บทที่103 สังหาร

กระบี่สีขาวบริสุทธิ์ในมือถูกกระชับให้มั่นคงพร้อมต้านรับกระบี่ที่โหมโรมรันเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง เสียงของคมกระบี่ปะทะกันดังขึ้นไปทั่วทั้งผืนป่าที่เงียบสงบ ชายชุดดำที่หนิงอ้ายกำลังรับมืออยู่นี้เป็นถึงราชทินนามเทวะวิญญาณขั้นสูงผู้หนึ่ง ถือได้ว่าเหนือชั้นกว่าเขาไปถึงสองขั้นย่อยเลยทีเดียว แต่ถึงอย่างไรเคล็ดวิชากระบี่สักกะดารารายของหนิงอ้ายมีความเหนือชั้นกว่าเพลงกระบี่ของฝ่ายศัตรูเป็นอย่างมาก ดังนั้นความเสียเปรียบของระดับพลังวิญญาณนับว่าไม่ส่งผลสักเท่าไหร่นัก

การสับประยุทธ์ของเพลงกระบี่ได้ดำเนินผันผ่านเกินกว่าสองเค่อ ยิ่งเวลาผ่านไปดูเหมือนว่าเรี่ยวแรงของเด็กหนุ่มนั้นหาได้ลดลงตามไม่ ผิดกับชายชุดดำที่มีร่างกายสูงใหญ่แข็งแกร่ง ที่ตอนนี้กลับรู้สึกว่าความเหนื่อยล้าเริ่มปรากฏขึ้นมาบ้างแล้ว หนิงอ้ายที่แผ่ญาณสัมผัสออกไปโดยรอบจึงรับรู้ได้ทุกการเคลื่อนไหวเหล่านี้และสามารถส่งการโจมตีกลับพร้อมใช้ท่าร่างวิชาตัวเบาหลบออกมาด้านข้างเพื่อหลบหลีกการโจมตีโดยไม่พลาดพลั้ง

"ไม่คิดว่าศิษย์ของสำนักศึกษาเหมันต์พันตะศักดิ์สิทธิ์จะมากไปด้วยฝีมือเช่นนี้ ช่างน่าชื่นชมเสียจริง..." ชายชุดดำที่รับมือกับหนิงอ้ายเอ่ยขึ้นพร้อมกับเข่นรอยยิ้มเยาะออกมา

"แล้วท่านเล่า?? ฝีมืออ่อนด้อยปานนี้ กลับเลือกเส้นทางเป็นนักรับจ้างคร่ากุมโดยไม่ประมาณฝีมือของตน ช่างน่าขันยิ่งนัก!!" หนิงอ้ายตอบไปอย่างไม่เกรงกลัว

"ปากดีเสียจริง รับมือ!!"

ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง ราชันย์หมาป่าเดียวดาย โจมตี!!

ตู้ม!!

ทักษะวิญญาณยุทธ์ของชายชุดดำปรากฏเป็นเงาร่างของหมาป่าขนสีน้ำตาลเข้ม ดวงตาสีแดงฉานอาฆาต เสียงคำรามดังก้องไปทั่วอย่างข่มขวัญก่อนจะพุ่งเข้าโจมตีหนิงอ้ายในทันที

ปราการวารีอหังการ!!

ตู้ม!!

ม่านปราการน้ำอันแข็งแกร่งจากบทเวทย์ระดับเทวะ เข้าต้านรับการโจมตีอย่างทันท่วงที เสียงปะทะอหังการดังขึ้นเรียกสายตาทุกคู่มองมายังบริเวณนี้ ไม่รอช้าให้อีกฝ่ายช่วงชิงความได้เปรียบไปมากกว่านี้ หนิงอ้ายโคจรพลังลมปราณเตรียมพร้อมร่ายเวทย์โจมตีกลับไป

มหาบุปผชาติเหมันต์จำแลงลักษณ์!!

ตู้ม!!

บุปผาเหมันต์ดอกใหญ่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าชายชุดดำโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว บทเวทย์โจมตีที่หนิงอ้ายเรียกใช้ ด้วยระดับพลังเทวะวิญญาณจึงยิ่งส่งเสริมความรุนแรงของบทเวทย์นี้หลายเท่า ก่อนที่ร่างของชายชุดดำจะถูกแรงปะทะอัดเข้ากับต้นไม้ใหญ่ก่อนจะสิ้นใจไปในทันที

เมื่อเห็นว่าสหายร่วมอุดมการณ์ตายตกไปต่อหน้า ชายชุดดำนับนับเกือบสิบต่างทะยานพุ่งเข้าโจมตีหนิงอ้ายด้วยความโกรธแค้น ก่อนหน้าที่พวกเขายังไม่ร่วมลงมือด้วยเพราะเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงเด็กหนุ่มอายุสิบห้าสิบหกปี ด้วยพลังวิญญาณเทวะวิญญาณขั้นต้นคงไม่ใช่เรื่องยากในการคร่ากุมเพียงนิด สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าถือว่าเกินความคาดหมายพวกเขาไปมาก

"จับตัวเด็กคนนี้ให้ได้!!"

เสียงประสานดังขึ้นจากชายชุดดำนับสิบคนเอ่ยขึ้นพร้อมกัน ดวงตาที่มองมาเต็มไปด้วยความอาฆาตสังหาร หากเป็นผู้อื่นสิ่งนี้ย่อมสร้างความตื่นตระหนกตกใจไม่น้อย แต่กลับหนิงอ้ายแล้วเพียงเท่านี้นับเป็นสิ่งใดได้กัน แม้จะสิ้นเปลืองพลังลมปราณไปกับการต่อสู้ก่อนหน้า แต่ด้วยแรงหนุนจากจี้หยกโลหิตและเคล็ดวิชาสยบอัสนีเมฆาจึงทำให้พลังลมปราณถูกเติมเต็มไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายด้วยความรวดเร็วยิ่ง

วูบ!!

"จงยอมแพ้แต่โดยดีเสีย!! ด้วยระดับเทวะวิญญาณขั้นต้นของเจ้าในยามนี้ฝืนต่อสู้กับพวกข้าไปย่อมไร้ประโยชน์!!" เสียงทุ้มต่ำของชายชุดดำคนหนึ่งเอ่ยออกมาอย่างคุกคาม แววตาอีกฝ่ายแปรเปลี่ยนเป็นดูถูกเย้ยหยันเด็กหนุ่มอย่างเต็มที่

"ใช่ว่าข้าไม่เคยสังหารผู้ฝึกตนข้ามระดับพลังวิญญาณ ในเมื่อยังดื้อดึงเช่นนี้ข้าคงไม่ออมมือแล้ว!!" คำกล่าวของหนิงอ้ายสร้างความหงุดหงิดแก่ชายชุดดำเป็นอย่างมาก พวกมันไม่คาดคิดว่าการจับกุมผู้ฝึกตนรุ่นเยาว์เพียงแค่สองคนจะทำให้เสียเวลาไปมากเช่นนี้

พรึบ!!

"เฮือก!! ผู้ใช้ปราณธาตุพิษอย่างนั้นรึ?? มิใช่บทเวทย์ก่อนหน้าของเด็กหนุ่มผู้นี้เป็นปราณธาตุน้ำหรืออย่างไรกัน??" กลิ่นคาวเลี่ยนของพิษร้ายที่หนิงอ้ายปลดปล่อยออกมานั้นผู้ฝึกตนที่มีประสาทสัมผัสเหนือล้ำย่อมรับรู้ได้โดยง่าย

"ผู้ใช้ปราณธาตุมากกว่าหนึ่งอย่างนั้นรึ?? เช่นนี้คงไม่เสียเปล่าแล้วกับการลงมือในครั้งนี้ หากได้ตัวมันไปนายท่านย่อมตกรางวัลอย่างงามเป็นแน่!!!" ชายชุดดำอีกคนเอ่ยเสริมขึ้นด้วยความยินดี

"เด็กน้อยเจ้ารู้หรือไม่?? ร่างกายของผู้ฝึกตนที่สามารถเรียกใช้ปราณธาตุได้มากกว่าหนึ่ง ยามนี้มีค่ามากกว่าที่เจ้าจะคาดเดา หากไม่อยากเจ็บตัวจงยินยอมให้พวกข้าจับแต่โดยดี!!" หนิงอ้ายที่ยืนฟังอยู่จึงเข่นหัวเราะออกมาอย่างเสียไม่ได้

"พวกเจ้าคงคุ้นกับการกระทำเช่นนี้จนไม่อาจรู้สึกผิดบาปเลยเสียด้วยซ้ำ หากคิดว่ามีฝีมือมากพอจงแสดงให้บิดาผู้นี้เห็นเสีย!!!" เสียงหวานนุ่มของหนิงอ้ายช่างขัดกับความหมายที่เอ่ยขึ้นมาเสียจริง ชายชุดดำตรงหน้าคล้ายกับว่ารู้สึกถูกปรามาสดูถูกจึงตบฝีเท้าพุ่งทะยานเข้าโจมตีด้วยความเร็วยิ่ง

ทักษะวิญญาณยุทธ์จักรพรรดิหมื่นพิษปลิดวิญญาณ ทักษะวิญญาณที่หนึ่งเขตแดนจักรพรรดิหมื่นพิษสังหาร!!!

หนิงอ้ายย่อมไม่ปล่อยให้กลุ่มคนพวกนี้โดยง่าย สิ่งที่เขาได้เรียนรู้มาตลอดทั้งชีวิตนั่นคือหากมีผู้ใดหมายเป็นศัตรูอันไม่ประสงค์ดี จงเข่นฆ่าสังหารพวกมันเหล่านั้นให้สิ้นอย่าให้หลุดรอดไปได้ จากนั้นเขาจึงเรียกใช้วิญญาณยุทธ์ปราณธาตุพิษออกมา ครอบคลุมรัศมีหนึ่งลี้ด้วยความรวดเร็ว

พรึบ!!!

"พวกเจ้าทุกคนหยุดเดินพลังลมปราณเดี๋ยวนี้!!"

"โจมตีเจ้าเด็กน่าตายคนนั้นซะ หากมันตกตายไปย่อมไม่มีผู้บัญชาการพิษพวกนี้เช่นกัน!!"

"ข้าไม่ไหวแล้ว อั๊กกซ์!!"

ทักษะวิญญาณยุทธ์ปราณธาตุพิษของหนิงอ้ายในยามนี้ ช่างสมกับนามจักรพรรดิหมื่นพิษปลิดวิญญาณเสียจริง ใช้เวลาเพียงไม่นานชายชุดดำทั้งสิบคนตรงหน้าล้วนตกตายกันไปสิ้น ร่างกายกลายเป็นสีเขียวคล้ำ พื้นโดยรอบเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลี่ยนของโลหิตผสมปนไปกับพิษร้าย เสียงกรีดร้องทรมานดังขึ้นชวนให้รู้สึกขนลุกยิ่งนัก แน่นอนว่าหนิงอ้ายผู้บัญชาการนั้นย่อมไม่ได้รับผลกระทบใดทั้งสิ้น ใบหน้างามเผยรอยยิ้มยินดีออกมา เป็นเวลานานแล้วที่ไม่ได้ลงมือสังหารเช่นนี้...

อีกด้านหนึ่งเฟยหลงกำลังรับมือกับชายชุดดำอีกสามคนพร้อมกันอย่างไม่เพลี่ยงพล้ำ แน่นอนว่าทั้งสามคือผู้ฝึกตนราชทินนามราชันวิญญาณที่หนิงอ้ายเคยกล่าวถึงก่อนหน้า สิ่งที่พวกเขาเหล่านี้สัมผัสได้จากชายหนุ่มนั่นคือพลังวิญญาณระดับราชันวิญญาณขั้นต้นที่กล้าแกร่งผู้หนึ่งเท่านั้น มีเพียงหนิงอ้ายที่มีเนตรแห่งสวรรค์ในการครอบครองจึงพอรับรู้ได้ว่านี่หาใช่พรสวรรค์ทั้งหมดของเฟยหลงผู้นี้

กระบี่สีดำเล่มงามยามถูกตวัดกร้าวแกร่งอย่างคล่องแคล่วประสานเข้ากับทักษะการต่อสู้ที่เหนือล้ำเข้าฟาดฟันศัตรูอย่างหนักหน่วงชวนให้ประหลาดใจ ไม่คาดคิดว่าสำนักศึกษาเหมันต์พันตะศักดิ์สิทธิ์จะสามารถบ่มเพาะสุดยอดรุ่นเยาว์ที่มากไปด้วยความเก่งกาจที่ไม่อาจประมาทได้ คมกระบี่จากฝั่งของชายชุดดำทั้งสามไม่อาจรุกคืบเข้าถึงตัวของเฟยหลงได้เพียงนิด มากไปกว่านั้นชายชุดดำทั้งสามทำได้เพียงหลบหลีกการโจมตีที่ถูกสวนกลับมาเพียงเท่านั้น

.

‘ช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก ผิดกับผู้ฝึกตนราชันวิญญาณขั้นต้นที่ควรจะเป็น...’ หนึ่งในชายชุดดำลอบคิดอยู่ในใจ

‘เห็นทีงานนี้คงได้ไม่คุ้มเสียเสียแล้ว ความสามารถเช่นนี้คงเป็นสุดยอดรุ่นเยาว์ที่สำนักศึกษาบ่มเพาะได้เป็นแน่ ช่างเถอะ ถือว่าพวกข้าโชคร้ายพบเจออุปสรรคเอง...’ ชายชุดดำที่เป็นผู้แกร่งกล้าระดับราชันวิญญาณขั้นกลางลอบคิดอยู่ในใจ เดิมทีงานคร่ากุมรุ่นเยาว์นั้นมีค่าตอบแทนที่คุ้มค่าเป็นอย่างมาก อย่างไรพวกนั้นก็มีฝีมือระดับต่ำเท่านั้นหาได้มากความสามารถดังเช่นสองคนนี้ไม่

"ยอมมอบตัวแต่โดยดีเสียเถอะ ด้วยระดับพลังวิญญาณและฝีมือของเจ้าคงยากที่จะรอดพ้นไปได้โดยง่าย!!" ชายชุดดำคนหนึ่งเอ่ยขึ้นเพื่อข่มขู่เฟยหลง

"หึหึ เหิมเกริมยิ่งนัก อาศัยคนมากรังแกคนน้อยกว่า ช่างชั่วช้าเสียจริง!!" เฟยหลงพูดออกมา คนพวกนี้ไม่แม้แต่ละลายใจแม้เพียงนิดกับการกระทำเช่นนี้

"หากพูดไม่รู้ความเช่นนั้นก็เตรียมตัวเอาไว้ให้ดี!!" สิ้นคำกล่าวนั้นชายชุดดำทั้งสามคนต่างยกกระบี่ขึ้นเข้าฟาดฟัน หมายจะให้ชายหนุ่มได้รับบาดเจ็บจนไม่สามารถขัดขืนได้นั่นเอง อย่างไรก็ตามการตัดสินใจดังกล่าวนี้ยังคงช้ากว่าการลงมือของเฟยหลงได้

อ๊ากกกกซ์!!!!

เสียงร้องดังของชายชุดดำที่พลาดท่าถูกกระบี่สีดำในมือของเฟยหลงเสือกแทงเข้าตรงกลางหัวใจอย่างแม่นยำ โลหิตสีแดงสาดกระจายไปทั่วพื้น เพียงสิ้นเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด ร่างกายสูงใหญ่นั้นจะล้มตัวลงกองกับพื้นสิ้นลมหายใจอย่างไม่ทันตั้งตัวเลยเสียด้วยซ้ำ

"บังอาจสังหารสหายข้าอย่างนั้นรึ?? จงตายไปซะ!!" ชายชุดดำอีกคนไม่รอช้าโคจรพลังลมปราณธาตุลมออกมาถึงขีดสุด หมายจะสังหารชายหนุ่มตกหน้าให้ตกตายไปให้ได้พื่อเป็นการล้างแค้น

ฝ่ามือวายุคลั่งสังหาร!!

ตู้ม!!

ฝ่ามือปราณธาตุลมสีเขียวน้ำตาลห่อหุ้มมือทั้งสองข้างก่อนขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า ก่อนจะปลดปล่อยสายลมคมกริบอหังการนี้เข้าโจมตีอย่างรวดเร็ว ตรงด้านบนปรากฎเป็นใบมีดสายลมนับสิบที่หมุนตัดผ่านอากาศจนเกิดเสียงดังคล้ายกับต้องการข่มขวัญ

ทว่าใบหน้าเรียบเฉยของเฟยหลงยังคงหันมองหนิงอ้ายด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นว่าร่างบางยังคงรับมืออย่างไม่เสียเปรียบจึงคลายความกังวลไปไม่น้อย จากนั้นจึงออกท่าร่างวิชาตัวเบาประจำตัวที่เพียงพริบตาก็ก้าวถึงเบื้องหน้าของชายชุดดำแล้ว ด้วยระยะห่างที่ใกล้เพียงนี้ลมปราณอันลึกล้ำเกินกว่าที่ผู้ฝึกตนราชทินนามราชันวิญญาณจะครอบครองได้ก่อเป็นรูปร่างอัดแน่นจนกลายเป็นฝ่ามือสีดำที่มีกลิ่นอายแปลกประหลาดได้ถูกบัญชาการซัดออกไปทันที

คล้ายกับชายชุดดำนั้นถูกตรึงอยู่กับที่ด้วยมือที่มองไม่เห็น หมอกควันสีดำนี้พวยพุ่งทะลักเข้าซัดไปยังเบื้องหน้าปะทะกับร่างที่แข็งค้างไร้ซึ่งการป้องกันใด พลังโจมตีฉุดกระชากให้กระเด็นไปไกลชวนให้ตกตะลึงพร้อมกับก้อนเลือดที่ทะลักออกมาจากรูทวารทั้งห้า สภาพร่างกายไร้ซึ่งเรี่ยวแรงไม่อาจขยับได้ หนึ่งฝ่ามือยามปกติแม้ได้รับการป้องกันย่อมไม่อาจตกตายได้ แต่นี่นับประสาอะไรกับผู้ที่ไม่ทันระวังตัวอีกทั้งยังถูกแช่แข็งด้วยพลังแปลกประหลาดบางอย่าง อวัยวะภายในทั้งหมดของชายชุดดำนั้นแหลกเหลวไปในทันที ท้ายที่สุดแล้วลมหายใจค่อย ๆ หมดลงไปในที่สุด

ขณะเดียวกันตรงด้านหลัง เฟยหลงสัมผัสได้ถึงพลังการโจมตีที่มีสวาวะแกร่งกล้าสายหนึ่งเข้าจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว สีหน้าของชายชุดดำนั้นแม้จะถูกปกคลุมแต่ยังคงสัมผัสได้ถึงความเดือดดาลไปไม่น้อย ก่อนที่ฝ่ามือพลังปราณธาตุไฟจะถูกสาดซัดเข้ามายังจุดบริเวณที่ชายหนุ่มยืนอยู่ การโจมตีนี้บังเกิดเป็นเปลวเพลิงสีส้มประกายเทาสูงที่พริบตานั้นบรรลุเข้าถึงอย่างรวดเร็ว

ตู้ม!!

ทันทีที่เข้าถึงตัว เสียงปะทะดังขึ้นสะท้อนดังก้องไปทั่ว การป้องกันของเฟยหลงที่ปรากฎเป็นม่านปราการสีดำที่เคลื่อนไหวไปมาอย่างอิสระนั้นนอกจากจะรับมือได้แล้ว ยังคงสะท้อนกลับการโจมตีนี้คืนกลับไป ก่อนชายชุดดำจะตั้งสติได้ เสียงของคมกระบี่เข้าฟันดังขึ้นอย่างแม่นยำอีกครั้งก่อนที่ร่างกายสูงใหญ่นี้จะทรุดตัวล้มลงสิ้นใจเป็นรายต่อไป

ชายชุดดำที่เหลือเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มตรงหน้าสามารถสังหารราชทินนามราชันวิญญาณทั้งสามคนได้อย่างง่ายดาย กับพวกมันที่เหลือด้วยระดับพลังเทวะวิญญาณขั้นสูงหากยังฝืนทุรังต่อไปคงไม่เป็นการดีแน่ จึงรีบส่งสัญญาณลับเฉพาะเพื่อเตรียมการหลบหนีไปเสียก่อน ทว่าเฟยหลงที่สามารถคาดเดาได้จึงไม่รอช้าพุ่งทะยานเข้าสังหารชายชุดดำเหล่านี้อย่างไร้เมตตาทั้งสิ้น

เมื่อคิดว่าท้ายที่สุดแล้วร่างบางคงต้องถูกร้องขอบางสิ่งอย่างจากเขาเพิ่มขึ้น รอยยิ้มบางเบาเจ้าเล่ห์ได้ปรากฎขึ้นชวนให้ผู้พบเห็นรู้สึกสงสัย ท่ามกลางเสียงร้องดังทรมานของชายชุดดำแต่ละคนที่ค่อย ๆ ถูกจัดการสังหารลงไปในที่สุด...

ชายชุดดำที่เหลือต่างพุ่งทะยานออกไปเบื้องหน้าของหนิงอ้ายกับเฟยหลงด้วยเคล็ดวิชาตัวเบาเฉพาะประจำตัว กระบี่ด้ามยาวในมือถูกบีบกระชับให้มั่นคงอย่างสุดกำลัง บรรยากาศเงียบสงบบัดนี้ได้แปรเปลี่ยนเป็นลมฝนคาวเลือดฟุ้งกระจายโดยรอบ

กระแสพลังกระบี่หลากสีสันตามปราณธาตุของผู้เรียกใช้ต่างถูกฟาดฟันโจมตีด้วยความรวดเร็ว อย่างไรก็ตามพวกเขาในที่นี้ล้วนเป็นราชทินนามเทวะวิญญาณกันทั้งสิ้น บางคนติดอยู่ในเขตขั้นสูงมานานนับสิบปี เช่นนั้นแล้วความลึกล้ำของพลังลมปราณจึงส่งผลโดยตรงกับกระบี่ที่เรียกใช้ กลิ่นอายลึกล้ำที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรุนแรงนี้กล่าวว่าเหนือชั้นอย่างแท้จริง...

"วันนี้พวกเจ้าทั้งสองคนอย่างหวังว่าจะรอดออกไปโดยง่าย!!!" ชายชุดดำหนึ่งในนั้นตวาดกร้าวดังขึ้น พลังปราณอบอวลทั่วร่าง พริบตานั้นกระแสพลังปราณธาตุไฟ อันเกิดจากสองฝ่ามือประสานก่อตัวเป็นอสรพิษอัคคีขนาดใหญ่ขึ้น

"โจมตี!!"

ฝ่ามือมหาวิญญาณอรรณพ!!

ตู้ม!!

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวเคล้าไปกับเสียงปะทะสะท้อนของอสรพิษอัคคีที่ถาโถมเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง ฝ่ามือมหาวิญญาณหรรณพของเฟยหลงนับว่าไม่ธรรมดาสามัญ แม้ว่าพลังวิญญาณที่สัมผัสได้จะเป็นเพียงราชทินนามราชันวิญญาณขั้นต้น ทว่าเคล็ดวิชาฝ่ามือนี้คล้ายกับยังคงความน่าเกรงขามประกอบด้วยความพิศดารหลายส่วน นอกจากจะต้านรับการโจมตีนี้ได้แล้วยังดูดซับพลังปราณอัคคีบางส่วนอีกด้วย

"ค่ายกลกระบี่จตุรพิชิตสังหาร โจมตี!!!!"

มหาบุปผชาติเหมันต์จำแลงลักษณ์!!

ตู้ม!!

หนิงอ้ายหมุนตัวตวัดกลับใช้มือข้างหนึ่งรวบรวมพลังปราณแล้วใช้ออกด้วยวิชาโจมตีปราณธาตุน้ำแผ่พุ่งออกมาฝ่ามือไปยังเบื้องหน้า บุปผาเหมันต์ดอกใหญ่ปะทะเข้ากับวิชายุทธ์กระบี่ที่พุ่งทะยานเข้ามา

สีหน้าของชายชุดดำที่เหลือต่างเคร่งเครียดขึ้นมาในทันที เดิมทีนั้นพวกเขาแม้จะคิดว่าค่ายกลกระบี่นี้ย่อมไม่อาจสามารถสังหารทั้งสองได้ ขอเพียงชะลอหรือถ่วงเวลาเอาไว้ได้ก็นับว่าเพียงพอแล้ว แต่คาดไม่ถึงว่าจะสามารถทำลายค่ายกลกระบี่ที่เกิดจากการประสานของผู้ฝึกตนราชทินนามเทวะวิญญาณขั้นสูงได้เช่นนี้ แม้ทั้งสองจะสูญเสียพลังลมปราณไปกับการต่อสู้ก่อนหน้ายังไม่อาจกระทำสิ่งใดเลยเพียงนิด

"นี่มันออกจะแข็งแกร่งเกินรุ่นเยาว์ทั่วไปแล้ว สองคนนี้เป็นตาเฒ่าประหลาดจำแลงกายมาอย่างนั้นรึ??" เสียงหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ

"หรือว่านี่จะเป็นสุดยอดรุ่นเยาว์ที่ทางสำนักเฝ้าฟูมฟักบ่มเพาะมาฝีมือจึงได้เหนือล้ำเช่นนี้!!" ชายชุดดำอีกคนตะโกนขึ้นอย่างลืมตัว เมื่อความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในยามนี้

"ใช้สมบัติวิเศษระดับดาราและตั้งค่ายกลประสานพลังยุทธ์!!" สิ้นเสียงดังกล่าว ชายชุดดำที่เหลือนับสิบต่างรีดเค้นพลังลมปราณถึงขีดสุดออกมาอย่างเต็มที่

ยามเมื่อสมบัติวิเศษระดับดาราปรากฎ แรงสะกดข่มอหังการถูกปลดปล่อยออกมาทั่วทั้งบริเวณ บรรยากาศโดยรอบแปรเปลี่ยนเป็นหนักอึ้งอย่างฉับพลัน โลหิตสีแดงฉานอันเกิดจากการสังเวยนี้ไหลรินเข้าสู่ใจกลางค่ายกลด้วยความรวดเร็ว เหตุการณ์เบื้องหน้าเชื่องช้าลงราวกับกาลเวลาหยุดหมุน จังหวะนั้นกลิ่นเหม็นสาบอวลตลบฟุ้งกระจายไปทั่วอย่างเข้มข้น ห้วงอากาศสั่นสะเทือนเล็กน้อยจนเห็นได้ชัด

"พวกเจ้าทั้งสองคนยินยอมให้พวกข้าจับกุมแต่โดยดีเสียเถอะ ภายใต้แรงสะกดข่มของสมบัติวิเศษระดับดารานี้พวกเจ้าย่อมไม่อาจขัดขืนได้โดยง่าย!!" เสียงทุ้มตวาดดังขึ้นอย่างมีอารมณ์

ด้วยแรงหนุนจากสมบัติวิเศษแปลกประหลาดตรงหน้า ระดับพลังวิญญาณจากเดิมของชายชุดดำเหล่านี้ที่อยู่เพียงเขตขั้นราชทินนามเทวะวิญญาณขั้นสูง บัดนี้กลับถึงพร้อมด้วยคุณสมบัติของราชทินนามราชันวิญญาณขั้นต้นที่ประหลาดลึกล้ำไปเสียแล้ว

"ต้องการจับกุมพวกข้า คงไม่ง่ายดั่งที่คาดหวังเช่นกัน!!" หนิงอ้ายตอบกลับไปพร้อมกับระเบิดพลังวิญญาณอันลึกล้ำของตนออกมาถึงขีดสุดเตรียมพร้อมรับมือกับสถานการณ์ตรงหน้า

ทางฝั่งของเฟยหลงแม้จะไม่เอ่ยสิ่งใดออกมา ทว่าพลังลมปราณสีดำทองลึกลับได้ปรากฏขึ้นเป็นเงาร่างปริศนาตรงด้านหลัง กลิ่นอายที่ถูกปลดปล่อยออกมานั้นเหนือชั้นกว่าราชทินนามราชันวิญญาณขั้นกลางเสียด้วยซ้ำ

"จับกุมพวกมันให้ได้!!"

ด้วยแรงหนุนจากสมบัติวิเศษนี้ กล่าวได้ว่ากลุ่มของชายชุดดำต่างสามารถเรียกใช้ความสามารถในทุกด้านออกมาถึงขีดสุด พริบตาเดียวนั้น กรงเล็บที่ถูกห่อหุ้มด้วยปราณธาตุประสานอันเกิดจากค่ายกลได้บรรลุถึงเบื้องหน้าของทั้งสอง

แรงสะกดข่มที่ถาโถมเข้ามาส่งผลให้ชั่วขณะนั้นร่างกายของหนิงอ้ายถึงกับติดขัดไปชั่วขณะยากจะขยับตัวได้ดั่งใจนึก เฟยหลงที่ยืนอยู่ด้านข้างจึงสังเกตเห็นถึงความผิดปกตินี้ จึงไม่รอช้าใช้วิชาตัวเบาโอบอุ้มหนิงอ้ายหลบหลีกการโจมตีอหังการนี้อย่างทันท่วงที

ตู้ม!!

สายตาของหนิงอ้ายจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้น เนตรแห่งสวรรค์ส่งข้อมูลให้รับรู้ถึงความประหลาดพิศดารของสมบัติวิเศษชิ้นดังกล่าว แม้ดูเหมือนว่าสิ่งนี้จะสามารถเพิ่มพูนพลังของอีกฝ่ายได้ก็จริง ทว่ามีผลเพียงหนึ่งเค่อเท่านั้น ยิ่งจำนวนของผู้ใช้มากเท่าไหร่ อาณุภาพยิ่งลดลงไปตามเท่านั้น

"ต้องทำลายสมบัติวิเศษชิ้นนั้นให้ได้ เพราะหากเป็นเช่นนั้นแล้วค่ายกลประสานนี้ก็จะถูกทำลายลงไปเช่นกัน!!" หนิงอ้ายร้องบอกเฟยหลงให้รับรู้ ชายหนุ่มพยักหน้าเข้าใจก่อนจะรีดเค้นพลังลมปราณออกมา

เพลิงธาราหงส์ทลายฟ้า!!

ตู้ม!!

รัตติกาลสวรรค์สังหาร!!

ตู้ม!!

เปลวเพลิงธาราของหนิงอ้ายปรากฎเป็นรูปลักษณ์หงส์ฟ้าขนาดใหญ่หลายฟุตที่งดงามวิจิตรตระการตา ยิ่งเมื่อประสานไปกับวิชายุทธ์สังหารอันแปลกประหลาดของเฟยหลงนั้น คล้ายกับว่ากลิ่นอายฆ่าฟันสังหารได้ทบทวีเพิ่มพูนขึ้นหลายเท่า ส่งผลให้แรงสะกดข่มของสมบัติวิเศษระดับดาราตรงหน้า ไม่ได้ส่งผลกระทบอันใดกับพวกเขาอีกแล้วทั้งสิ้น

แม้อยากจะขยับตัวหลบหนีมากเพียงใด ทว่าชายชุดดำที่กำลังล้อมวงประสานพลังยุทธ์นั้นหาได้ทำตามใจปรารถนาได้ คล้ายกับมีมือที่มองไม่เห็นจับตรึงร่างกายให้หยุดนิ่ง กระทั่งพลังลมปราณในร่างกายยังติดขัดไปชั่วขณะ

พริบตานั้นวิชายุทธ์หงส์เพลิงธารามัจจุราชบินทะยานพวยพุ่งออกไปด้วยความรวดเร็วรุนแรง ทั้งยังแฝงไปด้วยพลังปราณธาตุน้ำระดับสูงสุดประสานเข้ากับปราณสีดำประหลาด เสียงกู่ร้องคำรามดังก้องไปทั่วก่อนจะเข้าปะทะกับสมบัติวิเศษ แรงระเบิดกระจายออกทั่วทิศ ก่อเกิดกลุ่มหมอกควันตลบอบอวลไปทั่ว

อ๊ากกกกซ์

เสียงร้องทรมานดังขึ้น เมื่อร่างกายที่ไร้ซึ่งกาาป้องกันรับแรงสะท้อนอันอหังการเมื่อครู่ เพียงไม่กี่อึดใจชายชุดดำทั้งหมดได้สิ้นใจลงไปในที่สุด หนิงอ้ายมองสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าด้วยสายตามั่นคงไม่หวั่นไหว ในเมื่ออีกฝ่ายต้องการจับกุมสังหารเขาแล้ว ย่อมต้องเตรียมใจได้หากถูกสังหารกลับเช่นกัน...

"เคล็ดวิชาเมื่อครู่กล่าวได้ว่าเหนือชั้นกว่าวิชายุทธ์โจมตีปราณธาตุน้ำทั่วไปยิ่ง บางทีอาจเหนือชั้นกว่าบทเวทย์ระดับเทวะบางบทเสียด้วยซ้ำ..." เฟยหลงพูดกับหนิงอ้ายด้วยความชื่นชม นับวันฝีมือของร่างบางยิ่งก้าวหน้าพัฒนามากขึ้น ช่างเหมาะสมกับตำแหน่งคู่ควรสำคัญที่ว่างเว้นของเขายิ่งนัก

"ครั้งนี้ข้ากับท่านถือว่าเสมอเท่าเทียม หาได้มีผู้แพ้ชนะ เพราะต่างสังหารไปด้วยจำนวนเท่ากัน..." หนิงอ้ายเมินเฉยท่าทางเจ้าเลห์ของอีกฝ่าย ก่อนจะเอ่ยถึงผลของการเดิมพันครั้งนี้

"ย่อมเป็นเช่นนั้น อย่างไรข้าก็มีหนึ่งคำขอก่อนหน้า นับว่าเป็นที่น่าพึงพอใจอยู่บ้าง"

"ท่านนี่มัน!! ช่างเถอะข้าว่าพวกเรารีบเก็บกวาดร่างไร้วิญญาณเหล่านี้เสีย ข้าเกรงว่าหากกลับถึงสำนักช้ากว่ากำหนดท่านอาจารย์จะเป็นห่วงได้..." หนิงอ้ายเอ่ยสรุปขึ้น

ครืนนนน!!!

ทว่าจังหวะที่ทั้งสองกำลังหันหลังแยกย้ายกันไปจัดการนั้น แรงกดดันอหังการแปลกประหลาดก่อกำเนิดขึ้นสะกดข่มทั้งสองที่ไม่ทันระวังตัวจนไม่อาจขยับและกระทำสิ่งใดได้ พริบตาเดียวนั้นเงาร่างประหลาดได้แหวกมิติอากาศปรากฎตรงด้านหลังของหนิงอ้าย

สิ่งที่คล้ายกับบ่วงบาศสีทองถูกสวมทับบนศีรษะของหนิงอ้ายอย่างรวดเร็วฉับไว ประสายแสงสีทองส่องสว่างไปทั้งบริเวณพร้อมกับผนึกพลังลมปราณ จิตวิญญาณรวมไปถึงพลังทางสายเลือดจนหมดสิ้น ก่อนที่มือประหลาดพิศดารนับสิบจะคว้าร่างของหนิงอ้ายที่หมดสติเข้าไปในม่านมิติในทันที

"หนิงเอ๋อร์ ไม่!!!!!!"

การลอบกระทำตรงหน้าล้วนตกอยู่ในสายตาและการรับรู้ของเฟยหลงทั้งสิ้น ทว่าด้วยขีดจำกัดในยามอยู่ในรูปลักษณ์หนังมนุษย์รวมไปถึงพลังวิญญาณที่กำหนดเพียงราชันวิญญาณขั้นต้น ยามเมื่อเงาประหลาดปรากฎขึ้น กว่าจะกระทำสิ่งใดได้ทันร่างกายของเขาได้ถูกสะกดข่มไปแล้วโดยสมบูรณ์ สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ให้ความรู้สึกราวกับฝันตื่นหนึ่ง ทว่าภาพของร่างบางที่หมดสติและถูกพาตัวไปโดยที่เขาไม่อาจทำสิ่งใดได้ กล่าวได้ว่าเป็นสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกผิดอย่างแท้จริง...