ตอนที่ 3

ค่าเหล้าและกับแกล้มคืนนี้ทิศเหนือเป็นคนจ่าย ก่อนออกจากผับเขาก็ได้สั่งให้ลูกน้องอีกคนที่ให้มาตามเฝ้าหนูนา แวะไปส่งเพื่อนสนิทของเธอกลับคอนโด ส่วนเขาก็ประคองน้องสาวที่ตอนนี้คออ่อนคอพับเข้าไปนั่งในรถหรูที่มีสิงห์เป็นคนขับ

“อวดเก่งนักเป็นไงล่ะ ถ้าพี่ไม่มานั่งเฝ้า แล้วจะเอาตัวรอดได้ยังไง”

เสียงทุ้มบ่นคนตัวเล็กที่ตอนนี้กำลังเอียงศีรษะซบหัวไหล่ของเขา หลับตาพริ้มไม่รู้เรื่องรู้ราว ทว่าพอรถเคลื่อนตัวออกจากลานจอดรถของผับ หนูนาก็ล้มลงมานอนหนุนตัก ใช้พวงแก้มแดงก่ำถูบริเวณต้นขาของทิศเหนือ พลันทำให้เขารู้สึกขนลุกวาบ เพราะมันใกล้กับกับส่วนอ่อนไหวต่อความรู้สึกของหนุ่มโสด ก่อนจะจัดท่าให้เธอนอนหนุนตักดี ๆ แล้วใช้แขนอีกข้างโอบประคองเธอไว้ไม่ให้ดิ้น

พอกลับไปถึงคฤหาสน์ สิงห์ก็รีบลงจากรถมาเปิดประตูให้ผู้เป็นนาย มาเฟียหนุ่มก็ประคองคนตัวเล็กขยับออกมานั่งแทนที่ ขณะที่เขาก้าวลงไปยืนอยู่ด้านนอก ก่อนจะจัดท่าให้เธอหันหน้าออกมา แล้วหันแผ่นหลังให้คนตัวเล็กอิงแอบขณะช้อนเอาตัวเธอขึ้นมาอยู่บนหลังด้วยความทุลักทุเล

“ให้ผมช่วยไหมครับ”

สิงห์เอ่ยขึ้นด้วยความหวังดี แต่กลับถูกสายตาดุของผู้เป็นนายหันมาจ้อง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ไม่ต้อง”

ทิศเหนือแบกคนตัวเล็กก้าวเข้าไปในคฤหาสน์ แล้วพาขึ้นไปส่งบนห้องนอน เขาหย่อนก้นลงนั่งบนเตียง ส่งผลให้คนที่อยู่บนแผ่นหลังหงายหลังล้มลงไปนอนบนเตียงอ่อนนุ่มขณะที่เขาปล่อยมือออกจากข้อมือของเธอ

หนูนาปรือดวงตาขึ้นมองแผ่นหลังของพี่ชายด้วยความงัวเงีย เธอเมาหนักจนประคองสติไม่อยู่จึงเผลอหลับมาตลอดทาง ทว่าพอกลับมาถึงห้องก็เริ่มรู้สึกตัวขึ้นมาบ้าง ก่อนจะตัดสินใจจับมือของทิศเหนือที่กำลังลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ออกแรงรั้งให้อีกฝ่ายนั่งลงที่เดิม แต่ทว่าคนถูกเหนี่ยวรั้งไม่ทันได้ตั้งตัว จึงหันมาล้มลงนอนทาบทับอยู่บนร่างเล็กของน้องสาว

“อย่าไป” เธอเลื่อนเรียวแขนเล็กทั้งสองข้างโอบกอดเขาเอาไว้แน่น

“ตั้งสติหน่อย รู้ไหมว่าพี่เป็นใคร”

“เฟิร์ส”

คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเป็นปมด้วยความรู้สึกไม่ชอบใจ เพราะที่ผ่านมาน้องสาวอยู่ในสายตาของเขามาตลอด เธอมีเรื่องอะไรก็จะมาปรึกษา แม้กระทั่งมีคนมาจีบก็จะบอกเขาทุกครั้ง แต่ทว่าชื่อของไอ้หมอนี่ทำไมเขาถึงไม่เคยได้ยิน หรือว่ามันจะเป็นชื่อของคนที่เธอกำลังแอบชอบอยู่ตอนนี้

“มันเป็นใคร?”

“ฉันชอบพี่นะ”

ดวงตาคมหลุบมองใบหน้าแดงก่ำของน้องสาวอย่างไม่สบอารมณ์ เธอไม่ได้เอ่ยตอบเขา แต่กลับบอกชอบมันแทน

แต่หารู้ไม่ว่า ‘เฟิร์ส’ คือคำนิยามที่เธอเอาไว้เรียกพี่ชายคนนี้ว่าเป็นที่หนึ่งในใจของตัวเองเสมอมา

ทิศเหนือตัดสินใจดันตัวขึ้นจนหลุดออกจากเรียวแขนเล็กที่พันธนาการร่างของเขาเอาไว้ ขยับตัวไปนั่งหย่อนขาลงข้างเตียง พ่นลมหายใจร้อนรุ่มออกมาด้วยความไม่ชอบใจที่น้องสาวเมาจนขาดสติ เห็นเขาเป็นตัวแทนของผู้ชายอีกคน ก่อนจะลุกพรวดออกไปจากห้องของเธอทันที

ส่วนหญิงสาวแค่พลั้งปากออกไปเพราะความเมา จนเกือบจะเผลอทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับพี่ชายมีช่องว่างจนมองหน้ากันไม่ติด ก่อนจะผล็อยหลับไปในไม่กี่วินาทีต่อมา

.

หนูนาสะดุ้งตื่นขึ้นมาในช่วงสายของวันด้วยอาการหนักอึ้งที่ศีรษะ เธอลืมตาขึ้นแล้วถอนหายใจเป็นอันดับแรก ใช้เวลาทำใจหลายนาทีถึงจะลุกไปอาบน้ำสระผมเพื่อให้ร่างกายรู้สึกสดชื่น ก่อนจะลงไปหาอะไรกินทั้งที่ยังมีผ้าโพกผมที่ยังเปียกชุ่ม ดวงตากลมโตพลันเห็นพี่ชายยังนั่งจิบกาแฟอยู่ที่โต๊ะ จึงเข้าไปทักทาย พร้อมกับหยิบขนมปังปิ้งในจานของอีกฝ่ายมากัดกินหน้าตาเฉย

“เพิ่งลงมาเหมือนกันเหรอคะ หนูนาก็นึกว่าพี่จะออกไปที่พีเอ็มแล้วซะอีก”

“นอนดึกน่ะ เลยตื่นสาย”

เขาเอ่ยเสียงเรียบขณะตวัดดวงตาคมขึ้นมองใบหน้าสวยใสไร้เครื่องสำอาง ก่อนจะหลุบตามองหน้าจอโทรศัพท์ดังเดิม โดยที่ไม่ได้ถามถึงเรื่องเมื่อคืน

“แล้ววันนี้จะออกไปทำงานไหมคะ หนูนาขอไปด้วยสิ”

“ที่นั่นมีแต่ผู้ชาย เราจะไปทำไม”

“หนูนาอยากไปฝึกทักษะป้องกันตัวกับพี่ทิศเหนือนี่คะ นะ นะ ให้หนูนาไปด้วยนะ”

หญิงสาวเคยอ้อนขอไปที่นั่นอยู่หลายครั้ง แต่ทว่าพี่ชายก็ไม่ยอมรับปากเสียที ในใจก็แอบหวังว่าครั้งนี้เขาจะยอมอนุญาต แต่ทว่าทิศเหนือก็เอาแต่ปิดปากเงียบ จนเธอต้องเอ่ยต่อรอง

“ถ้าพี่ทิศเหนือไม่สอนหนูนาเอง หนูนาจะไปขอให้คุณพ่อจ้างเทรนเนอร์มาสอนแบบส่วนตัวแทนนะคะ”

“อืม ๆ พี่สอนเองก็ได้ จะไปจ้างให้เปลืองเงินทำไม”

คิ้วเข้มของทิศเหนือขมวดเข้าหากันเป็นปมขณะเอ่ยรับปากน้องสาว พลันทำให้ใบหน้าสวยมีรอยยิ้มอย่างพึงพอใจ อย่างน้อยก็พาเธอออกไปหาอะไรทำเสียบ้าง จะได้เลิกพร่ำเพ้อหาแต่ไอ้คนที่ชื่อเฟิร์สนั่นเสียที