LOGINเซี่ยอวี่ถิงสะลึมสะลือตื่น แสงอาทิตย์ในห้องเริ่มส่องผ่านม่านเข้ามาภายในห้อง ร่าบางขยับตัวยืดเหยียดไล่ความเมื่อยล้า ไม่รู้ว่าซ่งจื่อเซวียนตื่นตอนไหน เขาเอื้อมมือมารวบตัวของเธอไว้ ดุ้นเเข็งชันแนบชิดเนื้อเนียน นี่สินะความแข้งแกร่งของชายหนุ่มวัย 28 หมาด ๆ เซี่ยอวี่ถิงพลิกตัวพยายามส่งสายตาอ้อนวอน เมื่อคืนเขาเล่นงานเธอจนอ่วม กว่าเธอจะได้พักผ่อนก็เกือบฟ้าสาง นอนได้ไม่ทันไร ซ่งจื่อเซวียนก็ปลุกเร้าเธอด้วยดุ้นแข็งชันที่ดันดุนอยู่ด้านหลัง มือแกร่งโอบรอบตัวเธอแล้วกระชับร่างบางเข้าหา ร่างเปลือยเปล่าใต้ผ้าห่มสัมผัสกัน จนร่างกายเซี่ยอวี่ถิงเริ่มร้อนขึ้นมา“คุณชายซ่งฉันไม่ไหวแล้ว”ซ่งจื่อเซวียนเลิกคิ้ว มือหนาเลื่อนไล้ลงจากหลังลงไปสัมผัสบั้นท้ายกลม เซี่ยอวี่ถิงสะดุ้งเเม้เหนื่อยล้าแต่เมื่อร่างกายได้รับการกระตุ้นจากเขา เธอก็ตื่นตัวตอบสนองอย่างรวดเร็วมือเรียวที่ยันแผงอกกว้างเอาไว้ลดเเรงขืน ซ่งจื่อเซวียนจุมพิตหวานจากริมฝีปากบางก่อนพลิกตัวคร่อม ร่างบางที่อยู่ใต้ร่างของเขาสีหน้าเหนื่อยล้า เมื่อคืนเขาปลดปล่อยเเรงปรารถนากับเธอเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักอิ่ม ยิ่งได้ใกล้ชิด ได้สัมผัสร่างกายของเธอความปรารถนายิ่งเพิ่มม
หลังตัวเอกของงานยอมเป่าเทียน ทำเอาทุกคนหายใจโล่ง ป้าหวังขอตัวนำเค้กไปตัดแบ่ง จางฮุ่ยหมิงเดินนำซ่งจื่อเซวียนและเซี่ยอวี่ถิงมานั่งรอ พร้อมสั่งให้บาร์เทนเดอร์เสิร์ฟเครื่องดื่ม“ใครเป็นคนคิดแผนการนี้” ซ่งจื่อเซวียนถามเมื่อแยกตัวออกมานั่งกับเซี่ยอวี่ถิงตามลำพัง เซี่ยอวี่ถิงได้แต่ยิ้มเจื่อน “ฉันคิดเอง ก็ป้าหวังบอกกว่าวันนี้เป็นวันเกิดคุณ แล้วคุณก็ลืมวันเกิดตัวเองทุกปีคิดว่าปีนี้ก็คงเหมือนกัน” “แล้ว”“ฉันก็เลยปรึกษาทุกคนช่วยกันคิดแผนการ ผู้ช่วยจินช่วยออกไปซื้อเค้ก ผู้ช่วยจางมาติดต่อเหมาดาดฟ้า พวกมู่ซีกับซือเหยาเตี๊ยมคิวไฟกับดนตรี และฉันก็ทำหน้าที่พาคุณมาที่นี่ไง” เซี่ยอวี่ถิงสาธยายแผนการที่ตะเตรียมอย่างกระทันหันแต่ก็ออกมาสำเร็จลุล่วง“อ่อ แล้วฉันก็มีหน้าที่จ่ายเงินด้วย ใช้บัตรที่คุณให้มาแต่อย่าไปนับรวมกับยอดหนี้นะ อันนี้ฉันทำให้คุณคุณได้ผลประโยชน์”“แล้วถ้าฉันไม่ยอมขึ้นมาด้วยล่ะ”“ไม่ได้คิดเผื่อไว้น่ะ” เซี่ยอวี่ถิงทำท่าครุ่นคิด “ก็อาจจะตามทุกคนลงมาให้คุณเป่าเค้กที่หน้าห้อง ถ้าคุณไม่ยอมออกมาอีกฉันก็คงเปิดประตูให้พวกเขาเอาเค้กไปให้คุณในห้องน่ะ”“แสดงว่าเธอจะนอนห้องเดียวกับฉันคืนนี้”“ก็ผู้ช
หลี่จื้อเจี๋ยแอบเฝ้าสังเกตท่าทีของซ่งจื่อเซวียนอยู่ตลอด ดูท่าเขาคงสันนิษฐานไม่ผิด ซ่งจื่อเซวียนที่ว่าเย็นชาไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหน คงหวั่นไหวปักใจกับสาวน้อยคนนี้เสียแล้ว “ว่าแต่คุณเซี่ยตรวจสอบบัญชีของตระกูลซ่ถึงไหนแล้ว” หลี่จื้อเจี๋ยดึงเข้าเรื่องงานเพราะเกรงว่าซ่งจื่อเซวียนจะวางแผนจัดการเขาซะก่อน“อ่อ ใกล้เสร็จแล้ว”“พบความผิดปกติอะไรบ้างไหม” “มีรายการโอนออกที่ผิดปกติไปยังบัญชีภายนอกที่น่าสงสัยสี่ถึงห้าบัญชี อีกอย่างดูเหมือนตัวเลขรายได้อาจไม่เป็นความจริง”“ต้องใช้เวลาตรวจสอบจนเสร็จกี่วัน”“คืนนี้ก็เสร็จแล้วค่ะ ฉันเตรียมส่วนที่ยังไม่เสร็จมาด้วย”หลี่จื้อเจี๋ยเลิกเอียงคอมองเซี่ยอวี่ถิงอย่างยิ้ม ๆ ท่าทางกระตือรือร้นของเธอก็มีเสน่ห์ชวนมอง แตกต่างจากผู้หญิงทั่วไปมากจริง ๆ “ดูท่าคุณชายซ่งจะได้ผู้ช่วยมือดีซะแล้ว” หลี่จื้อเจี๋ยหันไปพูดกับซ่งจื่อเซวียน แต่เจ้าตัวไม่ตอบรับอะไรเป็นพิเศษหลี่จื้อเจี๋ยหยิบเอกสารออกมา เนื่องจากมาในฐานะคุณชายหลี่จอมเสเพลเพื่อพบกับซ่งหยุนเซินจึงไม่ได้พาลูกน้องมาด้วย “พวกเราสืบไปถึงเบื้องหลังของซ่งหยุนเซินแล้ว เป็นนักการเมืองที่คุณชายซ่งเกี่ยวข้องด้วย”“หมายค
เซี่ยอวี่ถิงรีบผละออกจากอ้อมอกของชายแปลกหน้า เธอเดินกะเผลกเล็กน้อย ชายคนนั้นจะเข้ามาช่วยประคองเธออีก เซี่ยอวี่ถิงเบี่ยงตัวหลบแต่ชายคนนั้นยังตามมาช่วยประคองเธอจนได้ซ่งจื่อเซวียนเดินมาจนเกือบถึงพวกเธอ ชายคนนั้นถึงได้เห็นสายตาเลือดเย็นของซ่งจื่อเซวียน“คุณชายซ่ง ไม่นึกว่าจะได้เจอกันอีก”ชายแปลกหน้ากล่าวทักทายซ่งจื่อเซวียน แต่เจ้าตัวไม่ตอบยังคงมองมือหนาที่กุมไหล่ของเซี่ยอวี่ถิงอยู่ซ่งหยุนเซินยืนกอดอกยักคิ้วมองเรื่องน่าสนุก “เฮ้ พี่สะใภ้เป็นอะไรมากหรือเปล่า ให้คนแปลกหน้าถูกเนื้อต้องตัวแบบนี้เดี๋ยวพี่ชายก็เป็นห่วงแย่” ซ่งหยุนเซินทำทีพูดจาเป็นห่วงแต่ตั้งใจดึงเอาเซี่ยอวี่ถิงเข้าไปเกี่ยวเพื่อให้เกิดเรื่องปลายบาน เธอรู้ทันความคิดของเขาจึงรีบขอตัวออกจากสถานการณ์นี้“ฉันขอตัว” ซือเหยาเห็นท่าไม่ดีรีบมาประคองเซี่ยอวี่ถิงแยกไปเข้าห้องน้ำอาการของเซี่ยอวี่ถิงดีขึ้นจนเกือบหายสนิท พอได้ขยับร่างกายมากขึ้นอาการเหน็บชาก็เริ่มคลายตัวลง เธอออกจากห้องน้ำมายืนล้างมือ ซือเหยาเข้ามาพูดกันเธอหน้าตาไม่สู้ดี“ดูหน้าคุณชายสิคะ แทบจะฆ่าคนได้อยู่แล้ว”เซี่ยอวี่ถิงถอนหายใจสีหน้าแบ่งรับแบ่งสู้ เธอไม่อยากไปอยู่ในความอ
“ตื่นแล้วเหรอ” เสียงทุ้มต่ำปลุกเซี่ยอวี่ถิงตื่น เธอมองโดยรอบเห็นซ่งจื่อเซวียนนั่งอยู่โซฟาบนโต๊ะมีขวดไวน์และแก้วเปล่าวางอยู่ ดูเหมือนเขาจะนั่งดื่มไวน์ตรงนั้นทั้งคืนโดยที่เธอหลับอยู่บนเตียงในห้องของเขา“คุณยังไม่ได้นอนเหรอ” “ช่างเถอะ” “เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำแกงแก้เมามาให้ คุณห้ามปฏิเสธ” ซ่งจื่อเซวียนพยักหน้า เซี่ยอวี่ถิงรีบลุกจากที่นอนลงไปเตรียมน้ำแกงในครัว“ป้าหวังเราต้องเตรียมน้ำแกงแก้เมาให้คุณชายซ่งค่ะ”“ป้าช่วยนะคะ” “เดี๋ยวฉันเตรียมวัตถุดิบลงต้ม แล้วฝากป้าหวังดูต่อนะคะ”เมื่อจัดแจงใส่วัตถุดิบน้ำแกงลงหม้อเสร็จ เซี่ยอวี่ถิงขึ้นห้องมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เมื่อลงมาป้าหวังก็เคี่ยวน้ำแกงหอมได้ที่ เซี่ยอวี่ถิงตักใส่ถ้วยแล้วยกไปให้ซ่งจื่อเซวียน เธอเคาะประตูแล้วเปิดเข้าไปในห้อง ดูเหมือนเขากำลังอาบน้ำ เธอวางถ้วยน้ำแกงลงบนโต๊ะแล้วออกจากห้อง ซ่งจื่อเซวียนออกมาจากห้องน้ำเห็นถ้วยน้ำแกงแก้เมาบนโต๊ะ มองหาตัวคนต้มน้ำแกงไม่เห็นก่อนยกถ้วยน้ำแกงขึ้นดื่ม ซ่งจื่อเซวียนเปิดประตูห้องทำงานเจอเซี่ยอวี่ถิงนั่งประจำที่ลงมือตรวจเอกสารบัญชีตั้งแต่เช้า“ใกล้เสร็จแล้ว คุณรอก่อนได้ไหม” เซี่ยอวี่ถิงเงยหน้ามองคนที่เ
“อีกอย่างช่วงนี้เธอไม่ต้องไปเรียน ฉันจะให้ผู้ช่วยลาเรียนกับอธิการบดีให้” “แต่…” เซี่ยอวี่ถิงนึกเสียดายเพราะอีกไม่กี่อาทิตย์ก็จะถึงช่วงปลายเทอมแล้ว แต่ก็ต้องหยุดปากไว้เมื่อเห็นสายตาคมกริบของใบหน้าหล่อเหลาสั่งให้เธอเลิกโต้เถียง“ระวังไว้ดีกว่าครับ เพราะเราไม่รู้ว่าคุณชายรองซ่งคิดจะทำอะไร”จินเฉินเปิดปากอธิบายแทนเจ้านาย เซี่ยอวี่ถิงเข้าใจในเหตุผลแต่ก็อยากอธิบายเหตุผลของเธอด้วย“ฉันเข้าใจเหตุผล แต่อีกไม่เท่าไหร่ฉันก็จะเรียนจบแล้วถ้าขาดเรียนช่วงนี้…”“จางฮุ่ยหมิง นายไปแจ้งว่าเธอจะเรียนที่บ้าน หากมีการสอบหรืองานอะไรให้ส่งมาที่นี่”“ครับ”“ไม่ต้องห่วงเธอไม่เสียการเรียนแน่”เซี่ยอวี่ถิงพยักหน้า ถ้าซ่งจื่อเซวียนออกหน้าให้อธิการบดีคงไม่กล้าถอนสถานะนักศึกษาของเธอแน่ เธอนั่งลงแล้วเริ่มตรวจสอบเอกสารบัญชีที่เธอได้รับมอบหมายซ่งจื่อเซวียนเหลือบมองเซี่ยอวี่ถิงที่ก้มหน้าก้มตาตรวจสอบเอกสารบัญชีอย่างตั้งอกตั้งใจ ใบหน้าจริงจังของเธอดึงดูดความสนใจจนเขาไม่มีสมาธิอ่านรายงานในมือโทรศัพท์ของเซี่ยอวี่ถิงดังขึ้น เธอพลิกหน้าจอขึ้นมาดูเมื่อเห็นรายชื่อของผู้ที่โทรมาเธอก็รีบตัดสายและคว่ำหน้าจอลง สายเรียกเข้าดังข







