Home / รักโบราณ / บันทึกรักวิศวกรสาวข้ามภพ / ตอนที่ 61 เจ้าเป็นสตรีของข้า

Share

ตอนที่ 61 เจ้าเป็นสตรีของข้า

Author: Kanpiman
last update publish date: 2026-11-08 18:20:05

ยังไม่ทันหายอึ้ง มือหยาบกร้านจากการจับดาบก็เลื่อนไล้ไปตามผิวเนื้อแผ่วเบา หยุดตรงก้อนเนื้ออุ่นเต็ม

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • บันทึกรักวิศวกรสาวข้ามภพ   ตอนที่ 64 ซินเยว่ถูกจับตัว

    “คุ้มกันนายท่าน!” ไป่หลิงตะโกนเสียงดัง ดาบในมือของนางถูกชักออกมาอย่างรวดเร็ว มู่เฉินเข้าประชิดตัวฉันในทันที ดึงร่างฉันไปแอบด้านหลัง ดาบปีศาจในมือเขา ฟาดฟันใส่ลูกธนูที่พุ่งเข้ามาอย่างแม่นยำมู่เฉินรวบเอวฉันกระโดดลงจากชั้นบนสุดสู่พื้นด้านล่างอย่างสง่างาม พลังปราณสีทองระเบิดออกมาจากร่าง พุ่งเข้าปะทะกับกลุ่มนักฆ่าชุดดำที่ปรากฏตัวออกมาจากป่ากระเด็นไปคนละทิศทางโห เหมือนหนังจีนกำลังภายในเลยพวกนักฆ่าเคลื่อนไหวราวภูติผี แต่ทว่าไร้เสียงเพียงใด ก็ไม่พ้นสายตาคนของมู่เฉินอ๋องไปได้“ปกป้องคุณชายซินเยว่!” มู่เฉินออกคำสั่งเสียงเข้ม ดวงตาของเขาแดงก่ำไปด้วยโทสะ ฉันไม่คิดว่าเขาจะเป็นห่วงความปลอดภัยฉันขนาดนี้ แต่ดูเหมือนเป้าหมายของพวกมันจะเป็นฉันหรือเปล่านักฆ่าหลายคนพุ่งตรงเข้ามาราวกับฝูงผึ้ง มู่เฉินอ๋องใช้ร่างเป็นโล่กำบัง ฟาดฟันดาบในมือออกไปอย่างบ้าคลั่ง เลือดสีแดงฉานสาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณ แต่จำนวนของนักฆ่าก็ดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด“ท่านอ๋อง ระวังด้านหลัง” ไป่หลิงตะโกนเตือน“คุ้มกันซินเยว่” คำสั่งซ้ำของท่านอ๋อง ทำให้ฉันเข้าใจชัดเจนว่าคนกลุ่มนี้ ต้อ

  • บันทึกรักวิศวกรสาวข้ามภพ   ตอนที่ 63 อารมณ์แปรปรวน

    “หืออ… ว่าอย่างไร ข้ารอฟังอยู่”“บ้านเกิดของข้า…” ฉันสานต่อบทสนทนาที่ค้างไว้ แววตาเลื่อนลอยเพ้อฝันถึงวันที่จะได้กลับไป“เป็นโลกที่แตกต่างจากที่นี่มาก ที่นั่นมีตึกสูงเสียดฟ้าเสียดเมฆา มีรถยนต์ที่วิ่งได้โดยไม่ต้องใช้ม้า มีสิ่งที่บินอยู่บนฟ้าได้เหมือนนกยักษ์ ผู้คนก็ใช้ชีวิตกันอย่างสะดวกสบาย มีสิ่งประดิษฐ์มากมายที่ช่วยให้ชีวิตง่ายขึ้นเยอะเลยขอรับ” ฉันคิดถึงที่นั้นมาก ๆ“รวมถึงเครื่องฝ่ามือเทพยิงหิน และสิ่งประดิษฐ์มากมายที่ท่านเห็น ล้วนแต่เป็นความรู้จากบ้านเกิดข้าทั้งนั้น ก่อนที่ข้าจะมาที่นี่ ได้สร้างสะพานแขวนที่ใหญ่ที่สุดของโลกไว้ ตอนนี้อาจจะเสร็จแล้วก็ได้ ข้าอยากเห็นมันอีกครั้ง” ฉันฉีกยิ้มอย่างภาคภูมิใจ“เจ้าเรียนแพทย์ด้วยหรือ” มู่เฉินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย“จะว่าใช่ก็ใช่ จะว่าไม่... ก็ไม่เชิง”“อย่างไรเล่า?”“มันเป็นการเรียนรู้เบื้องต้นของคนยุคข้า แค่ศึกษาจากคนรุ่นก่อนที่พวกเขาบันทึกไว้ให้คนรุ่นหลังน่ะขอรับ”“เหตุนี้เจ้าถึงรู้จักโรคและรักษาได้อย่างนั้นหรือ”“ขอรับ”“ในเมื่อเจ้ามิได้เป็นสายลับ แล้วเจ้ามาที่นี่ได้อย่างไ

  • บันทึกรักวิศวกรสาวข้ามภพ   ตอนที่ 62 ท่านอ๋องเจ้าเล่ห์

    มู่เฉินนอนลืมตานิ่งอยู่ในความมืด เขาไม่เคยคิดแย่งชิงอำนาจ ไม่เคยอยากได้บัลลังก์มังกร ทว่าเกาเจิ้งกลับไปหลงเชื่อคำยุยงของใครบางคน จนหวาดระแวงและคอยกำจัดเขาไม่เลิก หากเขาเกิดเป็นสามัญชนจะดีเพียงใด ชีวิตคงสงบสุขกว่านี้ตลอดชีวิตที่ผ่านมา บนเส้นทางที่อาบย้อมด้วยคราบเลือด คมดาบ และอำนาจ เขาไม่เคยอนุญาตให้ใครเข้ามามีอิทธิพลในใจ สตรีใดคิดไม่ซื่อปีนเตียงล้วนถูกกำจัดสิ้น กลายเป็นคนไร้หัวใจในสายตาคนทั่วไป เพราะนั่นคือเกราะคุ้มกันเดียวที่ทำให้เขารอดพ้นจากเกมการเมืองที่น่าขยะแขยง...กระทั่งยัยตัวแสบคนนี้ก้าวเข้ามามู่เฉินก้มมองใบหน้านวลเนียนในอ้อมแขน อดไม่ได้ที่จะขยับปรายนิ้วเกลี่ยไปตามผิวแก้มนุ่มนิ้มอย่างแผ่วเบา กลัวเหลือเกินว่าความรุนแรงเพียงนิดจะทำให้อีกฝ่ายตื่นจากฝันให้ตายสิ… เจ้าเด็กนี่มีเวทมนตร์อันใดกันแน่?หวนนึกถึงคำสารภาพหน้าตาเฉยว่ามาจากอนาคต สติปัญญาอันแปลกประหลาด สิ่งของมหัศจรรย์ที่ควักออกมาจากกระเป๋าพิลึก และท่าทางกระโดกกระเดกที่ไร้ความสำรวมเยี่ยงสตรีในห้องหอ... ทุกอย่างล้วนน่าสงสัยควรค่าแก่การระแวดระวัง แต่แปลกนักที่หัวใจของเขา

  • บันทึกรักวิศวกรสาวข้ามภพ   ตอนที่ 61 เจ้าเป็นสตรีของข้า

    ยังไม่ทันหายอึ้ง มือหยาบกร้านจากการจับดาบก็เลื่อนไล้ไปตามผิวเนื้อแผ่วเบา หยุดตรงก้อนเนื้ออุ่นเต็มมือ สัมผัสอ่อนโยนนั้น ทำให้ฉันสะดุ้งเฮือกราวกับถูกไฟช็อต ปากหนาน่ามองที่ถวิลหาตรงเข้าประกบบนปากที่เผยอค้างของฉัน รสสัมผัสของเขาช่างชำนาญ นี่หรือที่บอกว่าฉันพรากความบริสุทธิ์ของเขาไป โกหกทั้งเพ“ข้าพยายามหักห้ามใจไม่ตามเจ้ามา” เขากระซิบหลังถอนริมฝีปาก“ท่านอ๋อง หยุดก่อน” ปากพร่ำบอกให้หยุด แต่ร่างกายกลับตอบสนองอย่างไม่รู้ตัว ราวกับจิตวิญญาณได้หายไป แถมยังเผลอโอบรอบคอเขาไว้แน่นอีกด้วย“เจ้าเป็นสตรีของข้า เป็นเชลยของข้า แม้กระทั่งความลับของเจ้าก็ยังเป็นของข้า”เขากระซิบชิดริมฝีปาก ก่อนจะไล้ไปตามลำคอต่ำลงไปเรื่อย ๆ แล้วหยุดอ้อยอิ่งอยู่ตรงเนินอวบได้รูป สัมผัสนุ่มนวลทำให้ฉันเคลิบเคลิ้ม ลืมสิ้นว่าเคยต่อต้านเขาอย่างไร“อ๊ะ ทะ ท่านอ๋อง ตรงนั้นมัน…” ไม่เอา ร่างกายไม่รักดี ดื้อด้านไม่ยอมฟังคำสั่ง ทำไงดี น่าอายเกินไปแล้วเวลาผ่านไป เสียงหอบหายใจกระชั้นพร้อมเสียงครางสอดประสานกันอย่างลงตัวของเราสอง ก็ค่อย ๆ เบาลง ก่อนที่ฉันจะหมดแรงในอ้อมกอดของท่านอ๋องอีกค

  • บันทึกรักวิศวกรสาวข้ามภพ   ตอนที่ 60 ในลำธาร

    หนึ่งวันผ่านไป การเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่น ทิวทัศน์รอบข้างสวยงามแปลกตา ย่างเข้าสู่วันที่สองของการเดินทาง ก่อนความมืดจะปกคลุมพวกเราก็ได้จุดที่เหมาะสมสำหรับการตั้งแคมป์พักแรม เฉินเฟิงจัดวางเวรยามเพื่อป้องกันสัตว์ร้ายและการลอบโจมตีจากโจรป่าอย่างรัดกุมหน้ากองไฟที่มีเพียงเราสองคน“ท่านอ๋อง เราต้องเดินทางกี่วันหรือ” ความใกล้ชิดทำให้เราเป็นกันเองมากขึ้นยามนี้รอบตัวไม่มีใครอื่นนอกจากองครักษ์เงา ไป่หลิงกับเฉินเฟิงยืนยามห่างออกไปพอสมควร“อย่างเร็วก็หนึ่งอาทิตย์ อย่างช้าเหมือนตอนนี้ก็สิบกว่าวัน” มู่เฉินตอบเหลือบมองฉันเล็กน้อย “เบื่อแล้วหรือ”“เปล่า ถ้าข้ามีความลับจะบอก ท่านจะเชื่อข้าหรือไม่” ฉันจ้องเขาตาไม่กระพริบ ดั่งคำพูดที่ว่าเมื่อใดที่เราแสดงความจริงใจออกไป เราก็จะได้รับความไว้วางใจกลับมา“ความลับของเจ้าเป็นเรื่องจริงหรือไม่”“เรื่องจริงที่ท่านอาจจะไม่เชื่อ..” ฉันก้มหน้าลง ‘หรือท่านอาจจะคิดว่าข้าเป็นแม่มดก็ได้’“เช่นนั้น มีเหตุอันใดที่ข้าจะไม่เชื่อ?” มู่เฉินถามด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลลง แววตาเต็มไปด้วยความอยากรู้‘เพราะมันเป็นเรื่องเหลือจะเชื่อไงล่ะ’ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วพ่นมันออกมายาว

  • บันทึกรักวิศวกรสาวข้ามภพ   ตอนที่ 59 คำสั่งกลับเป่ยเหลียง

    ‘โกรธอะไร เป็นฉันมั้ยที่ถูกทิ้ง ลืมแล้ว?.. หรืออ๋องบ้าคนนี้กำลังหึงอยู่’“ข้าเห็นเจ้ามองนายทหารเหล่านั้นตาเป็นประกาย เช็ดน้ำลายอีกด้วย เจ้าเป็นสตรีเช่นไรกัน” คำถามเชิงตำหนิของเขาทำให้ฉันนึกขึ้นมาได้‘เขาเห็น? สายตาดีเกินไปแล้ว ตายิ่งกว่าเหยี่ยวอีกนะนั้น’“ขะ ข้าเปล่านะขอรับ” ฉันปฏิเสธเสียงสูง รู้สึกเหมือนโดนจับได้ว่ามีชู้‘ไม่ได้ตั้งใจดูสักหน่อย แค่ยืนเช็ดน้ำลายที่รู้สึกว่ามีก็เท่านั้น’“เฮอะ!” เขาพ่นเสียงขัดใจขึ้นก่อนเดินหายเข้าไปในห้องอาบน้ำอย่างรวดเร็ว‘อาไรว้า’“เจ้าเตรียมตัวให้พร้อม รุ่งขึ้นเราจะกลับเป่ยเหลียงกัน” เสียงสั่งทรงอำนาจระคนน้อยใจดังออกมาจากห้องอาบน้ำ‘เมืองเป่ยเหลียง เมืองที่ฉันวาบมาสู่โลกนี้ครั้งแรก ถูกหาว่าเป็นสายลับแล้วถูกทรมานเกือบตายอ่ะนะ ต้องกลับไปเป็นเชลยอีกรึเปล่า คราวนี้จะรอดไหม’“เมืองเป่ยเหลียง?… เหตุใดจึงกะทันหันเช่นนี้”

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status