ตอนที่ 4

สองชั่วโมงต่อมา ทิศเหนือกับหนูนาก็ได้เดินทางมาถึงตึก P.M. BODYGUARD VIP เป็นศูนย์รวมบอดีการ์ดและนักฆ่าฝีมือดี ซึ่งมาเฟียหนุ่มเป็นผู้รับหน้าที่บริหารงานและควบคุมดูแลคนเหล่านี้ด้วยตัวเอง

ทิศเหนือพาน้องสาวต่างสายเลือดเข้าไปในยิมส่วนตัว ซึ่งที่นี่จะไม่มีใครกล้ามารบกวน นอกจากลูกน้องคนสนิทของเขาที่ชื่อสิงห์ แต่วันนี้เขาได้สั่งห้ามแล้วว่าไม่ให้เข้ามาถ้าไม่จำเป็น

หนูนารวบผมขึ้นไปมัดทรงหางม้า ก่อนจะรูดซิปถอดเสื้อคลุมออก เผยให้เห็นร่างเล็กในชุดออกกำลังกายแบบแนบเนื้อ กางเกงขายาวสีดำ ด้านบนเป็นเสื้อกล้ามรัดรูป ยิ่งทำให้ก้อนซาลาเปาสองลูกอวบใหญ่เด่นชัดแก่สายตา โชว์หน้าท้องแบนราบและเอวคอดของคนหุ่นดี ก่อนที่เขาและเธอจะพากันขึ้นไปยืนอยู่บนสังเวียนมวย

“วันแรกพี่จะสอนทักษะการป้องกันตัวแบบง่าย ๆ ให้ก่อน ท่าพวกนี้ไม่ต้องใช้แรงเยอะ แต่เน้นที่การจู่โจมจุดอ่อนของคู่ต่อสู้”

“ค่ะ” หนูนารีบขานรับ ริมฝีปากอวบอิ่มสีเชอร์รียกยิ้มหวานให้กับพี่ชาย

“มาเริ่มจากท่าแรก สมมุติว่าโดนจับข้อมือ…”

ระหว่างอธิบายทิศเหนือก็ได้เอื้อมไปจับข้อมือของน้องสาวแล้วออกแรงรั้งเล็กน้อย ทว่าคนที่ไม่ได้ตั้งใจฟังเพราะเอาแต่มองใบหน้าหล่อของพี่ชายก็พุ่งตัวเข้ามาหา พลันทำให้ริมฝีปากของคนตัวสูงสัมผัสโดนหน้าผากของหนูนาโดยไม่ได้ตั้งใจ ส่วนเธอแทนที่จะผละตัวออก แต่ริมฝีปากกลับยกยิ้ม ขณะช้อนดวงตาเปล่งประกายขึ้นมองใบหน้าของเขาที่กำลังขมวดคิ้วเป็นปม

“ตั้งใจหน่อยสิ”

“ค่ะ”

ทิศเหนือเริ่มอธิบายอีกครั้ง แล้วจับข้อมือของเธอกระชากเบา ๆ เพื่อสร้างสถานการณ์ว่า หนูนากำลังถูกคนร้ายจับข้อมือแล้วลากไปข้างหน้า หญิงสาวก็ทำตามที่อีกฝ่ายสอนอย่างเชื่อฟัง ทำให้ข้อมือของเธอหลุดออกจากฝ่ามือหนาอย่างง่ายดาย โดยที่เธอแทบไม่ได้ออกแรงมาก

“เก่งมาก ไปท่าที่สองกันต่อ”

มาเฟียหนุ่มรุกคืบเข้าหาคนตัวเล็ก ส่งผลให้แผ่นหลังของคนที่กำลังก้าวถอยหลังชนเข้ากับมุมหนึ่งของสังเวียนมวย คล้ายกับสถานการณ์ถูกคนร้ายต้อนจนมุม ไม่สามารถหลบหนีไปไหนได้ ระยะห่างระหว่างเขาและเธออยู่ใกล้กันมากในท่าคุกคาม

คนหนึ่งก้มลงมอง อีกคนก็เงยหน้าขึ้นไปหา ทำให้สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นเป่ารดใบหน้าของกันและกัน แต่ทว่าคนตัวเล็กกลับไม่ได้คิดตามสถานการณ์ที่ทิศเหนือกำลังกล่าวถึง แต่กลับส่งยิ้มกรุ้มกริ่มให้เขา ขณะที่ดวงตาเลื่อนขึ้นมาหยุดอยู่ที่ริมฝีปากของพี่ชาย

ทิศเหนือเห็นน้องสาวไม่ได้ตั้งใจฝึก คงเป็นเพราะไม่มีสมาธิ หรือกำลังคิดถึงไอ้คนที่ชื่อเฟิร์ส จึงเลื่อนมือทั้งสองข้างไปจับสายเชือกเส้นบนสุดที่ล้อมรอบสังเวียนมวย กักขังคนตัวเล็กไว้ระหว่างแขนทั้งสองข้าง ดวงตาคมจ้องมองใบหน้าสีเลือดฝาดของหนูนา พลันทำให้เธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อยกับการใกล้ชิดกันในครั้งนี้

“กำลังคิดอะไรอยู่”

“ปะ เปล่าค่ะ”

“ถ้าอยากฝึกก็ตั้งใจหน่อยสิ ท่าพวกนี้มันมีประโยชน์เวลาที่เราตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน จะได้เอาตัวรอดได้”

“ค่ะ” หนูนาก้มหน้าลงขานรับเสียงแผ่ว ริมฝีปากอมยิ้มเล็กน้อยอย่างเขินอาย

วันนี้ทิศเหนือสอนแค่สามท่าพื้นฐานให้กับน้องสาว จากนั้นก็พาหนูนาไปเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ที่นำมาด้วย แล้วเข้าไปนั่งพักตรงโซฟาในห้องทำงานของเขา

“ถ้าเบื่อก็กลับบ้านก่อนก็ได้นะ เดี๋ยวพี่ให้ไอ้สิงห์ไปส่ง”

“ไม่เป็นไรค่ะ หนูนาจะรอกลับพร้อมพี่ทิศเหนือ”

“งั้นก็ตามใจ แล้วห้ามมาบ่นว่าเบื่อล่ะ”

ทิศเหนือทำงานอยู่ที่โต๊ะสักพัก ก็ปล่อยให้หนูนานั่งเล่นอยู่ในห้องทำงานของเขาตามลำพัง เพราะต้องออกไปดูแลพวกลูกทีมที่กำลังอยู่ในช่วงฝึกฝนทักษะต่าง ๆ ทั้งทักษะการต่อสู้ การป้องกันตัว และการจู่โจมเพื่อลอบสังหาร

อาหารมื้อกลางวันเขาก็แค่สั่งให้ลูกน้องคนสนิทนำไปส่งให้หนูนาในห้องทำงาน ส่วนเขาก็นั่งกินรวมกับพวกลูกน้อง กว่าจะกลับเข้าไปหาเธอก็ปาไปเกือบสี่โมงเย็น

ดวงตาคมเห็นคนตัวเล็กนอนหลับอยู่บนโซฟา คงจะเพราะเล่นโทรศัพท์จนเบื่อจึงเผลอหลับไป พลันฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าเธอเอาเสื้อคลุมโยนใส่ในกระเป๋ารวมกับชุดออกกำลังกายที่ชุ่มเหงื่อ เขาจึงถอดเสื้อสูตลำลองสีครีมออกจากตัว แล้วห่มให้กับร่างเล็ก เพราะในห้องนี้เปิดแอร์เย็นเฉียบ อาจจะทำให้เธอรู้สึกหนาวขึ้นมาได้

คนนอนหลับรับรู้ได้ถึงสัมผัสบางอย่างที่โดนตัวเธอ พลันทำให้ลืมตาขึ้น แล้วเห็นใบหน้าหล่อของพี่ชายที่โน้มลงมาใกล้ ส่งผลให้ใจดวงน้อยเต้นแรงไม่เป็นส่ำอย่างเสียอาการ