Accueil / รักโบราณ / บันทึกรักวิศวกรสาวข้ามภพ / ตอนที่ 20 พลิกฟื้นผืนดิน

Partager

ตอนที่ 20 พลิกฟื้นผืนดิน

Auteur: Kanpiman
last update Date de publication: 2026-08-06 11:30:38

"ปลูก?" มู่เฉินขมวดคิ้ว "ตอนนี้เป็นช่วงปลายฤดูฝน การเพาะปลูกย่อมเป็นไปได้ยาก อีกทั้งธัญพืชต้องใช้

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • บันทึกรักวิศวกรสาวข้ามภพ   ตอนที่ 65 ซินเยว่ถูกจับตัว

    ไม่มีใครตอบ ฉันถูกลากถูไปตามทางเล็ก ๆ สองข้างทางเป็นป่าทึบ ขาทั้งสองข้ามีรอยขีดข่วนของกิ่งไม้จนเลือดซึม พวกมันเหลือกันอยู่ไม่กี่คน เร่งรีบเดินทางทั้งคืนผ่านป่าทึบ ผ่านลำธาร สู่ถนนเล็กๆ ที่ดูก็รู้ว่าไม่ค่อยมีผู้คนเดินผ่านมากนัก จนกระทั่งมาถึงซากปรักหักพังของวัดร้างแห่งหนึ่งที่ดูเก่าแก่น่าขนลุก“เอาตัวมันเข้าไป” คนนี้คงจะเป็นหัวหน้าของพวกมัน ท่าทางคงมีฝีมือไม่น้อย ดีที่พวกมันยังไม่รู้ว่าฉันเป็นผู้หญิงท่านอ๋อง ท่านอยู่ไหน มาช่วยฉันด้วยภายในห้องโถงมีพวกมันอีกสามคนรออยู่ ทั้งหมดสวมชุดดำ ปิดบังใบหน้า บรรยากาศภายในวัดร้างเต็มไปด้วยความกดดันน่าอึดอัด บวกกับบรรยากาศหนาวเหน็บภายนอก จนรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งร่าง“มัดมันไว้กับเสานั่น”ชีวิตนี้ หนีไม่พ้นเสาสินะ ตอนแรกหลุดเข้ามาในโลกนี้ ก็ถูกมัดกับเสาในคุกใต้ดินของเป่ยเหลียง ตอนนี้ถูกกลุ่มโจรจับมามัดกับเสาในวัดร้างอีก เฮ้อออ...“คุณชายหลินซินเยว่… เจ้าต้องบอกความลับของสิ่งประดิษฐ์เหล่านั้นมา” คนหนึ่งในกลุ่มเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ แฝงอำมหิตฉันไม่คิดจะตอบอะไร กวาดสายตามองไปรอบ ๆ พวกมันมีไม่ถึงสิบ

  • บันทึกรักวิศวกรสาวข้ามภพ   ตอนที่ 64 ซินเยว่ถูกจับตัว

    “คุ้มกันนายท่าน!” ไป่หลิงตะโกนเสียงดัง ดาบในมือของนางถูกชักออกมาอย่างรวดเร็ว มู่เฉินเข้าประชิดตัวฉันในทันที ดึงร่างฉันไปแอบด้านหลัง ดาบปีศาจในมือเขา ฟาดฟันใส่ลูกธนูที่พุ่งเข้ามาอย่างแม่นยำมู่เฉินรวบเอวฉันกระโดดลงจากชั้นบนสุดสู่พื้นด้านล่างอย่างสง่างาม พลังปราณสีทองระเบิดออกมาจากร่าง พุ่งเข้าปะทะกับกลุ่มนักฆ่าชุดดำที่ปรากฏตัวออกมาจากป่ากระเด็นไปคนละทิศทางโห เหมือนหนังจีนกำลังภายในเลยพวกนักฆ่าเคลื่อนไหวราวภูติผี แต่ทว่าไร้เสียงเพียงใด ก็ไม่พ้นสายตาคนของมู่เฉินอ๋องไปได้“ปกป้องคุณชายซินเยว่!” มู่เฉินออกคำสั่งเสียงเข้ม ดวงตาของเขาแดงก่ำไปด้วยโทสะ ฉันไม่คิดว่าเขาจะเป็นห่วงความปลอดภัยฉันขนาดนี้ แต่ดูเหมือนเป้าหมายของพวกมันจะเป็นฉันหรือเปล่านักฆ่าหลายคนพุ่งตรงเข้ามาราวกับฝูงผึ้ง มู่เฉินอ๋องใช้ร่างเป็นโล่กำบัง ฟาดฟันดาบในมือออกไปอย่างบ้าคลั่ง เลือดสีแดงฉานสาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณ แต่จำนวนของนักฆ่าก็ดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด“ท่านอ๋อง ระวังด้านหลัง” ไป่หลิงตะโกนเตือน“คุ้มกันซินเยว่” คำสั่งซ้ำของท่านอ๋อง ทำให้ฉันเข้าใจชัดเจนว่าคนกลุ่มนี้ ต้อ

  • บันทึกรักวิศวกรสาวข้ามภพ   ตอนที่ 63 อารมณ์แปรปรวน

    “หืออ… ว่าอย่างไร ข้ารอฟังอยู่”“บ้านเกิดของข้า…” ฉันสานต่อบทสนทนาที่ค้างไว้ แววตาเลื่อนลอยเพ้อฝันถึงวันที่จะได้กลับไป“เป็นโลกที่แตกต่างจากที่นี่มาก ที่นั่นมีตึกสูงเสียดฟ้าเสียดเมฆา มีรถยนต์ที่วิ่งได้โดยไม่ต้องใช้ม้า มีสิ่งที่บินอยู่บนฟ้าได้เหมือนนกยักษ์ ผู้คนก็ใช้ชีวิตกันอย่างสะดวกสบาย มีสิ่งประดิษฐ์มากมายที่ช่วยให้ชีวิตง่ายขึ้นเยอะเลยขอรับ” ฉันคิดถึงที่นั้นมาก ๆ“รวมถึงเครื่องฝ่ามือเทพยิงหิน และสิ่งประดิษฐ์มากมายที่ท่านเห็น ล้วนแต่เป็นความรู้จากบ้านเกิดข้าทั้งนั้น ก่อนที่ข้าจะมาที่นี่ ได้สร้างสะพานแขวนที่ใหญ่ที่สุดของโลกไว้ ตอนนี้อาจจะเสร็จแล้วก็ได้ ข้าอยากเห็นมันอีกครั้ง” ฉันฉีกยิ้มอย่างภาคภูมิใจ“เจ้าเรียนแพทย์ด้วยหรือ” มู่เฉินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย“จะว่าใช่ก็ใช่ จะว่าไม่... ก็ไม่เชิง”“อย่างไรเล่า?”“มันเป็นการเรียนรู้เบื้องต้นของคนยุคข้า แค่ศึกษาจากคนรุ่นก่อนที่พวกเขาบันทึกไว้ให้คนรุ่นหลังน่ะขอรับ”“เหตุนี้เจ้าถึงรู้จักโรคและรักษาได้อย่างนั้นหรือ”“ขอรับ”“ในเมื่อเจ้ามิได้เป็นสายลับ แล้วเจ้ามาที่นี่ได้อย่างไ

  • บันทึกรักวิศวกรสาวข้ามภพ   ตอนที่ 62 ท่านอ๋องเจ้าเล่ห์

    มู่เฉินนอนลืมตานิ่งอยู่ในความมืด เขาไม่เคยคิดแย่งชิงอำนาจ ไม่เคยอยากได้บัลลังก์มังกร ทว่าเกาเจิ้งกลับไปหลงเชื่อคำยุยงของใครบางคน จนหวาดระแวงและคอยกำจัดเขาไม่เลิก หากเขาเกิดเป็นสามัญชนจะดีเพียงใด ชีวิตคงสงบสุขกว่านี้ตลอดชีวิตที่ผ่านมา บนเส้นทางที่อาบย้อมด้วยคราบเลือด คมดาบ และอำนาจ เขาไม่เคยอนุญาตให้ใครเข้ามามีอิทธิพลในใจ สตรีใดคิดไม่ซื่อปีนเตียงล้วนถูกกำจัดสิ้น กลายเป็นคนไร้หัวใจในสายตาคนทั่วไป เพราะนั่นคือเกราะคุ้มกันเดียวที่ทำให้เขารอดพ้นจากเกมการเมืองที่น่าขยะแขยง...กระทั่งยัยตัวแสบคนนี้ก้าวเข้ามามู่เฉินก้มมองใบหน้านวลเนียนในอ้อมแขน อดไม่ได้ที่จะขยับปรายนิ้วเกลี่ยไปตามผิวแก้มนุ่มนิ้มอย่างแผ่วเบา กลัวเหลือเกินว่าความรุนแรงเพียงนิดจะทำให้อีกฝ่ายตื่นจากฝันให้ตายสิ… เจ้าเด็กนี่มีเวทมนตร์อันใดกันแน่?หวนนึกถึงคำสารภาพหน้าตาเฉยว่ามาจากอนาคต สติปัญญาอันแปลกประหลาด สิ่งของมหัศจรรย์ที่ควักออกมาจากกระเป๋าพิลึก และท่าทางกระโดกกระเดกที่ไร้ความสำรวมเยี่ยงสตรีในห้องหอ... ทุกอย่างล้วนน่าสงสัยควรค่าแก่การระแวดระวัง แต่แปลกนักที่หัวใจของเขา

  • บันทึกรักวิศวกรสาวข้ามภพ   ตอนที่ 61 เจ้าเป็นสตรีของข้า

    ยังไม่ทันหายอึ้ง มือหยาบกร้านจากการจับดาบก็เลื่อนไล้ไปตามผิวเนื้อแผ่วเบา หยุดตรงก้อนเนื้ออุ่นเต็มมือ สัมผัสอ่อนโยนนั้น ทำให้ฉันสะดุ้งเฮือกราวกับถูกไฟช็อต ปากหนาน่ามองที่ถวิลหาตรงเข้าประกบบนปากที่เผยอค้างของฉัน รสสัมผัสของเขาช่างชำนาญ นี่หรือที่บอกว่าฉันพรากความบริสุทธิ์ของเขาไป โกหกทั้งเพ“ข้าพยายามหักห้ามใจไม่ตามเจ้ามา” เขากระซิบหลังถอนริมฝีปาก“ท่านอ๋อง หยุดก่อน” ปากพร่ำบอกให้หยุด แต่ร่างกายกลับตอบสนองอย่างไม่รู้ตัว ราวกับจิตวิญญาณได้หายไป แถมยังเผลอโอบรอบคอเขาไว้แน่นอีกด้วย“เจ้าเป็นสตรีของข้า เป็นเชลยของข้า แม้กระทั่งความลับของเจ้าก็ยังเป็นของข้า”เขากระซิบชิดริมฝีปาก ก่อนจะไล้ไปตามลำคอต่ำลงไปเรื่อย ๆ แล้วหยุดอ้อยอิ่งอยู่ตรงเนินอวบได้รูป สัมผัสนุ่มนวลทำให้ฉันเคลิบเคลิ้ม ลืมสิ้นว่าเคยต่อต้านเขาอย่างไร“อ๊ะ ทะ ท่านอ๋อง ตรงนั้นมัน…” ไม่เอา ร่างกายไม่รักดี ดื้อด้านไม่ยอมฟังคำสั่ง ทำไงดี น่าอายเกินไปแล้วเวลาผ่านไป เสียงหอบหายใจกระชั้นพร้อมเสียงครางสอดประสานกันอย่างลงตัวของเราสอง ก็ค่อย ๆ เบาลง ก่อนที่ฉันจะหมดแรงในอ้อมกอดของท่านอ๋องอีกค

  • บันทึกรักวิศวกรสาวข้ามภพ   ตอนที่ 60 ในลำธาร

    หนึ่งวันผ่านไป การเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่น ทิวทัศน์รอบข้างสวยงามแปลกตา ย่างเข้าสู่วันที่สองของการเดินทาง ก่อนความมืดจะปกคลุมพวกเราก็ได้จุดที่เหมาะสมสำหรับการตั้งแคมป์พักแรม เฉินเฟิงจัดวางเวรยามเพื่อป้องกันสัตว์ร้ายและการลอบโจมตีจากโจรป่าอย่างรัดกุมหน้ากองไฟที่มีเพียงเราสองคน“ท่านอ๋อง เราต้องเดินทางกี่วันหรือ” ความใกล้ชิดทำให้เราเป็นกันเองมากขึ้นยามนี้รอบตัวไม่มีใครอื่นนอกจากองครักษ์เงา ไป่หลิงกับเฉินเฟิงยืนยามห่างออกไปพอสมควร“อย่างเร็วก็หนึ่งอาทิตย์ อย่างช้าเหมือนตอนนี้ก็สิบกว่าวัน” มู่เฉินตอบเหลือบมองฉันเล็กน้อย “เบื่อแล้วหรือ”“เปล่า ถ้าข้ามีความลับจะบอก ท่านจะเชื่อข้าหรือไม่” ฉันจ้องเขาตาไม่กระพริบ ดั่งคำพูดที่ว่าเมื่อใดที่เราแสดงความจริงใจออกไป เราก็จะได้รับความไว้วางใจกลับมา“ความลับของเจ้าเป็นเรื่องจริงหรือไม่”“เรื่องจริงที่ท่านอาจจะไม่เชื่อ..” ฉันก้มหน้าลง ‘หรือท่านอาจจะคิดว่าข้าเป็นแม่มดก็ได้’“เช่นนั้น มีเหตุอันใดที่ข้าจะไม่เชื่อ?” มู่เฉินถามด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลลง แววตาเต็มไปด้วยความอยากรู้‘เพราะมันเป็นเรื่องเหลือจะเชื่อไงล่ะ’ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วพ่นมันออกมายาว

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status