เข้าสู่ระบบ“มะลิยังมาไม่ถึงอีกเหรอ”
“เพื่อนไลน์มาบอกอ่ะ เปิดอ่านหรือยัง”
“โอ๊ะ!! ยังไม่ได้เปิดอ่านเลยแฮ่รๆ”
“มะลิบอกจะมาถึงช้าครึ่งชั่วโมง เพราะต้องไปส่งแม่ครูกับน้องทรายที่บ้านไออุ่นก่อนนะ”
“อือๆ งั้นเราไปนั่งรอในร้านกาแฟก่อนก็แล้วกัน หาอะไรรองท้องกันก่อนดีกว่า”
“ยังไม่ทานมื้อเช้าเหรอ”
พุดซ้อนเอ่ยถามยังโรส ก่อนที่จะพากันเดินเข้าไปจับจองโต๊ะในร้านกาแฟ เนื่องจากวันนี้พวกเธอนั้นได้นัดกันทำโปรเจคกลุ่มและคิดว่าจะพากันไปเดินซื้อของต่อก็เลยสรุปกันได้ว่า จะมารวมตัวกันที่นี้
“ยัง หนีคุณหญิงแม่มา ขี้เกียจฟังท่านบ่นเรื่องที่ฉันไม่ไปออกงานกับท่านเมื่อวานนี้”
ฮ่า ฮ่า
“จริงๆ เลยนะ ชีวิตในแต่ละวันของคุณหนูโรส”
“อือ เอาอะไรกันดี เดียวสั่งเผื่อมะลิด้วยเลย”
“อ๊ะ นั้นมะลิมาแล้วพอดีเลย อ่าว ดินก็มาด้วยเหรอ”
ทันทีที่โรสได้ยินชื่อของใครบางคน มือบางที่กำลังเปิดหาเมนูอยู่ถึงกับหยุดชะงักไปทันที ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมองยังบุคคลทั้งสองที่กำลังเดินตรงมาที่โต๊ะ
‘ดีใจจังที่เจอเขาวันนี้’
นี้คือสิ่งที่โรสเอ่ยอยู่ภายในใจ หลังจากที่เห็นดิน เพื่อนสนิทของมะลิ ผู้ชายที่เธอนั้นแอบชอบมาตั้งแต่ปีหนึ่ง
“อืม หวัดดีทุกคน”
“พอดีดินมารับจ๊อบแถวๆ นี้ ก็เลยนัดให้มาเอาของนะ”
“อ่อๆ งั้นมานั่งด้วยกันก่อนนะ เดียวเราเลี้ยงกาแฟ ของมะลิเอาแบบเดิมเนอะ”
“อืม เอสหวานน้อย”
“แล้วของดินหล่ะ เอาอะไร”
“เราขอดูเมนูก่อนได้ไหม”
“ได้สิๆ โรสขอเมนูให้ดินดูด้วยหน่อย เธอดูเสร็จหรือยัง”
“โรส / ยัยคุณหนูโรส!!!”
“อะ...อะไร ตะโกนทำไมเนี้ย ตกใจหมดเลย”
โรสที่เผลอมองหน้าของชายหนุ่มที่ตนเองแอบชื่นชอบ ถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจ เมื่อยัยบัวบูชา ตะโกนเรียกจนแก้วหูแทบจะทะลุ
“ก็ฉันเรียกเธอไม่ได้ยินเหรอ มัวแต่เหม่ออยู่นั้นแหละ”
“ระ...เรียกทำไม”
“เอาเมนูมา ดินจะดู”
“อ่อ อ๊ะนี่เมนู”
โรสยื่นเมนูไปยังชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงหน้า ก่อนที่เขาจะรับไปเปิดดูด้วยท่าทีที่เฉยเมย และเย็นชาเหมือนอย่างเคย
“ของมะลิเอสหวานน้อย”
“พุดซ้อนลาเต้คาราเมล”
“เหลือยัยโรสกับดินเอาอะไร”
เสียงของบัวทวนเมนูเครื่องดื่มก่อนที่จะหันไปสั่งกับพนักงานของร้าน
“นมสดคาราเมล / นมสดคารา...”
“อ่ะ...เอ่อ”
“สรุปเอานมสดคาราเมลเหมือนกันใช่ไหม”
บัวถามซ้ำอีกครั้งพร้อมทั้งมองหน้าคนทั้งคู่สลับกันไปมา
“อืม / ครับ”
โรสยืนยันเมนูกับเพื่อนอีกครั้งด้วยความประหม่า เพราะไม่คิดว่าคนที่เธอแอบชอบจะใจตรงกันขนาดนี้
จนผ่านไปซักพัก เครื่องดื่มที่พวกเธอสั่งก็มาเสิร์ฟ
“จะไปแล้วเหรอ”
มะลิหันมาถามยังดิน ที่ก้มดูนาฬิกาที่ข้อมืออยู่บ่อยครั้ง
“อืม ใกล้เวลาเข้างานแล้ว”
“งั้นไว้ดินว่าง เราค่อยนัดเจอกันอีก”
“อืม เราขอตัวไปทำงานก่อนนะ ขอบคุณสำหรับนมสดคาราเมลด้วยนะ”
ดินหันมาเอ่ยลาเพื่อนสนิทของมะลิ และไม่ลืมที่จะขอบคุณสำหรับเครื่องดื่มหวานเย็นแก้วนี้
“โอเค ว่างๆ ก็มาเล่นกับพวกเราได้ตลอดนะ”
“ครับ”
และทันทีที่แดนดินเดินออกไปจากโต๊ะ บัว พุดซ้อนและมะลิก็หันมาเล่นงานคุณหนูโรสทันที
“ละลายหมดแล้วนมสดคาราเมล ดูดมันบ้าง ไม่ใช่มองแต่ผู้ชาย”
เปิดฉากโดยบัวบูชา เพื่อนสาวที่มีบุคลิกขัดกับชื่อที่พ่อแม่ตั้งให้ ตามมาด้วยพุดซ้อน หน่วยสนับสนุนและคอยซ้ำเติม
“หายหงุดหงิดให้คุณหญิงแม่แล้วมั้งป่านนี้”
“เก็บอาการหน่อย เดียวดินก็ตกใจ ไม่กล้ามาเจอพวกเราอีกหรอก”
“โธ่ พวกเธอก็....”
โรสหันมาแห้วใส่เพื่อนๆ พร้อมทั้งบิดตัวด้วยความเขินอาย จนเพื่อนสนิททั้งสามถึงกับส่ายหัวด้วยความปลงขั้นสุด เพราะพวกเธอนั้นต่างรู้ดีว่าโรสนั้นแอบปลื้มแดนดินมาตั้งแต่ไหนแต่ไร และทุกครั้งที่เจอกับดิน โรสก็จะมีท่าทีแสดงออกอย่างชัดเจนว่าปลื้มชายหนุ่ม แต่ก็ต้องผิดหวังอีกทุกครั้งเหมือนเคยเพราะแดนดินนั้นไม่เล่นด้วย
เพราะชายหนุ่มนั้นจะมีท่าทีเฉยเมย และนิ่งใส่โรสทุกครั้งที่เจอหน้ากัน แต่การกระทำเหล่านั้นก็ไม่เคยทำให้ความพยายามของโรสลดน้อยลงเลยซักครั้ง หญิงสาวที่สูงส่งและเพียบพร้อมในทุกๆ ด้าน ถือคติว่า ‘ด้านได้อายอด’ และ ‘ตื้อเท่านั้นที่ครองโลก’
“นี้โรส ฉันขอถามอะไรเธอหน่อยสิ”
“ว่า” โรสขานรับเพื่อนพร้อมทั้งยกแก้วนมสดคาราเมลขึ้นมาดูดด้วยท่าทีสบายใจที่วันนี้เธอได้เจอกับคนที่แอบชอบมานาน
“เธอเคยคิดไหม ว่าหากเธอกับดินคบกันจริงๆ แล้วครอบครัวเธอจะว่ายังไง”
เมื่อได้ยินประโยคคำถามจากมะลิ โรสถึงกับหยุดชะงักไปทันที เพราะนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เพื่อนทั้งสามคนถามเธอแบบนี้ แต่อันที่จริง พวกนี้ก็ถามตั้งแต่ครั้งแรกที่รู้ว่าเธอนั้นแอบชอบดินแล้วและทุกครั้งที่เพื่อนๆ ถาม โรสก็จะให้คำตอบเดิมๆ นั้นก็คือ เธอไม่สน เธอจะทำทุกวิธีทางให้เธอและคนที่เธอรักสมหวัง
โรสไม่ใช่ผู้หญิงที่หัวอ่อนหรืองมงายในเรื่องของความรัก เธอซึ่งเป็นทายาทเพียงคนเดียวของคุณหญิงราตรีและท่านนายพลระดับสูง ย่อมเป็นที่หมายตาของชายหนุ่มทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นนักธุรกิจ คนมีชื่อเสียง รวมไปถึงลูกหลานตระกูลไฮโซชื่อดัง ต่างก็อยากจะสานสัมพันธ์กับโรสทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นการเข้าหาโดยตรง หรืออาศัยเส้นสายของผู้หลักผู้ใหญ่ที่มาในรูปแบบของการทาบทามหาคู่ที่เหมาะสม แต่โรสก็ไม่เคยเปิดโอกาสหรือชายตาแลเลยซักครั้ง จนคนเป็นแม่ถึงกับกุมขมับกลัวว่าลูกสาวเพียงคนเดียวของท่านจะขึ้นคาน ซึ่งผิดกับผู้เป็นพ่อที่ค่อนข้างจะหวงลูกสาว ยังไม่อยากให้คนเป็นลูกแต่งงานแล้วแยกออกไปจากครอบครัว
แต่สำหรับ ดิน ผู้ชายที่ไม่มีอะไรเทียบเท่ากับเธอได้เลยซักนิด แถมยังเป็นเด็กกำพร้าที่เติบโตมาจากบ้านไออุ่นอีก แต่โรสกับรู้สึกดีด้วยตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้ากัน โดยการแนะนำผ่านเพื่อนสนิทอย่างมะลิ ว่าชายหนุ่มคนนี้คือเพื่อนของเธอและเติบโตมาด้วยกัน
ดินไม่ได้เรียนที่มหาวิทยาลัยเดียวกันกับพวกเธอ เนื่องจากชายหนุ่มนั้นสอบชิงทุนได้อีกมหาวิทยาลัยหนึ่ง แต่โรสก็มีโอกาสได้เจอกับดินบ่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นที่มหาวิทยาลัยเนื่องจากชายหนุ่มนั้นมาหามะลิ หรือแม้กระทั่งบ้านไออุ่น ที่ทุกครั้งที่ไป มะลิก็จะนัดดินไปด้วยกันเสมอ
ทุกครั้งที่เพื่อนสนิทถามแบบนี้ หญิงสาวนั้นรู้ดีว่าเพื่อนๆ ต่างก็เป็นห่วง เพราะถึงแม้ว่าครอบครัวของโรสนั้นจะไม่เคยดูถูกหรือคิดแบ่งชนชั้นเหมือนกับพวกผู้ลากมากดีบางคนที่ชอบทำ แต่มันก็ไม่ใช่สำหรับคนที่จะมาเป็นแฟนหรือคู่ชีวิตของทายาทเพียงหนึ่งเดียวของพวกท่าน
มันคงไม่ง่ายเลยหากวันนั้นมาถึง วันที่พ่อและแม่ของเธอรู้ ว่าลูกสาวเพียงคนเดียวของพวกท่านแอบชอบเด็กกำพร้า
“เอาเถอะๆ อย่าพึ่งไปนึกถึงอนาคตเลย เอาแค่ให้ดินตอบรับเป็นแฟนยัยคุณหนูโรสก่อนเถอะ เรื่องอื่นค่อยว่ากัน”
“แรงเวอร์” ฮ่า ฮ่า ฮ่า
แปะ!!
“โอ้ย!! เธอมาตีแขนฉันทำไมเนี้ย”
“แทนที่พวกเธอจะให้กำลังใจและช่วยฉันจีบดิน พวกเธอกลับมาซ้ำเติมกันอยู่ได้ ฮึย”
ฮ่า ฮ่า ฮ่า
=====
“งั้นเดียวเราไปเจอกันอีกทีในห้องประชุมนะ ท่านรองประธาน ลุงดีใจนะที่โรสเรียนจบกลับมา จะได้มาบริหารบริษัทไปด้วยกัน”“ขอบคุณค่ะ ลุงปราบ”เมื่อคนทั้งสามเดินมาถึงหน้าห้องทำงานของโรส เลขาที่คุณหญิงราตรีจัดเตรียมไว้ให้คนเป็นลูก ก็ลุกขึ้นรีบทำความเคารพเจ้านายทันที“สวัสดีค่ะ ท่านประธาน คุณท่าน และท่านรอง ดิฉันชื่อเมลดา หรือเมย์ค่ะ”“เมลดาจะเป็นเลขาส่วนตัวของลูก อายุมากกว่าลูก 2 ปี แต่เธอทำงานเก่งมาก แม่รับรองเลย”“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ และก็ดีใจที่จะได้ร่วมงานกัน”“เช่นกันค่ะ เมย์จะตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ให้สมกับที่ท่านประธานและท่านรองไว้วางใจเลยค่ะ”เมื่อถึงเวลานัดหมายของบอร์ดประชุม ผู้บริหารทุกฝ่าย ผู้จัดการทุกแผนกต่างก็มานั่งรอกันอย่างพร้อมเพียง เพราะวันนี้ทางบอร์ดบริหารแจ้งว่าจะเป็นการประชุมประจำเดือนและถือเป็นการแนะนำและทำความรู้จักกับท่านรองประธานบริษัทคนใหม่ไปในตัวด้วยทันทีที่โรสปรากฏตัวขึ้น ทุกคนที่อยู่ภายในห้องประชุมต่างก็ยิ้มต้อนรับด้วยความอบอุ่น พนักงานบางคนอาจจะคุ้นเคยกับหญิงสาวแล้ว แต่บางคนก็เคยเห็นโรสผ่านทางสื่อสังคมในฐานะทายาทเพียงคนเดียวของเวลากาลกึก!!โรสกวาดสาย
“ได้ตัวลูกสาวฉันไปแล้ว ไม่ยอมพามาส่งที่บ้านเลยนะ”ทันทีที่โรสและแดนดินเดินทางกลับมายังคฤหาสน์เวลากาลในช่วงเย็นของอีกวัน ท่านนายพลประภาสที่กำลังจะรับประทานมื้อเย็นกับคุณหญิงราตรี ก็เอ่ยทักท้วงว่าที่ลูกเขยขึ้นมาทันที ที่เจอหน้ากัน“สวัสดีครับ คุณท่าน คุณหญิง”“จ๊ะ พากันมานั่งก่อนสิ แม่บ้านจะได้ตักข้าวให้ วันนี้แม่เข้าครัวเองเลยนะ มีแต่ของโปรดยัยโรสกับว่าที่ลูกเขย”“โอ้โห คุณหญิงราตรีถึงกับต้องเข้าครัวเองเลยเหรอค่ะ”“ไม่ได้สิ ถือว่าเป็นการต้อนรับสมาชิกใหม่ของบ้านเราด้วย ใช่ไหมค่ะคุณพี่”คุณหญิงราตรีหันไปขอความคิดเห็นจากคนเป็นสามี ที่ตอนนี้เอาแต่นั่งกอดอก วางท่าใส่ว่าที่ลูกเขยอยู่นั้นแหละ“เฮ้อ ถึงเวลาแล้วสินะ”“ใช่ค่ะ มันถึงเวลาที่เราจะต้องปล่อยให้ลูกมีชีวิตของเขาเอง เด็กทั้งคู่ก็พยายามพิสูจน์ตัวเองให้พวกเราเห็นแล้ว ฉะนั้นควรปล่อยวางได้แล้วค่ะ”“ผมสัญญากับคุณท่านทั้งสองว่าผมจะรักและดูแลโรสให้ดีที่สุดครับ จะไม่ทำให้โอกาสที่ผมได้รับจากพวกท่านในครั้งนี้สูญเปล่าอย่างแน่นอน”“แม้ว่าผมอาจจะไม่สามารถดูแลโรสได้เท่ากับที่คุณท่านทั้งสองดูแล แต่ผมจะพยายามทำมันออกมาให้ดีที่สุด เท่าที่ชีวิตผมจะทำได้ค
เมื่อเห็นหน้าคนเป็นพ่อและแม่ เด็กหญิงตัวน้อยที่กำลังเจ็บและขวัญเสียก็รีบโผลเข้ากอดพวกท่านทั้งน้ำตา“น้องเป็นอะไรครับ ร้องไห้ทำไมลูก บอกพ่อกับแม่หน่อยครับคนเก่ง”พันตำรวจเอกประภาส คุกเข่าลงกอดเอาบุตรสาวเข้ามาปลอบ ก่อนที่จะเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง“เจ็บ น้องเจ็บแขน ฮึกๆ ฮือๆ”“ไหนลูก พ่อขอดูหน่อยครับ”ทันทีที่เห็นแขนของบุตรสาวมีรอยถลอก แถมเหมือนมีรอยเลือดซิบ แต่ดูเหมือนว่ามันถูกเช็ดออกไปก่อนหน้านั้นแล้ว หัวใจของคนเป็นพ่อและแม่ถึงกับหล่นตุ้บด้วยความตกใจเป็นอย่างมาก“ตายแล้วคุณพี่ ทำไมแขนลูกเป็นแผลแบบนั้น”ทั้งพันตำรวจเอกประภาส คุณราตรี รวมไปถึงพี่เลี้ยงและแม่ครูต่างก็กระวนกระวายกับบาดแผลของเด็กหญิงตัวน้อย ทุกคนต่างวิ่งกันฉุกระหุก เพื่อทำการปฐมพยาบาลบาดแผลเบื้องต้นให้กับเด็กหญิงตัวน้อย ก่อนที่คนเป็นพ่อและแม่จะพาเธอไปหาหมอที่โรงพยาบาล“แขนน้องไปโดนอะไรมาค่ะ บอกคุณแม่หน่อยเร็ว”คุณราตรีพยายามชวนลูกสาวพูดคุย เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเด็กน้อยในขณะที่พี่เลี้ยงและคุณพ่อของเธอกำลังทำแผลให้“กิ่งไม้ร่วง โดนแขนน้อง เจ็บ ฮึก ฮึกๆ”“โธ่เอ่ย คุณหนูของนม เพราะนมแท้ๆ เลย คุณหนูถึงได้เจ็บตัวแบบนี้ นมขอโท
ย้อนกลับไปเมื่อ 20 ปีก่อน.....“คุณพ่อขา น้องอยากกลับ”เด็กหญิงวัย 6 ขวบครึ่งกำลังยืนกระทืบเท้าอยู่กับที่ เธอกระตุกแขนคนเป็นพ่อให้พาเธอกลับบ้านอยู่หลายครั้ง แต่ว่าคุณพ่อและคุณแม่ของเธอนั้นยังติดแจกจ่ายสิ่งของ เครื่องใช้ที่มันจำเป็นในการดำรงชีวิตให้กับเด็กน้อยกำพร้าแห่งบ้านไออุ่นอยู่“วันนี้น้องเป็นอะไรครับ ทำไมน้องงอแงจังหึ”พันตำรวจเอกประภาส เอ่ยถามบุตรสาวเพียงคนเดียวของพวกท่านด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน“น้องอยากกลับบ้าน”“อีกแปปเดียวก็จะเสร็จแล้วค่ะลูกสาว น้องรอคุณพ่อกับคุณแม่ก่อนได้ไหมเอ่ย”“น้องไม่อยากรอ” เด็กน้อยยังคงกอดอกหน้ามุ้ย ยืนยันว่าจะกลับบ้านอย่างเดียว“งั้นเอาอย่างนี้ค่ะ เดียวคุณแม่จะให้นมชื่นพาน้องออกไปเดินเล่นที่สวนดอกไม้รอดีไหมเอ่ย ที่ตรงนั้นมีผีเสื้อเยอะมากเลยนะ น้องอยากไปไหม”เด็กน้อยแก้มยุ้ย ทำหน้าคุ้นคิดอยู่ซักพัก ก่อนที่จะยอมพยักหน้าให้นมชื่นพาไปเดินเล่นรอที่สวนดอกไม้“ก็ได้ค่ะ น้องจะไปกับนมชื่น”“เก่งมากค่ะ เด็กดีต้องไม่งอแงนะ”คุณราตรี ทายาทของนักธุรกิจใหญ่ หอมแก้มบุตรสาวเป็นรางวัล ก่อนที่จะเรียกให้นมชื่น พี่เลี้ยงของลูกสาวมาพาเธอออกไปเดินเล่นที่สวนดอกไม้รอ“นมชื่น
“ดินก็เสียว รูของเธอดูดแน่นมาก เสียวจนจะอดทนไม่ไหวแล้ว อ๊ะ อ๊า”ตับ! ตับ! ตับ!ยิ่งเขาบอกว่าเสียวจนทนไม่ไหว เธอก็ยิ่งได้ใจ ยกขย่มใส่ท่อนเอ็นขนาดใหญ่จนน้ำในอ่างกระเพื่อมออกจนเกือบจะหมด“อ๊ะ อ๊า เสียวจัง ทั้งเสียวทั้งจุก อือ”“เมื่อกี้เธอบอกว่าจะถามอะไรดิน ขย่มจนลืมไปแล้วหรือไงหืม”“มะ ไม่ลืม แต่อยากเสร็จก่อน อ๊ะ”“งั้นขย่มลงมาเลยครับ ขย่มดุ้นผัวแรงๆ เลย อ๊า”ตับ! ตับ! ตับ!จ๊วบ จ๊วบยิ่งโรสขย่มใส่แรงเท่าไหร่ อกอวบทั้งสองข้างของเธอก็เด้งล่อตาล่อใจของเขาซะเหลือเกิน จนเขาแทบจะอดใจกัดมันไม่ไหวมือใหญ่ข้างซ้ายจับประคองเอวคอดกิ่ว ให้ขย่มขึ้นลงตามแรงอารมย์สวาทของเธอและเขา ส่วนมือข้างขวาก็ไม่น้อยหน้าเพราะมันกำลังทำหน้าที่บีบคั้นเต้าอวบใหญ่เพื่อบรรเทาความเสียวซ่านที่กำลังโจมตีอย่างหนักตับ! ตับ! ตับ!“ที่รัก จะเสร็จ อือ อ๊า”“อีกนิดครับ ดินก็จะไม่ไหวแล้ว ดินเสียวจนแทบจะตายอยู่แล้วเธอ อ๊ะ อ่า ซี๊ด อ๊า”“อือ อ่ะ อ๊า อ๊ะๆ”“ไม่ไหวแล้วๆ จะเสร็จแล้ว” โรสรวบรวมเอาเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี ขย่มใส่ท่อนลำอย่างถี่รัว จนในที่สุด“พร้อมกันครับเธอ”“อือ......ฉันรักนายนะ”ตับ! ตับ! ตับ!กรี๊ดด / อ๊า...ซี๊ดวินาท
“กี่โมงแล้ว”“ตีสองแล้วครับ”“อยากกลับบ้าน”“เธอครับ....” คนที่ตั้งใจว่าจะนอนกอดหญิงสาวให้หายคิดถึงเสียหน่อย ถึงกับหน้าเจื่อนขึ้นมาทันที“ฉันแค่อยากอาบน้ำ อยากล้างเครื่องสำอางออก มันไม่สบายตัว จะอาบที่นี้ก็ไม่สะดวก เพราะนายนั้นแหละ”“หึ ก็นึกว่าอะไร อาบที่นี้นะ ส่วนเสื้อผ้าของเธอก็มี ดินยังคงซักเก็บไว้รอเธอเสมอ ส่วนของใช้ส่วนตัวเธอ ดินก็ซื้อมาเตรียมไว้ให้หมดแล้ว”“วางแผนมาดีนะ”โรสเอ่ยเหน็บคนเจ้าเล่ห์ ที่ดูเหมือนว่าการมาห้องของเขาในครั้งนี้ถือว่าเขาเตรียมการไว้ล่วงหน้าอยู่แล้ว“ก็ไม่ขนาดนั้น ดินก็แค่อยากให้เธอสะดวกสบาย ให้เหมือนกับว่ามันเป็นบ้านอีกหลังของเธอไง”โรสมองหน้าของแฟนหนุ่มที่กำลังพยายามแก้ตัวด้วยรอยยิ้ม เธอมองดูรอบๆ ห้องอีกครั้งแล้วก็เริ่มเอะใจ ทำไมห้องของแดนดินมันถึงมีลักษณะคล้ายกับห้องเธอเลย“เอ๊ะ!! ทำไมห้องของนายมันเหมือนกับห้องของฉันเลยหล่ะ หรือว่า...”เพราะมัวแต่โมโหที่แดนดินไม่ยอมไปส่งเธอที่บ้าน เธอเลยไม่ได้สังเกตห้องของแดนดินเลยตั้งแต่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา จนเมื่อเริ่มได้สติ จึงเริ่มสังเกตข้าวของเครื่องใช้ภายในห้องเขาอีกครั้ง เพราะเมื่อสี่ปีก่อนเขาไม่ได้อยู่คอนโดแบบนี้


![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




