Share

ตอนที่2 คู่แข่ง

Author: Waraarphon
last update publish date: 2026-11-13 07:13:47

สองวันผ่านไป

ชีวิตของกุลธิดายังคงผ่านไปอย่างเชื่องช้าเหมือนเดิม วันๆ ของเธอทำแต่งานบ้านไม่ก็ไปช่วยพ่อที่ไร่ นายไกรสรไม่ค่อยถูกใจกับลูกสาวคนเล็กเพราะนอกจากจะทำให้เมียรักตายไปลูกสาวคนเล็กยังกลายเป็นใบ้ให้เขาอับอาย ถึงแม้ใครๆ จะบอกว่าการตายของเมียเขาเป็นอุบัติเหตุแต่มันก็อดโมโหไม่ได้อยู่ดีเพราะถ้าวันนั้นเมียของเขาไม่คิดอยากพากุลธิดาไปงานวัดก็คงไม่เป็นแบบนี้ 

"เอ็งกลับบ้านไปซะ ที่นี่ไม่มีอะไรให้ทำแล้ว"ส่วนใหญ่นายไกรสรจะจ้างคนงานให้มาช่วยเกี่ยวข้าวดำนาถึงลูกสาวคนเล็กจะไม่สวยเหมือนลูกสาวคนโตแต่ทว่าก็ไม่ได้ดูขี้เหร่อะไร เขาไม่ชอบที่มีคนงานมาส่งสายตาหวานๆ ใส่กุลธิดาบางครั้งที่หญิงสาวมาที่นี่ก็มักจะถูกพ่อไล่กลับไปที่บ้าน

คนตัวเล็กได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้าให้ก่อนที่เธอจะเก็บปิ่นโตข้าวที่นำมาให้บิดากินเป็นมื้อกลางวัน กุลธิดาไม่อยากทำให้พ่อหงุดหงิดใจไปมากกว่านี้เธอจึงทำตามคำสั่งท่านทุกอย่าง หญิงสาวขับรถมอไซค์คันเก่งของตัวเองไปยังบ้านแต่พอไปถึงก็ไปเจอกับสารวัตรนำทัพอยู่หน้าบ้าน การมาของชายหนุ่มสร้างความสงสัยให้แก่เธอไม่น้อย 

"(มาทำอะไรคะ?)"ทันทีที่จอดรถกุลธิดาก็ทำภาษามือถามกลับไป ชายหนุ่มมองอย่างไม่เข้าใจแต่ก็พอเดาในคำถามของเธอได้เพราะคงสงสัยว่าเขามาที่นี่ทำไม 

"อ๋อ ผมเอายามาให้ ขายังเจ็บอยู่ไหม?"กุลธิดาโบกมือไปมาว่าไม่เจ็บแล้ว 

"แต่ก็ยังมีรอยช้ำอยู่นะ อันนี้เป็นยาที่ผมซื้อตอนอยู่กรุงเทพ มันดีมากๆ เอาไว้ทาจะได้หายไวไว"ถึงแม้จะไม่เข้าใจกับความใจดีของอีกฝ่ายแต่เธอก็รู้สึกขอบคุณเขาไม่น้อยเลย 

"เอ่อ อยู่คนเดียวเหรอ?"สารวัตรนำทัพอดไม่ได้จะมองหาคนอื่นเพราะเห็นว่าบ้านเงียบเกินไป หญิงสาวได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้าก่อนจะหยิบสมุดน้อยๆ ของตนเองออกมา 

"(พ่ออยู่ไร่ค่ะ ส่วนพี่ฟ้าไปทำงาน)"

"งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะ ดูแลตัวเองด้วยขอให้หายไวไว"

"(ขอบคุณค่ะ)"ครั้งนี้คนตัวเล็กทำภาษามือตอบกลับไป ก่อนจะส่งยิ้มไปให้อีกฝ่ายในความใจดีที่เขามอบให้ 

ตกตอนเย็น 

ฟ้าลัดดาเลิกงานกลับมาก็ขับรถกลับมาที่บ้าน เธอทำงานในตัวเมืองเงินเดือนก็พอกินพอใช้เพราะความมั่นคงเธอจึงเลือกทำงานที่บริษัทแห่งนี้ ก่อนที่เธอจะชวนกุลธิดาไปตลาดเหมือนทุกวัน สองสาวเดินเลือกซื้อของและก็เหมือนเดิมคือการที่ต้องเจอกับศิลา อีกฝ่ายมักจะมาทักทายเธอทุกครั้งที่เธอมาที่นี่เพราะลูกน้องของศิลาเป็นคนรายงานให้รู้นั้นเอง 

"พี่ศิลาทำไมถึงชอบมายุ่งกับฟ้านัก"ฟ้าลัดดาที่มีใบหน้าเบื่อหน่ายให้กับชายหนุ่มตรงหน้าอย่างชัดเจนพูดออกมา ศิลารู้ดีว่าผู้หญิงคนนี้ใจแข็งมากขนาดไหนแต่เขาไม่คิดยอมแพ้

"โถ่พี่ศิลาอยากมาเห็นหน้าหวานๆ ของน้องฟ้าหนิครับ"

"พี่เลิกยุ่งกับฟ้าเถอะ ฟ้าไม่ได้ชอบพี่"

"พี่จะจีบจนกว่าน้องฟ้าจะชอบพี่เอง"ถึงแม้ชายหนุ่มจะรู้สึกหน้าเสียกับการที่ฟ้าลัดดาปฏิเสธเขาออกมาอย่างไม่ไว้หน้ากันแบบนี้แต่ทว่าชายหนุ่มก็ไม่คิดยอมถอย เขาชอบฟ้าลัดดาชอบมากๆ อยากได้เธอมาเป็นของเขาจนใจจะขาด 

กุลธิดามองหน้าพี่สาวกับผู้ชายอีกคนสลับกันไปมา อันที่จริงเวลาที่เธอมาซื้อของและเจอชายหนุ่มแบบนี้มันก็ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดไม่ต่างกัน เธอเองก็ได้แต่ภาวนาว่าพี่สาวคงไม่ใจอ่อนให้ผู้ชายคนนี้ เธอไม่ปรารถนาจะอยากได้เขามาเป็นพี่เขย 

"เหนื่อยจะพูด กุลไปซื้อของกันเถอะ"ฟ้าลัดดาพูดจบก็ดึงแขนน้องสาวไป ศิลามองตามด้วยใบหน้าเรียบนิ่งแต่แววตาของเขามันแฝงความหงุดหงิดอยู่ไม่น้อยเลย 

"ลูกพี่ไม่ตามไปเหรอครับ"

"ไม่เห็นหน้าฟ้ารึไง ไม่รู้ทำไมถึงได้ใจแข็งนักถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นยอมกูไปนานแล้ว"เพราะหน้าตาและฐานะทำให้มีผู้หญิงหลายคนอยากได้ศิลาเป็นผัวแต่เขาก็ไม่คิดสนใจเพราะในใจของเขาชอบฟ้าลัดดาคนเดียว 

"ลูกพี่ไม่รวบหัวรวบหางเลยครับ"ศิลาตวัดสายตามามองดุๆ ถึงเขาจะชอบฟ้าลัดดาจนอยากได้เธอมาเป็นเมียมากแต่เขาก็ไม่เคยคิดวิธีแบบนี้

"ถ้าไม่อยากโดนตีนกูก็อย่าพูดให้ได้ยินอีก"

ในระหว่างที่สองสาวกำลังเลือกซื้อของ ร่างสูงของสารวัตรนำทัพเดินมาพอดีฟ้าลัดดาที่บังเอิญเจออีกฝ่ายก็รีบเข้าไปทักทาย เธอถูกชะตากับผู้ชายคนนี้ตั้งแต่แรกเห็นอยากจะทำความรู้จักกับเขามากๆ นำทัพพอได้เจอคนทั้งสองก็ยิ้มทักทายเช่นกัน เขามองกุลธิดาที่บังเอิญได้เจออีก

"สารวัตรมาซื้อของเหรอคะ?"ฟ้าลัดดาเอ่ยทักทำให้ชายหนุ่มละสายตาจากใบหน้าของกุลธิดาไปมองอีกคนแทน 

"ครับ และก็มาทำความรู้จักประชาชนด้วยครับ"เขามารับตำแหน่งที่นี่เลยอยากคุ้นชินกับทุกคน ฟ้าลัดดาพอได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มชื่นชมอีกฝ่ายออกมา รอยยิ้มสดใสของเธอทำให้นำทัพชะงักไปเล็กน้อย ฟ้าลัดดาเป็นผู้หญิงที่สวยมากจริงๆ จนทำให้เขาเสียอาการขึ้นมาจนได้ 

"แม่ง มันอีกล่ะ"ศิลาหน้าตึงมากกว่าเดิมที่ได้เห็นผู้ชายอีกคนยิ้มแย้มพูดคุยกับฟ้าลัดดาอยู่ นับว่าคู่แข่งคนนี้ของเขาจะน่ากลัวไม่น้อยเลย เขารู้ว่ามีผู้ชายหลายคนชอบพอฟ้าลัดดาแต่เขาก็คิดว่าตัวอย่างอยู่เหนือกว่าคนเหล่านั้น จะบอกว่าทั้งจังหวัดครอบครัวเขาร่ำรวยที่สุดก็ว่าได้ ทรัพย์สมบัติเก่าแก่ของตระกูลรวมถึงปัจจุบันที่ครอบครัวของเขาทำธุรกิจหลายอย่าง แต่พอมาเจอผู้ชายคนนี้ที่ดูเหมือนฟ้าลัดดาจะสนใจเป็นพิเศษมันจึงสร้างความไม่พอใจให้แก่ชายหนุ่มไม่น้อยเลย 

กุลธิดามองพี่สาวด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นอีกฝ่ายกลับบ้านมาก็เอาแต่ยิ้มแย้มมีความสุขโดยไม่ต้องบอกก็พอรู้ว่าที่ฟ้าลัดดาเป็นแบบนี้เพราะใคร มือเล็กยกขึ้นมาสะกิดพี่สาวทำให้เจ้าหล่อนหันหน้าไปมองด้วยแววตามีคำถาม

"(พี่ชอบคุณสารวัตรเหรอคะ)"กุลธิดาทำภาษามือ

"อืม เขาดูดีหล่อเหมาะสมกับพี่มากๆ กุลคิดว่าไง"

"(เหมาะสมที่สุด)"ฟ้าลัดดายิ้มแย้มอย่างพอใจ เธอตกหลุมรักสารวัตรหนุ่มคนนี้เสียแล้ว 

"พี่หิวข้าวแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ"กุลธิดาพยักหน้า ก่อนที่ทุกคนจะมากินข้าวกันพร้อมหน้าพร้อมตา ชีวิตของเธอไม่มีอะไรมากมายเลย ได้ช่วยงานพ่อทำงานบ้านเธอก็มีความสุขแล้ว ด้วยความที่กุลธิดาพูดไม่ได้ทำให้เธอไม่ค่อยมีสังคมไม่มีเพื่อนที่ไหน คนที่สนิทที่สุดสำหรับเธอก็คือพี่สาวนั้นเองอีกอย่างชีวิตที่ผ่านมาของเธอก็มักจะถูกบูลลี่อยู่เสมอ อีใบ้บ้างล่ะ อะไรต่ออะไรมากมาย ถึงแม้เธอจะไม่แสดงท่าทีใดๆ ออกไปแต่หัวใจของเธอมันเจ็บปวดเหลือเกิน 

หลายวันผ่านไป 

เสียงรถที่เลี้ยวเข้ามาจอดในบ้านทำให้กุลธิดาที่กำลังปัดกวาดเช็ดถูบ้านอยู่จำต้องหันหน้าไปมอง พอเห็นว่าเป็นรถของใครใบหน้าจิ้มลิ้มก็เรียบนิ่งทันที วันนี้เป็นวันหยุดการที่ศิลามาที่นี่ก็คงไม่ต้องเดาอะไรมากมายนัก เขามาหาพี่สาวของเธอนั่นเอง

"น้องใบ้ ฟ้าอยู่ไหม"นี่ไงคนปากหมาที่สุดในชีวิตของเธอ กุลธิดาไม่อยากพูดคุยจึงหันหน้าหนีไปไม่ได้สนใจอะไรอีกฝ่าย 

"นี่ นอกจากจะเป็นใบ้แล้วยังหูหนวกอีกเหรอ!"เสียงของชายหนุ่มยังคงดังตามหลังทำให้เธอหันหน้าไปมองเขาอย่างเบื่อหน่าย

"(มีอะไร)"เธอทำภาษามือซึ่งศิลามีท่าทีงงเล็กน้อยแต่ก็พอเดาได้ 

"ฟ้าอยู่รึเปล่า"

"(ไม่อยู่)"

"ไปไหน?"กุลธิดาถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่ายก่อนที่เธอจะหยิบสมุดมาเขียนอะไรบางอย่าง

"(พี่ฟ้าไปกับสารวัตร ไม่รู้ไปไหนอีกอย่างไม่ใช่ธุระของคุณที่ต้องรู้ กลับไปได้แล้ว)"ศิลาอ่านก่อนจะเผยแววตาไม่พอใจออกมาที่ได้รู้ว่านางในฝันไปไหนกับใครไหนจะท่าทีของกุลธิดาที่มีต่อตนอีก 

"เหอะ ไล่เหรอ นี่ฉันเป็นว่าที่พี่เขยเธอนะ"กุลธิดาทำหน้าปั้นปึงใส่ 

"(พี่ฟ้าไม่ชอบคุณหรอก)"

"ไม่ชอบแล้วไง คนอย่างศิลาอยากได้อะไรก็ต้องได้!"เขาว่าแล้วก็เดินออกไปอย่างไม่สบอารมณ์ ทำเอากุลธิดาที่ได้ยินเสียงตะคอกใส่หน้าถึงกับสะดุ้งตกใจ เธอไม่ชอบคนเสียงดังดูเหมือนศิลาจะเป็นผู้ชายที่เธอไม่ชอบอะไรหลายอย่างเลยในตัวเขา ในใ

จของเธอได้แต่ภาวนาให้พี่สาวลงเอยกับสารวัตรนำทัพทีเถอะ ผู้ชายคนนี้จะได้ไปห่างๆ เสียที 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • บาปรักเมียไร้เสน่หา   ตอนที่8 เมียใบ้

    ศิลานั่งดื่มกับเพื่อนด้วยใบหน้าไร้ความสุข ถึงแม้วันนี้จะเป็นวันแต่งงานของเขาก็ตาม จนบรรดาเพื่อนต่างมองหน้ากัน พวกเขาเข้าใจศิลาแต่ในใจลึกๆ ก็อดขำไม่ได้ อยากได้คนพี่แต่ก็ดันได้คนน้องแทนแถมยังพิการพูดไม่ได้อีก ใครที่ไหนก็หัวเราะเกี่ยวกับเรื่องนี้ "อย่าดื่มเยอะสิว่ะ เดี๋ยวก็เมาหรอกคืนนี้มึงต้องเข้าหอนะเว้ย"เพื่อนอีกคนพูดขึ้น บางคนก็ไม่รู้จะเรียกว่าเพื่อนได้รึเปล่าส่วนใหญ่เจอกันเฉพาะไปเที่ยวอะไรทำนองนี้ที่สนิทที่สุดก็มีแค่สรพงษ์ที่เป็นเพื่อนเรียนด้วยกันมา "หึ ไอ้ศิลามันไม่ได้สนใจเรื่องนี้หรอก""ทำไมว่ะจะว่าไปน้องกุลของมันก็ไม่ได้แย่ มองดูดีๆ ก็สวยนะเว้ย นมเป็นนมตูดเป็นตูด"ประโยคนี้ทำให้คนที่เริ่มเมาไม่สบอารมณ์ขึ้นมา ถึงแม้จะไม่ได้รักไม่ได้ชอบแต่ก็ไม่ชอบที่ใครจะมาพูดถึงร่างกายของกุลธิดาเช่นนี้เหมือนกัน "ก็ไอ้ศิลาอยากได้คนพี่มากกว่าไง""แต่ได้คนน้องแล้ว เอาเถอะดีกว่าไม่มีที่ระบายอารมณ์ถึงแม้จะเสียอารมณ์ตอนที่ไม่มีเสียงครางหวานๆ ให้ได้ยินก็ตาม"พูดจบคนเหล่านั้นก็หัวเราะออกมายกเว้นศิลาที่กำแก้วแน่น ก่อนที่ดวงตาของชายหนุ่มจะตวัดมองคนพูดด้วยความไม่พอใจ เขากระแทกแก้วเหล้าก่อนจะลุกขึ้นพรวดใช้กำป

  • บาปรักเมียไร้เสน่หา   ตอนที่7 งานแต่งงาน

    กุลธิดาหันหน้าหนีไปอีกทางอย่างไม่คิดสนใจหลังจากที่ได้ยินคำพูดของคนใจร้าย แต่ทว่าในใจของเธอก็รู้สึกไม่พอใจอีกฝ่ายอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน เพราะความเลวของเขาถึงทำให้เธอต้องเป็นแบบนี้ ศิลาไม่ได้สนใจท่าทีของคนตัวเล็กเลยสักนิดเขาขับรถมาที่บ้านของเขาด้วยสีหน้าบึ้งตึง "มาแล้วเหรอหนูกุล"คุณนายไพรศรีทักทายว่าที่ลูกสะใภ้ด้วยรอยยิ้ม ทำให้กุลธิดาที่ได้ยินอย่างนั้นยกมือไหว้ทักทายด้วยรอยยิ้มกลับไปเช่นกัน "แม่ให้แม่บ้านทำอาหารเสร็จพอดี หิวรึยัง"กุลธิดารู้สึกประหม่าเธออยากสื่อสารกับคนตรงหน้าแต่ก็ไม่ง่ายเลยเพราะทุกคนใช่ว่าจะเข้าใจภาษามือได้ เธอจึงหยิบสมุดขึ้นมาจด ท่าทีเหล่านั้นของหญิงสาวอยู่ในสายตาของผู้ใหญ่ทั้งสองพวกท่านมองอย่างอมยิ้มแต่ศิลาที่เห็นอะไรแบบนี้ไม่สบอารมณ์เลยซักครั้ง "(นิดหน่อยค่ะ)"สองสามีพยักหน้าเข้าใจหลังจากที่อ่านสิ่งที่กุลธิดาเขียนบอก"น่าเบื่อ!"เขาพูดกระแทกแดกดันทำให้คนตัวเล็กชะงักไปทันที ท่าทีของอีกฝ่ายที่รังเกียจเธอ เธอรับรู้ได้เพราะเธอเองก็ไม่ชอบเขาเหมือนกัน "ศิลาดูพูดเข้า!""ก็มันเรื่องจริง แค่ให้เงินก็น่าจะจบแต่ผมคิดว่าพ่อของเธออยากจะเกาะครอบครัวเรามากกว่าถ้าเป็นฟ้าผมจะยินดีให้

  • บาปรักเมียไร้เสน่หา   ตอนที่6 เมียที่ไม่ต้องการ

    คุณนายไพรศรีพอได้ยินอย่างนั้นก็มองหน้าสามีทันที เห็นที่เรื่องนี้มันจะไม่ง่ายเลย พวกเขาต้องการให้เรื่องนี้จบดีที่สุด ถ้าไม่อยากแต่งงานท่านจึงคิดยื่นข้อเสนออีกอย่างขึ้นมา แต่จะพูดออกไปมันก็ไม่ง่ายเหมือนกัน ไม่อยากให้คิดว่าการที่พวกเขาคิดวิธีนี้มันคือการเอาเงินฟาดหัว "ทางเราต้องการรับผิดชอบให้ดีที่สุด ถ้าไม่อยากแต่งงานงั้นทางหนูกุลอยากจะเรียกเงินเท่าไหร่ก็ได้""คุณนายเห็นว่าผมเห็นแก่เงินเหรอ สิ่งที่ผมรู้สึกแย่คือการที่ลูกสาวของผมมาพบเจอกับเรื่องร้ายๆ เช่นนี้ คิดว่าเงินมันสามารถทำให้ยัยกุลไร้รอยด่างในชีวิตงั้นเหรอ ใครรู้ก็คงอับอายไปทั่ว!"ชายวัยกลางคนขึ้นเสียงดังบ่งบอกอย่างชัดเจนว่าเขาโมโหมากแค่ไหน "งั้นก็คงต้องแต่งงาน ฉันจะให้ศิลาแต่งงานรับผิดชอบชีวิตของหนูกุล"ในตอนแรกนายไกรสรก็ไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้ แต่พอคิดไปคิดมาเขาคิดว่าการแต่งงานมันก็คงเป็นหนทางที่ดีที่สุด อีกอย่างนายศิลาคนนี้จะได้ไม่มีสิทธิ์มายุ่งวุ่นวายกับฟ้าลัดดาอีก "ก็คงต้องตามนั้น!"ทันทีที่คำพูดของคนเป็นพ่อเอ่ยตกลง กุลธิดาเผยสีหน้าตกใจขึ้นมาทันที น้ำตาของเธออดไม่ได้ที่จะไหลพร้อมทั้งส่ายหน้าปฏิเสธ เธอไม่ต้องการแต่งงานกับผู้ชา

  • บาปรักเมียไร้เสน่หา   ตอนที่5 ชอกช้ำ

    กุลธิดานอนแทบไม่หลับ เธอจะลุกขึ้นแต่อีกฝ่ายก็ไม่ยอมปล่อยแถมยังกักขังเธอเอาไว้อยู่ในอ้อมแขนของเขา จนกระทั่งเช้าของวันใหม่ หญิงสาวที่เคลิ้มหลับไปเมื่อไม่นานนี้ก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงรถเลี้ยวมาจอดที่บ้าน แต่ไม่ทันที่เธอจะได้ลุกขึ้นจากเตียงเสียงประตูห้องก็ถูกเปิดขึ้นเสียก่อน ดวงตาของนายไกรสรผู้เป็นบิดามองด้วยความตกใจ เขารีบเดินทางกลับมาที่นี่หลังจากได้รับสายจากคนแปลกหน้าบอกว่าเห็นผู้ชายที่ไหนไม่รู้ขึ้นบ้านเขา เขาพยายามติดต่อหาลูกสาวคนโตแต่ก็ไม่มีใครรับสายทำให้เขาต้องรีบเดินทางกลับมา "นี่มันเกิดอะไรขึ้น!"ในใจของเขาที่ห่วงฟ้าลัดดาเพราะรู้ดีว่าความสวยของลูกสาวคนโตมักจะทำให้หนุ่มๆ หลงเสน่ห์เขากลัวเหลือเกินว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีกับลูกสาวคนโตแต่ทว่าภาพที่เห็นในยามนี้เขายิ่งตกใจเข้าไปใหญ่ ไม่ใช่ฟ้าลัดดาแต่เป็นลูกสาวคนเล็กของเขา "ยัยกุล! ศิลา!"เสียงโวยวายทำให้ชายหนุ่มที่อิ่มเอมใจทั้งคืนรู้สึกตัวตื่นขึ้น เขาสบสายตากับว่าที่พ่อตาไม่มีความเกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย นึกดีใจที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่เขาวางเอาไว้แต่พอชายหนุ่มหันมาหาคนตัวเล็กข้างกายใบหน้าของเขาก็ตกใจไม่ต่างกัน ไม่ใช่ฟ้าลัดดาแต่เป็

  • บาปรักเมียไร้เสน่หา   ตอนที่4 ปีนบ้าน

    ศิลากับลูกน้องคนสนิทยืนสอดส่องอยู่บริเวณหน้าบ้านของฟ้าลัดดา เขาไม่เคยมีความคิดเช่นนี้มาก่อนจนกระทั่งตอนนี้ ความที่ต้องการอยากได้เธออยากครอบครองเธอมันจึงทำให้เขาฟิวขาด บวกกับความเมาที่มีในกายมันจึงทำให้เขาทำแบบนี้ "ลูกพี่จะทำแบบนี้จริงๆ ใช่ไหมครับ""ทำไม? มึงแนะนำกูเองไม่ใช่เหรอ""ก็ใช่ แต่ผมแค่ถามเพราะถ้าลูกพี่ทำ คงเป็นเรื่องใหญ่""นั่นแหละที่กูต้องการ กูอยากแต่งงานกับฟ้า"เขาวางแผนทุกอย่างเอาไว้หมดแล้ว หลังจากที่หลับนอนกับเธอพ่อแม่ของเขารวมถึงพ่อของเธอคงจะเห็นภาพเขาที่นอนกับเธออยู่ในห้อง แค่คิดรอยยิ้มร้ายๆ ของชายหนุ่มก็เผยออกมา เขาต้องการแต่งงานกับฟ้าลัดดาและคิดว่าแผนการณ์นี้ดีที่สุดแล้ว หลังจากที่ฟ้าลัดดาส่งแฟนหนุ่มที่รถ เธอก็มาช่วยน้องสาวล้างจานพูดคุยกับน้องสาวไปเรื่อยเปื่อยส่วนใหญ่จะมีแต่เสียงเธอนี่แหละ จนกระทั่งเสียงฟ้าคำรามเพราะอยู่ในช่วงฤดูฝนทำให้กุลธิดารีบไปดูความเรียบร้อยอื่นๆ กลัวว่าข้าวที่พ่อเก็บเกี่ยวมาจะเกิดความเสียหายก่อนจะขึ้นบ้าน "(พี่ฟ้าทำไมอยู่ห้องกุลล่ะ)"กุลธิดาทำภาษามือพร้อมเอียงคอถาม "ไฟห้องพี่มันเสีย เปิดแล้วติดๆ ดับๆ""(งั้นพี่นอนห้องกุลก็ได้ เดี๋ยวกุลไปนอนห้

  • บาปรักเมียไร้เสน่หา   ตอนที่3 ไม่ยอม

    ศิลาขับรถออกมาด้วยใบหน้าหงุดหงิด วันนี้เขาอุตส่าห์ตั้งใจมาหาฟ้าลัดดาจะพาเธอไปเที่ยวช๊อปปิ้งเสียหน่อยแต่พอรู้ว่าเธอไม่อยู่มันก็ทำให้เขาหงุดหงิดจริงๆ ยิ่งไปกว่านั้นเธอกล้าไปกับผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่เขามันเหมือนหยามหน้าเขาไม่มีผิด ทั่วทั้งจังหวัดใครๆ ก็รู้ว่าว่าที่เมียของเขาคือใคร คิดหรือว่าคนอย่างเขาจะยอม"ทำหน้าบอกบุญไม่รับมาเชียวลูกคนนี้"หญิงวัยกลางคนพอเห็นหน้าลูกชายก็เอ่ยขึ้น "แม่ ผมอยากแต่งงานกับฟ้า"คุณนายไพรศรีเลิกคิ้วขึ้นทันที เธอรู้อยู่หรอกว่าบุตรชายชอบพอผู้หญิงบ้านไหนแต่ดูเหมือนผู้หญิงไม่ได้รักไม่ได้ชอบลูกชายของเธอเลยสักนิด "เฮ้อ แล้วหนูฟ้าเขาตอบตกลงรึยังล่ะ""ไม่ แต่ผมไม่คิดยอมแพ้หรอกไม่ว่ายังไงผมต้องได้ฟ้าเป็นเมีย!""ศิลาลูก ถ้าผู้หญิงเขาไม่ได้รักไม่ได้ชอบก็ปล่อยเขาไปเถอะ""ไม่ ผมไม่เชื่อว่าฟ้าจะไม่มีวันรักผม"เขาทั้งหล่อทั้งรวย มีแต่ผู้หญิงอยากได้อยากครอบครอง เขาไม่คิดยอมแพ้ง่ายๆ แน่นอนไม่ว่ายังไงเขาต้องได้ในสิ่งที่ต้องการ"ผมไปดื่มกับพวกไอ้พงษ์ก่อนนะแม่""อย่าเมามากล่ะ"ศิลาพยักหน้าก่อนจะเดินออกไปจากบ้านหลังใหญ่ที่ตั้งสง่าอยู่ภายในพื้นที่หลายสิบไร่ ณ ร้านเหล้า "เป็นไงวะทำไม

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status