Home / โรแมนติก / บำเรอรักเมียตีทะเบียน / บทที่ 4 ความปรารถนารุนแรง Nc+

Share

บทที่ 4 ความปรารถนารุนแรง Nc+

last update publish date: 2026-03-08 01:37:04

“เป็นอะไรของเธออีกล่ะ” เพราะคนตัวเล็กเอาแต่เงียบ เลยอดสงสัยไม่ได้

“อยากจะทำอะไรก็ทำสิคะ คุณจะสนใจมนต์ทำไม” เธอเหนื่อยจนไม่อยากต่อกรอะไรกับเขาอีกแล้ว

“อย่าทำเหมือนว่าฉันขืนใจเธอนะ เธอเองนั่นแหละที่บีบบังคับให้ฉันทำอย่างนี้” เอ่ยบอกอย่างหัวเสีย

“มนต์รู้ค่ะ”

คำตอบของเธอทำเอาคนตัวโตฟิวส์ขาด อชิระฉีกชุดนอนตัวสวยของเธอขาดเป็นสองชิ้น แล้วเลิกบราเซียร์ขึ้นไปกองเนินอก โน้มหน้าคมคายซุกดอกบัวตูม ปลายลิ้นเร่าร้อนลากทั่วยอดถันสีหวาน ก่อนดูดกลืนทั้งก้อน

“อื้อ อ๊ะ คุณอชิระ” การกระทำของเขารุนแรงเหลือเกิน มนต์นภาถึงขั้นทนไม่ไหวเผลอส่งเสียงร้องครวญครางลั่น ใบหน้างามส่ายไปมาจนผมเผ้ายุ่งเหยิงแผ่เต็มหมอนใบใหญ่

หญิงสาวไม่รู้ตัวสักนิด ปฏิกิริยาของเธอทำให้คนเหนือร่างพึงพอใจเป็นอย่างมาก อชิระเลื่อนมือหนาลูบไล้ตามขาเรียว ไต่เต้าไปหยุดยังกลีบกุหลาบงดงาม ก่อนแหวกชั้นในไปด้านข้าง

เขาค่อย ๆ ส่งนิ้วยาวเข้าในโพรงอ่อนนุ่ม ก่อนขยับเข้าออก ซึ่งร่องรักตอดรัดนิ้วแกร่งถี่ยิบทำเอาอารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านยิ่งขึ้น

“อื้อ อ๊ะ”

“คงจะอยากมากสินะ ถึงได้แฉะขนาดนี้” ยกนิ้วแกร่งที่เปียกไปด้วยน้ำผึ้งหวานขึ้นมาดู ก่อนเผยยิ้มมุมปากอย่างพอใจ

อชิระไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างไร้ประโยชน์ เขาจัดการปลดเปลื้องอาภรณ์ออกจากกายสาว นัยน์ตาดำขลับกวาดมองทั่วร่างเล็กเปลือยเปล่า ที่ทำเอาหายใจติดขัด โดยเฉพาะส่วนนั้นของเธอ สวยจนไม่อาจละสายตาได้เลย

“จะทำอะไรคะ” ดวงตากลมโตเบิกกว้างอย่างตกตะลึง จู่ ๆ คนตัวโตจับชันขาเรียวเป็นรูปตัวเอ็ม และซุกหน้าหล่อเหลาเข้าใกล้ใจกลางสาว

“นอนเฉย ๆ ไปเถอะ”

“อ๊ะ”

ร่างเล็กสะดุ้งเฮือกหนึ่ง ทันทีที่ปลายลิ้นสากแตะลงบนติ่งเสียว วินาทีนี้สติของเธอกำลังเลือนราง ราวกับกำลังล่องลอยกลางอากาศ เป็นครั้งแรกที่อีกคนทำแบบนี้กับเธอ คืนนั้นเขาไม่ค่อยมีสติ จึงแทบไม่ได้สัมผัสส่วนนั้นของเธอด้วยริมฝีปาก

ชายหนุ่มตวัดลิ้นเลียร่องสวาทอย่างหื่นกระหาย ไม่เข้าใจเลยตนเองเป็นอะไรกันแน่ ทำไมถึงต้องการเธอมากขนาดนี้ ทั้งที่ไม่ได้โดนยาปลุกเซ็กซ์เหมือนคืนนั้นด้วยซ้ำ

สมองเรียกร้องให้สัมผัสเธอ อยากกลืนกินคนตัวเล็กไปทั้งตัว ความรู้สึกนี้ไม่ควรจะเกิดขึ้นด้วยซ้ำ เพราะเขาเกลียดเธอยิ่งนัก ทว่าขณะนี้อยากครอบครองและอยากได้เธอเหลือเกิน

“อื้อ อ๊ะ คุณอชิระ” มือเล็กขยุ้มเส้นผมนุ่มของเขา เพื่อระบายความเสียวซ่าน หญิงสาวไม่รู้ตัวสักนิด ท่าทางของเธอปลุกอารมณ์ดิบเถื่อนในตัวเขาได้เป็นอย่างดี

อชิระผละออกจากกายสาว ไม่รอช้าถอดเสื้อผ้าจากกายแกร่งจนหมด แล้วแนบกายกับร่างเล็ก

“คุณอชิระ” ลมหายใจอุ่น ๆ เป่ารดต้นคอระหง มนต์นภาเบือนหน้าหนีไปอีกด้านอย่างเขินอาย

“ทำหน้าที่เมียให้คุ้มกับเงินที่ฉันจ่ายให้แม่เธอด้วยล่ะ” เขาจับหน้างดงามหันมาสบตากันและประทับจูบลงบนปากนุ่มอย่างรวดเร็ว

“อื้อ” เปลือกตาบางหย่อนลงทีละนิด ปลดปล่อยเรือนร่างให้โอนอ่อนตามการกระทำของเขา จูบแสนหวานละมุนทำเอารู้สึกดียิ่งนัก ก่อนยกแขนเล็กคล้องคอแกร่ง

อชิระนำท่อนลำขนาดใหญ่สอดแทรกเข้าในกลีบดอกไม้ แต่เข้าได้แค่ส่วนหัว โพรงอ่อนนุ่มตอดรัดถี่รัวทำปวดหนึบยิ่งนัก

“แน่นชะมัด” ชายหนุ่มก้มหน้ามองจุดเชื่อมระหว่างกัน ก่อนเงยหน้ามองสีหน้าของเธอ

“มนต์เจ็บ” เธอพยายามจะผลักเขาออกห่าง แต่แรงอันน้อยนิดไม่ทำให้เขาขยับ

“ไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อย ทำไมถึงแน่นแบบนี้วะ” ถึงจะเคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเธอมาแล้วหนึ่งครั้ง แต่ไม่แปลกที่โพรงสวาทจะบีบรัดแน่นขนาดนี้ เพราะนั่นเป็นเรื่องเมื่อสองเดือนก่อน

“เจ็บ” เสียงหวานสั่นเครือ ขณะเดียวกันหยาดน้ำใสไหลลงสู่หางตา

เขาจูบซับน้ำตาจนหมดเกลี้ยง แล้วมอบจูบแสนหวานละมุน ด้วยความหวังว่าเธอจะรู้สึกผ่อนคลาย

“อื้อ”

เมื่อช่องทางรักปรับสภาพคุ้นชินกับแท่งร้อนอุ่น อชิระดันส่วนที่เหลือเข้าไปด้านในจนสุดลำ จากนั้นเริ่มละเลงบทรักด้วยจังหวะเนิบนาบ

เขาใส่ความเป็นชายเข้าออกในตัวเธออย่างอ่อนโยน ก่อนจะเร่งจังหวะระรัวกว่าเดิม

“อื้อ อ๊ะ รู้สึกดีเหลือเกิน” บทสวาทที่ได้รับจากเขา ทำให้มนต์นภาเผลอเอ่ยบอกสิ่งที่อยู่ในใจให้คนตัวโตได้ยิน

“คงจะชอบมากเลยสินะ” กระซิบบอกข้างใบหูขาวสะอาด ก่อนจะฝังจูบบนลำคอระหง กลิ่นกายเฉพาะจากตัวเธอกระทบโดนจมูกคมสันทำเขาถึงกับหลงใหลทีเดียว

“ไม่ใช่” เธอพยายามปฏิเสธความเป็นจริง ไม่อยากยอมรับว่าตัวเองกำลังมีความสุขกับการปรนเปรอของเขา เพราะไม่อยากถูกมองเป็นผู้หญิงใจง่าย ทว่าสิ่งที่เขามอบให้ทำเอาเคลิ้มยิ่งนัก

“เฮอะ! ปากดีไปเถอะ” ว่าแล้วก็กระแทกกระทั้นท่อนลำเข้าออกในตัวเธอแบบไม่ยั้ง ให้สาสมกับอารมณ์ดิบเถื่อน

กิจกรรมเข้าจังหวะระหว่างคนทั้งสองดำเนินไปหลายชั่วโมง แม้ว่าจะจบลงหลายครั้ง แต่ความต้องการของอชิระยังคงไม่สิ้นสุด ถึงปากจะต่อว่าคนใต้ร่าง แต่ร่างกายกลับคลั่งไคล้ในตัวเธอ

“อื้อ มนต์ไม่ไหวแล้วคุณอชิระ ได้โปรดหยุดเถอะ” นาทีนี้เธอปรือตาแทบไม่ขึ้นรู้สึกง่วงเต็มที

“คิดว่าฉันจะหยุดง่าย ๆ เหรอ ผู้หญิงอย่างเธอแค่นี้ยังน้อยไปสำหรับสิ่งที่ทำกับฉัน”

ใส่ท่อนเนื้อเข้าออกในกลีบดอกไม้อย่างหนักหน่วง กระทั่งไม่นานกายแกร่งเกร็งกระตุกสองสามที ก่อนจะถอดถอนท่อนลำออกจากตัวเธอ แล้วปล่อยน้ำขาวขุ่นเต็มท้องแบนราบ

“อื้อ อ๊ะ” อชิระร้องครางลั่นอย่างสุขใจ ขณะรีดน้ำเชื้อออกจากความเป็นชาย

“พอเถอะนะคะ” เอ่ยบอกเสียงแผ่ว

“ก็ได้ คืนนี้ฉันจะยอมปล่อยไปก่อน” เพราะเขาไม่อาจทำให้ของเล่นชิ้นใหม่อย่างเธอสึกหรอเร็ว ฉะนั้นจำใจต้องปล่อย

เมื่อได้ยินดังนั้น มนต์นภาส่งยิ้มอ่อนให้แก่คนตัวโต

“ขอบคุณนะคะ”

“จำไว้ให้ดีล่ะ เรื่องระหว่างเราแค่ความสัมพันธ์ทางกายเท่านั้น ห้ามปล่อยให้ตัวเองท้องเด็ดขาด” เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่รัก แถมยังเป็นคนทำลายชีวิตของเขา เพราะฉะนั้นไม่คิดจะมีลูกกับเธอเด็ดขาด

“มนต์รู้” ต่อให้ไม่บอกก็ทราบดี ความสัมพันธ์ระหว่างเราแค่ของชั่วคราว

“รู้ตัวก็ดี เพราะฉันเกลียดผู้หญิงไม่เจียมตัวที่สุด” พูดจบ อชิระก้าวลงจากเตียงและตรงไปยังห้องน้ำ ทิ้งหญิงสาวไว้ตามลำพังพร้อมคำพูดทำร้ายจิตใจ

“เหนื่อยเหลือเกิน” เอ่ยบอกเสียงแผ่ว มือเล็กตวัดผ้าห่มขึ้นคลุมเรือนร่างเปลือย เพียงไม่นานเข้าสู่ห้วงนิทราทันใด

เมื่ออาบน้ำเสร็จเรียบร้อย อชิระยกเท้าเดินไปที่เตียง ก่อนขมวดคิ้วเข้มเข้าหากันอย่างไม่พอใจสุดขั้ว

“สกปรกที่สุด นอนทั้งที่ยังไม่อาบน้ำเนี่ยนะ” เสียงทุ้มพึมพำเบา ๆ ทันใดนั้นสายตาคมกริบสะดุดกับรอยช้ำตรงแขนขาวเนียน

“ไปโดนอะไรมา แต่ก็ช่างเถอะผู้หญิงร้ายกาจแบบนี้ เราไม่จำเป็นต้องสนใจ” พูดจบ ชายหนุ่มเดินอ้อมไปอีกฝั่งและทิ้งตัวนอนลงบนเตียง โดยหันหลังให้มนต์นภาทำราวกับเธอคือธาตุอากาศ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • บำเรอรักเมียตีทะเบียน    บทที่ 30 บทส่งท้าย 18+

    เสียงคลื่นกระทบเข้าหาดทราย ทำคนกำลังยืนชมวิวรู้สึกผ่อนคลายเหลือเกิน หลายปีแล้วที่เธอยังคงใช้ชีวิตร่วมกับอชิระอย่างมีความสุขแม้ว่ากาลเวลาจะผ่านไปนานหลายปี แต่สำหรับมนต์นภารู้สึกว่าทุกอย่างเพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้เอง“นี่เรากับพี่อชิเดินทางมาถึงขนาดนี้เลยเหรอ” เสียงหวานเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ก่อนหมุนตัวไปมองลูกทั้งสอง ที่กำลังก่อทรายสร้างปราสาท“ท่าทางสนุกเชียว” เธอยืนมองลูกอย่างเงียบ ๆ ไม่ได้เข้าไปรบกวน ปล่อยให้เด็ก ๆ เล่นกันอย่างเพลิดเพลินไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว ที่มนต์นภายังคงยืนมองดูบรรยากาศรอบกายพร้อมฟังเสียงคลื่น“ยืนทำอะไรคนเดียวตั้งนานครับ” กายแกร่งของอชิระเดินมาสวมกอดจากด้านหลัง ก่อนจะกดจูบแก้มนุ่มหนัก ๆ“ทำอะไรคะเนี่ย เดี๋ยวลูกก็เห็นหรอก” ว่าแล้ว เหลือบมองลูกทั้งสองที่ยังคงสนุกกับการเล่นเหมือนเดิม“ไม่หรอกครับ”“นานแล้วนะคะเราอยู่อย่างนี้” เอ่ยบอกพลางมองคลื่นน้ำทะเลตรงหน้า“นั่นสิ นานแล้วนะที่เรายังอยู่ด้วยกันแบบนี้ พี่ขอบคุณมนต์จริง ๆ นะ”ถ้าหากในอดีตเธอไม่ยอมยกโทษให้เขา แทบไม่อยากจินตนาการเลยชีวิตของเขาจะเป็นยังไง ต้องขอบคุณเธอจริง ๆ ที่ยอมเลือกเขาอีกครั้

  • บำเรอรักเมียตีทะเบียน    บทที่ 29 ดูแลอย่างดี

    เวลาล่วงเลยผ่านไปหลายเดือน นับตั้งแต่มนต์นภาย้ายกลับมาอยู่กับอชิระ มีเรื่องราวดี ๆ เกิดขึ้นมากมาย ชายหนุ่มดูแลและเอาใจใส่เธอเป็นอย่างดี ทำเอาเธอมีความสุขมากจนแทบล้นในทุกวันตอนเช้า หลังจากรับประทานอาหารเสร็จเรียบร้อย มนต์นภากับนทีจะเดินไปส่งอชิระที่หน้าบ้านเป็นประจำ ซึ่งเป็นภาพที่อบอุ่นยิ่งนัก“ตั้งใจทำงานนะคะ”“ทำไงดีล่ะ พี่ไม่อยากไปทำงานเลย”“เอาอีกแล้วนะคะ” หญิงสาวถอนหายใจเฮือกหนึ่ง เธอเริ่มจะชินกับท่าทางของอีกฝ่ายแล้ว ก่อนไปทำงานเขามักจะงอแงประจำ“ก็พี่ไม่อยากห่างจากมนต์นี่ครับ”“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ตอนเย็นเดี๋ยวก็ได้เจอกันแล้ว” มือเรียวเอื้อมไปสัมผัสแก้มสาก ราวกับต้องการส่งความอบอุ่นให้แก่เขา บ่งบอกให้รับรู้ว่าเธออยู่ตรงนี้เสมอและรอคอยตลอด“พี่จะรีบกลับมานะครับ”“ค่ะ” พยักหน้าเล็กน้อยพร้อมส่งยิ้มอ่อน ๆ“พ่อไปก่อนนะนที” ชายหนุ่มเอื้อมมือไปลูบหัวเล็ก ๆ ด้วยความรัก“บ๊ายบาย” มือเล็ก ๆ โบกมือลาผู้เป็นพ่อ ขณะฉีกยิ้มกว้างก่อนหมุนตัวเข้าไปข้างในบ้าน ปล่อยให้มนต์นภากับอชิระอยู่ด้วยกันตามลำพัง“งั้นพี่ไปแล้วจริง ๆ นะครับ”“ค่ะ ๆ รีบไปเถอะเดี๋ยวก็สายหรอก” เธอถึงกับส่ายหัวไปมาอย่างเอ็นดูกับท่า

  • บำเรอรักเมียตีทะเบียน    บทที่ 28 ไม่อยากติดค้าง

    แสงแดดในยามเช้ากระทบมายังปลายเตียง นกตัวน้อยส่งเสียงร้องเบา ๆ นอกหน้าต่าง ทำให้คนที่เหนื่อยล้าจากการเดินทาง ค่อย ๆ ปรือตาขึ้นด้วยอาการงัวเงีย“อื้อ” มนต์นภายันกายลุกขึ้นนั่ง กวาดสายตามองหาคนตัวโตกับลูกชายตัวน้อย ก่อนเดินเข้าไปในห้องน้ำมนต์นภายืนจ้องตัวเองผ่านกระจกบานใหญ่ ก่อนจะคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ส่วนใหญ่เกี่ยวกับเรื่องที่ผ่านเข้ามา ไม่คาดคิดเลยตัวเองจะได้กลับมาบ้านหลังนี้อีก ราวกับทุกอย่างคือความฝันใบหน้าหวานก้มมองท้องแบนราบ ยกมือเรียวลูบเบา ๆ การตั้งท้องลูกคนที่สองเกิดขึ้นเร็วมาก เกินที่เธอจินตนาการไว้เยอะทีเดียว ถึงกระนั้นมีความสุขเหลือเกินเธอแค่ผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ปรารถนาอยากสร้างครอบครัวอบอุ่น และมีคนรักเคียงข้าง“ขอบคุณที่มาหาพวกเรานะ” เอ่ยบอกกับทารกน้อยในครรภ์ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มหลังจากจัดการธุระส่วนตัวในห้องน้ำเสร็จ จึงออกไปแต่งตัวและไปหาลูกกับสามี“ตื่นแล้วเหรอครับ ท่าทางจะเพลียมากเลยสินะ” เสียงทุ้มเอ่ยทักทายคนตัวเล็กพร้อมเดินไปหยุดตรงหน้าเธอ“ขอโทษที่ตื่นสายนะคะ”“ไม่เป็นไร พี่เข้าใจดีว่ามนต์เหนื่อย” เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน หวังให้เธอคลายความกังวล“พี่อชิกับลูกกินอะไรยั

  • บำเรอรักเมียตีทะเบียน    บทที่ 27 ให้โอกาส

    หญิงสาวใช้เวลาทำกับข้าวสักพักใหญ่ ๆ พอเสร็จเรียบร้อยก็มากินมื้อเที่ยง โดยไม่ทันได้พูดคุยกับอชิระสักประโยค เพราะเธอค่อนข้างยุ่งกว่าจะได้คุยกันก็เป็นเวลาบ่ายแก่ ๆ เนื่องจากมนต์นภาต้องพาลูกชายเข้านอน หลังจากนั้นก็ให้ป้าแม่บ้านเลิกงานก่อนเวลา จนกระทั่งเหลือเธอกับเขาแค่สองคนท่ามกลางความเงียบในห้องโถง ต่างฝ่ายต่างไม่เปล่งคำพูดใด ทำราวกับกำลังชั่งใจถึงสิ่งที่จะพูดนับจากนี้อชิระเหลือบมองกรอบหน้าสวย เขาสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ จากนั้นเอ่ยพูดในสิ่งที่ปรารถนา“ให้โอกาสพี่สักครั้งเถอะมนต์”“ค่ะ”“ห๊ะ” คำตอบสั้น ๆ ของคนตัวเล็ก ส่งผลให้อชิระอึ้ง ใบหน้าหล่อเหลาแหงนมองคนตรงหน้าอย่างงุนงงสุดขีด“เมื่อกี้มนต์พูดว่าไงนะครับ” ถามเสียงสั่น ๆ ด้วยความรู้สึกตื้นตันใจ“เรามาเริ่มต้นกันใหม่เถอะ”ประโยคจากริมฝีปากอมชมพู ทำให้อชิระโผกอดคนตัวเล็กอย่างดีใจ“ขอบคุณนะครับ”“...” ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดจากปากนุ่ม หญิงสาวหลับตาพริ้มพร้อมยกแขนเรียวโอบกอดเขาตอบเธอคิดดีแล้วว่าหลังจากนี้จะเลิกผลักไสคนตัวโต เนื่องจากรู้สึกเหนื่อยเหลือเกินกับการพยายามทำเป็นไม่รักเขา ที่สำคัญคือเธออยากให้ลูกได้รับความอบอุ่นจากคนเป็นพ่อ จึงไม่

  • บำเรอรักเมียตีทะเบียน    บทที่ 26 คนขี้น้อยใจ

    เสียงดังเอะอะนอกห้อง ปลุกคนหลับลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย บทรักที่ผ่านมาทำมนต์นภาตื่นสายกว่าปกติ“นทีหายไปไหน” เธอเด้งตัวลุกขึ้นนั่งอย่างไว กวาดสายตามองหาลูกชายตัวน้อย ก่อนจะได้ยินเสียงจากข้างนอก ไม่รอช้าหย่อนเท้าแตะพื้นห้องและเดินไปยังปลายทาง“แม่ตื่นแล้ว” นทีเอ่ยทักผู้เป็นแม่ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม“ทำไมนทีไม่ปลุกแม่ล่ะ” พูดพลางก้าวเท้าไปหาบุตรชายตัวน้อย ที่กำลังนั่งเล่นกับอชิระบนโซฟา“พ่อบอกว่าแม่เหนื่อย พ่อไม่ให้ปลุกครับ”“พ่อเหรอ” คิ้วเรียวสวยเลิกขึ้นอย่างงุนงง เนื่องจากเธอไม่เคยสอนให้นทีเรียกอชิระว่าพ่อ“ลุงคนนี้บอกว่าเป็นพ่อผม ผมมีพ่อใช่ไหม” นทีมองมนต์นภาตาแป๋วอย่างรอฟังคำตอบหญิงสาวชำเลืองมองคนตัวโตแวบหนึ่ง ก่อนพยักหน้าตอบรับนที ซึ่งเด็กน้อยดีใจเป็นอย่างมาก“เย้...ผมมีพ่อแล้ว”“ไว้พ่อจะมาหานทีบ่อย ๆ นะครับ” อชิระบอกกับลูกชายพร้อมอุ้มนทีเข้าสู่วงแขน“ครับ” พยักหน้ารับ“นทีหิวไหมคะ เดี๋ยวแม่ทำอะไรให้กิน” มนต์นภาเหลือบมองนาฬิกาฝาผนัง ก่อนหันไปบอกลูกชายตัวน้อย แอบรู้สึกผิดที่เวลาป่านนี้แล้ว ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องของลูกชาย“ผมกินแล้วครับ พ่อไปซื้อมาให้” คำพูดของลูกชายทำให้เธอเหลือบมองเจ้าขอ

  • บำเรอรักเมียตีทะเบียน    บทที่ 25 เผลอใจ 18+

    จูบที่ไม่ได้สัมผัสมาเนิ่นนาน ส่งผลให้มนต์นภาอ่อนระทวยง่ายดาย ทั้งที่สมองสั่งการให้ผลักเขาออกห่าง แต่ร่างกายกลับตอบสนองเขาเป็นอย่างดี หนำซ้ำความปรารถนาเริ่มพลุ่งพล่านมากขึ้น“อื้อ” เสียงหวานครางต่ำในลำคอพร้อมหลับตาพริ้ม ก่อนจะตอบรับจูบจากเขาเหตุการณ์ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก กว่ามนต์นภาจะรู้สึกตัวอีกที ก็ตอนอชิระประคองเธอนอนลงบนโซฟา“พอเถอะค่ะ” มือเรียวยันอกแกร่ง ขณะเบือนหน้าหนีไปทางอื่น เพราะไม่อยากให้เขารับรู้ความรู้สึกที่แท้จริง“ไม่” อชิระปฏิเสธเสียงแข็ง เขารวบแขนเล็กขึ้นเหนือศีรษะพร้อมประกบปากนุ่มอีกครั้งย่อมทราบดีการทำแบบนี้อาจทำให้คนตัวเล็กไม่พอใจ แต่เขาไม่มีทางเลือกแล้วจริง ๆ เพราะต้องการคุยกับเธอเลยเลือกใช้วิธีนี้“พี่ขอโอกาสเริ่มต้นใหม่อีกสักครั้งเถอะ” กระซิบบอกข้างใบหูขาวสะอาด ปลายลิ้นเร่าร้อนเลียวนตรงซอกคอหอมกรุ่น ไม่วายทำรอยแดงมากมาย ราวกับต้องการตีตรา“อื้อ อ๊ะ คุณอชิระ” มือบางจิกเล็บลงบนท่อนแขนกำยำ ขณะเขาส่งนิ้วยาวเข้าในโพรงอ่อนนุ่ม ทำเอาทรมานจนแทบขาดใจ“ถ้าเจ็บก็บอกนะครับ” สิ้นเสียงพูด เขาเลื่อนตัวไปหยุดยังกึ่งกลางสาว ถกกระโปรงชุดนอนขึ้นไปกองบริเวณเอวคอดกิ่ว จัดการรูดแพ

  • บำเรอรักเมียตีทะเบียน    บทที่ 5 ผู้ชายเย็นชา

    “อื้อ” เปลือกตาบางเบิกขึ้นอย่างเชื่องช้า ขณะพลิกกายหันไปอีกด้านก็รับรู้ถึงความว่างเปล่า มนต์นภารู้ได้ทันทีเธอถูกทิ้งแล้ว เขากลับไปโดยไม่บอกกล่าวสักคำหญิงสาวยันกายลุกขึ้นนั่งด้วยความรู้สึกหน่วง ๆ แม้จะรู้ดีว่าการแต่งงานในครั้งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความรัก ก็แค่ความผิดพลาดชั่วค่ำคืน ทว่าอย่างน้อยในฐ

  • บำเรอรักเมียตีทะเบียน    บทที่ 3 สามีที่ไม่รัก

    งานวิวาห์ระหว่างคนทั้งสอง ถูกจัดขึ้นภายในระยะเวลาสองเดือน เพราะเป็นความประสงค์ของนวลนิจ ที่อยากให้มนต์นภาแต่งงานเร็ว ๆ การกระทำของหญิงวัยกลางคนทำให้ใครหลายคนต่างพากันไม่ชอบใจ ถึงกระนั้นก็ไม่มีใครขัดขวางได้และผู้ที่ได้รับผลกระทบในเหตุการณ์ครั้งนี้มากที่สุด ก็คือมนต์นภา หญิงสาวไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับ

  • บำเรอรักเมียตีทะเบียน    บทที่ 2 รับผิดชอบ

    แสงแดดยามเช้าสาดกระทบเข้าในห้อง ส่งผลให้เปลือกตาบางขยุกขยิกไปมา เธอเบิกตาขึ้นอย่างเชื่องช้า ระหว่างกำลังจะยันกายลุกขึ้นนั่งก็รู้สึกถึงความหนักบริเวณเอวคอดกิ่ว ทันทีที่ก้มหน้ามองถึงกับเบิกตาโพล่งอย่างตะลึง“คุณอชิระ” มือเล็กปิดปากอย่างรวดเร็ว ด้วยความกลัวจะส่งเสียงดังจนทำอีกฝ่ายตื่นเธอนำแขนกำยำออกจ

  • บำเรอรักเมียตีทะเบียน    บทที่ 1 เหตุการณ์ไม่คาดฝัน 18+

    ท่ามกลางบรรยากาศยามค่ำคืน ภายในงานวันเกิดของเจ้าของคฤหาสน์ ซึ่งเต็มไปด้วยแขกผู้มีเกียรติมากมายที่มาร่วมแสดงความยินดี ทว่ากลับมีใครคนหนึ่งกำลังจดจ่อกับการทำอาหารในห้องครัวหญิงสาวรู้สึกว่าการทำงานอยู่ในครัว ย่อมดีกว่าออกไปเผชิญหน้ากับผู้คนมากมาย โดยไม่รู้ด้วยซ้ำคนเหล่านั้นจะต้อนรับเธอหรือไม่“อยู่นี

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status