แล้วเธอก็มา

หลายเดือนต่อมา...

ชีวิตคนเรานี่หนาไม่มีอะไรแน่นอน มีขึ้นมีลงอยู่ตลอดเวลา อะไรที่ว่าแน่มันไม่ได้แน่เสมอไป อะไรที่คิดว่ามั่นคงวันหนึ่งกลับสั่นคลอนก็ได้ ตัวอย่างในทีวีก็มีให้เห็นกันมากมาย บริษัทยักษ์ใหญ่ล้มละลายกันเป็นระนาว ห้างร้านพากันปิดตัวลงเพราะทนพิษเศรษฐกิจไม่ไหว ลูกจ้างถูกเลิกจ้างเอาง่ายๆ ตกงานกันทั่วบ้านทั่วเมือง

นั่นเป็นความไม่แน่นอนของโลกธุรกิจ มีขึ้นมีลงผันผวนทุกวินาทีตามกลไกของดัชนีในตลาดโลก แตกต่างจากครอบครัวของนิ๊กกี้ ที่คนเป็นพ่อพลาดท่าเสียทีให้กับการพนันจนสิ้นเนื้อประดาตัว หมดสิ้นทรัพย์สินทุกสิ่งทุกอย่าง ต้องนำสมบัติออกขายทอดตลาดจนหมดเกลี้ยงนั่นก็ยังไม่พอจะใช้หนี้ที่มีให้หมดลงได้

นายชวนสร้างภาระมากมาย ลุ่มหลงในอบายมุข เห็นผิดเป็นชอบสร้างความเดือดร้อนให้กับตัวเองและครอบครัว หมดเนื้อหมดตัวในชั่วพริบตา

        เดี๋ยวนี้การพนันมันมาอยู่ในโลกออนไลน์ มีเงินเป็นสิบล้านก็หายได้ในชั่วข้ามคืน

เหตุเกิดที่เย็นวันหนึ่ง นายชวนไปนั่งดื่มเหล้ากับเพื่อนที่บ้าน พรรคพวกเลยชักชวนให้เล่นการพนันออนไลน์ ปั่นสล๊อตตาละไม่กี่ร้อย แทงไปแทงมา เงินเก็บในบัญชีที่อุตส่าห์สะสมมาเป็นสิบปีก็หายวับไปกับตาเพียงไม่กี่เกมเท่านั้น แถมยังยืมเงินพวกมีอิทธิพลมาเล่นต่ออีกเผื่อจะได้เงินคืน แต่สิ่งที่คิดไม่ได้เป็นไปดั่งใจหวัง เงินที่หยิบยืมมาสามล้านก็หมดลงอีกครั้ง

"อะไรวะ! นี่มันโกงกันชัดๆ" นายชวนสบถลั่น เมื่อเงินสามล้านหมดเกลี้ยง

"มันจะโกงมึงได้ไงวะ มึงแทงเสียเองต่างหาก"

นายชวนเกือบจะคิดสั้นแต่เพื่อนห้ามเอาไว้ได้ทัน เขาเดินทางกลับบ้าน สารภาพความผิดพลาดในสิ่งที่เขาได้กระทำลงไปให้นิตยาฟัง เธอโกรธมากแทบจะลงไม้ลงมือกับเขาด้วยซ้ำ

"นี่คุณทำอะไรลงไปคะ ทำไมไม่คิดถึงฉันกับลูกบ้าง แล้วคราวนี้เราจะอยู่กันยังไง"

นิตยาน้ำตาไหลพราก เธอร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ทรุดกายลงนั่งอย่างคนหมดแรง หมดสิ้นแล้วทุกสิ่งทุกอย่าง แม้แต่บ้านก็ไม่มีให้อยู่ แถมสามียังกู้หนี้นอกระบบมาอีกสามล้าน หากสามีไม่มีเงินใช้หนี้ให้พวกมัน นั่นหมายถึงลมหายใจก็จะหมดลงทันที แล้วจะทำอย่างไรกันดี

สองสามีภรรยานั่งปรึกษากัน นายชวนตัดสินใจเด็ดขาดว่าจะหนีออกนอกประเทศ เพื่อไปกบดานที่นั่นสักพัก สามีสั่งให้นิตยาโทรไปฝากฝังนิ๊กกี้ไว้กับคุณนายลดาสักระยะเพื่อความปลอดภัย

ส่วนตัวเองกับนิตยาจะพากันหลบหนีไปต่างประเทศ โดยใช้จุดผ่านแดนถาวรที่บ้านประกอบออก อำเภอนาทวี จังหวัดสงขลาเป็นเส้นทางหลบหนีไปประเทศมาเลเซีย เพราะเส้นทางนี้อยู่ติดกับประเทศมาเลเซียมากที่สุด ซึ่งบ้านประกอบออกจะอยู่ตรงข้ามกับบ้านดุเรียนบุรง อำเภอปาดังเตอรับ รัฐเคดาห์ ประเทศมาเลเซีย เป็นเส้นทางที่ง่ายในการหลบหนี

        "นิ๊กกี้"

"คะ"

"รีบๆ แต่งตัวเร็วเข้าลูก จัดกระเป๋าด้วยนะ เอาไปหลายๆ ชุดเลยเพราะลูกต้องไปอยู่หลายวัน"

        "ไปไหนเหรอคะ"

        "ไปบ้านคุณป้าลดาจ้ะ"

        "ไปทำไมเหรอคะ" หญิงสาวตาโตเหมือนไข่ห่านเมื่อรู้ว่าต้องไปอยู่บ้านป้าลดา เพราะนั่นก็เท่ากับว่าเธอต้องอยู่ร่วมชายคากับปฐวี

        "พอดีพ่อกับแม่จะไปติดต่อธุรกิจที่มาเลเซีย ก็เลยฝากลูกไว้กับป้าลดา"

        "พ่อกับแม่จะไปกี่วันคะ หนูไปด้วยได้มั้ย"

        "ไม่ได้!" นิตยาเผลอกระแทกเสียงใส่

"ทำไมไม่ได้ล่ะคะ หนูอยากไปด้วยจังเลยค่ะ"

"อย่าไปเลยนะ..เราไม่ได้ไปเที่ยว เราไปติดต่อลูกค้าไม่มีเวลาพาลูกเที่ยวหรอกนะ"

        "แล้วทำไมต้องให้หนูไปอยู่กับป้าลดาล่ะคะ นิ๊กกี้อยู่ที่บ้านของเราก็ได้ไม่เห็นต้องไปอยู่บ้านคนอื่นเลย"

        "จะอยู่ได้ยังไงล่ะลูก พ่อกับแม่เป็นห่วงหนูนะ ไปอยู่กับป้าลดาพ่อกับแม่จะได้หายห่วง"

        "พ่อกับแม่ไม่ต้องเป็นห่วงหนูหรอกค่ะ หนูอยู่ได้จริงๆ นะ"

"หนูจะอยู่คนเดียวได้ยังไงจ๊ะ ไปอยู่กับป้าลดาดีแล้ว เวลาป่วยไข้ขึ้นมาจะได้มีคนดูแล"

"แต่หนูเกลียดอีตาลุงขี้เก๊กนั่น"

        "หนูหมายถึงใครเหรอจ๊ะ เฒ่าแก่เขียวเขาก็ใจดีกับหนูนี่ ลูกไปเกลียดเขาทำไม"

        "ไม่ใช่คุณลุงหรอกค่ะ คนที่หนูเกลียดคืออีตาปฐวีนั่นต่างหาก"

        "ทำไมไปว่าพี่เขาแบบนั้น ไม่น่ารักเลยนะนิ๊กกี้ แล้วพี่เขาไปทำอะไรให้หนูไม่พอใจล่ะ"

        "ก็เขาดูถูกกี้ ว่ากี้เป็นเด็กใจแตกค่ะ"

        "โถ่..นิ๊กกี้ พี่เขาอาจจะแค่หยอกเล่นก็ได้อย่าคิดเป็นจริงเป็นจังเลย หายโกรธพี่เขาเถอะลูก"

        "ไม่ค่ะ..ไม่หายชาติหน้าตอนบ่ายๆ ก็ไม่หายหรอกค่ะ"

        "เอาเถอะ..ตามใจลูกก็แล้วกันแต่ลูกต้องไปอยู่กับป้าลดาตามที่แม่สั่ง"

        "แม่คะ! ทำไมต้องบังคับกันด้วย" ตอนนี้ใบหน้าแสนสวยกลายเป็นบูดบึ้งจนบดบังความน่ารัก

        คนเป็นแม่ออกคำสั่ง "หนูไม่ต้องพูดอะไรแล้ว จัดกระเป๋าแล้วตามแม่ลงมาที่รถ"

       ใบหน้าหญิงสาวสลดลงทันที สรุปวันนี้เธอต้องไปอยู่บ้านนายปฐวีสินะ นิ๊กกี้ตอบรับไม่ดังนัก

"ก็ได้ค่ะแม่"

        คราวนี้นิ๊กกี้จะต้องไปอยู่บ้านเดียวกับนายหัวปฐวี จะเกิดอะไรขึ้นบ้างติดตามได้ใน ปฐวีรักณิชากรตอนต่อไปค่ะ....