MasukShare
บทที่ 188
Bab terbaru
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 376
เธอกำลังตั้งท่าจะกดตัดสายโทรศัพท์ทิ้งซางเลี่ยรุ่ยพลันจ้องมองเธอแล้วเอ่ยถามขึ้นมา “สายจากใคร?”เวินหร่านดึงสติกลับคืนมาก่อนจะเอ่ยแก้ตัวไปตามสัญชาตญาณ “เอ่อ... พวกคอลเซ็นเตอร์น่ะค่ะ...”ซางเลี่ยรุ่ยเม้มริมฝีปากแน่น เขม้นมองเธออยู่เนิ่นนานดวงตาคู่คมสีดำขลับ ราวกับคลื่นใต้น้ำที่กำลังโหมกระหน่ำปั่นป่วนอยู่ใต้ท้องทะเลหัวใจของเวินหร่านพลันเต้นตึกตักหนักอึ้งขึ้นมาทันควันเธอสัมผัสได้ชัดเจนว่า อันที่จริงซางเลี่ยรุ่ยไม่ได้เชื่อคำพูดของเธอเลยสักนิดและเธอก็โกหกเขาจริง ๆ เธอรู้ดีว่าเขากำลังคิดมากเรื่องของฟู่จิ่งเฉิงก่อนหน้านี้ก็เอ่ยปากบอกให้เธอหย่า แล้วมาอยู่กับเขาตั้งกี่ครั้งกี่หนหากรู้เข้าว่า โทรศัพท์สายนี้เป็นสายที่ฟู่จิ่งเฉิงโทรเข้ามาล่ะก็ไม่รู้ว่าเขาจะหึงหวงขึ้นมาอย่างหนักอีกหรือไม่ขณะที่เวินหร่านกำลังคิดกังวล ทันใดนั้นเธอก็ถูกซางเลี่ยรุ่ยดันไปชนติดกับผนังลิฟต์ใบหน้าหล่อเหลาของเขาขยับคืบคลานเข้ามาใกล้เธอพื้นที่แคบอึดอัดจนไร้สายลมพัดผ่าน ยิ่งส่งผลให้ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองหดสั้นลงจนแทบไม่เหลือราวกับว่าลมหายใจของพวกเขาได้หลอมรวมเข้าด้วยกันอากาศภายในลิฟต์คล้ายถูกสู
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 375
“พ่อเดาไว้แล้วว่าเธอต้องปฏิเสธ พ่อบอกว่าถ้าเธอทำตามความต้องการของเขา เรื่องเพื่อนของเธอ เขาก็จะยอมละเว้นปล่อยไปสักครั้ง”เวินจ้าวเหลียงเอ่ยถ่ายทอดคำพูดของผู้เป็นพ่อดวงตาของเวินหร่านพลันเป็นประกายสว่างวาบขึ้นมาความหมายของเวินจี้หลี่ก็คือ ขอเพียงเธอพาฟู่จิ่งเฉิงกลับไป เขาก็มีความเป็นไปได้ที่จะยอมปล่อยหลีลี่ไปงั้นเหรอ?“ตกลง”เวินหร่านตอบรับคำอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อยแม้ว่าเธอจะเตรียมวิธีรับมือกับเวินจี้หลี่ไว้พร้อมสรรพแล้ว ทว่าหากไม่ถึงที่สุดจริง ๆ เธอก็ไม่ได้อยากจะเปิดศึกหักหน้ากับเวินจี้หลี่สักเท่าไรในเมื่อยามนี้เขายื่นข้อเสนอเช่นนี้ออกมา อย่างไรเสียก็ยังดีกว่าการลงเอยด้วยการแตกหักกับเขาตรง ๆ ...วันถัดมาเมื่อเวินหร่านมาถึงบริษัท ก็ส่งข้อความหาฟู่จิ่งเฉิงทันทีบอกเขาว่ามื้อค่ำวันนี้ ให้กลับไปกินข้าวที่บ้านตระกูลเวินด้วยกันเดิมทีคิดว่าฟู่จิ่งเฉิงคงไม่เต็มใจที่จะตอบข้อความของเธอสักเท่าไรแม้ว่ายามที่หย่ากัน พวกเขาจะลงนามในข้อตกลงด้วยการไม่เปิดเผยเรื่องการหย่าร้างต่อสาธารณชนชั่วคราว และยังต้องให้ความร่วมมือในการเล่นละครตบตาคนอื่นก็ตามทว่าในความเข้าใจของเวินหร่าน คำว่าใ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 374
เขาบอกข่าวดีนี้แก่เวินหร่านด้วยความตื่นเต้นทว่าเวินหร่านกลับสงบนิ่งผิดปกติ“อืม!”“อืม หมายความว่ายังไง?”ปฏิกิริยาของเธอหลุดไปจากที่เวินจ้าวเหลียงคาดการณ์ไว้โดยสิ้นเชิง“เธอส้มหล่นแล้ว! ฟู่จิ่งเฉิงสามีของเธอจะได้รุ่งโรจน์ชั่วข้ามคืนขึ้นมาแล้ว!”เดิมทีเขานึกว่าฟู่จิ่งเฉิงน้องเขยคนนี้ เป็นเพียงลูกนอกสมรสที่ไร้ทั้งเงินทองและอิทธิพลก่อนหน้านี้เขาจึงไม่เคยเห็นฟู่จิ่งเฉิงอยู่ในสายตาแม้แต่น้อยในหัวคิดเพียงแต่จะให้เวินฉีไปประจบสอพลอฉินเยว่เชา เพื่อหาทางเกี่ยวดองกับตระกูลฉินให้ได้ไหนเลยจะคาดคิดว่าฟู่จิ่งเฉิงต่างหากที่เป็นหุ้นศักยภาพสูงรอบนี้ถึงขั้นพุ่งพรวดขึ้นเป็นผู้สืบทอดตระกูลฟู่ไปเสียได้ด้วยฐานะลูกนอกสมรสของเวินหร่าน หากไม่ได้แต่งงานกับฟู่จิ่งเฉิงไว้ล่วงหน้า มีหรือที่ตำแหน่งคุณนายฟู่จะตกมาถึงมือเธอ?“พี่ยังมีอะไรจะพูดอีกไหม?” น้ำเสียงของเวินหร่านฉายแววหงุดหงิดเล็กน้อยเธอกับฟู่จิ่งเฉิงหย่าขาดจากกันไปนานแล้วนับตั้งแต่วันที่พวกเขาหย่ากัน ต่อไปในวันข้างหน้าฟู่จิ่งเฉิงจะเฟื่องฟูหรือตกอับ ก็ล้วนไม่เกี่ยวข้องกับเธออีกต่อไปการที่ฟู่จิ่งเฉิงก้าวขึ้นมาแทนที่พี่ชายของเขา ยามนี้
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 373
เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าเธออยากจะระบายความอัดอั้นออกไปเพื่อตัวเองแท้ ๆ แล้วทำไมถึงไม่ยอมให้เขาช่วย?“ฉันจัดการเองได้ค่ะ!” เวินหร่านเอ่ยขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชาเธอตั้งใจจะสั่งสอนให้เวินฉีได้บทเรียนเป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้วแต่มันต้องมาจากน้ำมือของเธอเอง ไม่ใช่พึ่งพาความช่วยเหลือจากคนอื่นโดยเฉพาะอย่างยิ่ง จากเขาซางเลี่ยรุ่ยสัมผัสได้ว่าเธอไร้เจตนาจะขอความช่วยเหลือจากเขาจริง ๆ ภายในใจพลันรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยอันที่จริง เขาอยากให้เธอพึ่งพาเขามากกว่านี้อีกสักหน่อยเพราะหากเป็นเช่นนั้น เขาจะได้มีโอกาสสร้างบุญคุณกับเธอความสัมพันธ์ของพวกเขาก็จะได้ขยับก้าวไปข้างหน้าอีกขั้นไม่ใช่ติดหล่มอยู่แค่ความสัมพันธ์ทางกาย และหยุดนิ่งไม่พัฒนาไปไหนอย่างที่เป็นอยู่ในตอนนี้...ตลอดทางคนทั้งคู่ต่างตกอยู่ในความเงียบงัน ไม่ได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใดต่อกันอีกกระทั่งคนขับรถจอดรถหรูลงที่บริเวณหมู่บ้านที่เวินหร่านพักอาศัย“ฉันถึงแล้วนะคะ ขอบคุ...”เวินหร่านกำลังจะเอ่ยลาเขา ทว่าคำพูดสั้น ๆ ยังไม่ทันได้จบคำซางเลี่ยรุ่ยพลันยื่นมือออกมากระชากข้อมือเธอไว้แน่น แล้วดึงร่างเธอเข้ามาชิดตรงหน้า “หย่ากับมัน แล้วมาอย
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 372
รสสัมผัสอันอิ่มเอมอาบซ่านนั้น ทำเอาเขายังคงอาลัยอาวรณ์ไร้ที่สิ้นสุดทว่ายามตื่นขึ้นมา แล้วพบว่ามันเป็นเพียงแค่ความฝัน ภายในใจกลับดิ่งลึกสู่ความว่างเปล่าและอ้างว้างอย่างที่สุดรสจูบของซางเลี่ยรุ่ยในครั้งนี้ทั้งดุดันและเร่าร้อนอย่างยิ่งยามนี้เขาไม่ต่างอะไรจากสัตว์ร้ายที่คลั่งจัด ไม่ยอมดำเนินไปตามกรอบเกณฑ์ปกติอีกต่อไปเรียวลิ้นของเธอถูกเขาดูดดึงจนชาวาบไปหมดเรือนร่างถูกเขากักขังไว้ในอ้อมอก จนแทบจะตักตวงอากาศหายใจไม่ได้แต่กระนั้นก็ไม่อาจผลักไสเขาออกไปได้เลยทำได้เพียงจำใจน้อมรับความคลั่งไคล้เอาแต่ใจของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้...ดวงตาทรงผลแอปริคอตของเธอ ม่านน้ำตาบาง ๆ ได้เข้ามาก่อตัวฉาบทับไว้นานแล้วพวงแก้มก็แดงระเรื่อขึ้นมาด้วยความหอบเหนื่อยยามที่เหนี่ยวรั้งยื้อฉุดกันไปมา กระดุมชุดผู้ป่วยถูกทึ้งหลุดออกไปสองสามเม็ดเผยให้เห็นลาดไหล่ขาวเนียนและลำคอระหง ตลอดจนผิวกายอันละเอียดประณีตผืนใหญ่ดวงตาของซางเลี่ยรุ่ยเข้มคล้ำลง ทอประกายอันตรายวาบผ่านในแววตาราวกับจะกลืนกินเธอลงท้อง ดึงรั้งเข้าสู่กระดูกและไขข้อ“อย่าค่ะ ที่นี่มันโรงพยาบาลนะ!”เวินหร่านสบโอกาสกอบโกยอากาศหายใจได้ยากเย็
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 371
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินแยกออกไปกดรับสาย “ว่าไง!”“คุณชายรองครับ!”เสียงของฟ่านเจิ้ง ผู้ช่วยของฟู่จิ่งเฉิงรายงานเข้ามาตามสายด้วยความตื่นตระหนก “เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ! คุณชายใหญ่เสียชีวิตแล้วครับ!”สิ้นเสียงรายงาน ใบหน้าหล่อเหลาของฟู่จิ่งเฉิงพลันถอดสี ข้อนิ้วที่กุมโทรศัพท์ไว้สั่นเทาเล็กน้อยด้วยความกดดันอันพลุ่งพล่านพี่ชายของเขาตายแล้ว!ในที่สุด พี่ชายของเขาก็ตายเสียที!ไม่นึกเลยว่าจะตั้งตารอจนมีวันนี้ได้“ฮ่า ๆ ๆ !”ฟู่จิ่งเฉิงกลับหัวเราะออกมาอย่างน่าประหลาดเส้นเลือดบริเวณขมับของเวินหร่านกระตุกเกร็งเธอรู้สึกอยู่ตลอดว่าฟู่จิ่งเฉิงในสภาพนี้ดูแปลกประหลาดจนบอกไม่ถูกกระทั่งดูเข้าขั้นโรคจิตไปเสียด้วยซ้ำ“คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?” เธอเอ่ยถามด้วยความคลางแคลงใจฟู่จิ่งเฉิงหรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนจะหันขวับกลับมามองเธอแววตาของเขามีคลื่นอารมณ์ซัดโถม“อีกไม่นาน คุณจะได้เห็นผมในเวอร์ชันใหม่ที่ไม่เหมือนเดิม!”เขาเอ่ยกับเธอด้วยน้ำเสียงมีเงื่อนงำ ใบหน้าฉายแววล้ำลึกยากจะคาดเดาเวินหร่านขมวดคิ้วเรียวสวยเข้าหากันเธอไม่ค่อยเข้าใจความหมายในคำพูดของเขานักตามหลักแล้ว ฟู่จิ่
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 2
เวินหร่านเดินออกจากห้องตรวจ รับยา แล้วรีบเดินออกจากโรงพยาบาลไปพอนึกถึงภาพในห้องตรวจเมื่อครู่ ที่ถูกหมอผู้ชายคนหนึ่งสั่งให้ถอดกางเกง เพื่อตรวจให้เธอเธอก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงก่ำไปถึงใบหูถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เธอคงไม่มีหน้าไปพบใครแน่ ๆวันหลังเธอต้องหาหมอผู้หญิงเท่านั้น จะไม่ยอมให้ผู้ชายแปล
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 1
“ถอดออกแล้วนอนลงไปครับ!”ตามมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาของชายหนุ่มหัวใจของเวินหร่านกระตุกวูบเธอไม่รู้เลยว่าตัวเองไปติดโรคที่น่าอับอายจนพูดไม่ออกแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่พออาการกำเริบก็จะรู้สึกต้องการอย่างมากจนถึงขั้นไม่เลือกเวลาและสถานที่ ทำให้ชีวิตและหน้าที่การงานได้รับผลกระทบอย่างหนัก
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 7
เห็นได้ชัดว่าเขาคาดไม่ถึงว่าจะเป็นสถานการณ์แบบนี้แต่ต่างก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว เรื่องบางอย่างสามารถเข้าใจได้โดยไม่ต้องพูดออกมานอกจากนี้ เขายังรู้ว่าเวินหร่านเป็นโรคนั้น“ท่าน... ท่านประธานคะ...”เวินหร่านพลันตัวแข็งทื่อ สมองเหมือนเครื่องจักรที่หยุดทำงานเสียงจากปลายสาย ทำไมฟังแล้วเหมือนบอสใหญ่ส
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 6
เวินหร่านเปลือกตากระตุกเขา...เลื่อนตำแหน่งให้เธอเป็นผู้ช่วยเลยเนี่ยนะ?คงไม่ใช่ความหวังดีที่ประสงค์ร้ายหรอกนะ?“ประธานซางคะ ฉันไม่เคยทำงานผู้ช่วยมาก่อน เกรงว่ายากจะรับตำแหน่งนี้...” การตอบสนองตามสัญชาตญาณของเวินหร่านคือการปฏิเสธตอนนี้ในหัวเธอมีแต่ความคิดอยากขึ้นเตียงกับเขาถ้าเลื่อนตำแหน่งขึ้
Anda juga akan menyukai
ไฟรักเร่าร้อน🔥 NC18++
Me'JinJIn92.4K Dibacaท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.2K Dibacaยั่ว
มังกรเล่นน้ำ203.6K Dibacaแอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์158.5K Dibacaเคียงตะวัน
ไออุ่นในฤดูหนาว3.8K DibacaเมดคนโปรดของAdele (อเดล) 20+
มนต์ศิขริน63 Dibacaราตรีสวาท NC30+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง33 Dibacaความผิดพลาดของอัลฟ่า
Desire steve68 Dibaca
