Se connecterShare
บทที่ 68
Date de publication:
2026-01-11 16:03:33
Latest chapter
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 186
“ข้าไม่อยากรอเลย อิงฮั่ว...ขอให้ข้าได้เชยชมเจ้าสักนิดได้หรือไม่” มือซนล้วงเข้าไปในสาบเสื้อของนางบีบเคล้าคลึงเต้าอวบเป็นจังหวะ “ท่านอ๋อง...คนอยู่ข้างนอกมากมายนักเจ้าค่ะ” “ชิงชาง เจ้าไปปล่อยจินหลิวกับบ่าวไล่ออกไปจากตำหนักอุดร...นางจะไปที่ใดไม่รับรู้ แล้วใครอยู่ด้านนอก ออกไปให้หมด องค
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 185
เสวียตงซานกลับถึงตำหนักอุดร ที่มีกองทัพของท่านแม่ทัพว่านคอยดูแลความปลอดภัยอยู่ เขารู้จากชิงชางแล้วว่า พี่รองไปรบแทนตัวเขาที่บาดเจ็บ แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้การรบเป็นอย่างไรกันบ้าง หลังจากถึงตำหนัก เมียรักของเขาก็เอาแต่บังคับให้เขากินยาและนอนหลับ จนกว่าแผลจะสมานดี และใช่เขาไม่ได้ร่วมรักกับนางเลยตล
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 184
“อื้อ...มันแน่นเกินไป...ถอนออกก่อน” ต่อให้นางเคยร่วมรักกับเขามานานแล้ว แต่ช่วงเวลาที่ห่างกันร่างกายของนางก็ไม่ชินกับเขาเหมือนเดิม “อ๊ะ...อดทนหน่อย...ข้าจะทำอย่างระวัง” อ๋องหนุ่มกัดฟันแน่น เขาแช่ตัวตนไว้ในกายของนาง ก่อนจะค่อย ๆ ขยับท่อนล่างให้เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า แต่ไม่ได้เบามากนัก ริมฝี
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 183
ร่างเปล่าเปลือยต่อหน้าบุรุษเช่นนี้ ไม่มองได้อย่างไรกัน ยิ่งเขาเห็นนางดังเห็นขนมหวานมาก่อน หากเป็นตอนที่ยังรักหวานชื่น เขาก็กลืนกินนางทุกคืนวัน “ไม่มองก็ได้...แต่ข้าจะกินเจ้า” เขาแทบรอให้พูดจบไม่ไหว ดึงร่างของนางให้นอนลง แล้วก้มหน้าชิดอกอุ่นของนาง ก่อนจะจูบเบา ๆ สร้างความรัญจวนใจให้กับหญิงสา
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 182
เมื่อเรียวลิ้นของเขาเข้ามาดูดกลืนนางอย่างย่ามใจ สองมือเล็กก็ร่วมมือกับเขาอย่างดี นางโหยหาเขา...! เป็นนานกว่าเขาจะถอนจุมพิตออกจากริมฝีปากนุ่มของนาง เท่านั้นยังไม่พอ เขายังบดขยี้ริมฝีปากของอิงฮั่วก่อนจะปล่อยให้เป็นอิสระ “หวานไม่เปลี่ยน” เขามองใบหน้าสวย ที่มีเพียงแสงจันทร์ด้า
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 181
“หากท่านอ๋องไม่ดื่ม วันนี้ก็นอนคนเดียวนะเพคะ” นางพูดลอย ๆ และมันได้ผลใบหน้าที่งอแงเหมือนเด็กเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นยิ้มพรายเป็นประกายทันที “เจ้าพูดจริงหรือไม่” นางไม่ตอบแต่พยักหน้าอย่างเดียวเท่านั้น และเขาก็ดึงนางเข้าไปกอดไว้แน่น “ท่านอ๋อง ปล่อยเพคะ คนอยู่กันเต็มห้อง”
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 9
“โอ๊ย...เจ้าโดนอันใดรู้หรือไม่” คนตัวสูงที่เปลือยครึ่งท่อนบนตัดพ้อ เมื่อนางทำหน้าตาไร้เดียง ไม่รู้เรื่องรู้ราว ‘ใครให้เจ้ากดลำท่อนสวรรค์ของข้ามาเต็มแรงเช่นนี้กันเล่า เจ้าอยากให้มันมุดเข้ากลีบบุปผาใช่หรือไม่’ “อะ...อันใดกัน” นางไม่รู้จริงๆ เหตุใดเขาถึงได้ดีดตัวเด้ง เหมือนจะไปทำอันใด
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 179
สองมือของนางกุมประสานกับมือของเสวียตงซานไว้ นางเจ็บปวดใจนักเมื่อเห็นเขานอนนิ่งไม่ไหวติงเช่นนี้ คิดถึงยามเขาเจ้าเล่ห์กับนาง “เจ้าตายไม่ได้นะอ๋องโง่...ข้ายังไม่ได้แก้แค้นเจ้า” เสียงสั่นเครือของอิงฮั่ว ทำให้เสวียตงซานรู้สึกตัวเล็กน้อย มือเขาขยับ “เจ้า...ฟื้นแล้วใช่หรือไม่” นางตกใจเมื่
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 8
ร่างใหญ่ยืนมองอยู่ร่างเล็กที่ขดตัวในผ้าห่ม มองอย่างไรก็ไม่ได้ช่วยบรรเทาความหนาวเย็นลงได้เลย ยิ่งอากาศภายนอกยามนี้ฉ่ำเย็นด้วยไอฝน ที่ยังไม่ซาลงเสียทีเดียว เขาก็ยิ่งอยากมอบความอบอุ่นจากร่างกายตัวเองส่งให้นาง เมื่อมองเห็นร่างเล็กหลับลึก หายใจสม่ำเสมอดีแล้ว คนที่เปลือยแผงอกด้านบนดึงผ้าห่มของนาง
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 7
เฉิงอวี้ก้าวเดินเข้าไปในบ้านของหมู่บ้านเล็กๆ หลังหนึ่ง เขาสวมชุดเหมือนจอมยุทธธรรมดา ที่ยามนี้เปียกปอนไปจนไม่เหลือพื้นที่แห้งในบนร่าง แต่ทว่าความงดงามบนใบหน้าที่ฉายแววความหล่อเหล่านั้นเป็นเครื่องแบ่งแยกความแตกต่างของเขาออกจากจอมยุทธทั่วไปร่างใหญ่มองเข้าไปยังภายในบ้านหลังที่ลึกที่สุดในหมู่บ้านหมื่นบุ
Vous vous intéresseriez aussi à
ท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ป่าดอกท้อ35.7K Vuesทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา
หวานใจ70.7K Vuesอนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน42.7K Vuesมนตรารักท่านอ๋องขี้หึง (หึงโหด คลั่งรัก)
ชาไทยเย็น22.9K Vuesกำราบรัก แม่ทัพหยาง
กุนนารา/แม่ลูกหมี342 Vuesเก้าสิบวันก่อนจากลาสามีไร้ใจ
หนูเหมยจ้า126 Vuesหลินอวี้ซิน ผู้เขียนชะตาตัวเอง
Fairymanytails53 Vuesชังเจ้า
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง2.5K Vues
