เข้าสู่ระบบแชร์
5
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-13 21:46:37วีณาดูดุดันกว่าทุกวัน เพิกเฉยเขาเหมือนเป็นอากาศธาตุภายในห้องนอนของเธอ จนชายร่างสูงสง่าคอตก แต่พอมือเรียวกระตุกเชือกตรงกลางเสื้อคลุมตัวหลวม สะบัดออกจนมันหล่นตุบลงพื้น เขาพลันปิดตาลงสนิทแน่น
“เวลามีผู้ชายอยู่ด้วย มันทำอะไรไม่สะดวก พี่ก็น่าจะรู้ พวกพี่คอยรับใช้วีมากี่ปีแล้วไม่เบื่อหรือไงคะ? ถึงเวลาที่ควรมีชีวิตของตัวเองรีบแจ้นไปให้ไวนะ พี่ภีม...”
“ชีวิตพี่มีแค่วี พี่ไม่เหมือนภาม พี่ทำงานให้พ่อให้วีได้ทั้งคู่”
“เหมือนกันนั่นแหละ ไม่งั้นจะเป็นพี่น้องกันได้เหรอ? พี่ภีม... พี่ภาม... รีบไปเสียนะคะตอนที่ยังมีโอกาส”
ว่าเขาแล้วเธอก็รีบแต่งตัวไว ๆ สวมเดรสสีดำเข้ารูปรัดสัดส่วนโค้งเว้าอย่างพอดี ปาดไว้บนฝั่งซ้ายของเดรสตัวสวย ติดกระดุมเม็ดสุดท้ายสีทอง ก่อนจะหยิบตลับแป้งใส่กระเป๋าไว้ทาลิปสติกสีข่มขวัญเยี่ยงนางพญาอย่างที่พูดไว้ก่อนหน้านี้ ค่อยสะกิดผู้ชายตัวโตที่เอาแต่หลับตาปี๋
“วีแต่งตัวเสร็จแล้วค่ะ วีจะไปทำงานกับคุณณดา ไม่ต้องตามนะคะ มีธุระอะไรก็ไปทำ”
ได้ยินคำสั่ง ขณะปลายนิ้วเรียวแตะเล็บแต้มสีแดงสลับดำสมเป็นเจ้าแม่แฟชั่นลงบนหน้าอกเสื้อ เขาจึงค่อย ๆ เปิดปรือตามองเธอด้วยหัวใจสั่นไหว
แม่ฟาดได้! แม่ก็ฟาดพวกเขามาแต่ไหนแต่ไรมันจึงไม่ใช่เรื่องแปลก ขณะที่คนช่างง้อยังเป็นผู้ไม่เคยยอมแพ้กับโทสะของเธอ
“ทำไมไม่ให้พี่ไปส่งครับ? วีครับ...”
“ไม่ค่ะ ไม่จำเป็น วีมีคนขับรถ พวกพี่ไม่จำเป็นต้องมาขับรถให้วีแล้ว”
“คุยกับพี่ภีมดี ๆ ได้แล้วนะครับ อย่ามาเล่นสงครามประสาทกันเลยนะ พี่ยอมวีทุกอย่างเลยให้พี่ดูแลเราเหมือนเดิมนะครับ”
มารยาล้านเล่มเกวียนของผู้หญิง! ยังไงก็ไม่เท่าภากร หญิงสาวกระตุกยิ้มมุมปาก “ทำไมวีต้องทำอย่างนั้นล่ะคะ? วีแค่ไม่ต้องการพวกพี่แค่นั้นเอง”
“ไม่มีทาง... เราสามคนสนิทกันมาตั้งกี่ปี? จู่ ๆ วีมาเป็นแบบนี้...”
“มีสิ” ตอบเท่านั้น นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนสะท้อนแสงจากหน้าต่างขณะเชยหน้าขึ้นสบมองเขาพร้อมคำหนักแน่น
“พี่ภามมีแฟนแล้ว...”
ดวงตาคู่คมเบิกกว้าง เพราะเรื่องที่คิดว่าวีณาไม่น่าจะรู้ ภากรไม่ใช่คนขายน้องชาย ริมฝีปากหน้าหยักได้รูปเม้มปิดสนิทแน่นทุกความลับ
“เอาเป็นว่าวีรู้ วีคิดว่าสมควรแก่เวลาที่พวกพี่ควรได้รับอิสรภาพ พี่ภีมรีบไปเถอะ ไปช่วยงานคุณพ่อนะคะ งานที่บริษัทออกจะเยอะแยะ” น้ำเสียงสั่นเครือบอก กระเป๋าหนังแบรนด์สีดำกำมะหยี่ราคาเหยียดล้านถูกหยิบลวก ๆ พลันตวัดขึ้นสะพายพาดบ่า ก่อนที่เธอจะก้าวไว ๆ ออกจากห้องไป
“คุณดาคะ... เตรียมรถค่ะ”
“เรียบร้อยค่ะคุณวี”
เลขาฯ สาวทำหน้าที่ตัวเองได้ดีเช่นเดียวกันสารถีประจำคฤหาสน์ที่ต้องมารับงานเพิ่มในหลายวันมานี้ เมื่อคุณหนูของบ้านไม่ต้องการบัตเลอร์อีกต่อไป!
รอยยิ้มหยันตรงมุมปากเผยขึ้นบนวงหน้าหวาน มือคว้ารองเท้าส้นสูงแหลมซึ่งวางไว้ในชั้นวางรองเท้าของห้องเก็บเสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋าสุดส่วนตัว
วีณาไม่แม้จะเหลียวหลังมอง ก้าวขาขึ้นรถไปนั่งในเบาะหลังเคียงข้างเลขานุการคนโปรด ค่อยก้มลงสวมรองเท้าหนังคู่สวยสีขาวด้วยตัวเอง
------------
เมอร์เซเดสเบนซ์สีบรอนซ์เงิน รถประจำตำแหน่งแล่นฉิวไปพร้อมด้วยความคิดหลายอย่าง ไม่ใช่แค่เรื่องแฟนที่วีณาพูดขึ้นมาให้ต้องเก็บมาคิด ยังมีคำทวงถามเรื่องคนสนิทอย่างพวกเขา
สนิท... ขนาดว่าไม่มีสิทธิ์มีชีวิตของตนเอง ไม่ควรมีความคิดปลีกตัวไปจากเธอ หากว่ามันยังไม่ถึงเวลาอันสมควรแก่การก้าวขา กางปีกผงาดบินออกไปจากบ้านหลังนี้
ภากรไม่เคยเห็นมันเป็นปัญหา ในเมื่อเขาไม่เคยสนใจใครนอกจากน้องชายและสองพ่อลูกคู่นี้
คุณอาอนันต์เปรียบเสมือนแสงสว่างสุดท้ายในชีวิตของเขามาเสมอ ตั้งแต่มารดาซึ่งเป็นหัวหน้าแม่บ้านมาลาจากโลกไปด้วยโรคมะเร็งระยะที่สาม ท่านเป็นผู้ใหญ่ใจดีที่คอยปกป้องดูแลเขา ให้ความเมตตาเป็นลูกหลาน เป็นเพื่อนเล่นของเด็กสาวตัวน้อยเวลาคุณพ่อไปทำงาน พบปะสังสรรค์เพื่อนฝูงประสาหนุ่มโสดที่ยังละจากผู้หญิงและสังคมคนมีฐานะร่ำรวยไม่ได้เสียทีเดียว
นับเป็นบุญคุ้มกะลาหัวฝาแฝดหนุ่มหน้าตาดี อาภัพอับโชคกำพร้าทั้งพ่อและแม่ ดันกลายมาเป็นหนูตกถังข้าวสาร
เขาจึงชอบทำตัวติดเธอเช่นเงา เฝ้ามองเด็กสาวค่อย ๆ เติบใหญ่ด้วยแววตาหลงใหลและความจงรักภักดี
ทั้งสี่ห้องหัวใจของเขามีแต่วีณา...
นัยน์ตาคู่สวยสีน้ำตาลอ่อนเปรียบเสมือนแสงอรุณยามเช้า ทอแสงประกายหล่อเลี้ยงชีวิตอันต่ำเตี้ยเรี่ยดินให้เติบโตมาด้วยความตั้งใจ ทะเยอทะยาน จากเด็กชายกำพร้าแม่สู่ชายผู้เพียบพร้อม ดีกรีปริญญาโทจากอังกฤษ Bournemouth University
แล้วใครจะกล้าว่าอะไร? เมื่อเขากลับมาเมืองไทยพร้อมกระดาษหนึ่งใบที่ทำให้เธอภาคภูมิใจ จบการศึกษาจากประเทศอังกฤษได้ด้วยเกียรตินิยมอันดับสอง
พูดไปเหมือนโกหกเปล่า ๆ หน้าตาและดีกรีระดับตัวเขากลับหลงสาวคนหนึ่งได้ถึงขั้นตั้งปณิธานชีวิตไว้ว่าจะไม่แตะต้องนวลเนื้อนางไหนต่อให้สวยปานนางฟ้า ถึงวัยสามสิบย่างเข้าสามสิบเอ็ดปีนี้ก็ยังไม่เคยเปลี่ยนความคิด
บทล่าสุด
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 41
ภากรไม่ว่าอย่างไรก็รัก ต่อให้เธอมีความคิดอยากนอนกับผู้ชายสองคนพร้อมกัน! เธอกอดเขาขอโทษเขาที่มีความคิดแบบนั้น และเธอรักภาคินมากแค่ไหน ก่อนขยับไปกอดแฝดคนน้องด้วยท่าทางเหมือนแมวอ้อน“นี่... น้องวีไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้นะครับ พี่ไม่โกรธอะไรมันแล้ว เรากลับไปนอนห้องเราเถอะนะ”ถ้าเธออยู่ต่อก็คงทนไม่ไหวแน่ ตาคมจรดมองอกอวบอัด ลอบกลืนน้ำลายลงคอแห้งผาก แต่ไม่วายว่าประสาเขาที่เคยเห็นเธอเป็นเด็กสาวตัวน้อย“ใครสั่งชุดนี้มา มันน่าตีนักนะ ไอ้ภีมใช่ไหม?”“วีซื้อมาเอง... อย่าเห็นวีเป็นเด็กเล็ก ๆ สิคะพี่ภาม”วีณาไม่ใช่เด็กอีกต่อไป ภาคินรับรู้ความจริงนั้นเมื่อเธอผละจากอกของเขาเพื่อไปหาอีกคน คืบคลานไปอย่างเสือสาว ส่ายก้นงอนขึ้นสูงแต่ก้มตัวและใบหน้าลง เธอรู้หน้าที่ของตัวเองเมื่อก้มหน้าลงงับอาวุธร้ายผ่านกางเกงนอนลายสก็อตสีน้ำเงินเข้ม ร่างกำยำสะดุ้งเฮือกชนหัวคิ้วเข้าหากัน “น้องวี... อู้ยย อาาาส์... ซนอีกแล้วนะเรา...”โพรงปากนุ่มแทบทำให้ภากรสิ้นสติ ยิ่งเธอไม่ใช่คนชอบรีรออะไรมาก มือล้วงเข้าไปจับตัวการได้ก็เอาออกมาลิ้มเลียจากโคนถึงปลายหัวบานฉ่ำต่อหน้าชายอีกคน ซึ่งคงมองไม่เห็นอะไรนอกจากช่องทางเปียกชุ่
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 40
กูรักน้องมากกว่ามึงด้วยซ้ำ!“น้องวี...”เสียงพึมพำเรียกพาพี่ชายมองขวับ ภากรอยากจะคุยกับน้องชายให้รู้เรื่อง! ทันใดนั้นเอง“เฮ้ย!”“ไอ้เชี้ยภามไปไกล ๆ กูเลยนะมึง!”เสียงสบถด่ากร้าวเมื่อมือสัมผัสเย็นวาบสะกิดเข้าต้นขาด้านในผ่านเสื้อกางเกงนอน ต่างคนแยกห่างจากกันคนละมุมเตียง มือยื้อแย่งผ้าห่มผืนโตลายปลานีโม่น่ารักตรงข้ามหน้าตาตื่นตะลึง“อะไรของมึงไอ้ภีม กูนอนของกูดี ๆ”“มึงจับ... ขาอ่อนกูทำไม?”“เปล่า... ไม่ได้จับ”เถียงกันได้ไม่ทันไร เจ้าปลาน้อยก็ปรากฏเป็นคนคุ้ยเคยที่โผล่หัวออกมาจากผ้าห่ม“เฮ้ย! น้องวี!”“เบา ๆ ค่ะ พี่ภีมพี่ภาม...” เธอจุปากปรามสองหนุ่มด้วยท่าทางซุกซน สองหนุ่มมองหน้ากันแล้วเลิกส่งเสียงแต่ตกใจเสียแทนพอผ้าห่มโผล่พ้นแค่ศีรษะน้อย เส้นผมดำขลับส่งกลิ่นหอมของแชมพูหลังอาบน้ำใหม่ ๆ“น้องวีมาทำอะไรครับ คุณอาบอกแล้วว่าอย่ามามุดผ้าห่มพวกพี่รู้มั้ย?” ภาคินบอก เขาเกือบที่จะเอื้อมมือไปเลิกผ้าขึ้นแต่พอสบนัยน์ตาคู่สวยสีน้ำตาลอ่อน เสียงหวานออดอ้อนของคนตรงกลางระหว่างพวกเขาทั้งสอง“ขอน้องวีนอนด้วยคนนะคะ... พี่ภีมขา... พี่ภามขา...”แล้วเธอก็คืบคลานออกมาจากผ้านวมหนาสีส้มแปร๋นเข้าไปใกล้ ๆ พวกเขาท
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 39
“วีก็รักพี่ภามค่ะ...”วีณาเป็นผู้เสียสละเสมอในเมื่อเขายืนยันว่าจะไม่ทำ เธอปล่อยให้เขาพักพิงศีรษะ นั่งทำตาปรือเตรียมรับสิ่งที่จะเกิดเมื่อจับมือหนาขึ้นวางบนหน้าขา ให้เขาเลิกกระโปรงบานขึ้นช้า ๆ พ่นลมหายใจร้อนและเสียงพร่าหวาน“ใส่เข้าไปให้วี... หน่อยนะคะ พี่ภามขา...”ไม่ทำให้ก็บ้าเต็มทน! ภาคินยอมที่จะละวางทิฐิอันสูงส่งลงบ้าง จับเจ้าก้อนกลมใส่กางเกงในตัวน้อยลากผ่านกลางกลีบเกสรงามเปียกชุ่มฉ่ำ สอดเข้าไปจนสุดข้อนิ้ว เขาคิดว่ามันไม่ลึกพอและกลัวว่าเธอจะเจ็บมันกลับเข้าไปได้ง่ายเพราะความเปียกแฉะ...เธอเปียกได้ง่ายดายกับแค่การเล่นเกมส์จ้องตา แววตาร้อนแรงถึงเพียงนี้เขาคงไม่ต้องเล้าโลมอะไรเลย แค่กดปุ่ม...“พี่ภาม... อื้ม...!”งานง่าย ๆ ที่ไม่ง่าย เมื่อสาวน้อยพยายามปิดป้องปากตัวเองด้วยมือเล็กของเธอไม่ให้เสียงดังหลุดรอดออกไป ดวงตาคู่คมปลาบประกายฝังตรึงกับภาพแสนรัญจวนยิ่งเสียกว่านอนกับสาวคนไหน ๆ มาทั้งชีวิตน้องสาวเปียกชุ่มเริ่มเปียกปอนมากขึ้นเรื่อย ๆ เหนือหน้าตักของเขาที่เกิดตื่นตูมสำลักน้ำตาม ร่างบางบิดเร่าจนต้องซบหน้าลงบนบ่าของเขาเพราะอารมณ์แสนรัญจวน แรงสั่นจากภายในพาให้ร่างของเธอสั่นสะท้าน เธอตะเกี
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 38
แปลกที่วันนี้ยังไม่ถึงวันนั้นของเดือน ภาคินเพิ่งนึกขึ้นได้ด้วยความที่เขาจดจำเรื่องของเธอได้ทุกอย่าง ก็ตอนเหยียบเข้าห้องนอนโทนสีขาวสลับดำราบเรียบ มีกระจกเจ้าหญิงตัวน้อยและมุมของเล่นเล็ก ๆ สมัยเธอยังเป็นเด็กดวงตาคู่คมจรดมองแผ่นหลังบางในเดรสสีขาวสะอาด ปอยผมมัดลวก ๆ วางพาดไว้บนไหล่ขวา“น้องวี... จะแต่งงานเหรอ?” ภาคินถามอย่างไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าพูดอะไรออกไป เธอแค่หันกลับมาถามเขากลับด้วยแววตามาดมั่น“แต่งไหมล่ะ?”“ถามพี่?”“อืม...”“ผู้หญิงหลายใจ”วีณาหัวเราะออกมา เธอแน่ใจว่าเขาคงได้ยินที่เธอคุยกับพ่อว่าจะแต่งงานกับผู้ชายสองคน“สองค่ะ... สองใจ วีไม่ได้มีหลายใจ หนุ่มอื่นวีไม่เอา วีเอาแค่สองคนนี้” ตอบแล้วปลายนิ้วเรียวจิ้มลงบนแผ่งอกกว้าง ก่อนที่เธอจะแผ่ฝ่ามือออกวางด้วยความไว้วางใจ พิงศีรษะลงกับเสื้อเชิ้ตสีครีมอ่อนของเขาอย่างคลั่งไคล้หลงใหล“ทำอะไรครับ?”“วีขอกอดได้ไหมคะ… พี่ภามขา…”พี่ภามขา! พี่ภีมขา! มาเมื่อไร หัวใจชายหนุ่มอ่อนยวบทุกครั้งไปเหมือนกลายเป็นจุดอ่อนของเขาไปเสียแล้ว ภาคินเพิ่งเลิกเป็นไบโพลาร์ไปหลังโดนรุกเร้าอย่างหนัก เขาปิดตาลงพูด“ครับ... ได้ครับ”แล้วปล่อยให้วงแขนเล็กเลื่อนขึ้นลา
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 37
“พ่อจะรีบกลับนะ”“ค่ะ”ลูกสาวยิ้มอ่อนมองใบหน้าหล่อเหลา หลังได้ปรับความเข้าใจกัน พ่อกลับมารับประทานอาหารด้วยกันสม่ำเสมอ ยังสังเกตได้ว่าไม่มีสาวมากหน้าหลายตามากวนใจ ภากรก็ไม่ต้องเหนื่อยไปซื้อของสมนาคุณให้หล่อนทั้งหลายเป็นเรื่องดีที่น่าเสียดาย เมื่อลูกน้องฝีมือดีของเธอดันโดนฉกไปคน“ฝากคุณณดาด้วยค่ะ พ่อห้ามหักอกเลขาฯ วีนะคะ ไม่งั้นวีขอเลขาฯ คืน”“เอ้อ... คือมันเป็นอย่างนี้นะ พ่อว่าลูกเข้าใจผิดครับ”“เปล่าเลยค่ะพ่อ เลขาฯ วีนอนอยู่ห้องพ่อนี่คะ นั่นไง”คุณพ่อยิ้มเจื่อนเพราะข่าวมาถึงหูลูกสาวไวเหลือเกิน ประตูเปิดออกอีกรอบหนึ่ง ข้างหลังของคุณพ่อปรากฏเจ้าของร่างบางในเดรสกระโปรงเรียบร้อยงานแบรนด์เนมดูแพงผิดหูผิดตา ถือเอกสารออกมาจากห้องยกมือไหว้เธอก็รับไหว้อย่างไม่ถือสา“ไปเถอะค่ะคุณดา ตามสบายเนอะ”“ค่ะคุณวี... ดาไปก่อนนะคะ ไม่ใช่อย่างที่คิดนะ ไม่ใช่เลยย..”ต่างคนพยายามปฏิเสธไม่ให้เธอเข้าใจผิดแม้ว่าเธอจะแสร้งทำเป็นเข้าใจอย่างคนโลกสวย คิดในแง่ดีว่าเลขาฯ เธอคงช่วยงานคุณพ่ออีกแรง ถึงมองอย่างไรก็แปลกคนเขายังรู้กันทั้งบ้าน!คุณพ่อขอบตาดำเป็นหมีแพนด้าส่วนเลขาฯ คุณลูกเสื้อผ้าไม่เคยเรียบร้อยมืออ่อนขาอ่อน
บัตเลอร์ที่รัก [3P] 36
ภากรไม่มีอะไรจะคุยกับน้องชายจริง ๆ เพราะเขาเป็นฝ่ายโดนโกรธ เนื่องมาจากการผิดคำพูดของเขาเองว่าไม่กล้าแตะต้องน้อง เป็นภาคินที่ไม่เข้าใจกระทั่งหญิงสาวกลับมาหาพวกเขาอีกครั้งด้วยอารมณ์ดั่งพายุร้ายที่สงบลง“พี่ภีมพี่ภาม… ตกลงทะเลาะอะไรกันคะ?”“เปล่า...”สองคนตอบพร้อมกันแม้ไม่มีใครมองหน้ากันเลย พวกเขายังนั่งอยู่ที่เดิมคนละฝั่งตรงข้าม นั่นทำเอาวีณาถึงกับถอนหายใจ“อยากให้วีไม่สบายใจเหรอคะ? พี่ภีม... พี่ภาม... อยากเห็นวีร้องไห้ใช่ไหม?” วีณาไม่ไหวต้องใช้วิธีสุดท้ายคือบีบน้ำตา! ทีแรกเธอคิดอยู่ว่าจะประชดพวกเขาด้วยการไปเที่ยวบาร์โฮสหรือสถานที่อโคจรสักที่ แต่มันคงไม่สามารถแก้ปัญหาตอนนี้“น้องวีจะร้องไห้ทำไมครับ? พวกพี่ไม่ได้ทะเลาะอะไรกันสักหน่อย”คนหนึ่งแววตาเอ่อคลอพอเธอตีหน้าเศร้า ส่วนอีกคน “พี่ขอโทษครับ... อย่าร้องนะน้องวี”ภาคินอาจมีหนทางปรับความเข้าใจกับพี่ชาย ในขณะที่เธอได้แต่หวังว่าเขาจะยอมลดทิฐิตัวเองลงเพื่อเธอ“ก็ได้... งั้น... วันนี้กูขออยู่กับน้องบ้าง... ได้ไหม? พี่ภีม...” พูดอึกอัก ภายใต้แววตาเศร้าหมองบอกว่าเขาเจ็บปวดกับการกระทำของภากรมากแค่ไหน ยังเกิดหวงแหน อยากได้เธอขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุ
บางทีคุณอาจจะชอบ
OBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat46.1K viewsเมียเด็ก Honey (I hate you)
ลำเจียก45.4K viewsแรงรักสยบแรงแค้น
นครแสงจันทร์45.7K viewsเล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์73.9K viewsเภสัชสาวตัวแสบทะลุมิติมาป่วนในนิยายยุค 80
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว3.2K viewsด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน
ปรากฏการณ์899 viewsสักรักมาเฟียร้าย (Dark Erotic / Dom-Sub)
พริมริน71 viewsพันธะรักกับดักอสูร
อินทุภา93 views
