Share

9

last update Last Updated: 2026-01-11 03:01:43

9

พัชสนันท์วางแก้วน้ำดื่มไม่กี่นาที เธอเริ่มมีอาการแปลกๆ หนักหัวขึ้นมาดื้อๆ เปลือกตาหนักอึ้ง คล้ายคนง่วงนอน

“ทำไมง่วงจัง”

“แกเหนื่อยรึเปล่า ตื่นแต่เช้าทำกับข้าว เสร็จแล้วก็พาพ่อไปหาหมออีก ร่างกายก็เลยประท้วง” ปานระพีให้เหตุผล

“น่าจะใช่” คนพูดเปลือกตาหนักม อยากปิดตาท่าเดียว ร่างเธอโอนเอน ไม่กี่อึดใจ พัชสนันท์เอนตัวลงนอนบนโซฟา

“แหวน แหวน” ปานระพีเขย่าตัวตนนอน เรียกชื่อหลายครั้ง “ฉันขอโทษนะแหวน ฉันอยากให้แกมีความสุขกับคุณเซย์ ฉันเลยต้องทำอย่างนี้”

เมื่อแน่ใจว่า เพื่อนรักหลับสนิท เธอโทรหาใครบางคนทันที “เรียบร้อยแล้วค่ะคุณเซย์”

ไม่นานเกินรอ พริษฐ์เดินเข้ามาในบ้าน ชายหนุ่มยิ้มให้ปานระพี รีบช้อนอุ้มพัชสนันท์ออกไปจากบ้าน นำพาคนหมดสติเข้าไปในรถยนต์ของตนที่จอดอยู่หน้าบ้าน ก่อนเข้าไปนั่งข้างเธอ ปราโมทย์รีบขับรถออกจากบ้านพัชสนันท์ มุ่งหน้าไปบ้านพักตากอากาศของเจ้านายในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

“เพี้ยง...ขอให้สำเร็จทีเถิด” ปานระพียกมือท่วมหัว ร้องขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้แผนการพริษฐ์สำเร็จลุล่วงตามตั้งใจ ซึ่งเธอคิดว่า ไม่ผิดไปจากที่คาด

เหตุผลเดียวที่ปานระพียอมร่วมมือกับพริษฐ์คือ เพื่อความสุขของพัชสนันท์ เพื่อจะได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตาพ่อแม่ลูก สำคัญที่สุดคือ คำพูดหนักแน่นของพริษฐ์ หลังจากเขาและเธอเปิดความจริงพูดกัน แต่ละเรื่องที่อีกฝ่ายบอกเล่า เรียกความอึ้งให้กันละกัน

เริ่มจากเรื่องโลกมันกลม ใครจะคิดว่าพริษฐ์กับชัชพลเป็นพี่น้องต่างมารดา ที่เธอกับพัชสนันท์ไม่รู้ เพราะสองหนุ่มต่างใช้นามสกุลพ่อ และหน้าตาก็ไม่ได้คล้ายกันด้วย แล้วเรื่องนี้ชัชพลไม่เคยพูดหรือบอกพัชสนันท์

เหตุผลที่พริษฐ์รู้เรื่องพัชสนันท์เนื่องจากพรเพ็ญไว้วานให้ลูกชายคนโตจัดการพัชสนันท์ให้พ้นทางชัชพล พริษฐ์จึงส่งปราโมทย์ตามสืบผู้หญิงที่น้องชายหมายปอง โดยการติดตามดูความเคลื่อนไหวของชัชพล จนในที่สุดก็รู้ว่าคือใคร พริษฐ์ถึงกับช็อค และเกิดความสงสัยเรื่องแพรชมภู ทางเดียวจะได้รู้ความจริงคือ สืบต่อ โดยวิธีการสืบร้ายไม่เบา บุกถึงถ้ำเสือ ถึงจะได้ลูกเสือ

“ผมถึงได้มั่นใจว่า ชมพู่เป็นลูกของผม ผมไม่กล้าถามลุงมีตรงๆ ถึงเหตุผลที่แหวนออกไปจากชีวิตผม ถามแหวนก็คงไม่ได้คำตอบ ผมเลยถามคุณครับ เพราะแน่ใจว่าคุณต้องรู้”

“ฉันรู้ค่ะ ว่าเหตุผลที่คุณอยากรู้คืออะไร” เมื่อพริษฐ์เปิดความจริง ปานระพีพร้อมทำตาม “เพราะพ่อคุณไงคะ พ่อของคุณมาพูดกับแหวนให้เดินออกจากชีวิตคุณ เหตุผลคือฐานะต่างกัน คุณเป็นเจ้าของบริษัท แหวนเป็นพนักงานต่ำต้อย ไม่คู่ควรกับคุณเลยสักทาง พ่อคุณยังพูดให้แหวนรู้สึกว่า เป็นเศษฝุ่น เศษหินดินทรายไม่มีค่า เชิดหน้าชูตาให้คุณไม่ได้ มิหนำซ้ำอาจทำให้คุณขายหน้าและถูกนินทา ไม่เพียงแค่นั้น พ่อคุณยังขู่จะทำร้ายแหวนกับพ่อมีอีก แหวนเลยต้องออกจากชีวิตคุณทั้งน้ำตา ความเสียใจยังอยู่ในใจจนถึงทุกวันนี้ นี่คือเหตุผลหลักที่แหวนไม่บอกคุณเรื่องชมพู่  แหวนอดทนเลี้ยงชมพู่มาเพียงลำพัง”

พริษฐ์นิ่งงัน ความตกใจเคลือบบนใบหน้ากับความจริง เป็นเรื่องที่เขาคาดไม่ถึงว่า พิสุทธิ์รู้เรื่องนี้และตัดไฟตั้งแต่ต้นลม พัชสนันท์ทำเพื่อเขา ยอมเจ็บปวด ยอมลำบากเลี้ยงลูกตามลำพัง เพื่อให้เขาพบเจอคนที่ดีกว่า คู่ควรกว่า แต่หารู้ไม่ว่า เขาไม่เคยเหลียวมองหญิงสาวคนใดแบบจริงจังสักคน

พัชสนันท์เป็นผู้หญิงที่น่านับถือ หัวใจแข็งแกร่งมาก เดินจากไปเพื่อให้เขาเจอคนที่เหมาะสม เดินเคียงข้างได้อย่างสง่างาม ไม่อายใคร โดยไม่สนใจตัวเองว่า จะเสียใจ ร้าวรานหัวใจมากแค่ สำคัญที่สุดคือ ไม่คิดเอาพันธะในตัวออก ยอมถูกตราหน้าว่า ท้องไม่มีพ่อ

หัวใจพัชสนันท์น่ากราบมาก...

“ผมต้องการชดเชยแหวนกับชมพู่ ด้วยการดูแลทั้งสองคนไปตลอดชีวิต ผมต้องขอให้คุณช่วยผม”

“ก่อนที่ฉันจะช่วยคุณ ฉันขอถามคุณสักข้อว่า คุณคิดยังไงกับแหวน รัก ต้องการหรือแค่รับผิดชอบ”

“ถ้าผมไม่รักแหวน หรือไม่มีใจให้ ผมคงไม่ขอร้องให้คุณช่วย ไปชิงตัวชมพู่มาเลย หรือไม่ก็ใช้เงินที่ผมมี ทำให้ชมพู่มาอยู่กับผม ไม่ดีกว่าหรือครับ คุณก็รู้ว่า อำนาจเงินยิ่งใหญ่แค่ไหน” พริษฐ์ตอบ “ผมอาจไม่ใช่ผู้ชายที่ดีเลิศ แต่ผมเชื่อว่า ผมเป็นสามีและพ่อที่ดีได้ คุณช่วยให้ผมอยู่กับเมียกับลูกของผมได้ไหมครับ”

“คุณเข้าไปหาแหวน ไปบอกตรงๆ ดีกว่าไหม”

“ผมก็อยากทำอย่างนั้น แต่คิดว่า แหวนคงต้องปฏิเสธเพราะอาจกลัวเรื่องคำขู่ของพ่อผม การที่ผมคิดแผนนี้ขึ้นมา เพื่อความชัดเจนครับ ถ้าได้อยู่กันตามลำพัง บรรยากาศดีๆ และได้ปรับความเข้าใจซึ่งกันและกัน ผมเชื่อว่าแผนต้องสำเร็จ แต่ถ้าไม่ ผมก็จะพยายามต่อไป จนกว่าพบกับคำว่าสำเร็จครับ” พริษฐ์ตอบ “ถือว่าพาชมพู่ไปเที่ยวด้วยไงครับ ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว”

“ก็ได้ค่ะ ว่าแผนของคุณมาสิคะ” ปานระพีคิดว่าไม่เสียหาย พริษฐ์มีความจริงใจทั้งคำพูดและแววตา เมื่อเธอตอบตกลงร่วมแผน พริษฐ์บอกวิธีการง้อพัชสนันท์ให้เธอฟังทันที กลืนประโยคที่เคยพูดไว้ว่า คนอย่างพริษฐ์ สิระเวศน์ ไม่เคยง้อผู้หญิง เวลานี้เขาอยากง้อพัชสนันท์ใจแทบขาด

หลังจากพริษฐ์พาพัชสนันท์ขึ้นรถแล้ว ปานระพีหมุนตัวเดินเข้าไปในห้องนอน เก็บเสื้อผ้าพัชสนันท์และแพรชมภูใส่กระเป๋าเดินทาง ก่อนนำกระเป๋ามาวางไว้บนโซฟา หยิบกระเป๋าของตนที่แอบสอดไว้ใต้ตู้ออกมาวางคู่กัน นั่งรอให้หนูน้อยตื่น จากนั้นจึงเดินทางไปสมทบกับพริษฐ์ที่ไปล่วงหน้า แน่นอนว่าพริษฐ์ไม่ให้ลูกสาวเดินทางลำบาก เขาให้ชนะชัยนำรถตู้สุดหรูมารอรับ แพรชมภูตื่นปุ๊บ เดินทางทันที

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • บ่วงพิศวาสท่านประธาน   9

    9พัชสนันท์วางแก้วน้ำดื่มไม่กี่นาที เธอเริ่มมีอาการแปลกๆ หนักหัวขึ้นมาดื้อๆ เปลือกตาหนักอึ้ง คล้ายคนง่วงนอน“ทำไมง่วงจัง”“แกเหนื่อยรึเปล่า ตื่นแต่เช้าทำกับข้าว เสร็จแล้วก็พาพ่อไปหาหมออีก ร่างกายก็เลยประท้วง” ปานระพีให้เหตุผล“น่าจะใช่” คนพูดเปลือกตาหนักม อยากปิดตาท่าเดียว ร่างเธอโอนเอน ไม่กี่อึดใจ พัชสนันท์เอนตัวลงนอนบนโซฟา“แหวน แหวน” ปานระพีเขย่าตัวตนนอน เรียกชื่อหลายครั้ง “ฉันขอโทษนะแหวน ฉันอยากให้แกมีความสุขกับคุณเซย์ ฉันเลยต้องทำอย่างนี้”เมื่อแน่ใจว่า เพื่อนรักหลับสนิท เธอโทรหาใครบางคนทันที “เรียบร้อยแล้วค่ะคุณเซย์”ไม่นานเกินรอ พริษฐ์เดินเข้ามาในบ้าน ชายหนุ่มยิ้มให้ปานระพี รีบช้อนอุ้มพัชสนันท์ออกไปจากบ้าน นำพาคนหมดสติเข้าไปในรถยนต์ของตนที่จอดอยู่หน้าบ้าน ก่อนเข้าไปนั่งข้างเธอ ปราโมทย์รีบขับรถออกจากบ้านพัชสนันท์ มุ่งหน้าไปบ้านพักตากอากาศของเจ้านายในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์“เพี้ยง...ขอให้สำเร็จทีเถิด” ปานระพียกมือท่วมหัว ร้องขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้แผนการพริษฐ์สำเร็จลุล่วงตามตั้งใจ ซึ่งเธอคิดว่า ไม่ผิดไปจากที่คาดเหตุผลเดียวที่ปานระพียอมร่วมมือกับพริษฐ์คือ เพื่อความสุขของพัชสนันท์ เ

  • บ่วงพิศวาสท่านประธาน   8

    8 “ก็คนมันรักไงแก เลยตัดใจยาก ฉันเข้าใจคุณเกื้อนะ แล้วก็เข้าใจแกด้วย” เพราะตอนนี้คนพูดแอบรักคนหนึ่ง คนที่เธอรู้ดีว่า ไม่มีทางเหลียวมองตน ปานระพีจึงเข้าใจความรู้สึกรักเขาข้างเดียวดี “เอาเป็นว่า เรื่องนี้จบลงด้วยดี ฉันกับคุณเกื้อเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน” “จบลงด้วยดีก็ดีไป ไม่งั้นแม่คุณเกื้อมาแหกอกแกแน่ๆ เจอฉันหน่อยไม่ได้ แม่จะสวนกลับให้หน้าชาเลย” ปานระพียอมเป็นบางคน ใครดีมาเธอดีกลับ แต่ถ้าร้ายมา เธอร้ายคืนแบบคูณสอง “ฉันกลับก่อนนะ วันนี้แม่มา ไม่รู้ก่อเรื่องไรหรือเปล่า” “เรื่องแม่แก ฉันคงพูดอะไรไม่ได้ นอกจากให้กำลังใจ” “แค่นี้ก็มากพอแล้ว ไปนะ” ปานระพียิ้มให้เพื่อน ก่อนเดินออกจากบ้าน โดยมีพัชสนันท์เดินไปส่งหน้าประตูรั้ว คล้อยหลังปานระพีเดินห่างบ้าน พัชสนันท์จัดการล็อคประตูรั้ว เดินกลับเข้าบ้านเพื่ออาบน้ำนอนพักผ่อน แม้เวลานี้สามทุ่มกว่า ทว่าซอยบ้านพัชสนันท์ยังมีคนสัญจรไปมา ทั้งทางรถยนต์ มอเตอร์ไซร์และการเดินเท้า สองข้างทางก็มีร้านขายอาหาร และร้านสะดวกซื้อ ปานระพีจึงเดินออกไปหน้าปากซอยได้อย่างสบายใจ อีกทั้งระยะทางเพียงแค่สองร้อยเมตรกว

  • บ่วงพิศวาสท่านประธาน    7

    7 “มาแล้วจ้า มาแล้ว” เจ้าของเสียงรีบเดินแกมวิ่งมาหาทั้งสาม “นึกว่าจะมาไม่ทันซะแล้ว ขอโทษนะ รถมันติดมากเลยแก” “ไม่เป็นไร แกไม่สายนี่” พัชสรินทร์บอกเพื่อนรัก “วันนี้มิ้นจะพาชมพู่กลับบ้านก่อนนะคะ อย่างที่บอกคุณเกื้อไปว่า แหวนมีเรื่องจะคุยด้วยค่ะ” “อ๋อครับ” “งั้นฉันไปก่อนนะ จะได้ไปช่วยพ่อขายของ” ปานระพีก้มหน้ามองหลานสาว “ไปค่ะชมพู่ กลับบ้านกับน้านะ คุณแม่มีธุระจะคุยกับคุณน้าเกื้อค่ะ” “ค่ะน้ามิ้น” ปานระพียิ้มให้ชัชพลอย่างเป็นมิตร ทว่าเขากลับไม่ยิ้มตอบกลับ เธอหุบยิ้มแทบไม่ทัน หน้าเธอเสีย รีบเดินห่างเขาทันที “ไปหาอะไรอร่อยๆ กินกันนะครับ” ชัชพลบอกสาวตรงหน้า “กินไปด้วยคุยกันไปด้วย” แม้อยากรู้ว่า เรื่องที่พัชสนันท์ต้องการคุยกับตนคือเรื่องอะไร ชัชพลกลับไม่ถาม พัชสนันท์ยิ้มบาง ก่อนเดินไปยังรถยนต์ของชัชพลที่จอดอยู่ไม่ไกลนัก ปราโมทย์รีบโทรศัพท์บอกเจ้านาย กับความเคลื่อนไหวของพัชสนันท์ที่แอบสุ่มดู จากนั้นก็ขับรถตามชัชพลไปแบบห่างๆ โดยไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว 21.05 น. พัชสนันท์ก้าวลงจากแท็กซี่ เมื่อโชเฟอร์นำ

  • บ่วงพิศวาสท่านประธาน    6

    6“ผมติดใจฝีมือคุณลุงมากๆ จนวันนี้ต้องมากินครับ แบกท้องตั้งแต่ตอนเที่ยงเพื่อมากินร้านคุณลุงโดยเฉพาะ” พริษฐ์ดึงความสนใจบุญมีด้วยคำพูด ขณะอีกฝ่ายนำอาหารมาให้ “บ้านเพื่อนผมอยู่ท้ายซอยครับ ผมมาหาเพื่อนเมื่อวันก่อน มันซื้อกับข้าวร้านคุณลุงไปกิน ผมเลยฝากท้องกับมันด้วย เลยติดใจฝีมือคุณลุง เมื่อวานนี้กะว่าจะมากิน แต่มันบอกว่าร้านคุณลุงปิด ผมเลยมาวันนี้ครับ”“ขอบใจมากนะที่มาอุดหนุน” บุญมีเป็นพ่อค้า ลูกค้ามาอุดหนุนก็ต้องกล่าวคำขอบคุณ ความที่เพิ่งเปิดร้านเร็วกว่าทุกวัน ลูกค้าจะมาช่วงเวลาสี่โมงเย็น บุญมีจึงนั่งบนเก้าอี้ นั่งคุยกับลูกค้าคนใหม่ ที่รู้สึกถูกชะตา “แต่ลุงไม่ได้ทำหรอก เป็นแค่ลูกมือน่ะ ช่วยหั่นผัก หั่นเนื้อสัตว์ ลูกสาวลุงเป็นคนทำ”“ลูกสาวคุณลุงคนที่มีลูกหน้าตาน่ารักใช่ไหมครับ เพื่อนผมบอกว่า หลานคุณลุงน่ารักมากเลย เห็นแล้วอยากหยิกแก้ม” พริษฐ์ตะล่อมถาม ไม่ให้บุญมีสงสัยว่า กำลังถูกล้วงข้อมูล“ลุงมีลูกคนเดียว คนที่มีลูกนั่นแหละ” บุญมีตอบ“ผมล่ะอิจฉาพ่อของหลานคุณลุงจังครับ ที่มีลูกน่ารักๆ เพื่อนผมบอกเล่าต่อว่า หลานคุณลุงเป็นขวัญใจประจำซอย”“พ่อชมพู่ไม่มีหรอก ไม่ใช่สิต้องพูดว่า ไม่รู้ด้วยซ้

  • บ่วงพิศวาสท่านประธาน   5

    5พริษฐ์ฟังคำเตือนและแนวทางหาข้อเท็จจริง ซึ่งเขาเห็นด้วย เขาต้องแน่ชัดและแน่ใจเสียก่อน ไม่เช่นนั้นพัชสนันท์อาจปฏิเสธหัวชนฝา แล้วอาจหนีเขาไปอีกครั้ง แก้วเหล้าถูกกระดกดื่มจนหมดแก้ว พริษฐ์หยิบรูปภาพสองแม่ลูกขึ้นมาดู สายตามองไปยังดวงหน้าพัชสนันท์ที่ไม่เปลี่ยนแปลงเลยสักนิดเดียว เธอยังคงความสวย มีความน่ารักอยู่ในรูปหน้าเดียวกัน รอยยิ้มเธอสดใส ไร้ผิดภัย มีความเป็นธรรมชาติ ยิ่งมองยิ่งชวนพิสมัย นานมากแล้วที่เขาไม่ได้มองภาพใครนานและลึกซึ้งเช่นนี้ ปลุกความทรงจำอันแสนดีเก่าๆ จนเขาอยากย้อนเวลาไปช่วงเวลานั้น แต่คงเป็นไปไม่ได้ นอกจากเขาและเธอจะหวนกลับมาเป็นเช่นวันวาน อีกคนที่ทำให้หัวใจเขาฟู รอยยิ้มไร้เดียงสา ดวงตากลมโต ผมสั้นหน้าม้า แก้มยุ้ยน่าหอม น่าหยิก ตกหัวใจพริษฐ์เต็มๆ เด็กคนนี้น่ารักมาก น่ารักเหมือนตุ๊กตา รูปร่างเด็กหญิงน่ากอดเหลือเกิน จนเขาอยากมีคาถาวิเศษ ดึงร่างหนูน้อยออกมาจากรูป มากอดและหอมให้หนำใจ ไม่ลืมร่ายมนต์ดึงตัวพัชสนันท์มากอดอีกคน “เธอหนีฉันไปทำไมแหวน เธอมีเหตุผลอะไร รู้ไหมว่าฉันอยากให้ตัวเองเป็นพ่อของชมพู่มาก มากเหลือเกิน” คำถามนี้วนเวียนในหัว

  • บ่วงพิศวาสท่านประธาน   4

    “จ้ะๆ ตาจะกินยาให้หมดเลย” ตามีบอกแก้วตาดวงใจ หอมแก้มหลานสาว ก่อนกินยาทั้งสามเม็ด “ตามีนอนค่ะ ชมพู่จะนวดให้ ตาจะได้นอนสะบาย สะบาย” หลานเอาใจตามี ที่ยิ้มกับความน่ารัก น่าเอ็นดูของหลานสาว เขาเอนตัวลงนอน ให้แพรชมภูบีบนวดเช่นทุกวัน มือน้อยๆ อูมๆ นวดขาตามี นวดไปร้องเพลงให้ฟังไป แม้ว่าตามีฟังเพลงที่หลานรักร้องให้ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง สำหรับเขาคือเพลงที่เพราะที่สุด “พอแล้วลูก ตาหายเมื่อยแล้ว” ตามีบอกหลานสาวที่ขยับตัวมากอดคนพูด “ตาจ๋า ชมพู่ไปดูแม่ก่อนนะคะ” คนพูดตาแป๋ว หอมแก้มตามี “ชมพู่รักตามีที่สุดในโลกเลยค่ะ” “ตาก็รักชมพู่ที่สุดเหมือนกัน” ตามีไม่เคยคิดว่า ความผิดพลาดของบุตรสาว คือเรื่องน่าอับอาย ตามีไม่ใช่คนหัวโบราณ เขาเข้าใจยุคสมัยดี อีกทั้งเมื่อรู้เหตุผลที่จริง ตามีเห็นด้วยที่พัชสนันท์เก็บลูกในท้องไว้ ให้เขาได้เลี้ยงดูหลานสาวสุดน่ารักคนนี้ แพรชมภูเมื่อเอาใจตามีเสร็จเรียบร้อย เด็กหญิงวิ่งไปหามารดาในห้องนอน พัชสนันท์ยิ้มเมื่อลูกสาวเดินเข้ามาในห้องนอน เด็กหญิงคว้าตุ๊กตาตัวใหม่มากอด ก่อนก้าวขึ้นไปบนเตียง นั่งตรงกลางระหว่างมารดากับปานระ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status