LOGINศิลาขับรถออกมาด้วยใบหน้าหงุดหงิด วันนี้เขาอุตส่าห์ตั้งใจมาหาฟ้าลัดดาจะพาเธอไปเที่ยวช๊อปปิ้งเสียหน่อยแต่พอรู้ว่าเธอไม่อยู่มันก็ทำให้เขาหงุดหงิดจริงๆ ยิ่งไปกว่านั้นเธอกล้าไปกับผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่เขามันเหมือนหยามหน้าเขาไม่มีผิด ทั่วทั้งจังหวัดใครๆ ก็รู้ว่าว่าที่เมียของเขาคือใคร คิดหรือว่าคนอย่างเขาจะยอม
"ทำหน้าบอกบุญไม่รับมาเชียวลูกคนนี้"หญิงวัยกลางคนพอเห็นหน้าลูกชายก็เอ่ยขึ้น
"แม่ ผมอยากแต่งงานกับฟ้า"คุณนายไพรศรีเลิกคิ้วขึ้นทันที เธอรู้อยู่หรอกว่าบุตรชายชอบพอผู้หญิงบ้านไหนแต่ดูเหมือนผู้หญิงไม่ได้รักไม่ได้ชอบลูกชายของเธอเลยสักนิด
"เฮ้อ แล้วหนูฟ้าเขาตอบตกลงรึยังล่ะ"
"ไม่ แต่ผมไม่คิดยอมแพ้หรอกไม่ว่ายังไงผมต้องได้ฟ้าเป็นเมีย!"
"ศิลาลูก ถ้าผู้หญิงเขาไม่ได้รักไม่ได้ชอบก็ปล่อยเขาไปเถอะ"
"ไม่ ผมไม่เชื่อว่าฟ้าจะไม่มีวันรักผม"เขาทั้งหล่อทั้งรวย มีแต่ผู้หญิงอยากได้อยากครอบครอง เขาไม่คิดยอมแพ้ง่ายๆ แน่นอนไม่ว่ายังไงเขาต้องได้ในสิ่งที่ต้องการ
"ผมไปดื่มกับพวกไอ้พงษ์ก่อนนะแม่"
"อย่าเมามากล่ะ"ศิลาพยักหน้าก่อนจะเดินออกไปจากบ้านหลังใหญ่ที่ตั้งสง่าอยู่ภายในพื้นที่หลายสิบไร่
ณ ร้านเหล้า
"เป็นไงวะทำไมทำหน้าแบบนั้น"สรพงษ์เพื่อนสมัยเด็กของศิลาเอ่ยทักทายเมื่อเห็นใบหน้าของเพื่อนที่ดูบึ้งตึงพอสมควร
"มึงรู้จักไอ้สารวัตรคนใหม่ที่มารับตำแหน่งไหม"
"เคยเห็นครั้งหนึ่ง ทำไมมีอะไรกับเขา"
"มันมาเสือกจีบฟ้าของกูไง!"
"เชี่ย มาอยู่ไม่นานก็เอาเลยงี้ มันไม่รู้เหรอว่าฟ้าเป็นของใคร"
"ฟ้าก็ดูเหมือนจะชอบมันนี่สิ"อะไรไม่สำคัญเท่ากับการที่ฟ้าลัดดาดูเหมือนจะมีใจให้กับผู้ชายคนนั้น
"แบบนี้มึงก็กินแห้วใช่ไหม"
"ไม่! คนอย่างกูนี่เหรอจะกินแห้ว!"ไม่มีวันเป็นแบบนั้นแน่นอน
"แล้วมึงจะทำไง ไหนเมื่อผู้หญิงเขาไม่สนใจ กูเห็นมึงตามจีบมาสักพักแล้วไม่ใช่เหรอ"ศิลาไม่ตอบอะไรออกไป เขาเลือกที่จะหยิบแก้วน้ำสีอำพันขึ้นมาดื่ม จู่ๆ คำพูดของลูกน้องของเขาก็ดังขึ้นมาในหัวสมอง หรือเขาจะทำแบบนั้นดี ขอแค่ฟ้าลัดดาตกเป็นของเขาทุกอย่างก็จบ
อีกด้าน
"ขอบคุณนะคะสารวัตรที่พาฟ้าไปเที่ยว"
"ยินดีครับ ฟ้าเข้าบ้านเถอะค่ำมากแล้วและก็อย่าลืมขนมให้น้องสาวฟ้าด้วยนะ"
"ดูเหมือนสารวัตรจะกลัวว่ากุลจะไม่ได้ทานขนมนี้เหลือเกินนะคะ"
"ผมไม่ได้รู้สึกอะไรแบบนั้นกับน้องสาวฟ้านะ ผมแค่เอ็นดูเหมือนน้องสาวคนนึง"เขาเห็นแววตาจับผิดของคนตัวเล็กจึงรีบพูดออกไป ฟ้าลัดดาได้ยินอย่างนั้นก็หัวเราะขบขันออกมา เธอไม่ได้จับผิดอะไรหรอกก็แค่แกล้งไปงั้น ในทางกลับกันเธอรู้สึกดีใจที่เขาเอ็นดูน้องสาวของเธออย่างนี้ ที่ผ่านมากุลธิดาน่าสงสารมากๆ แทบไม่มีเพื่อนเลย
"ฟ้าไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ แค่แกล้งไปงั้น ฟ้าขอบคุณนะคะที่คุณทำให้ฟ้าคิดไม่ผิดที่เปิดใจให้คุณ"สารวัตรหนุ่มยิ้มออกมา ยิ่งได้รู้จักได้พูดคุยเขาก็ยิ่งรู้สึกดีกับผู้หญิงคนนี้ นอกจากเธอจะสวยแล้วนิสัยใจคอยังเข้ากับเขาได้ดีอีกด้วย
พอหลังจากที่สารวัตรหนุ่มกลับไป ฟ้าลัดดาก็เดินเข้าบ้านไม่ลืมแวะห้องน้องสาวเอาขนมไปให้ กุลธิดาดูมีความสุขกับขนมไม่น้อย ก่อนที่ฟ้าลัดดาจะเล่าเรื่องราวในวันนี้ให้น้องสาวฟัง เธอมีความสุขมากเหลือเกินกับการที่ได้ตกหลุมรักใครสักคนอย่างนี้แถมคนคนนั้นก็ปฏิบัติต่อเธอเป็นอย่างดี เธอคาดหวังความสัมพันธ์ในครั้งนี้มากๆ อยากจะใช้ชีวิตกับผู้ชายคนนี้เลยแหละ
ดูเหมือนความสัมพันธ์ระหว่างฟ้าลัดดากับสารวัตรหนุ่มจะไปได้ดี อีกฝ่ายมารับมาส่งพาเธอไปเที่ยวในวันหยุด จนทำให้ศิลาเริ่มนั่งไม่ติด เขามาดักรอฟ้าลัดดา พอเธอเลิกงานร่างสูงของชายหนุ่มก็เข้าไปหาทันที
"ฟ้าทำแบบนี้กับพี่ได้ยังไง!"
"อะไรกันพี่ศิลามาถึงก็โวยวายใส่กันแบบนี้ แล้วฟ้าไปทำอะไรให้พี่คะ"
"ทำอะไรงั้นเหรอ ฟ้าไปไหนมาไหนกับไอ้สารวัตรนั้นทำไม!"ฟ้าลัดดาถอนหายใจออกมา เธอไม่ชอบน้ำเสียงของศิลาเลยสักนิดเพราะนิสัยของเขาเป็นแบบนี้ไงเธอถึงไม่ชอบ ศิลาเป็นคนเอาแต่ใจ ที่บ้านของเขาเลี้ยงดูมาแบบนี้เธอรู้ดีและก็คิดว่าคงเข้ากับผู้ชายคนนี้ไม่ได้อยู่แล้ว เธอไม่ชอบคนเจ้าอารมณ์ไม่ชอบคนใจร้อน
"พี่ศิลาไม่ควรเอ่ยถึงสารวัตรแบบนี้นะคะ อีกอย่างการที่ฟ้าจะไปไหนมาไหนกันแฟนฟ้ามันผิดตรงไหนคะ"เธอกับสารวัตรพึ่งตอบตกลงคบหากันเมื่อวานก่อน เธอกับเขาตกลงที่จะเรียนรู้กันในฐานะแฟน โดยคำพูดของเธอสร้างความตกใจให้แก่อีกฝ่ายไม่น้อยเลย
"อะไรนะ!"
"โอ๊ย พี่ศิลาปล่อยนะฟ้าเจ็บ!"จู่ๆเขาก็เอื้อมมือมากระชากแขนเธอโดยการกระทำของเขาทำเอาเธอตกใจไม่น้อย
"แฟนงั้นเหรอ นี่ฟ้าทำแบบนี้กับพี่ได้ยังไง"
"ฟ้าไม่เคยคิดอะไรกับพี่ ปล่อยอย่ามาทำแบบนี้กับฟ้านะ!"
"เหอะ คนอย่างพี่อะไรที่พี่อยากได้พี่ต้องได้ ฟ้าปฏิเสธพี่ไม่ได้หรอก"สิ้นคำพูดของศิลาเขาก็กระชากเธอเข้ามาโอบกอดแต่ยังไม่ได้จะทำอะไรเสียของบางอย่างก็ตกลงพื้นดังลั่นทำให้ชายหนุ่มตกใจหันไปมองก่อนจะสบสายตากับผู้หญิงอีกคนที่มองมาที่เขาอย่างโมโห
"กุล"ฟ้าลัดดาได้จังหวะก็ผละร่างสูงออกห่างก่อนที่เธอจะไปหาน้องสาวพร้อมกอดอีกฝ่ายแน่น
"ฟ้าคิดว่าน้องสาวฟ้าจะช่วยอะไรได้"
"อย่ามาทำแบบนี้ ไม่งั้นฟ้าจะเกลียดพี่"ศิลาชะงักไปกับคำพูดของหญิงสาวพอสมควร
"(กลับไปนะ!)"กุลธิดาทำภาษามือไล่คนตรงหน้าไป ศิลาจ้องมองหน้าของเธอด้วยแววตาดุดันทำเอาคนตัวเล็กหายใจติดขัดด้วยความกลัว
"เหอะ!"เขาหัวเราะในลำคอก่อนจะเดินออกไป ไม่มีวันที่เขาจะยอม เขาจะไม่มีวันยอมเด็ดขาด ศิลาร้องบอกตัวเองในใจ เขาเฝ้ารักเฝ้ามองเธอมาตั้งนานจะยอมให้ผู้ชายคนอื่นแย่งเธอไปได้ยังไงกัน
"(พี่ฟ้าเป็นอะไรรึเปล่าคะ)"พอเสียงรถของศิลาขับออกไป คนตัวเล็กก็รีบทำภาษามือถามไถ่พี่สาวทันที ฟ้าลัดดาส่ายหน้าไปมาดีที่กุลธิดากลับมาพอดีไม่งั้นเธอก็ไม่รู้ว่าศิลาจะทำอะไรเธอรึเปล่า
อีกวันผ่านไป
เรื่องที่เกิดขึ้นฟ้าลัดดาไม่ได้บอกพ่อ เธอไม่ต้องการให้มันเป็นเรื่องใหญ่โตเดี๋ยวเข้าทางศิลาถ้าหากเขาอ้างรับผิดชอบเธอ เห็นทีคงจบไม่สวยแน่ที่สำคัญมันก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเธอจึงเลือกที่จะลืมเรื่องราวเหล่านี้
"พรุ่งนี้พ่อจะไปเยี่ยมไอ้หมายมันที่ประจวบนะ"นายไกรสรพูดขึ้นเพราะเขาได้ข่าวว่าเพื่อนรักสมัยเด็กป่วยหนักจึงอยากไปเยี่ยมเยียนดูอาการ
"พ่อไปนานหรือจ๊ะ"
"สองสามวันเดี๋ยวก็กลับ นี้พ่อก็เร่งคนงานเกี่ยวข้าวให้เสร็จนี่ไง"ฟ้าลัดดาพยักหน้าก่อนจะตักข้าวเข้าปากด้วยความคิดกังวลบางอย่าง เธอไม่อยากคิดมากแต่บอกตามตรงเธอยังกลัวท่าทีของศิลาอยู่เลย
พอบิดาเธอเดินทางไปเยี่ยมเพื่อนสมัยเด็ก สองสาวพี่น้องก็อยู่กันตามลำพัง ช่วงเย็นสารวัตรหนุ่มมากินข้าวด้วยที่บ้านทำให้บรรยากาศในเย็นวันนี้ครึกครื้นพอสมควร ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับนำทัพไม่ได้หวือหวาอะไรมากมาย ชายหนุ่มให้เกียรติเธอ การที่คบหากันก็อยู่ในสายตาพ่อของเธอ ท่านดูเหมือนจะไม่ได้ห้ามอะไรเธออีกด้วยเพราะสารวัตรนำทัพเป็นผู้ชายที่ดีพอจะฝากผีฝากไข้ได้
"อร่อยจนผมกินจนจุกเลยครับ"
"ฝีมือกุลค่ะ รายนั้นทำอาหารเก่ง"
"หว่านึกว่าจะได้กินฝีมือของฟ้าเสียอีก"
"ฟ้าก็ทำได้ไม่กี่อย่าง ถ้าอะไรง่ายๆ ฟ้าพอทำได้ค่ะ เอ่อแบบนี้คะแนนฟ้าตกรึเปล่าคะเนี่ย"เธอไม่ได้ปิดบังว่าการทำอาหารของเธอไม่ได้เก่งอะไร ชายหนุ่มพอได้ยินก็อมยิ้มออกมา
"เรื่องพวกนี้ไม่ได้มีผลสำหรับผมหรอกนะ ผมเข้าใจในคนยุคใหม่ดีผู้หญิงไม่จำเป็นต้องเป็นแม่บ้านแม่เรือนหรอก ขอแค่รักผมและซื่อสัตย์ต่อผมก็พอแล้ว"ฟ้าลัดดายิ้มหวานมาให้กับชายหนุ่ม ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความสุขโดยท่าทีของคนทั้งสองถูกใครอีกคนมองอยู่ไกลๆ ศิลากำมือแน่นรู้สึกเจ็บปวดหัวใจไม่น้อยเลยที่เห็นผู้หญิง
ที่เขาชอบคบหากับผู้ชายคนอื่น
"คิดจะแย่งผู้หญิงของกูได้ง่ายๆ งั้นเหรอไอ้สารวัตรหน้าจืด! อย่าคิดฝันเลย"
ศิลานั่งดื่มกับเพื่อนด้วยใบหน้าไร้ความสุข ถึงแม้วันนี้จะเป็นวันแต่งงานของเขาก็ตาม จนบรรดาเพื่อนต่างมองหน้ากัน พวกเขาเข้าใจศิลาแต่ในใจลึกๆ ก็อดขำไม่ได้ อยากได้คนพี่แต่ก็ดันได้คนน้องแทนแถมยังพิการพูดไม่ได้อีก ใครที่ไหนก็หัวเราะเกี่ยวกับเรื่องนี้ "อย่าดื่มเยอะสิว่ะ เดี๋ยวก็เมาหรอกคืนนี้มึงต้องเข้าหอนะเว้ย"เพื่อนอีกคนพูดขึ้น บางคนก็ไม่รู้จะเรียกว่าเพื่อนได้รึเปล่าส่วนใหญ่เจอกันเฉพาะไปเที่ยวอะไรทำนองนี้ที่สนิทที่สุดก็มีแค่สรพงษ์ที่เป็นเพื่อนเรียนด้วยกันมา "หึ ไอ้ศิลามันไม่ได้สนใจเรื่องนี้หรอก""ทำไมว่ะจะว่าไปน้องกุลของมันก็ไม่ได้แย่ มองดูดีๆ ก็สวยนะเว้ย นมเป็นนมตูดเป็นตูด"ประโยคนี้ทำให้คนที่เริ่มเมาไม่สบอารมณ์ขึ้นมา ถึงแม้จะไม่ได้รักไม่ได้ชอบแต่ก็ไม่ชอบที่ใครจะมาพูดถึงร่างกายของกุลธิดาเช่นนี้เหมือนกัน "ก็ไอ้ศิลาอยากได้คนพี่มากกว่าไง""แต่ได้คนน้องแล้ว เอาเถอะดีกว่าไม่มีที่ระบายอารมณ์ถึงแม้จะเสียอารมณ์ตอนที่ไม่มีเสียงครางหวานๆ ให้ได้ยินก็ตาม"พูดจบคนเหล่านั้นก็หัวเราะออกมายกเว้นศิลาที่กำแก้วแน่น ก่อนที่ดวงตาของชายหนุ่มจะตวัดมองคนพูดด้วยความไม่พอใจ เขากระแทกแก้วเหล้าก่อนจะลุกขึ้นพรวดใช้กำป
กุลธิดาหันหน้าหนีไปอีกทางอย่างไม่คิดสนใจหลังจากที่ได้ยินคำพูดของคนใจร้าย แต่ทว่าในใจของเธอก็รู้สึกไม่พอใจอีกฝ่ายอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน เพราะความเลวของเขาถึงทำให้เธอต้องเป็นแบบนี้ ศิลาไม่ได้สนใจท่าทีของคนตัวเล็กเลยสักนิดเขาขับรถมาที่บ้านของเขาด้วยสีหน้าบึ้งตึง "มาแล้วเหรอหนูกุล"คุณนายไพรศรีทักทายว่าที่ลูกสะใภ้ด้วยรอยยิ้ม ทำให้กุลธิดาที่ได้ยินอย่างนั้นยกมือไหว้ทักทายด้วยรอยยิ้มกลับไปเช่นกัน "แม่ให้แม่บ้านทำอาหารเสร็จพอดี หิวรึยัง"กุลธิดารู้สึกประหม่าเธออยากสื่อสารกับคนตรงหน้าแต่ก็ไม่ง่ายเลยเพราะทุกคนใช่ว่าจะเข้าใจภาษามือได้ เธอจึงหยิบสมุดขึ้นมาจด ท่าทีเหล่านั้นของหญิงสาวอยู่ในสายตาของผู้ใหญ่ทั้งสองพวกท่านมองอย่างอมยิ้มแต่ศิลาที่เห็นอะไรแบบนี้ไม่สบอารมณ์เลยซักครั้ง "(นิดหน่อยค่ะ)"สองสามีพยักหน้าเข้าใจหลังจากที่อ่านสิ่งที่กุลธิดาเขียนบอก"น่าเบื่อ!"เขาพูดกระแทกแดกดันทำให้คนตัวเล็กชะงักไปทันที ท่าทีของอีกฝ่ายที่รังเกียจเธอ เธอรับรู้ได้เพราะเธอเองก็ไม่ชอบเขาเหมือนกัน "ศิลาดูพูดเข้า!""ก็มันเรื่องจริง แค่ให้เงินก็น่าจะจบแต่ผมคิดว่าพ่อของเธออยากจะเกาะครอบครัวเรามากกว่าถ้าเป็นฟ้าผมจะยินดีให้
คุณนายไพรศรีพอได้ยินอย่างนั้นก็มองหน้าสามีทันที เห็นที่เรื่องนี้มันจะไม่ง่ายเลย พวกเขาต้องการให้เรื่องนี้จบดีที่สุด ถ้าไม่อยากแต่งงานท่านจึงคิดยื่นข้อเสนออีกอย่างขึ้นมา แต่จะพูดออกไปมันก็ไม่ง่ายเหมือนกัน ไม่อยากให้คิดว่าการที่พวกเขาคิดวิธีนี้มันคือการเอาเงินฟาดหัว "ทางเราต้องการรับผิดชอบให้ดีที่สุด ถ้าไม่อยากแต่งงานงั้นทางหนูกุลอยากจะเรียกเงินเท่าไหร่ก็ได้""คุณนายเห็นว่าผมเห็นแก่เงินเหรอ สิ่งที่ผมรู้สึกแย่คือการที่ลูกสาวของผมมาพบเจอกับเรื่องร้ายๆ เช่นนี้ คิดว่าเงินมันสามารถทำให้ยัยกุลไร้รอยด่างในชีวิตงั้นเหรอ ใครรู้ก็คงอับอายไปทั่ว!"ชายวัยกลางคนขึ้นเสียงดังบ่งบอกอย่างชัดเจนว่าเขาโมโหมากแค่ไหน "งั้นก็คงต้องแต่งงาน ฉันจะให้ศิลาแต่งงานรับผิดชอบชีวิตของหนูกุล"ในตอนแรกนายไกรสรก็ไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้ แต่พอคิดไปคิดมาเขาคิดว่าการแต่งงานมันก็คงเป็นหนทางที่ดีที่สุด อีกอย่างนายศิลาคนนี้จะได้ไม่มีสิทธิ์มายุ่งวุ่นวายกับฟ้าลัดดาอีก "ก็คงต้องตามนั้น!"ทันทีที่คำพูดของคนเป็นพ่อเอ่ยตกลง กุลธิดาเผยสีหน้าตกใจขึ้นมาทันที น้ำตาของเธออดไม่ได้ที่จะไหลพร้อมทั้งส่ายหน้าปฏิเสธ เธอไม่ต้องการแต่งงานกับผู้ชา
กุลธิดานอนแทบไม่หลับ เธอจะลุกขึ้นแต่อีกฝ่ายก็ไม่ยอมปล่อยแถมยังกักขังเธอเอาไว้อยู่ในอ้อมแขนของเขา จนกระทั่งเช้าของวันใหม่ หญิงสาวที่เคลิ้มหลับไปเมื่อไม่นานนี้ก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงรถเลี้ยวมาจอดที่บ้าน แต่ไม่ทันที่เธอจะได้ลุกขึ้นจากเตียงเสียงประตูห้องก็ถูกเปิดขึ้นเสียก่อน ดวงตาของนายไกรสรผู้เป็นบิดามองด้วยความตกใจ เขารีบเดินทางกลับมาที่นี่หลังจากได้รับสายจากคนแปลกหน้าบอกว่าเห็นผู้ชายที่ไหนไม่รู้ขึ้นบ้านเขา เขาพยายามติดต่อหาลูกสาวคนโตแต่ก็ไม่มีใครรับสายทำให้เขาต้องรีบเดินทางกลับมา "นี่มันเกิดอะไรขึ้น!"ในใจของเขาที่ห่วงฟ้าลัดดาเพราะรู้ดีว่าความสวยของลูกสาวคนโตมักจะทำให้หนุ่มๆ หลงเสน่ห์เขากลัวเหลือเกินว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีกับลูกสาวคนโตแต่ทว่าภาพที่เห็นในยามนี้เขายิ่งตกใจเข้าไปใหญ่ ไม่ใช่ฟ้าลัดดาแต่เป็นลูกสาวคนเล็กของเขา "ยัยกุล! ศิลา!"เสียงโวยวายทำให้ชายหนุ่มที่อิ่มเอมใจทั้งคืนรู้สึกตัวตื่นขึ้น เขาสบสายตากับว่าที่พ่อตาไม่มีความเกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย นึกดีใจที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่เขาวางเอาไว้แต่พอชายหนุ่มหันมาหาคนตัวเล็กข้างกายใบหน้าของเขาก็ตกใจไม่ต่างกัน ไม่ใช่ฟ้าลัดดาแต่เป็
ศิลากับลูกน้องคนสนิทยืนสอดส่องอยู่บริเวณหน้าบ้านของฟ้าลัดดา เขาไม่เคยมีความคิดเช่นนี้มาก่อนจนกระทั่งตอนนี้ ความที่ต้องการอยากได้เธออยากครอบครองเธอมันจึงทำให้เขาฟิวขาด บวกกับความเมาที่มีในกายมันจึงทำให้เขาทำแบบนี้ "ลูกพี่จะทำแบบนี้จริงๆ ใช่ไหมครับ""ทำไม? มึงแนะนำกูเองไม่ใช่เหรอ""ก็ใช่ แต่ผมแค่ถามเพราะถ้าลูกพี่ทำ คงเป็นเรื่องใหญ่""นั่นแหละที่กูต้องการ กูอยากแต่งงานกับฟ้า"เขาวางแผนทุกอย่างเอาไว้หมดแล้ว หลังจากที่หลับนอนกับเธอพ่อแม่ของเขารวมถึงพ่อของเธอคงจะเห็นภาพเขาที่นอนกับเธออยู่ในห้อง แค่คิดรอยยิ้มร้ายๆ ของชายหนุ่มก็เผยออกมา เขาต้องการแต่งงานกับฟ้าลัดดาและคิดว่าแผนการณ์นี้ดีที่สุดแล้ว หลังจากที่ฟ้าลัดดาส่งแฟนหนุ่มที่รถ เธอก็มาช่วยน้องสาวล้างจานพูดคุยกับน้องสาวไปเรื่อยเปื่อยส่วนใหญ่จะมีแต่เสียงเธอนี่แหละ จนกระทั่งเสียงฟ้าคำรามเพราะอยู่ในช่วงฤดูฝนทำให้กุลธิดารีบไปดูความเรียบร้อยอื่นๆ กลัวว่าข้าวที่พ่อเก็บเกี่ยวมาจะเกิดความเสียหายก่อนจะขึ้นบ้าน "(พี่ฟ้าทำไมอยู่ห้องกุลล่ะ)"กุลธิดาทำภาษามือพร้อมเอียงคอถาม "ไฟห้องพี่มันเสีย เปิดแล้วติดๆ ดับๆ""(งั้นพี่นอนห้องกุลก็ได้ เดี๋ยวกุลไปนอนห้
ศิลาขับรถออกมาด้วยใบหน้าหงุดหงิด วันนี้เขาอุตส่าห์ตั้งใจมาหาฟ้าลัดดาจะพาเธอไปเที่ยวช๊อปปิ้งเสียหน่อยแต่พอรู้ว่าเธอไม่อยู่มันก็ทำให้เขาหงุดหงิดจริงๆ ยิ่งไปกว่านั้นเธอกล้าไปกับผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่เขามันเหมือนหยามหน้าเขาไม่มีผิด ทั่วทั้งจังหวัดใครๆ ก็รู้ว่าว่าที่เมียของเขาคือใคร คิดหรือว่าคนอย่างเขาจะยอม"ทำหน้าบอกบุญไม่รับมาเชียวลูกคนนี้"หญิงวัยกลางคนพอเห็นหน้าลูกชายก็เอ่ยขึ้น "แม่ ผมอยากแต่งงานกับฟ้า"คุณนายไพรศรีเลิกคิ้วขึ้นทันที เธอรู้อยู่หรอกว่าบุตรชายชอบพอผู้หญิงบ้านไหนแต่ดูเหมือนผู้หญิงไม่ได้รักไม่ได้ชอบลูกชายของเธอเลยสักนิด "เฮ้อ แล้วหนูฟ้าเขาตอบตกลงรึยังล่ะ""ไม่ แต่ผมไม่คิดยอมแพ้หรอกไม่ว่ายังไงผมต้องได้ฟ้าเป็นเมีย!""ศิลาลูก ถ้าผู้หญิงเขาไม่ได้รักไม่ได้ชอบก็ปล่อยเขาไปเถอะ""ไม่ ผมไม่เชื่อว่าฟ้าจะไม่มีวันรักผม"เขาทั้งหล่อทั้งรวย มีแต่ผู้หญิงอยากได้อยากครอบครอง เขาไม่คิดยอมแพ้ง่ายๆ แน่นอนไม่ว่ายังไงเขาต้องได้ในสิ่งที่ต้องการ"ผมไปดื่มกับพวกไอ้พงษ์ก่อนนะแม่""อย่าเมามากล่ะ"ศิลาพยักหน้าก่อนจะเดินออกไปจากบ้านหลังใหญ่ที่ตั้งสง่าอยู่ภายในพื้นที่หลายสิบไร่ ณ ร้านเหล้า "เป็นไงวะทำไม

![พิศวาสรักลูกหนี้ [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





