Beranda / วัยรุ่น / บำบัดรัก บอดี้การ์ดหัวใจ / Chapter 1 เจ้ากรรมนายเวรรูปแบบใหม่

Share

บำบัดรัก บอดี้การ์ดหัวใจ
บำบัดรัก บอดี้การ์ดหัวใจ
Penulis: Siratha

Chapter 1 เจ้ากรรมนายเวรรูปแบบใหม่

Penulis: Siratha
last update Tanggal publikasi: 2026-07-30 10:18:02

◊

นิยายเรื่องนี้เกิดจากจินตนาการของผู้เขียน

มิได้เจตนากล่าวพาดพิงบุคคลใดๆ อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น

อาจมีเนื้อหาไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

◊

Chapter 1

เจ้ากรรมนายเวรรูปแบบใหม่

ฉันหย่อนร่างกายที่ปวดเมื่อยลงบนเตียงใหญ่สีดำแสนนุ่มในขณะมือเล็กกำลังบีบนวดบริเวณไหล่ที่ตอนนี้รู้สึกเหมือนกับว่ามันจะหลุดออกจากร่างเสียให้ได้ ซึ่งมันเป็นผลพวงมาจากเวลาห้าชั่วโมงกับการฝึกซ้อมของผู้นำเชียร์ในงานกีฬาของมหาวิทยาลัยทำให้ฉันปวดเมื่อยไปทั้งตัวเช่นนี้

ร่างสูงของหนุ่มหล่อที่มีดีกรีเป็นเดือนมหาวิทยาลัยพ่วงตำแหน่งขวัญใจน้องใหม่จับจ้องมาที่ร่างเล็กด้วยสายตาที่อ่านได้ไม่ยาก

"ปวดมากเลยหรอ? " เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนกว่าปกติ

ด้วยลุคที่ดูเป็นผู้ชายร้ายๆ เถื่อนๆ จึงมีสาวๆ ทุ่มเงินโหวตให้เขาจนได้รับรางวัลขวัญใจพ่วงมาอีกด้วย แต่เขาก็ดูร้ายแค่ภายนอกเท่านั้น ฉันรู้ดีว่าเขาอ่อนโยนกับฉันเสมอ

"อืม สงสัยเป็นเพราะไม่เคยออกกำลังกายมั้ง" ฉันตอบแต่มือเล็กก็ยังทำหน้าที่ไม่หยุด

ฉันรู้สึกถึงแรงยวบของเตียงด้านหลังก่อนที่เสียงนุ่มจะเอ่ยขึ้นข้างหู "ไหนให้วินดูสิ"

นิ้วเรียวยาวของ ‘คาวิน’ เกี่ยวเสื้อกล้ามตัวบางให้ตกไปที่ไหล่ก่อนที่เขาจะบดมือลงไปที่ไหล่เนียนเบาๆ ฉันปิดเปลือกตารับสัมผัสที่ผ่อนคลาย มือหนานวดไหล่ไม่แรง และไม่เบาจนเกินไปทำให้อาการปวดที่ไหล่ค่อยๆ คลายออกทีละนิดราวกับเขาคือ พ่อมดที่กำลังร่ายคาถารักษาฉัน คาวินขยับเข้าใกล้ร่างบางอีกนิดฉันจึงเอนหลังมาพิงเขาไว้ นวดที่ไหล่ไม่นานเท่าไรนักมือหนาก็ย้ายจากไปไหล่มาสัมผัสที่เอวคอดกิ่วลูบไล้ผ่านเสื้อตัวบางอย่างเอาใจ เขารู้สึกได้ถึงแรงกระเพื่อมขึ้นลงของท้องที่เกิดจากการหายใจ

“อืม...”

เสียงครางเบาหวิวเล็ดรอดออกมาจากปากบางเนื่องจากจมูกโด่งซุกไซร้ที่ซอกคอทำให้ฉันรู้สึกแปลกๆ พร้อมกับขนอ่อนที่ลุกชันทั้งร่าง

เขาเคยบอกว่ากลิ่นหอมของ ‘รษา’ …เขาชอบ ชอบที่จะก้มดอมดมไม่ว่าเมื่อไหร่มันก็หอมสำหรับเขา และสำหรับฉันมันเป็นสัมผัสที่อ่อนโยน ฉันชอบสัมผัสนี้ ...สัมผัสที่ทำให้ฉันเผลอไผลไปกับชายคนนี้อย่างลืมตัว

“รษา...” เขาเรียกชื่อฉันอย่างแผ่วเบา น้ำเสียงนุ่มทุ้มติดแหบพร่าเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ค่อยๆ ก่อตัวอย่างเงียบๆ

“พะ พอแล้วคาวิน” ฉันร้องปรามคนตัวโตที่เลื่อนมือมาเคล้าคลึงที่หน้าอกขนาดพอดีมือ

“อีกนิดน่า” คาวินขมวดคิ้วอย่างขัดใจ

“ไม่เอาแล้ว รษาไปอาบน้ำก่อนดีกว่า”

ฉันรีบลุกออกไปก่อนที่จะมีอะไรเกิดขึ้น เพราะทุกครั้งที่คาวินสัมผัสมันทำให้ฉันแอบหวั่นไหว หวั่นใจว่าใจดวงน้อยที่ฉันคิดว่าให้ผู้ชายอีกคนจะไปอยู่ที่ชายคนนี้ คนที่ชื่อ คาวิน

ร่างบางที่นั่งนิ่งในอ่างน้ำวนกลิ่นหอมอโรม่าทำให้ความคิดล่องลอยไปไกล ฉันคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่นานกว่าที่จะตัดสินใจลุกจากอ่างน้ำแล้วไปชำระฟองสบู่ที่เกาะติดตามผิวกายขาวใสออกหลังจากนั้นก็เดินออกมา สายตาของฉันพลันสะดุดกับร่างสูงที่นอนดูทีวีอย่างสบายอารมณ์ราวกับว่าเขาเป็นเจ้าของห้อง

“ยังไม่กลับไปอีกหรอ” น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความประชดประชัน ก่อนจะเดินมาที่โต๊ะเครื่องแป้ง

ช่วงเย็นที่ผ่านมาฉันซ้อมเชียร์อย่างหนักอีกหนึ่งเดือนมหาวิทยาลัยจะมีการแข่งขันกีฬาภายใน ฉันได้รับตำแหน่งผู้นำเชียร์หรือหรีดเดอร์ประจำคณะนิเทศศาสตร์ และยังมีดีกรีเป็นถึงรองดาวมหาวิทยาลัยถึงแม้ฉันจะชอบงานเบื้องหลังแต่หลายคนก็คิดว่าอย่างฉันเหมาะที่จะทำงานเบื้องหน้ามากกว่า

“นึกว่าตายคาห้องน้ำแล้วซะอีก ถ้าไม่ออกมาอีกห้านาทีวินว่าจะพังประตูเข้าไปแล้วนะเนี่ย” คาวินพูดทีเล่นทีจริง

ภาพร่างบางในชุดคลุมอาบน้ำเป็นภาพที่เขาเห็นจนชินตา ชายหนุ่มรับหน้าที่รับส่งฉันทุกวันถึงฉันไม่อยากให้เขาทำ แต่เขาก็เต็มใจ แม้คาวินจะเรียนคณะสัตวแพทย์ก็ตาม บางครั้งก็เรียนคนละเวลา ความดื้อดึงของเขานั้นมันทำให้ฉันคร้านที่จะทะเลาะด้วย ซึ่งชายหนุ่มเองก็มีเหตุผลบางอย่าง เหตุผลที่เขาต้องดูแลฉันให้ดีที่สุด ...ดีที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้เพื่อไม่ให้ใครบางคนว่าเอาได้ และเพื่อความปลอดภัยของฉันเอง เพราะถ้าฉันเข้าใกล้ผู้ชายคนนั้นเขาก็ไม่อาจจินตนาการได้ว่า ฉันจะเจ็บแค่ไหน

“ก็ฉันเป็นผู้หญิงนี่ยะ จะให้วิ่งผ่านน้ำเหมือนวินคงไม่ได้หรอก”

ฉันหันมาแจงเหตุผลอย่างเหวี่ยงๆ เป็นจังหวะเดียวกับที่เขาถอดเสื้อออก และต้องรีบหันหน้ากลับ เพราะลอนหน้าท้องที่สมบูรณ์แบบของเขาทำให้ใบหน้าแดงเห่อขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ท่าทางเช่นนี้ทำให้ชายหนุ่มพอใจอย่างมาก

“หึ”

“นี่จะมาถอดอะไรตรงนี้เล่า กลับไปถอดที่ห้องตัวเองนู้นไป”

...ทั้งๆ ที่ห้องตัวเองก็อยู่ข้างๆ นี้แท้ๆ ไหงชอบมาขลุกอยู่ห้องฉันก็ไม่รู้

“ก็จะอาบน้ำไง” คาวินเดินมาใกล้

เขามักจะแกล้งแบบนี้เสมอ แม้จะออกปากไล่ แต่ฉันกลับไม่มองมาที่เขาเลยสักนิด

“ห้องตัวเองก็มีไม่ไปอาบมาอยู่ห้องฉันให้เปลืองน้ำเปลืองไฟทำไมก็ไม่รู้” ฉันบ่นอุบอิบก้มหน้างุด เมื่อเห็นร่างสูงที่หางตามือบางก็คว้าเซรั่มขวดเดิมที่พึ่งทาไปมาทาซ้ำ เขาทำให้สมองฉันรวนอีกแล้ว

“นี่ ที่บ่นเพราะเขินใช่ไหม” เขาเอ่ยเย้า

แม้ห้องนี้พ่อกับแม่ของคาวินจะให้เป็นของขวัญการสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ แถมค่าน้ำค่าไฟฉันก็ไม่ใช่คนจ่าย เพราะคอนโดแห่งนี้เป็นหนึ่งในกิจการของครอบครัวคาวิน แต่อย่างไรมันก็เป็นห้องของฉันพวกท่านยกให้ฉันแล้วคาวินเองก็ไม่มีสิทธิ์เข้ามาตามอำเภอใจแบบนี้ นี่มันห้องของฉันนะ!

“เขินบ้าอะไรเล่า อ๊ะ”

เขาจับมือเรียวมาซุกที่หน้าท้องของตนเองสัมผัสแน่นๆ ของกล้ามเนื้อคนรักสุขภาพที่สาวๆ คนไหนเห็นเป็นต้องกรี๊ดสลบทำเอาฉันประหม่ากว่าเดิมหลายเท่าตัว

“ให้รษาจับคนเดียวเลยนะ” เขาเอ่ยเอาใจ

ฉันรีบชักมือออกทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น ...ให้ฉันจับคนเดียวที่ไหนกันเห็นมีสาวๆ จับออกจะบ่อย เขาคิดว่าฉันไม่รู้หรือไง

“ไม่เห็นอยากจับสักหน่อย ไปอาบน้ำเลยไป” น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเง้างอน

“ฮ่าๆ คร้าบๆ” เขาหัวเราะเสียงดัง

ร่างสูงใหญ่เยื้องย่างเข้าไปในห้องน้ำอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะโผล่หน้าออกมาบอกคนที่นั่งเขินอยู่ให้รับรู้เรื่องสำคัญ “วันนี้วินนอนนี่นะ”

“กลับไปนอนห้องตัวเองเลยไป๊!”

ฉันปาหมอนอิงที่อยู่บนเก้าอี้พร้อมๆ กับเสียงประตูที่ปิดลงราวกับกำลังหลบลูกกระสุน

ปัง!

“ไอ้บ้าวิน!”

...นั่นคือเสียงกระสุนปืนใหญ่ที่ว่า

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • บำบัดรัก บอดี้การ์ดหัวใจ   Chapter 2 ทูนหัว [6/6]

    “วินอยู่หยุดทำไม?”ฉันขมวดคิ้วจ้องหน้าคนด้านบนอย่างเอาเรื่อง ท่อนเอ็นหยุดนิ่งแช่ลึกอยู่ในรูหวานไม่ยอมขยับ เขามองใบหน้าเหวี่ยงๆ นั้นพร้อมกับขำในลำคอ“ขอวินทำแรงกว่านี้ได้ไหม?” เขาถามด้วยสายตากรุ่มกริ่ม“หนูษากลัวเจ็บ” ฉันตอบอย่างลังเล“ไม่เจ็บหรอก มีแต่จะยิ่งเสียว” คาวินกระซิบกับทรวงอกพร้อมกับดูดดุนจนกลายเป็นจ้ำสีแดง“อื้อ... วิน...”“นะครับ ให้วินทำนะ” คาวินอ้อนด้วยคำหวานทำตาปริบๆ ใส่ฉัน“วิน หนูษาแน่น...วินขยับได้ไหม?” ฉันเปลี่ยนเรื่อง“ยังไม่ตอบคำถามวินเลยนะคะ”ทำไมกัน? ...ทำให้ฉันรู้สึกว่าการที่เขาพูดแบบนี้มันทำให้เขาดูฮอตกว่าเดิม แถมยังสามารถทำให้ฉันตอบคำถามเขาได้อย่างไม่ลังเล“แรงๆ ก็ได้” เอ่ยเบาๆ พร้อมกับหลบสายตาอันทรงเสน่ห์“หึๆ”คาวินจูบที่หน้าผากของฉันราวกับเป็นการให้รางวัล สะโพกสอบขยับวนสะโพกเพียงเล็กน้อย เพราะการที่เขาแช่ลำเอ็นไว้นานๆ มันก็ทำให้เขารู้สึกอึดอัดจากการถูกบีบรัดเช่นกัน“ทูนหัว ...วิน เสียว แน่นเหลือเกิน”“อึก อ๊ะ อ้า...”คาวินค่อยๆ เพิ่มจังหวะให้หนักขึ้น เขามองดวงหน้าที่ฉ่ำปรืออย่างเร้าร้อน เขาแกล้งฉันด้วยจึงผ่อนแรงที่ดันเข้าหาดอกไม้งาม ช้าลงเรื่อยๆ ...จนหยุดใน

  • บำบัดรัก บอดี้การ์ดหัวใจ   Chapter 2 ทูนหัว [5/6]

    ดวงตากลมโตมองสำรวจใบหน้าหล่อเหลาของคาวิน ดวงตาคมกริบสีเทาเข้มที่คอยจ้องมองฉันตลอดเวลารับกันลงตัวกับจมูกโด่งเป็นสันและริมฝีปากหยักสวย เมื่อวางบนโครงหน้าคมคายยิ่งทำให้ทุกอย่างดูลงตัวที่สุด ฉันเลื่อนแขนเรียวโอบรอบเอวสอบเอาไว้คาวิน คือ ผู้ชายคนเดียวที่คอยอยู่เคียงข้างฉัน ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ เขาทำให้ฉันยิ้มได้ในเวลาเครียด เขาทำให้หัวใจฉันพองโตกับการกระทำหลายอย่างที่เขาตั้งใจทำให้ เขาทำให้หัวใจเต้นแรงทุกครั้งที่เขาสัมผัสร่างกายฉัน ขนาดผู้ชายที่ฉันบอกว่ารักเขาอย่างธี ยังไม่สามารถทำให้ใจเต้นผิดจังหวะได้... คาวิน คือคนเดียวที่ทำได้ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามฉันตัดสินใจประกบจูบที่ปากหยัก ชายหนุ่มชะงักเพียงเสี่ยววินาทีก่อนลิ้นหนาจะฉกชิงความหวานในโพรงปากเล็กจนหนำใจ เขาขบกัดริมฝีปากล่างของฉันแล้วเลื่อนใบหน้าหล่อมายังต้นคอสูดกลิ่นหอมหวานจากลำคอระหง...ราวกับการกระทำเมื่อครู่ทำให้เขาหมดความอดทนร่างบางถูกพลิกให้นอนใต้ร่างสูงใหญ่ในขณะที่ปากหนาขบเม้มเบาๆ ที่เนินอกจนเป็นสีแดง ฉันรู้สึกเจ็บแปลบที่บริเวณนั้นทำให้สติฉันกลับคืนมา อัตราการเต้นของหัวใจทำให้เขาหัวใจเต้นแรงไปด้วย“อื้ม... วิน พอก่อน”มือบาง

  • บำบัดรัก บอดี้การ์ดหัวใจ   Chapter 2 ทูนหัว [4/6]

    “เชี่ยแล้วไอ้วิน ทำไงดีวะเนี่ย”ผมก้มมองลูกชายของตนเองสลับกับเต้าอิ่มของรษาแล้วกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มันปวดหนึบไปหมดจนอึดอัดตัวผมในตอนนี้ก็ร้อนรุ่มไม่ต่างจากหญิงสาว ถึงกระนั้นผมก็ไม่อยากเป็นคนฉวยโอกาสตอนที่เธอเมาทำในสิ่งที่เห็นแก่ตัว ทุกครั้งที่ขอไปนอนห้องเดียวกับรษาจะมีก็แค่กอดและหอมบ้างเท่านั้น แต่ไม่คิดจะทำเรื่องอย่างว่า ‘ถ้าเธอไม่เต็มใจหรืออนุญาต’หลังจากออกมาจากห้องนอนของรษา บางวันผมก็ต้องช่วยตัวเอง บ้างก็ออกไปหาสาวๆ มาปรนเปรอให้หายร้อนรุ่มบ้าง จนผมแอบคิดว่าตัวเองเป็นโรคจิตไปแล้วไม่รู้ทำไม พอเวลาเข้าใกล้รษา ผมก็อยากฟัดเธอ อยากจะจับเธอกินไปทั้งตัว ที่น่าตลกที่สุดคือ บางครั้งตอนมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นยังเผลอครางชื่อรษา ออกมาจนเด็กของผมบางคนโกรธไปก็มี แต่บางคนก็เข้าใจจุดยืนของตัวเองขอแค่ได้อยู่กับผมพวกเธอก็ไม่สนอะไรแล้ว...ทำไมผมรู้สึกว่าตัวเองเลวจังเลยวะผมเหยียบคันเร่งให้เร็วขึ้นพยายามบอกตัวเองให้ใจจดจ่ออยู่กับถนน ไม่ใช่หญิงสาวที่พยายามถอดเสื้อของตัวเองออกแล้วหลับไปในที่สุดภายใต้กางเกงที่รัดท่อนล่างที่ขยายใหญ่ทำให้ผมอึดอัดจนต้องขยับขาออกจากกัน ผมรีบจอดรถในอาคารชั้นบนสุดของค

  • บำบัดรัก บอดี้การ์ดหัวใจ   Chapter 2 ทูนหัว [3/6]

    ณ สถานบันเทิงที่เรียกได้ว่าเป็นอันดับ 1 ของจังหวัด ร่างบางในชุดเสื้อสายเดี่ยวสีแดงเพลิงปักเลื่อมทั้งตัว กางเกงหนังรัดรูปเอวต่ำสีดำ กับรองเท้าบูทหนังสีดำมันแผล็บ โยกย้ายไปตามเสียงเพลงคลอเคลียเสา เป็นภาพที่ปลุกความหื่นกระหายในตัวผู้ชายทุกคนได้เป็นอย่างดี‘วู้วๆ’ เสียงเซ็งแซ่ของผู้ชายในผับโห่รองเมื่อผีเสื้อราตรีสยายปีก‘เซ็กซี่จังเลยคร้าบ วู้วๆ’ผมผลักประตูเข้ามาในสถานบันเทิงยามค่ำคืนของ ‘คอปเปอร์’ ลูกพี่ลูกน้องของผมก่อนที่สายตาคมกริบจะจับจ้องไปยังเวที ภาพที่ผมเห็นมันทำให้หัวใจดวงโตร่วงหล่นบนพื้นเอาเสียดื้อๆ“รษา”ร่างสูงใหญ่เบียดเสียดผู้คนที่คึกคะนองด้านล่างตรงไปหาชายหนุ่มคนหนึ่งที่ยืนยิ้มอย่างมีความสุข“ไอ้เฮีย มึงปล่อยให้รษาขึ้นไปเต้นบนนั้นได้ยังไง” ผมกระชากเสียงใส่ลูกพี่ลูกน้องอย่างหัวเสีย“เออน่า กูดูอยู่ ไม่เป็นไรหรอก” คอปเปอร์พูดขึ้นแต่กลับไม่ได้ทำให้ผมสบายใจเลยสักนิด“ฝากไว้ก่อนเถอะมึง กูจะกลับมาคิดบัญชีกับมึงทีหลัง” ผมชี้หน้าลูกพี่ลูกน้องอย่างคาดโทษใครๆ ก็รู้ว่าผมหวงรษาแค่ไหน ยิ่งเห็นรษาในสภาพแบบนี้ ยิ่งอยากจะต่อยกับไอ้คนที่อนุญาตให้รษาขึ้นไปโยกย้ายตามเสียงเพลงให้ผู้ชายนับร้อยน

  • บำบัดรัก บอดี้การ์ดหัวใจ   Chapter 2 ทูนหัว [2/6]

    “ธีระ รษา...”เด็กหนุ่มสาววัยเดียวกันตระกองกอดอยู่ในสภาพที่เปลือยเปล่า แม้จะมีผ้าห่มคลุมท่อนล่างเอาไว้แต่ก็เดาไม่ยากว่ามันเกิดอะไรขึ้น ภาพตรงหน้าทำให้ขอบตาของปิ่นร้อนผ่าว ดวงตาคู่สวยเริ่มแดงก่ำน้ำตาคลอเบ้า ความรู้สึกนี้กลับมาอีกครั้ง ความรู้สึกของการสูญเสียที่เธอไม่อยากเจอมันอีกรษาลืมตาขึ้นมา เธอมีท่าทางตกใจเล็กน้อยก่อนที่ใสหน้าสวยจะแปลเปลี่ยนเป็นเศร้าเสียใจ“ครูปิ่น...”แม้เสียงของรษาจะเบา แต่ก็สามารถปลุกคนที่หลับใหลอยู่ข้างกายเธอได้แทบจะในทันที ธีลืมตาขึ้นมากวาดสายตามองไปรอบห้องสายตาคมก็สะดุดกับร่างเล็กที่ยืนอยู่“ปิ่น...”เด็กหนุ่มเลื่อนสายตามองสภาพตนเองก็ต้องตกใจ เขามานอนในห้องนี้ได้อย่างไรก็ยังนึกไม่ออก ที่สำคัญนอนอยู่ในสภาพเปลือยเปล่ากับรษา ซ้ำร้ายคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าประตูก็เป็นคนที่เขาไม่อยากให้ยืนอยู่ตรงนั้นมากที่สุด“ปิ่น เดี๋ยว”ปิ่นรีบวิ่งออกไปจากห้องนี้ทันที เธอไม่อยากยืนอยู่ตรงนี้แม้แต่วินาทีเดียว ธีทำเธอเจ็บหนักอีกครั้งมันเหมือนเขาถีบเธอตกลงไปยังก้นเหวที่มืดมิด ร่างกายเธอตอนนี้เหมือนคนหยุดหายใจไปแล้ว“เดี๋ยว นี่ธีจะไปไหน” รษาคว้าแขนของธีเอาไว้“ปล่อยฉัน! เธอทำแบบนี้ทำไม”

  • บำบัดรัก บอดี้การ์ดหัวใจ   Chapter 2 ทูนหัว [1/6]

    Chapter 2 ทูนหัว: หัวหิน เมื่อ 2 ปีที่แล้ว :วันที่เป็นวันปิดภาคเรียน และเป็นวันที่นักเรียนระดับชั้นมัธยยมศึกษาปีที่ 6 ทุกห้องที่พึ่งจบการศึกษาจะได้ฉลองความสำเร็จก้าวแรกที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ทั้งครูและนักเรียนก็ร่วมสามร้อยชีวิตที่พักที่โรงเรียนจัดหาให้ก็เรียกได้ว่าเหมาทั้งโรงแรมเลยก็ว่าได้ทริปนี้เป็นทริป 3 วัน 2 คืนทุกคนจะได้ กิน เที่ยว พักผ่อนกันอย่างเต็มที่ก่อนที่จะแยกย้ายกันไปใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัย ซึ่งไม่รู้ว่าจะมีโอกาสไหนจะกลับมาเจอกันแบบพร้อมหน้าทั้งระดับชั้นแบบนี้ ความสุข มิตรภาพ และความทรงจำดีๆ จะติดตัวพวกเขาไปตลอดชีวิตครืด...โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสั่นขึ้นอีกครั้งหลังจากที่คุยกับคนรักแล้วยัดมันไว้ในนั้น ธีล้วงออกมาดูก็พบว่าคาวินส่งข้อความมา คิ้วเรียวยาวย่นเล็กน้อยเมื่ออ่านข้อความนั้นจบKAVIN : กูไม่รู้ว่ารษาจะทำอะไร มึงระวังตัวหน่อยก็ดีนะ อย่าเมาให้มากT-RA : อะไรวะ?KAVIN : กูก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ได้ยินเธอพูดกับเพื่อน แต่ฟังไม่ถนัดมันอยู่ไกลT-RA : ทำอะไรก็ช่างเถอะ กูสนที่ไหนKAVIN : เออ งั้นกูนอนละT-RA : ขอบใจที่เตือนธีกดล็อคหน้าจอแล้วยัดมันกลับที่เดิม สายตาคมกริบมอ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status