11. โจทย์เก่า

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : โจทย์เก่า

--------------------------------------------------------------------------

“ป๊าขอโทษครับ” เขาพูดอย่างรู้สึกผิดที่ทำเธอเจ็บตัว

“ไม่เป็นไรค่ะ” ฉันคงกลับไปแก้ไขเรื่องเมื่อคืนที่เกิดขึ้นไม่ได้แล้วล่ะ เพราะฉันกลายเป็นญ๋าของหมอปืนไปจริง ๆ แล้ว

สาวสวยคอตกเมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิด หมอปืนที่เห็นแบบนั้นเลยโอบกอดเธอไว้เพราะเข้าใจไปว่าเธอเสียใจที่เขาทำรุนแรงกับเธอ

“ป๊าขอโทษครับบี๋ เจ็บมากเลยใช่ไหม ต่อไปป๊าจะไม่ทำอีกครับ”

แสนดีปล่อยให้ร่างของตัวเองอยู่ในอ้อมกอดของเขาแบบนั้นอย่างคนไร้วิญญาณ “รีบหายนะคะ”

“ครับ?”

“เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร” เธอพูดลอย ๆ ขึ้นเพราะอยากให้เขารีบหาย รีบจำได้ว่าเธอคือแสนดีไม่ใช่ญะญ๋า แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็ไม่ช่วยอะไรเพราะเรื่องต้องห้ามมันเกิดขึ้นไปแล้ว

ภายในห้องน้ำเวลาต่อมา...

เวลานี้คุณหมอแสนดีกำลังคิดหาทางแก้ไข และรีบหาทางออกเพื่อรักษาให้หมอปืนหายจากอาการป่วยนี้โดยเร็วที่สุด และไม่ให้เรื่องที่ว่านั้นเกิดขึ้นซ้ำ เพราะหากเป็นแบบนั้นเธอและเขาอาจจะเจ็บปวดด้วยกันทั้งคู่

“รีบหายสิหมอปืน ฉันจะบ้าตามหมออยู่แล้วนะ เฮ้อ”

แสนดีถอดหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะปล่อยทิ้งเรื่องเครียดในหัวที่มีเพิ่มขึ้นไปอาบน้ำ เพื่อเตรียมความพร้อมในการทำหน้าที่หมอ และหน้าที่ญะญ๋าของหมอปืนคนไข้ของเธอที่นั่งรอเธออยู่ที่โต๊ะทานข้าวเวลานี้

โต๊ะทานข้าว...

เธอแต่งตัวเสร็จก็เห็นว่าหมอปืนนั่งทำหน้างอแงอยู่ที่โต๊ะทานข้าว เหมือนว่าเขาจะหิวจนทนไม่ไหวแล้ว

“อาบน้ำนานจัง หิวจนปวดท้องแล้ว” หมอปืนพูดด้วยน้ำเสียงใส่อารมณ์เล็ก ๆ ทั้งที่ปกติไม่เคยเป็น

“ขอโทษนะคะ พอดีญ๋าท้องเสียน่ะค่ะ”

“บี๋”

“ค่ะ พอดีบี๋ท้องเสียน่ะ” เธอพูดในคำที่เขาต้องการให้พูดอย่างเอาใจ เพราะกลัวว่าหากขัดใจจะทำอาการป่วยของเขายิ่งแย่

“กินข้าวเสร็จแล้ว เราออกไปเดทกันไหมครับ” ผมเห็นเมื่อคืนญ๋าบ่นกับไอเซฟและแสนรักว่าเธอเบื่อ ก็เลยอยากพาเธอออกไปข้างนอกบ้างเผื่อว่าท่าทางไม่น่ารักแบบนั้นของเธอจะลดน้อยลง

หมอปืนคิดว่าสิ่งที่แฟนสาวของตนเปลี่ยนไปแบบนั้นอาจจะเพราะว่าเขาไม่ค่อยพาเธอออกไปนอกบ้าน และพาเธออุดอู้อยู่แต่ที่เพนท์เฮ้าส์นี่

“เดทเหรอคะ ตามใจป๊าสิคะ อยากไปไหนล่ะเดี๋ยวบี๋ขับรถให้”

“ไม่เป็นไรครับป๊าขับเองได้”

“บี๋ขอขับนะคะ” เธอไม่สามารถปล่อยให้คนไข้อยู่หลังพวงมาลัยได้เพราะไม่รู้ว่าเรื่องฉุกเฉินจะเกิดขึ้นเวลาไหน จึงเซฟไว้ก่อนดีที่สุด และยอมแสดงท่าทางออดอ้อนให้เขาใจอ่อนเพราะคิดว่ามันจะเอาชนะเขาได้

“ก็ได้ครับ”

พอได้ยินเสียงอ้อนจากสาวสวย คุณหมอปืนก็เริ่มรู้สึกว่าตนได้แฟนสาวคนเดิมกลับมา เพราะญะญ๋าของหมอปืนเป็นเด็กน่ารักขี้อ้อน เขาคิดถึงเธอในตอนที่เป็นเช่นนั้นที่สุด

หลังจากทั้งคู่ทานข้าวด้วยกันเสร็จเขาก็พากันออกมาเดินเที่ยวที่ห้างใกล้บ้านและใกล้โรงพยาบาลเก่าที่ทั้งคู่เคยทำงาน เวลานี้เป็นช่วงเที่ยงแดดกำลังร้อนจัด และห้างสรรพสินค้าก็เป็นตัวเลือกที่ดีที่จะเข้ามาหลบแดด

“บี๋อยากดูหนังไหมครับ?”

“ได้สิคะ ถ้าป๊าอยากดู” เธอพูดเชิงตามใจอีกคน

“ทำไมวันนี้บี๋ตามใจป๊าตลอดเลย น่ารักจัง” เขาไม่พูดชมเปล่ายิ้มหวานเยิ้มให้กับสาวสวยแสนดีของเขา ที่วันนี้ทำตัวน่ารักเป็นพิเศษ

“แล้วไม่ดีเหรอคะ?” แสนดีถามกลับด้วยรอยยิ้มที่ฝืนยิ้ม

“ดีครับ” สงสัยจะเป็นเพราะเรื่องเมื่อคืน โดนเอาหน่อยล่ะอารมณ์ดีเชียวนะ สงสัยว่าคืนนี้ผมต้องจัดให้เธออีก

หมอปืนยิ้มไม่หุบเพราะกำลังคิดถึงเรื่องทะลึ่งที่จะทำกับเธอในคืนนี้...

“ไปดูรอบหนังกันเถอะค่ะ”

เธอจูงมือเขาขึ้นไปที่ชั้นของโรงหนังเพื่อหาอะไรผ่อนคลายดูด้วยกัน และปล่อยวางเรื่องนั้นที่ทำให้เธอคิดมากไป เพราะต่อให้คิดจนหัวระเบิดก็ไม่ช่วยให้คนไข้ของเธอหายจากอาการป่วยที่เป็นในเร็ววัน มีเพียงแค่การรักษาจากความรู้ที่มีของเธอเท่านั้น ที่จะพาเรื่องทั้งหมดไปถึงทางออกที่เหมาะที่ควรได้

ภายในโรงหนัง...

แสนดีเลือกดูหนังรักโรแมนติกสบาย ๆ ของฝรั่ง เพื่อไม่ให้ไปกระตุ้นความรุนแรงของคนไข้ของเธอ แต่ทันทีที่เดินเข้ามาในที่นั่งของโรงหนัง ก็ไปบังเอิญเจอเข้ากับสาวสวยหน้าคุ้นที่มาดูหนังคนเดียว

“พี่แสนดี”

“ชู่วว” เธอรีบห้ามเสียงสาวน้อยที่เอ่ยทักเธอเมื่อครู่ไว้ ก่อนจะหันมามองหน้าหมอปืน ซึ่งโชคดีที่เขาไม่ทันได้ยินเพราะกำลังหาที่นั่งอยู่

“ตรงนี้ครับบี๋”

และที่นั่งที่ว่าก็เป็นที่ที่เธอนั่งติดกับสาวคนรู้จักพอดี ทั้งแถวมีเพียงแค่ทั้งสามคน และในโรงก็มีคนน้อยมากเพราะเป็นหนังที่เข้าฉายนานแล้ว

“หายไปไหนมาคะ ทำไมหนูไลน์หาไม่เห็นตอบ”

“ใครเหรอ?” หมอปืนถามแสนดีถึงเด็กสาวคนที่นั่งอยู่ด้านข้างติดกับเธอ

“รุ่นน้องที่มหาลัยน่ะค่ะ” เธอพูดบอกกับหมอปืน ก่อนจะหันมาตอบคำถามสาวสวยรุ่นน้องโดยการกระซิบบอกความรับกับเธอที่ข้างหู เพื่อไม่ให้คนไข้ของเธอได้ยิน

“พี่ติดงานน่ะ ต้องดูแลผู้ป่วยยี่สิบสี่ชั่วโมงเลย” เธอส่งซิกให้สาวรุ่นน้องรู้ว่าผู้ชายคนข้าง ๆ คือคนไข้ของเธอ

“พาคนไข้มาดูหนังเหรอคะ?” เธอกระซิบถามกับแสนดี

“ใช่ค่ะ ขอโทษนะที่พี่ไม่ได้ไปหาข้าวเลย”

“ข้าวน้อยใจไปแล้วล่ะค่ะ ไม่ต้องมาขอโทษหรอก” เธอสะบัดหน้าหนีสาวรุ่นพี่คนที่เธอเคยมีสัมพันธ์หวานชื่นด้วย แต่หลังจากที่แสนดีบอกว่าต้องไปดูแลคนไข้จากนั้นก็ไม่ได้รับการติดต่อกลับมาเลย

“แล้วทำไมข้าวมาดูหนังคนเดียวคะ?” เธอถามสาวรุ่นน้องอย่างใส่ใจ แต่ก็คอยหันมองหมอปืนอยู่ตลอดเพื่อระวังไม่ให้เขาได้ยิน

“โดนเพื่อนเทค่ะ ก็เลยต้องดูคนเดียว”

“นึกว่ามากับคนคุยซะอีก”

“ไม่มีหรอกค่ะ โดนทิ้งไปแล้ว ได้หนูเสร็จแล้วก็หายหัวไปเลย” เธอสะบัดหน้าหนีแสนดีเพราะคนที่เธอพูดถึงนั้นคือสาวสวยรุ่นพี่ที่นั่งอยู่ด้านข้าง

“พี่ไม่ได้จะทิ้งนะคะ พี่ติดงานจริง ๆ” แสนดียื่นมือข้างขวาที่อยู่ใกล้กับข้าว สาวสวยรุ่นน้อง ไปจับมือเธอไว้เพราะไม่อยากให้เธอน้อยใจและคิดว่าเธอเป็นคนไม่ดีที่ทำเรื่องชั่วแบบนั้น

“กินป๊อปคอร์นไหมบี๋?”

“ไม่ค่ะ” เธอหันไปตอบหมอปืนที่นั่งจับมือเธออยู่อีกฝั่งด้วยรอยยิ้ม เพื่อไม่ให้คนไข้ของเธอรบกวนเวลาง้อสาว แสนดีเอนตัวมาพิงที่วางแขนเดียวกันกับสาวรุ่นน้องและกระซิบบอกเธอ

“ไว้ถ้าพี่ว่างเมื่อไหร่ จะไปหาที่คอนโดนะคะเด็กดี”

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~