แชร์

ตอนที่9 อดกลั้น

ผู้เขียน: ไห่ถาง
last update วันที่เผยแพร่: 2026-07-10 20:53:42

“เพียงเล็กน้อยเจ้าค่ะท่านพ่อ”

         หญิงสาวอู้อี้อยู่กับอกของบิดา ก่อนจะค่อย ๆ ขยับออกห่าง สายตาที่ช้อนขึ้นมองผู้เป็นพ่อ มีแวววูบไหว ทว่านางยังคงอดกลั้น มิให้มีสิ่งใดหลุดรอดออกจากดวงตา

         “เช่นนั้นคืนนี้ พ่อจะเป็นคนลงมือทำของโปรดให้เจ้ากิน”

         ท่านมหาเสนาบดี เอ่ยกับบุตรสาว ด้วยน้ำเสียงอันอ่อนโยน ไม่ว่าคนตรงหน้าจะเป็นบุตรสาวคนโต หรือคนรอง เขาก็รักพวกนางอย่างเท่าเทียม หาไม่แล้วเขาจะกล้าเสี่ยง ซ่อนพวกนางคนหนึ่งเอาไว้ไกลตาหรือ

         “เจ้าค่ะ”

         “พี่ใหญ่”

         “เจ้ากับลูกมาเพื่อเป็นแขกก็จริง แต่นั้นไม่ได้หมายความว่าจะทำสิ่งใดตามแต่ใจได้ ทุกสิ่งหากภรรยาและลูกข้าไม่เห็นดี เจ้าควรรู้ว่าสิ่งนั้น อย่าได้คิดทำ”

         ยังไม่ทันที่หลิวหนิงจะได้พูดสิ่งใดมากความ นางถูกตำหนิจากเจ้าบ้านเสียก่อน สองแม่ลูกได้แต่ก้มหน้านิ่ง ด้วยไม่คิดว่าจะถูกตำหนิเช่นนี้

         “ข้าเพียงสอนกิริยาอันควรให้อินอินเท่านั้นเจ้าค่ะ” หลิวหนิงรีบแย้งพี่ชาย นางคือผู้ใหญ่ ทำไมต้องดูสีหน้าของคนอ่อนวัยกว่า เพื่อที่จะพูดหรือทำสิ่งใดด้วย

         “กิริยาอันควรหรือ บุตรสาวข้านางถูกสอนมาเป็นอย่างดี และเท่าที่ข้ายืนฟังเรื่องราวมาทั้งหมดจากข้างนอก ข้าไม่เห็นมีสิ่งใดที่นางกล่าวผิดแม้แต่ครึ่งคำ”

         ท่านมหาเสนาบดี เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ เขาไม่ได้ชื่นชอบน้องสาวต่างมารดาผู้นี้แม้แต่น้อย ใช่ว่าเขาชิงชังนาง เพียงเพราะเป้นบุตรสาวที่เกิดจากอนุ แต่เพราะความทะเยอทะยานของนาง มันมากเกินกว่าที่ดขาจะรับได้

         “แต่อย่างไรข้าก็เป็นอาของนาง ไว้หน้าข้าสักหน่อยมิได้หรือเจ้าคะ”

         หลิวหนิง โต้แย้งในทันที ถึงอย่างไรนางก็เป็นน้องสาว บุตรสาวของพี่ชาย ก็ควรจะให้เกียรตินางสักหน่อยก็ยังดี แต่นี่เพียงก้าวเข้าจวน ก็วางอำนาจหยามหมิ่นนาง อย่างไม่คิดไว้หน้ากันสักนิด

         “เจ้าต้องการสิ่งนั้น แล้วเจ้ารู้ที่จะไว้หน้าผู้อื่นหรือไม่ พี่สะใภ้เจ้า คือนายหญิงของบ้าน ทุกอย่างนางเป็นใหญ่ แต่เจ้าใช้ฐานะของสกุลหลิว กระทำเรื่องข้ามหน้าข้ามตานาง เช่นนี้...เจ้าคิดว่าตัวเองทำถูกแล้วหรือ”

         ท่านมหาเสนาบดี โอบประคองบุตรสาว เดินตรงไปหาภรรยา คว้ามือนางมาจับเอาไว้อย่างปลอบโยน

         “ข้ารู้ผิดแล้วเจ้าค่ะ”

         เมื่อเห็นสายตาเอาจริงของพี่ชาย หลิวหนิงจำต้องเอ่ยออกมาอย่างจำยอม ต่อให้ภายในใจของนาง ไม่ยินดีที่จะยอมรับ แต่จะให้นางทำอย่างไรได้ เพราะเวลานี้นางต้องทำให้พี่ชาย ช่วยผลักดันสามีของนาง ในเส้นทางราชสำนัก

         “ท่านพี่ เมื่อนางรู้สำนึกในความผิดแล้ว เรื่องนี้ก็ให้จบเพียงเท่านี้เถอะเจ้าค่ะ อินอินเดินทางมาไกล ลูกควรได้พักสักหน่อยนะเจ้าคะ”

         หลิวฮูหยิน ตบเบา ๆ ที่หลังมือของสามี นางรู้ดีว่าเขากำลังมีโทสะอยู่ภายในใจ แต่นางมีความว้าวุ่นใจ เรื่องที่บุตรสาวคนรอง เดินทางเข้าเมืองหลวง แทนบุตรสาวคนโตมากกว่า นี่นับเป็นครั้งแรกที่หนวนหนวน เข้าเมืองหลวงในรูปแบบนี้ ปกติจะปลอมตัวเข้ามา

         “ข้าหวังว่าจะไม่มีครั้งหน้า”

         ท่านเสนาบดี บีบมือภรรยาเบา ๆ ก่อนจะหันไปหาน้องสาวกับหลานสาว พร้อมกล่าวย้ำเตือนทั้งคู่ ให้รู้ที่ยืนของตนเอง

         “เจ้าค่ะ”

         สองแม่ลูกรับคำ ก่อนจะเบี่ยงกายหลีกทางให้เจ้าของบ้าน เดินนำเข้าไปในเรือนก่อน หลิวหนิงกำหมัดแน่น เมื่อเจียงสือเดินผ่านหน้านางสองแม่ลูกไป เรียวปากยิ้มเยาะนั่น มันไม่ต่างจากคมมีด ที่กรีดลงกลางใจของนางยิ่งนัก

         “ก่อนจะสอนพี่สาวข้า สอนบุตรสาวของท่านให้ดีก่อนนะขอรับ”

         มิวายคำพูดทิ้งท้ายของเจียงสือ ยังพ่นออกมาบาดลึกหัวใจของสองแม่ลูก หรงหลิ่วแทบอยากจะกรีดร้องออกมาเสียเดี๋ยวนี้ แต่ยังไม่ทันทีนางจะได้ทำอย่างใจคิด มือของมารดาก็ปิดปากของนางเอาไว้เสียก่อน

         “ทำไมเจ้าคะ อยู่ที่จวนหรง ข้าก็ต้องดูสีหน้าของผู้อื่น มาที่นี่ไยข้าจึงยังต้องทำเช่นนั้นอีกเล่าเจ้าคะ”

         เมื่อไม่มีผู้ใดอยู่ตรงนั้น หรงหลิ่ว เอ่ยออกมาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ ดวงตากลมโตระรื่นไปด้วยน้ำใส ๆ นางคิดเสมอว่ามาที่นี่ นางคือหลานสาวมหาเสนาบดี ทุกคนย่อมต้องเกรงใจ ก้มหัวให้แก่นาง ทว่าเพียงหลิวอินอิน ก้าวเท้าลงจากรถม้า ทุกความยำเกรง มันห่างหายไปจากนางเสียอย่างนั้น

         “อดทนเข้าไว้ ถ้าท่านลุงของเจ้า ช่วยบิดาของเจ้าให้เลื่อนตำแหน่งได้ ฐานะของเราสองแม่ลูกในสกุลหรง จะเปลี่ยนไปด้วยเช่นกัน”

         หลิวหนิง ย้ำเตือนในสิ่งที่นางกับบุตรสาวต้องทำ นี่คือสิ่งที่นางต้องอดทน มองสีหน้าของผู้อื่น เพื่อให้ได้มาในสิ่งที่ต้องการ

         “ข้าจะทำให้หลิวอินอิน เป็นที่น่าอับอายของสกุลหลิว แล้วทุกอย่างจะตกมาเป็นของข้า”

         “หยุดปากเดี๋ยวนี้ เจ้ารู้หรือไม่ว่าเอ่ยสิ่งใดออกมา ที่นี่คือจวนมหาเสนาบดี ทุกคำของเจ้า ล้วนมีคนจับตา เจียงอวิ๋นชี คือบุตรสาวแม่ทัพ นางมิใช่สตรีไร้พิษสง อย่าได้ทำในสิ่งที่พาตนเองลงนรก”

         หลิวหนิง เตือนสติบุตรสาว ใช่ว่านางไม่ชิงชังแม่ลูกหลิว แต่นางรู้ว่าต้องทำเยี่ยงไร ให้กำชัยโดยที่ตัวนางกับลุกไม่ต้องบอบช้ำ

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • บุปผาซ่อนไฟ   ตอนที่65 มุ่งมั่น

    “เอาเป็นว่าเรื่องนี้ แล้วค่อยมาคุยกันเมื่อ เจ้าอารมณ์เย็นลงกว่านี้อีกสักหน่อย” จ้าวเทียนหลง เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียง ดูสงบนิ่งที่สุด เพื่อยุติปัญหาที่กำลังเกิดขึ้นในตอนนี้ ด้วยอารมณ์ของภรรยา กำลังเดือดดาลอย่างที่สุด หากเวลานี้ เขายังขัดขวางตอนนางอยู่ ผลที่ออกมา ย่อมมิใช่เรื่องที่ดี ซึ่งนางไม่เคยที่จะพูดจา หรือแสดงสีหน้าเช่นนี้ ต่อเขาและมารดามาก่อนเลย แต่เมื่อนางกล้าที่จะทำ นั่นหมายความว่านางเอาจริงแล้ว “แต่นาง...” “ท่านแม่ กลับไปพักผ่อนที่เรือนสักครู่เถอะขอรับ นางมีหน้าที่ดูแลจวน อย่างไรเสีย ก็เป็นหน้าที่ของนาง ท่านแม่ควรอยู่ให้สบายเถอะขอรับ” ยังไม่ทันที่เจ้าฮูหยิน จะได้เอ่ยสิ่งใดออกมา จ้าวเทียนหลง รีบเอ่ยขัดขึ้นมาเสียก่อน เขารู้ดีว่ามารดา กำลังไม่พอใจ กับสิ่งที่ภรรยาของเขา เอ่ยออกมา แต่จะให้เขาทำอย่างไรได้เล่า ในเมื่อ ทั้งจวนรอง ล้วนอยู่ได้เพราะนาง หากมารดายังดึงดันไม่ให้เรื่องยุติ คงเกิดเรื่องใหญ่ตามมา จนยากที่จะประสานรอยร้าว ให้กลับมาเหมือนเดิมได้ “นับเจ้ายังรู้คิดจ้าวเทียนหลง แต่นี่ไม่ได้หมายความว่า ข้าจะยินยอม เป็นเบี้ยในกระดานของเจ้า หาก

  • บุปผาซ่อนไฟ   ตอนที่64 กุมอำนาจ

    “หนิงเซียว เจ้าหยุดได้แล้ว เรื่องในอดีตเจ้าจะขุดคุ้ย ขึ้นมาเพื่อสิ่งใดกัน หรือเจ้าคิดว่าเวลานี้ เจ้าช่วยเหลือเจ้าได้มากอย่างนั้นหรือ” เมื่อได้ยินคำสบประมาทจากภรรยา จ้าวเทียนลง อยากที่จะพุ่งเข้าไป บีบคอนางเสียให้ตายคามือ แต่เพราะเวลานี้ นางยังมีประโยชน์ สำหรับเขาและมารดา หากจะลงมือให้นางถึงตาย ย่อมไม่ใช่เรื่องที่ดี แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า เขาจะยินยอม ให้นางแสดงความโอหัง เหนือเค้าที่เป็นสามีได้ตามแต่ใจ ตราบใดที่เขายังขึ้นชื่อว่าเป็นผู้นำครอบครัว นางจะพอใจต่อการกระทำของเขาหรือไม่ นั่นมิใช่สิ่งที่นาง จะมาแสดงออกต่อหน้าเขา “เหอะ! ข้าขุดคุ้ยเยี่ยงนั่นรึ การที่ข้ากล้าที่จะเอ่ยปาก ถึงความบกพร่องในตัวของเจ้าออกมา นั่นเพราะข้ายังมีความรู้สึกดี ๆ ให้เจ้าในฐานะสามีอยู่ แต่จำไว้ให้ดี ว่าถ้าวันไหน ข้าไม่เอ่ยสิ่งใดออกมาจากปากอีก นั่นหมายความว่า ในสายตาของข้า เจ้าก็มีต่างจากขยะชิ้นหนึ่ง ที่ข้าพร้อมจะโยนทิ้งเมื่อใดก็ได้” “นังคนสารเลว! เจ้าอาจหาญด่าทอบุตรชายของข้า ทั้งยังหยามหมิ่นเขา ต่อหน้าข้าที่เป็นมารดา เจ้าช่างไม่รู้ที่ตายเอาเสียเลย” จ้าวฮูหยิน ตวาดด่าทอลูกสะใภ้เส

  • บุปผาซ่อนไฟ   ตอนที่63 ลองดู

    จวนจ้าวสายรอง จ้าวฮูหยิน กำลังมองตรงไปยังลูกสะใภ้คนรอง ด้วยแววตาชิงชัง อย่างไม่คิดที่จะปกปิดเอาไว้แม้แต่น้อย ลูกสะใภ้ที่นางเคยหมายมั่นเอาไว้ ว่าจะต้องนำพาบุตรชายคนรองของนาง ให้ก้าวสู่อำนาจในภายหน้า ด้วยการหนุนนำจากสกุลเดิมของลูกสะใภ้ ทว่าจนถึงเวลานี้ บุตรชายสุดที่รักของนาง ยังไม่ก้าวข้ามตำแหน่ง ขุนนางชั้นเล็ก ๆ ไปไม่ได้เลย ครั้งก่อนที่บุตรชาย ได้ก้าวเข้าสู่ราชสำนัก ก็ด้วยอำนาจของบุตรชายคนโต ที่แลกมากับการรับจ้าวหรูอี้ เป็นบุตรสาวสายตรง แต่เวลานี้ทุกอย่าง ไม่เป็นไปตามที่นางคาดหวัง แม้เพียงครึ่งเสียว “ท่านแม่มองข้าเยี่ยงนี้ หมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ หรือกำลังตำหนิว่าขา ไม่อาจทำในสิ่งที่ต้องการได้เจ้าคะ” หนิงเชียวเอ่ยถามแม่สามี ด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้อ่อนน้อม อย่างที่เคยเป็น นางอดทนมามาก พอแล้ว กับการถูกกดดัน และข่มเหงทางความรู้สึก ผู้ใดจะไปรู้เล่า ว่าการถอนหมั้นกับเจ้าเทียนฉี แล้วเลือกแต่งงานกับเจ้าเทียนหลง ชีวิตของนางจะแปรเปลี่ยนไปถึงเพียงนี้ มิใช่ดีขึ้น ทว่ามันตรงกันข้าม... “หนิงเชียว เจ้ากล้านักนะ ที่ใช้น้ำเสียงและสายตาเช่นนี้ต่อขา ใช่และอย่างไร! ข้าก

  • บุปผาซ่อนไฟ   ตอนที่62 เคารพเงิน

    “เช่นนั้น! ก็อย่าได้หาว่า พวกข้ารังแกสตรี” หัวหน้าของผู้มาเยือน ชี้ปลายกระบี่ไปยังหน้าของสาวใช้ นางก็แค่สตรีพูดหนึ่ง ที่เรียนรู้วิชายุทธ์ก็เท่านั้น หากเทียบกับบุรุษแล้ว เขามั่นใจว่า นางไม่มีทางทัดเทียมก็ได้ หากเป็นชายเจ้าของบ้าน นั่นใช่! เขายอมรับว่าคนผู้นั้น เขารู้สึกหวั่นไหวและกริ่งเกรงอยู่ในใจ แต่กับนาง สาวใช้ต่ำชั้น หาได้ทำให้เขา มีความรู้สึกหวาดกลัวได้เลยแม้แต่น้อย “อย่าเสียเวลาเลย หากชาหมดกา นายข้าต้องรีบกลับจวน สตรีในห้องหอ มิอาจเที่ยวเล่นนอกจวน ได้ตามอำเภอใจ” แค่ก ๆ เสียง ไอถี่ดังขึ้น จากชายเจ้าของบ้าน ก่อนที่เขาจะชำเลืองมอง ไปยังสตรีในห้องหอ ผู้ที่ไม่อาจไปไหนตามอำเภอใจได้ ช่างเป็นคำนิยาม ที่ไม่เป็นความจริงเอาเสียเลย ด้วยรู้จักกันมานาน ทั้งยังทำการค้าด้วยกันมาหลายปี หญิงงามผู้นี้ ยังห่างไกลคำว่า สตรีในห้องหอประหนึ่งท้องฟ้าสูงกับหุบเหวลึก! “ท่านจะรีบดื่มไปทำไม ไม่ต้องเร่งเร้าให้ข้ารีบกลับบ้าน อย่างไรเสียค่าสตรีผู้บอบบาง ย่อมมิรั้งอยู่ รบกวนท่านนานอย่างแน่นอน” หญิงสาวเอ่ยกับเจ้าของบ้าน ผู้ที่กำลังหน้าดำหน้าแดง จากการสำลักน้ำชา มีหรือน

  • บุปผาซ่อนไฟ   ตอนที่61 หน้าหนา

    “ดูท่าแล้วคุณหนูรองหลิว จะมั่นใจเหลือเกิน ว่าจะต่อกรกับพวกข้าได้ เพียงให้สาวใช้คนเดียวลงมือ” เมื่อถูกสตรีหยามหมิ่น แม้ไม่พูดออกมาตรง ๆ แต่การใช้ถ้อยคำของนาง มันเป็นการบอกชัด ว่าพวกเขาเสมือนเศษขยะ ที่รกหูรกตานาง จนต้องให้สาวใช้ทำความสะอาด นางสมควรตายนัก! “ข้าชอบดื่มด่ำกับความสงบ” หญิงสาวไม่ได้ตอบโต้ ต่อถ้อยคำของบุรุษแปลกหน้าผู้นั้น ทว่านางก็ยังคงเน้นย้ำ ว่าชอบดื่มด่ำกับความสงบราบเรียบ นักฆ่าระดับนี้ นางมั่นใจว่าไม่ขลาดเขลา จนมองไม่ออก ว่าหากตัวตนของนางถูกค้น ย่อมต้องทำให้แน่ใจ ว่าจะไม่ถูกนำไปเผยต่อบุคคลอื่นเพิ่มเติม เพราะสิ่งที่จะทำให้มั่นใจได้ ว่ามันจะเป็นความลับไปชั่วชีวิต นั่นคือความตายเท่านั้นกฎข้อนี้ ไม่ว่าจะเป็นคนสามัญทั่วไป หรือนักฆ่าทุกระดับ ย่อมรู้มันดีอยู่แก่ใจ ความลับที่ดีที่สุด ยอมเป็นความลับ ที่ไม่มีลมหายใจ ทั้งที่คราแรก นางไม่คิดที่จะใส่ใจ ว่าคนพวกนี้จะรู้เห็นสิ่งใด เพราะต่อให้รู้ก็เพียงเท่าที่นางให้รู้ แต่สิ่งที่ผิดคาดคือ พวกมันไม่ได้ติดตามนางต่อ แต่เลือกที่จะมาหาที่ตายในบ้านหลังนี้ ดังนั้นเพื่อความแน่ใจ ว่าสิ่งที่นางส่งให้กับเจ้าของบ้าน จะยัง

  • บุปผาซ่อนไฟ   ตอนที่60 กลับมา

    “หึ ๆ ข้าย่อมพูดตามที่เห็น ในเมื่อเจ้าเลือกที่จะปฏิเสธ ไมตรีอันดีจากข้า เช่นนั้น...จงแบกรับมันให้ได้” ก๊อก ๆ ทว่าเพียงหัวหน้าผู้มาเยือน เอ่ยจบประโยชน์ เสียงเคาะที่หน้าประตูบ้าน พลันดังแทรกขึ้นเสียก่อน ทุกสายตาหันไปมองหน้าประตู ด้วยความระแวดระวังตัว “หมดเวลาแล้ว ข้าต้องการพักผ่อน” เป็นเจ้าของบ้าน ที่ตะโกนตอบ คนที่อยู่อีกด้านของประตูไป ด้วยเสียงอันเกรี้ยวกราด เช่นปกติของเขา ต่างจากเหล่าผู้มาเยือนทั้งหมด ที่ยังไม่ละสายตา ไปจากบ้านประตู ที่ยังคงไร้เสียงตอบกลับจากอีกด้าน นี่คือความกดดันอันยากจะอธิบายได้ พวกเขาเข้ามาเพราะมีจุดประสงค์ มิได้ทำการค้าอย่างตรงไปตรงมา หากจะว่ากันตามความเป็นจริงแล้ว พวกเขาเพียงต้องการรู้ว่าหญิงสาวผู้ที่เพิ่งจากไป มาเพื่อการค้าใด และพวกเขาไม่รู้เลยว่าชายผู้เป็นเจ้าของบ้าน ทำการค้าอันใดกันแน่ “ข้าดื่มชายังไม่หมดกา รู้สึกเสียดาย จึงกลับมาดื่มให้หมด จะได้ไม่ต้องรู้สึกถวิลหา” น้ำเสียงราบเรียบของสตรีผู้นั้น ดังขึ้นอีกครั้ง เหล่าผู้มาเยือน ต่างพากันตื้นตัวราวกับเวลานี้ พวกเขากำลังยืนอยู่กลางวงล้อมศัตรู ทั้งที่ความเป็นจริงแล้ว

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status