาคงไม่ต้องเล้าโลมอะไรเลย แค่กดปุ่ม...“พี่ภาม... อื้ม...!”งานง่าย ๆ ที่ไม่ง่าย เมื่อสาวน้อยพยายามปิดป้องปากตัวเองด้วยมือเล็กของเธอไม่ให้เสียงดังหลุดรอดออกไป ดวงตาคู่คมปลาบประกายฝังตรึงกับภาพแสนรัญจวนยิ่งเสียกว่านอนกับสาวคนไหน ๆ มาทั้งชีวิตน้องสาวเปียกชุ่มเริ่มเปียกปอนมากขึ้นเรื่อย ๆ เหนือหน้าตักของเขาที่เกิดตื่นตูมสำลักน้ำตาม ร่างบางบิดเร่าจนต้องซบหน้าลงบนบ่าของเขาเพราะอารมณ์แสนรัญจวน แรงสั่นจากภายในพาให้ร่างของเธอสั่นสะท้าน เธอตะเกี
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 38
แปลกที่วันนี้ยังไม่ถึงวันนั้นของเดือน ภาคินเพิ่งนึกขึ้นได้ด้วยความที่เขาจดจำเรื่องของเธอได้ทุกอย่าง ก็ตอนเหยียบเข้าห้องนอนโทนสีขาวสลับดำราบเรียบ มีกระจกเจ้าหญิงตัวน้อยและมุมของเล่นเล็ก ๆ สมัยเธอยังเป็นเด็กดวงตาคู่คมจรดมองแผ่นหลังบางในเดรสสีขาวสะอาด ปอยผมมัดลวก ๆ วางพาดไว้บนไหล่ขวา“น้องวี... จะแต่งงานเหรอ?” ภาคินถามอย่างไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าพูดอะไรออกไป เธอแค่หันกลับมาถามเขากลับด้วยแววตามาดมั่น“แต่งไหมล่ะ?”“ถามพี่?”“อืม...”“ผู้หญิงหลายใจ”วีณาหัวเราะออกมา เธอแน่ใจว่าเขาคงได้ยินที่เธอคุยกับพ่อว่าจะแต่งงานกับผู้ชายสองคน“สองค่ะ... สองใจ วีไม่ได้มีหลายใจ หนุ่มอื่นวีไม่เอา วีเอาแค่สองคนนี้” ตอบแล้วปลายนิ้วเรียวจิ้มลงบนแผ่งอกกว้าง ก่อนที่เธอจะแผ่ฝ่ามือออกวางด้วยความไว้วางใจ พิงศีรษะลงกับเสื้อเชิ้ตสีครีมอ่อนของเขาอย่างคลั่งไคล้หลงใหล“ทำอะไรครับ?”“วีขอกอดได้ไหมคะ… พี่ภามขา…”พี่ภามขา! พี่ภีมขา! มาเมื่อไร หัวใจชายหนุ่มอ่อนยวบทุกครั้งไปเหมือนกลายเป็นจุดอ่อนของเขาไปเสียแล้ว ภาคินเพิ่งเลิกเป็นไบโพลาร์ไปหลังโดนรุกเร้าอย่างหนัก เขาปิดตาลงพูด“ครับ... ได้ครับ”แล้วปล่อยให้วงแขนเล็กเลื่อนขึ้นลา
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 37
“พ่อจะรีบกลับนะ”“ค่ะ”ลูกสาวยิ้มอ่อนมองใบหน้าหล่อเหลา หลังได้ปรับความเข้าใจกัน พ่อกลับมารับประทานอาหารด้วยกันสม่ำเสมอ ยังสังเกตได้ว่าไม่มีสาวมากหน้าหลายตามากวนใจ ภากรก็ไม่ต้องเหนื่อยไปซื้อของสมนาคุณให้หล่อนทั้งหลายเป็นเรื่องดีที่น่าเสียดาย เมื่อลูกน้องฝีมือดีของเธอดันโดนฉกไปคน“ฝากคุณณดาด้วยค่ะ พ่อห้ามหักอกเลขาฯ วีนะคะ ไม่งั้นวีขอเลขาฯ คืน”“เอ้อ... คือมันเป็นอย่างนี้นะ พ่อว่าลูกเข้าใจผิดครับ”“เปล่าเลยค่ะพ่อ เลขาฯ วีนอนอยู่ห้องพ่อนี่คะ นั่นไง”คุณพ่อยิ้มเจื่อนเพราะข่าวมาถึงหูลูกสาวไวเหลือเกิน ประตูเปิดออกอีกรอบหนึ่ง ข้างหลังของคุณพ่อปรากฏเจ้าของร่างบางในเดรสกระโปรงเรียบร้อยงานแบรนด์เนมดูแพงผิดหูผิดตา ถือเอกสารออกมาจากห้องยกมือไหว้เธอก็รับไหว้อย่างไม่ถือสา“ไปเถอะค่ะคุณดา ตามสบายเนอะ”“ค่ะคุณวี... ดาไปก่อนนะคะ ไม่ใช่อย่างที่คิดนะ ไม่ใช่เลยย..”ต่างคนพยายามปฏิเสธไม่ให้เธอเข้าใจผิดแม้ว่าเธอจะแสร้งทำเป็นเข้าใจอย่างคนโลกสวย คิดในแง่ดีว่าเลขาฯ เธอคงช่วยงานคุณพ่ออีกแรง ถึงมองอย่างไรก็แปลกคนเขายังรู้กันทั้งบ้าน!คุณพ่อขอบตาดำเป็นหมีแพนด้าส่วนเลขาฯ คุณลูกเสื้อผ้าไม่เคยเรียบร้อยมืออ่อนขาอ่อน
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 36
ภากรไม่มีอะไรจะคุยกับน้องชายจริง ๆ เพราะเขาเป็นฝ่ายโดนโกรธ เนื่องมาจากการผิดคำพูดของเขาเองว่าไม่กล้าแตะต้องน้อง เป็นภาคินที่ไม่เข้าใจกระทั่งหญิงสาวกลับมาหาพวกเขาอีกครั้งด้วยอารมณ์ดั่งพายุร้ายที่สงบลง“พี่ภีมพี่ภาม… ตกลงทะเลาะอะไรกันคะ?”“เปล่า...”สองคนตอบพร้อมกันแม้ไม่มีใครมองหน้ากันเลย พวกเขายังนั่งอยู่ที่เดิมคนละฝั่งตรงข้าม นั่นทำเอาวีณาถึงกับถอนหายใจ“อยากให้วีไม่สบายใจเหรอคะ? พี่ภีม... พี่ภาม... อยากเห็นวีร้องไห้ใช่ไหม?” วีณาไม่ไหวต้องใช้วิธีสุดท้ายคือบีบน้ำตา! ทีแรกเธอคิดอยู่ว่าจะประชดพวกเขาด้วยการไปเที่ยวบาร์โฮสหรือสถานที่อโคจรสักที่ แต่มันคงไม่สามารถแก้ปัญหาตอนนี้“น้องวีจะร้องไห้ทำไมครับ? พวกพี่ไม่ได้ทะเลาะอะไรกันสักหน่อย”คนหนึ่งแววตาเอ่อคลอพอเธอตีหน้าเศร้า ส่วนอีกคน “พี่ขอโทษครับ... อย่าร้องนะน้องวี”ภาคินอาจมีหนทางปรับความเข้าใจกับพี่ชาย ในขณะที่เธอได้แต่หวังว่าเขาจะยอมลดทิฐิตัวเองลงเพื่อเธอ“ก็ได้... งั้น... วันนี้กูขออยู่กับน้องบ้าง... ได้ไหม? พี่ภีม...” พูดอึกอัก ภายใต้แววตาเศร้าหมองบอกว่าเขาเจ็บปวดกับการกระทำของภากรมากแค่ไหน ยังเกิดหวงแหน อยากได้เธอขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุ
Anda juga akan menyukai
เกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat119.8K Dibacaภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว135.9K Dibacaเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน78.9K Dibacaเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์96.6K Dibacaภรรยาสำรอง
เกี้ยวเกล้า106 Dibacaเมียผมกับลุง
พลับพลึงดำ2.5K Dibacaสะดุดรักท่านประธานหลงตัวเอง
จันทร์ส่องแสง79 Dibacaอสูรต้อนรัก
นามปากกา ไขขวัญ45 Dibaca
