แชร์

บทที่ 72 วางเบ็ดล่อปลา

ผู้เขียน: ใครไม่โอส้มโอ
last update วันที่เผยแพร่: 2026-11-11 23:40:23

เซี่ยอวี่ถิงรีบผละออกจากอ้อมอกของชายแปลกหน้า เธอเดินกะเผลกเล็กน้อย ชายคนนั้นจะเข้ามาช่วยประคองเธออี
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก   บทที่ 73 ความปรารถนา

    หลี่จื้อเจี๋ยแอบเฝ้าสังเกตท่าทีของซ่งจื่อเซวียนอยู่ตลอด ดูท่าเขาคงสันนิษฐานไม่ผิด ซ่งจื่อเซวียนที่ว่าเย็นชาไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหน คงหวั่นไหวปักใจกับสาวน้อยคนนี้เสียแล้ว “ว่าแต่คุณเซี่ยตรวจสอบบัญชีของตระกูลซ่ถึงไหนแล้ว” หลี่จื้อเจี๋ยดึงเข้าเรื่องงานเพราะเกรงว่าซ่งจื่อเซวียนจะวางแผนจัดการเขาซะก่อน“อ่อ ใกล้เสร็จแล้ว”“พบความผิดปกติอะไรบ้างไหม” “มีรายการโอนออกที่ผิดปกติไปยังบัญชีภายนอกที่น่าสงสัยสี่ถึงห้าบัญชี อีกอย่างดูเหมือนตัวเลขรายได้อาจไม่เป็นความจริง”“ต้องใช้เวลาตรวจสอบจนเสร็จกี่วัน”“คืนนี้ก็เสร็จแล้วค่ะ ฉันเตรียมส่วนที่ยังไม่เสร็จมาด้วย”หลี่จื้อเจี๋ยเลิกเอียงคอมองเซี่ยอวี่ถิงอย่างยิ้ม ๆ ท่าทางกระตือรือร้นของเธอก็มีเสน่ห์ชวนมอง แตกต่างจากผู้หญิงทั่วไปมากจริง ๆ “ดูท่าคุณชายซ่งจะได้ผู้ช่วยมือดีซะแล้ว” หลี่จื้อเจี๋ยหันไปพูดกับซ่งจื่อเซวียน แต่เจ้าตัวไม่ตอบรับอะไรเป็นพิเศษหลี่จื้อเจี๋ยหยิบเอกสารออกมา เนื่องจากมาในฐานะคุณชายหลี่จอมเสเพลเพื่อพบกับซ่งหยุนเซินจึงไม่ได้พาลูกน้องมาด้วย “พวกเราสืบไปถึงเบื้องหลังของซ่งหยุนเซินแล้ว เป็นนักการเมืองที่คุณชายซ่งเกี่ยวข้องด้วย”“หมายค

  • บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก   บทที่ 72 วางเบ็ดล่อปลา

    เซี่ยอวี่ถิงรีบผละออกจากอ้อมอกของชายแปลกหน้า เธอเดินกะเผลกเล็กน้อย ชายคนนั้นจะเข้ามาช่วยประคองเธออีก เซี่ยอวี่ถิงเบี่ยงตัวหลบแต่ชายคนนั้นยังตามมาช่วยประคองเธอจนได้ซ่งจื่อเซวียนเดินมาจนเกือบถึงพวกเธอ ชายคนนั้นถึงได้เห็นสายตาเลือดเย็นของซ่งจื่อเซวียน“คุณชายซ่ง ไม่นึกว่าจะได้เจอกันอีก”ชายแปลกหน้ากล่าวทักทายซ่งจื่อเซวียน แต่เจ้าตัวไม่ตอบยังคงมองมือหนาที่กุมไหล่ของเซี่ยอวี่ถิงอยู่ซ่งหยุนเซินยืนกอดอกยักคิ้วมองเรื่องน่าสนุก “เฮ้ พี่สะใภ้เป็นอะไรมากหรือเปล่า ให้คนแปลกหน้าถูกเนื้อต้องตัวแบบนี้เดี๋ยวพี่ชายก็เป็นห่วงแย่” ซ่งหยุนเซินทำทีพูดจาเป็นห่วงแต่ตั้งใจดึงเอาเซี่ยอวี่ถิงเข้าไปเกี่ยวเพื่อให้เกิดเรื่องปลายบาน เธอรู้ทันความคิดของเขาจึงรีบขอตัวออกจากสถานการณ์นี้“ฉันขอตัว” ซือเหยาเห็นท่าไม่ดีรีบมาประคองเซี่ยอวี่ถิงแยกไปเข้าห้องน้ำอาการของเซี่ยอวี่ถิงดีขึ้นจนเกือบหายสนิท พอได้ขยับร่างกายมากขึ้นอาการเหน็บชาก็เริ่มคลายตัวลง เธอออกจากห้องน้ำมายืนล้างมือ ซือเหยาเข้ามาพูดกันเธอหน้าตาไม่สู้ดี“ดูหน้าคุณชายสิคะ แทบจะฆ่าคนได้อยู่แล้ว”เซี่ยอวี่ถิงถอนหายใจสีหน้าแบ่งรับแบ่งสู้ เธอไม่อยากไปอยู่ในความ

  • บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก   บทที่ 71 14 days left

    “ตื่นแล้วเหรอ” เสียงทุ้มต่ำปลุกเซี่ยอวี่ถิงตื่น เธอมองโดยรอบเห็นซ่งจื่อเซวียนนั่งอยู่โซฟาบนโต๊ะมีขวดไวน์และแก้วเปล่าวางอยู่ ดูเหมือนเขาจะนั่งดื่มไวน์ตรงนั้นทั้งคืนโดยที่เธอหลับอยู่บนเตียงในห้องของเขา“คุณยังไม่ได้นอนเหรอ” “ช่างเถอะ” “เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำแกงแก้เมามาให้ คุณห้ามปฏิเสธ” ซ่งจื่อเซวียนพยักหน้า เซี่ยอวี่ถิงรีบลุกจากที่นอนลงไปเตรียมน้ำแกงในครัว“ป้าหวังเราต้องเตรียมน้ำแกงแก้เมาให้คุณชายซ่งค่ะ”“ป้าช่วยนะคะ” “เดี๋ยวฉันเตรียมวัตถุดิบลงต้ม แล้วฝากป้าหวังดูต่อนะคะ”เมื่อจัดแจงใส่วัตถุดิบน้ำแกงลงหม้อเสร็จ เซี่ยอวี่ถิงขึ้นห้องมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เมื่อลงมาป้าหวังก็เคี่ยวน้ำแกงหอมได้ที่ เซี่ยอวี่ถิงตักใส่ถ้วยแล้วยกไปให้ซ่งจื่อเซวียน เธอเคาะประตูแล้วเปิดเข้าไปในห้อง ดูเหมือนเขากำลังอาบน้ำ เธอวางถ้วยน้ำแกงลงบนโต๊ะแล้วออกจากห้อง ซ่งจื่อเซวียนออกมาจากห้องน้ำเห็นถ้วยน้ำแกงแก้เมาบนโต๊ะ มองหาตัวคนต้มน้ำแกงไม่เห็นก่อนยกถ้วยน้ำแกงขึ้นดื่ม ซ่งจื่อเซวียนเปิดประตูห้องทำงานเจอเซี่ยอวี่ถิงนั่งประจำที่ลงมือตรวจเอกสารบัญชีตั้งแต่เช้า“ใกล้เสร็จแล้ว คุณรอก่อนได้ไหม” เซี่ยอวี่ถิงเงยหน้ามองคนที่เ

  • บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก   บทที่ 70 สารภาพความจริง

    “อีกอย่างช่วงนี้เธอไม่ต้องไปเรียน ฉันจะให้ผู้ช่วยลาเรียนกับอธิการบดีให้” “แต่…” เซี่ยอวี่ถิงนึกเสียดายเพราะอีกไม่กี่อาทิตย์ก็จะถึงช่วงปลายเทอมแล้ว แต่ก็ต้องหยุดปากไว้เมื่อเห็นสายตาคมกริบของใบหน้าหล่อเหลาสั่งให้เธอเลิกโต้เถียง“ระวังไว้ดีกว่าครับ เพราะเราไม่รู้ว่าคุณชายรองซ่งคิดจะทำอะไร”จินเฉินเปิดปากอธิบายแทนเจ้านาย เซี่ยอวี่ถิงเข้าใจในเหตุผลแต่ก็อยากอธิบายเหตุผลของเธอด้วย“ฉันเข้าใจเหตุผล แต่อีกไม่เท่าไหร่ฉันก็จะเรียนจบแล้วถ้าขาดเรียนช่วงนี้…”“จางฮุ่ยหมิง นายไปแจ้งว่าเธอจะเรียนที่บ้าน หากมีการสอบหรืองานอะไรให้ส่งมาที่นี่”“ครับ”“ไม่ต้องห่วงเธอไม่เสียการเรียนแน่”เซี่ยอวี่ถิงพยักหน้า ถ้าซ่งจื่อเซวียนออกหน้าให้อธิการบดีคงไม่กล้าถอนสถานะนักศึกษาของเธอแน่ เธอนั่งลงแล้วเริ่มตรวจสอบเอกสารบัญชีที่เธอได้รับมอบหมายซ่งจื่อเซวียนเหลือบมองเซี่ยอวี่ถิงที่ก้มหน้าก้มตาตรวจสอบเอกสารบัญชีอย่างตั้งอกตั้งใจ ใบหน้าจริงจังของเธอดึงดูดความสนใจจนเขาไม่มีสมาธิอ่านรายงานในมือโทรศัพท์ของเซี่ยอวี่ถิงดังขึ้น เธอพลิกหน้าจอขึ้นมาดูเมื่อเห็นรายชื่อของผู้ที่โทรมาเธอก็รีบตัดสายและคว่ำหน้าจอลง สายเรียกเข้าดังข

  • บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก   บทที่ 69 เข้าไปพัวพัน

    “พี่พูดอะไรน่ะ”“ถิงถิงอย่าปิดบังพี่รอยที่แก้มของเธอ” เซี่ยอี้ชวนเอื้อมมือมาจับแก้มน้องสาว เซี่ยอวี่ถิงผละออกแล้วยกมือกุมแก้มเพื่อบังรอยแดง“อ้อ ฉันไม่ระวังล้มเองน่ะ” เซี่ยอวี่ถิงไม่อยากเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้พี่ชายฟังเพราะกลัวพี่ชายจะกังวล ยังไงซ่งจื่อเซวียนก็ช่วยจัดการให้เธอแล้ว“นั่นมันรอยมือชัด ๆ พี่ดูไม่ผิดแน่”“เอาเถอะพี่ ยังไงก็ไม่ใช่คุณชายซ่งทำร้ายฉันแน่ ๆ”เซี่ยอี้ชวนจะอ้าปากแย้ง เซี่ยอวี่ถิงรีบยื่นขนมมาให้“พี่ทานสิ อร่อยนะ”เซี่ยอี้ชวนรู้นิสัยของน้องสาวดี หนักหนาขนาดไหนก็เลือกจะแบกไว้คนเดียว ซักไซ้ไปก็เปล่าประโยชน์เธอจะหาเรื่องอื่นมาบ่ายเบี่ยงอีกอยู่ดี “แล้วพี่เป็นยังไงบ้าง”“ทำงานประจำแล้วล่ะ พอมีเงินได้ใช้จ่าย แต่ …” เซี่ยอี้ชวนถอนหายใจ เพราะยังไงก็ไม่สามารถมีเงินมากพอมาไถ่ตัวน้องสาวออกไปได้ก่อนกำหนดเซี่ยอวี่ถิงเข้าใจพี่ชายดี เธอส่งยิ้มแล้วแลกเปลี่ยนสิ่งดี ๆ ที่เธอได้เจอในระหว่างที่อยู่ที่นี่ให้พี่ชายฟัง“ฉันได้ไปมหาลัยด้วยนะคุณชายซ่งอนุญาต ไม่อย่างนั้นคงต้องได้เรียนซ้ำอีกเทอมแน่ ๆ”สองพี่น้องพูดคุยสัพเพเหระจนเวลาล่วงเลย“คุณเซี่ยคะ พี่ชายคุณจะอยู่ทานข้าวกลางวันด้วยไหมค

  • บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก   บทที่ 68 พบหน้าพี่ชาย

    “เอ่อ ฉันว่าคงไม่เหมาะ” “พี่รู้สึกผิดมาตลอดเลยถิงถิง ขอแค่ไปเจอให้รู้ว่าเธอสบายดี” เซี่ยอวี่ถิงเข้าใจดีว่าพี่ชายเธอรู้สึกผิด ถ้าพี่มาเห็นว่าทุกคนที่นี่ดีกับเธอคงช่วยให้สบายใจและลดทอนความรู้สึกผิดได้ แต่การจะให้พี่ชายมาหาได้หรือไม่นั้นเธอไม่ได้มีอำนาจตัดสินใจ“ฉันต้องขออนุญาตคุณชายซ่งก่อน พี่ถือสายรอก่อนนะ”“ได้” เซี่ยอี้ชวนได้แต่คาดหวังว่าซ่งจื่อเซวียนจะไม่ใจดำถึงขนาดไม่ยอมให้พี่น้องเจอกันเซี่ยอวี่ถิงเดินตรงไปยังห้องทำงานของซ่งจื่อเซวียนหลังถามจากป้าหวังได้ความว่าเขาอยู่ที่นั่นเธอเคาะประตูสองครั้ง“ฉันขอเข้าไปข้างในได้ไหมคะ”เซี่ยอวี่ถิงหยุดรอ ไม่นานจางฮุ่ยหมิงก็เปิดประตูออกมาแล้วเชิญเธอเข้าไปในห้อง เซี่ยอวี่ถิงเห็นซ่งจื่อเซวียนยืนพิงโต๊ะทำงานสีหน้าเคร่งขรึม เธอเดาไม่ถูกว่าเขาอารมณ์ดีหรือไม่เพราะปกติหน้าแบบนี้ก็เป็นบุคลิกประจำตัวเขาอยู่แล้ว เธอเข้าไปข้างใน จางฮุ่ยหมิงก้มหัวทำความเคารพซ่งจื่อเซวียนแล้วปิดประตูเซี่ยอวี่ถิงสูดหายใจเข้าแล้วเดินเข้าไปในระยะที่พูดเสียงปกติแล้วได้ยิน“มีอะไร”“พี่ชายฉันขอมาหา คุณอนุญาตไหม” ซ่งจื่อเซวียนหรี่ตามองโทรศัพท์ในมือของเธอ ดวงตาสีดำขลับฉายประกายเ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status