เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 7 ไม่ปกติ
วันที่เผยแพร่:
2026-09-05 23:52:23“ลูกรู้ว่าสกุลฟู่มีสัญญากับอดีตฮ่องเต้ แต่ลูกอยากเลือกคู่ครองของตนเองนี่น่า”
“เลือกคู่ครองเอง? มิใช่ว่าเจ้ามีใจให้รัชทายาทอี้หยางเซิน หรอกหรือ?”
รัชทายาทอี้หยางเซิน... ตอนนี้เขาเป็นเพียงรัชทายาท ภายภาคหน้าคือฮ่องเต้ นางเพิ่งตระหนักรู้หลักจากตนเองนั่งตำแหน่งฮองเฮาว่า แท้จริงตำแหน่งของหยางเซินก็ไม่ได้มั่นคงนักแม้แต่งตั้งเป็นรัชทายาทแต่ยังขาดกำลังสนับสนุน เขามีหญิงงามในดวงใจแต่แสร้งทำดีกับนางเพียงเพื่อให้นางช่วยทำให้ตำแหน่งของมั่นคง
ความรักบังตา ช่างโงง่มเสียจริง
“ลูกโง่เขลาเรื่องชายหญิง ขอท่านพ่อท่านแม่โปรดเห็นใจ ให้เวลาลูกเลือกคู่ครองด้วยตนเองเถิดเจ้าค่ะ”
ซูหลานเองเดิมทีก็ไม่ต้องการให้บุตรีต้องข้องเกี่ยวกับเรื่องในราชวงศ์ แต่เรื่องนี้นางไม่มีสิทธิ์ก้าวก่ายแม้ผู้ที่แต่งงานคือบุตรสาวที่นางอุ้มท้องและคลอดเอง เมื่อได้ยินลูกพูดเช่นนี้นางย่อมยินดีและเห็นด้วย
“ท่านพี่ ท่านก็ช่วยหาวิธียื้อเวลาออกไปอีกสักหน่อยเถิด”
“เจ้านี่น่า...ตามใจลูกจนเสียคนจริงๆ” ฟู่เทียนจิ้งได้แต่ถอนหายใจหนักหน่วง บุตรสาวเล่นใหญ่ขนาดนี้ ตอนนี้ทั่วทั้งเมืองต่างคิดว่าหรงซินบาดเจ็บหนัก รัชาทายาทเองก็ส่งคนมาถามข่าวเป็นระยะๆ
ฟู่หรงซินรู้ดีว่ายื้อไว้ไม่ได้นาน แต่นางก็พยายามหาทางออกให้ตัวเองอยู่
“ท่านพ่อ อีกสองวันลูกจะเข้าเฝ้าฮองเต้เจ้าค่ะ”
“อีกสองวัน? อีกสองวันมิใช่ว่าตรงกับวันที่บรรดาองค์ชายองค์หญิงตัวประกันจากต่างแคว้นเข้าเฝ้าฮ่องเต้หรอกรึ”
“จริงหรือเจ้าคะ ลูกไม่ทราบเรื่องนี้จริงๆ” นางแสร้งทำหน้าใสซื่อ “หรือลูกควรเลื่อนเป็นวันอื่น”
“จะเลื่อนอย่างไรก็ต้องเข้าเฝ้าฮ่องเต้อยู่ดี เจ้าก็ไปเถิด ตัวเจ้าย่อมรู้ดีว่าหลบหลีกปัญหาได้ไม่นาน อย่างไรก็ต้องเผชิญหน้ากับความจริง”
“เจ้าค่ะ...เช่นนั้นอีกสองวันลูกจะเข้าวังหลวง”
ฟู่หรงซินทำความเคารพบิดาแล้วเดินออกไปอย่างเงียบเชียบ ฟู่เทียนจิ้งมองแผ่นหลังของบุตรสาวแล้วก็ส่ายหน้าไปมา
“ที่ชายแดนมีเรื่องใดกันแน่เจ้าคะ เหตุใดซินเอ๋อร์จึงได้เปลี่ยนไปเช่นนี้”
“ข้าสอบถามเจ้าสามแล้ว ไม่มีเรื่องใดผิดปกติ ทุกอย่างก็ราบรื่นอย่างดียิ่ง”
“ข้าเองไม่ได้อยากให้ซินเอ๋อร์ยุ่งเกี่ยวกับราชวงศ์ แต่ข้าก็เห็นว่านางเองก็มีใจให้รัชทายาท แต่ไฉนอยู่ๆ นางจึงบ่ายเบี่ยงเช่นนี้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เคยพูดให้ข้าตระเตรียมสินเดิมเพื่อไปเป็นชายารัชทายาท”
“ข้าหวังใจว่านางแค่แง่งอนตามประสาสตรีเท่านั้น”
พรืดดดดดด
“ฮูหยิน! นี่เจ้า!” ฟู่เทียนจิ้งมองมองเมียรักที่หลุดหัวเราะพรืดออกมา ซูหลานโบกมือไปมาแต่ก็อดหัวเราะไม่ได้
“ซินเอ๋อร์นะหรือแง่งอนตามประสาสตรี” นางใช้ข้อนิ้วเช็ดหางตาเล็กน้อย “ท่านพี่ก็รู้ว่านางไม่สตรีทั่วไป
“เช่นนั้นเหตุใดจู่ๆ นางจึงอยากยกเลิกการอภิเษกครั้งนี้”
“เรื่องนั้นข้าไม่รู้ แต่ที่ข้ารู้คือท่านต้องปกป้องลูกสาวของเรา”
“เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เกรงว่า...”
“ข้าก็คิดเช่นซินเอ๋อร์ เหตุใดนางจะเลือกคู่ครองเองไม่ได้ บางทีนางอาจมีคนที่หมายตาไว้ก็ได้”
“ใครกัน! ใครกล้าบังอาจยุ่งกับลูกสาวข้า”
“มิใช่ว่าซินเอ๋อร์ไปยุ่งกับผู้อื่นก่อนหรือ?” บุตรสาวใบหน้างดงามสะสวย เพียงแค่วันทั้งวันแต่งกายเป็นบุรุษ ถือหอกถือกระบี่ ใช้ชีวิตในสนามรบและค่ายทหาร คนทั่วแคว้นเหลียนอวิ๋น ต่างไม่มีผู้ใดกล้าตอแยฟู่หรงซิน
“หรือว่า..ซินเอ๋อร์ไปลวงเกินบุรุษบ้านใดเข้าให้แล้ว” สีหน้าฟู่เทียนจิ้งไม่สู้ดีนัก มีบุตรสาวทั้งทีกลับมีเรื่องให้ปวดหัวเสียงจริง
ฟู่หรงซินเดินจากมาแล้วจึงไม่รู้ว่าบิดามารดาหวั่นวิตกและคิดเรืองนางไปไกลมากเพียงใด เมื่อเดินกลับมาที่เรือนของตนก็พบว่าอาจั่วเดินวนไปวนมาอยู่หน้าประตู
“มีอะไรรึ” นางเอ่ยถามแล้วพยักหน้าให้อาจั่วเปิดประตูให้
“ย่อมต้องมีขอรับ” สีหน้าร้อนรนและกระวนกระวายใจ ยิ่งเห็นผู้เป็นนายท่าทีเฉยชา เขาเป็นบ่าวกลับร้อนใจยิ่งกว่า
“ด้านนอกลือเรื่องแม่ทัพน้อยบาดเจ็บหนัก รวมทั้งเรื่อง...เรื่อง...”
“เรื่อง?”
“เรื่องที่ท่านแม่ทัพน้อยเคยหายตัวไปครึ่งเดือนขอรับ”
“อ่อ” นางแค่พยักหน้ารับแล้วนั่งลงที่เก้าอี้ อาจั่วรีบรินน้ำชาส่งให้อย่างรู้หน้าที่
“แม่ทัพน้อย! นี่เกี่ยวพันกับชื่อเสียงของท่านนะขอรับ”
“ชื่อเสียงข้า? ชื่อเสียงข้าเป็นอย่างไร”
“แม่ทัพหญิงผู้เกรียงไกรแห่งแคว้นเหลียนอวิ๋น!”
“จริงหรือ? ไฉนข้าได้ยินผู้อื่นเรียกข้าว่าแม่ทัพปีศาจ”
ฟู่หรงซินยกน้ำชาขึ้นดื่มไม่สนใจท่าทีเดือดร้อนของอาจั่ว ครู่หนึ่งพ่อบ้านก็เข้ามาและแนะนำสาวใช้ที่นางร้องขอไป
“ท่านแม่ทัพน้อย บ่าวพาสาวใช้มาให้ท่านแล้วขอรับ”
หญิงสาวกวาดตามองสาวใช้ที่ยืนนิ่งแต่ยังมีท่าทีประหม่าอยู่
“เจ้าชื่ออะไร”
“เสี่ยวสือเจ้าค่ะ”
“เสี่ยวสือ” สำหรับนางที่อยู่กับทหารทุกระดับมาหมดแล้ว ชื่อธรรมดาเช่นนี้ไม่ได้ทำให้นางรู้สึกแย่ เสี่ยวสือ หรือก้อนกิน
“เสี่ยวสือต่อไปนี้เจ้าก็อยู่กับข้าเป็นคนของข้า หากผู้ใดรังแกก็พูดกับข้าได้โดยตรง และเชื่อฟังคำสั่งของอาจั่ว เจ้าเข้าใจหรือไม่”
“เข้าใจเจ้าค่ะ ท่านแม่ทัพน้อย”
บทล่าสุด
ประกาศิตทรราช ตอนที่ 37
“เถ้าแก่! บะหมี่หกชาม!” “เอ่อ...หกชาม?” อี้หยางเซินถามแล้วมองรอบข้าง “เรามากันแค่...” “กินชามเดียวจะไปอิ่มอะไร” นางยิ้มร่า “ท่านก็รู้ว่าเรี่ยวแรงข้าเยอะกว่าสตรีทั่วไป เพราะฉะนั้นอาหารการกินก็มากกว่าผู้อื่นสองเท่า” นางชูสองนิ้วเป็นการยืนยัน ชาติก่อนหลังนางแต่งเป็นพระชายาแล้วก็ระวังตัวหลายอย่าง จากที่กินข้าวสองสามถ้วยก็ลดลงเหลือถ้วยเดียวเพราะเกรงว่าจะดูอ้วนและแตกต่างจากสตรีในสกุลใหญ่อื่นๆ เพื่อเขาแล้ว นางต้องสูญเสียความเป็นตัวของตัวเองไปที่ละเล็กละน้อย เสียคนข้างกาย กว่าจะรู้ตัว นางก็เหลือเพียงคนเดียวหางตาของอี้หยางเซินเห็นรอยยิ้มน้อยๆ ของเซี่ยหลิน คนผู้นี้ทำตัวราวกับเป็นเป็นอากาศธาตุไร้ตัวตน แต่กลับมีน้ำหนักในใจของฟู่หรงซิน เห็นได้ชัดว่านางใส่ใจคนแซ่เซี่ยไม่น้อยกลิ่นบะหมี่ที่โรยต้นหอมยั่วน้ำลาย ซ้ำยังมีเนื้อตุ๋นที่พร้อมละลายในปากยกมาตั้งตรงหน้า เซี่ยหยิบตะเกียบมาเช็ดด้วยผ้าเช็ดหน้าของตนแล้วส่งให้ฟู่หรงซิน เดิมทีเขาก็เป็นคนรักสะอาด แต่พอตกระกำลำบากก็ทำให้ปลงกับชีวิตลดอาการรักสะอาดลงอย่างไม่รู้ตัว กระทั่งได้อยู่ภายใต้การคุ้มครองของแม่ทัพน้อย
ประกาศิตทรราช ตอนที่ 36
บุรุษผู้นี้แม้แต่งกายเรียบง่ายแต่ยังคงความงามสง่าเหนือกว่าองค์ชายพระองค์อื่น ยิ่งยืนอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายยิ่งกลับเน้นให้เขาโดดเด่นเหนือผู้ใด ก่อนที่ปลายนิ้วจะสัมผัสใบหน้า ฟู่หรงซินพลันได้สติก้าวถอยหลังหลบนิ้วมือของอี้หยางเซินได้ทัน ทำให้มือแกร่งสัมผัสได้เพียงอากาศ ดวงตาของรัชทายาทกระตุกเล็กน้อยแต่มุมปากยังคงประดับรอยยิ้ม “เหตุใดซินเอ๋อร์มาถึงที่นี่” อี้หยางเซินเอ่ยถามพลางย้ายสายตามองคนที่ยืนอยู่ด้านข้าง ใบหน้าสงบนิ่งนั้นยิ่งรบกวนสายตานัก “นั้นไม่ใช่เรื่องของ...เอ่อ ท่าน..” เมื่อเห็นว่าเขาแต่งกายเรียบง่ายไม่เปิดเผยฐานะ จึงเรียกขานตำแหน่งของเขา “พูดจาห่างเหินเช่นนี้ ข้าฟังแล้วปวดใจนัก” “ท่านปวดใจเกี่ยวอันใดกับข้า” ฟู่หรงซินสงบใจแล้วยกมือขึ้นกอดอก ใบหน้าเชิดขึ้นเล็กน้อย ระหว่างนางกับเขาไม่เหมือนก่อนและไม่มีวันกลับไปเช่นเดิมอีก ความเจ็บปวดในชาติที่แล้วคือสิ่งที่เตือนใจนางอยู่เสมอ “เมืองชิงอันมีทัศนียภาพที่งดงามโดยเฉพาะภูเขาพู่ถีซาน ข้าเคยอ่านในตำรามามากย่อมปรารถนาจะเห็นด้วยตาสักครั้ง” ฟ
ประกาศิตทรราช ตอนที่ 35 ของแทนใจ
ฟู่หรงซินถนัดการเปลี่ยนเรื่องสนทนา นางเดินช้าลงเพื่อให้เซี่ยหลินก้าวขึ้นมาเดินเคียงข้าง ก่อนหน้านี้นางสำรวจเมืองชิงอันมาแล้วจึงรู้เส้นทางเป็นอย่างดี ทว่ากลับไม่รู้ว่าเดินไปที่ใด คนที่เดินข้างๆ แทบไม่มีปากมีเสียง ผิดกับเวลาที่ออกนอกบ้านพร้อมกับอาจั่วที่พูดมากพูดเยอะจนนางอยากจะหาผ้าอุดปากเสียให้ได้ เสียงเหล็กกระทบกันเรียกสติของฟู่หรงซิน เท้าทั้งสองหยุดอยู่หน้าร้านขายอาวุธ เสียงช่างตีเหล็กจากด้านหลังดังมาถึงหน้าร้าน ดวงตางามมองปราดเดียวก็รู้ว่าร้านนี้ทำงานได้ประณีตไม่น้อย เรื่องเครื่องประดับนางอาจไม่มีความรู้ แต่เรื่องอาวุธต่างๆนั้น นางแค่ได้ยินเสียงก็รู้แล้วว่าเป็นเหล็กชนิดใด “คุณชายเซี่ยมีอาวุธที่ชอบหรือไม่” “???” ฟู่หรงซินเพิ่งนึกได้อย่างไรเสียเขาก็มีฐานะเป็นเชลยที่ถูกทำลายวรยุทธ์และยังป้อนยาพิษ หากมีพกอาวุธติดกายก็เกรงว่าผู้อื่นจะคิดว่าเขามีใจคิดไม่ซื่อ แต่กระนั้นการอยู่ข้างกายนางที่มีแต่อันตรายรอบด้าน หากไม่พกอาวุธเลยก็เกรงว่าจะปกป้องตนเองไม่ได้ “มาเถิด” นางพยักหน้าแล้วเดินนำเข้าไปในร้าน ชายเจ้าของร้านมองห
ประกาศิตทรราช ตอนที่ 34 เกาะติด
หญิงสาวสวมชุดกระโปรงผ้าฝ้ายเช่นเดียวกับสาวชาวบ้าน ใบหน้างามไร้เครื่องประทินโฉมแต่ดูสดใส นางยกถ้วยน้ำขึ้นดื่มแล้วยกหลังมือขึ้นหมายจะเช็ดมุมปาก ทว่ามือข้างหนึ่งยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ก่อน ฟู่หรงซินชะงักไปเล็กน้อยแล้วรับผ้าเช็ดหน้าจากมือของเซี่ยหลิน “คุณชายเซี่ยตื่นเช้าจริง” ฟู่หรงซินกวาดตามองชายหนุ่มที่เวลานี้สวมอาภรณ์สีครามที่ยามนี้ดูมีเนื้อมีหนังมากกว่าแต่ก่อน ใบหน้าที่มีสีเลือดไม่ซีดเซียว “เมื่อคืนหลับสบายดีหรือไม่” “อืม” เขารับคำในลำคออย่างลืมตัว จะว่าไปเมื่อนางทำตัวตามสบายไม่มีพิธีรีตองกับเขามากนัก เขาก็เอนเอียงไปทางนาง ทว่าฟู่หรงซินกลับเอียงใบหน้าเล็กน้อยสังเกตเห็นขอบตาที่ดำคลำจางๆ นั้นก็อดหัวเราะไม่ได้ “อาจเพราะสุราหรือเพราะเรื่องของข้าทำให้คุณชายนอนไม่หลับสินะ” “เรื่องนั้น...” “ข้าชินกับการฝึกยุทธ์ในตอนเช้า” นางพูดเพื่อเปลี่ยนเรื่อง ผ่อนปรนไม่ไล่ต้อนบุรุษหน้าบางจนเกินไป นางเองก็คุ้นชินกับพวกหนังหนาในค่ายทหารซึ่งแตกแต่งเซี่ยหลินที่เหมือนบัณฑิตทรงภูมิ นางชักอยากเห็นยามเขาใช้วรยุทธ์จะเป็นเช
ประกาศิตทรราช ตอนที่33 แต่งงานกับข้า!
“ที่จริงที่พวกเขาเรียกข้าว่าแม่ทัพปีศาจเพราะข้าดื่มสุราได้เก่งมาก เรื่องนี้เกิดขึ้นในค่ายทหารเมื่อห้าปีก่อน เพราะการรบที่ติดพันแม้อยู่ในฤดูหนาวแล้วก็ตาม คราวนั้นตำแหน่งของข้ายังมีคนคลางแคลงใจ ไม่เชื่อฝีมือ แต่พวกเขาไม่กล้าทำอะไรจึงได้ท้าดวลดื่มสุรารสแรง และเผื่อให้พวกเขายอมรับในตัวข้า ข้าจึงรับคำท้าและผลที่ได้คือชัยชนะที่มาพร้อมกับฉายาแม่ทัพปีศาจ”“เรื่องเป็นเช่นนี้เอง”“มันไร้สาระจนไม่อยากพูดถึง แต่พูดทีไรก็อดขำไม่ได้ทุกที”ฟู่หรงซินโคลงศีรษะไปมา แม้นางไม่อยากให้มือเปื้อนเลือดเหมือนเช่นชาติที่แล้ว แต่...นางมีหลายชีวิตที่ต้องปกป้อง ทหารเหล่านั้นหากไม่มีทัพสกุลฟู่คอยดูแลก็เกรงว่าจะมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ไม่ดีนักบางทีก็ต้องยอมให้มือตัวเองเปื้อนเลือด เพื่อปกป้องคนที่ตนรัก“คุณชายเซี่ยนึกเสียใจ เอ่อ ไม่สิ โกรธข้าหรือไม่” “หือ? แม่ทัพน้อยหมายถึงเรื่องใดกัน”“ที่ข้าขอตัวคุณชายเซี่ยมาจากฮ่องเต้” เขานิ่งไปเล็กน้อยก่อนที่มุมปากจะยกยิ้มและขบขันออกมา“แม่ทัพน้อยถามเช่นนี้ ข้ายังมีคำตอบใดได้อีก”นางพลิกตัวเอนหลังพิงผนังห้องแต่เอี้ยวใบหน้ามองเขา ท่าทางไม่ต่างจากอันธพาลเอาแต่ใจเลยสักนิ
ประกาศิตทรราช ตอนที่ 32 ตกใจ
ชายหนุ่มบังคับให้ใบหน้าของตนไม่แสดงอารมณ์ใดออกมา ทว่ากลับไม่อาจควบคุมรอยแดงบนแก้มที่ลามไปถึงใบหูได้ ยิ่งได้เห็นใบหน้างามแย้มยิ้ม ความงามอันบริสุทธิ์นั้นกลับยิ่งทำให้ดวงตาเขาพร่าเลือนไปชั่วขณะ นางงดงามถึงเพียงนี้ไม่น่าแปลกใจที่รัชทายาทจะไม่ยอมปล่อยมือจากนาง “ไม่นึกว่าคุณชายเซี่ยจะคออ่อนถึงเพียงนี้” นางขยับตัวถอยออกมาก่อนลุกขึ้นยืน แล้วยื่นมือออกไป “มาเถอะ ข้าจะไปส่งท่านที่ห้อง” “ไม่ต้อง...” เซี่ยหลินแตกตื่นตกใจ อย่างไรเขาก็เป็นบุรุษจะให้สตรีเดินไปส่งที่ห้องได้อย่างไร ซ้ำฐานะของเขากับนางนั้น... แต่เพราะรีบร้อนลุกขึ้นยืนทำให้เซี่ยหลินเสียหลักไปเล็กน้อย ทว่าคนมีวิชายุทธ์อย่างฟู่หรงซินย่อมมือไม้ว่องไว ยื่นมือไปช่วยประคองไหล่เขาได้ทันเวลา ฉากนี้หากสลับกันคงเป็นภาพที่ชวนฝันเพ้อ แต่ในความจริงนั้นเป็นบุรุษหนุ่มแน่นที่ต้องให้หญิงสาวประคอง มือแกร่งยกมือขึ้นหมายรักษาระยะห่างแต่กลับถูกมือของหญิงยกขึ้นกันเพื่อปัดป้องตามสัญชาตญาณ ดวงตาคมเบิกกว้าง อาการมึนเมาก็สร่างไปทันที “ข้าไม่ได้...” เซี่ยหลินร้อนรนจนลืมแม้คำพูดที่มักถ่อมตน
บางทีคุณอาจจะชอบ
ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา
หวานใจ76.4K viewsลิขิตรักภรรยาตัวร้าย
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ31.9K viewsอ๋องใจร้ายกับพระชายาที่(ไม่)รัก
อิ่น เยว่25.7K viewsฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ดอกท้อในสายลม39.9K viewsนิยายเซต ข้ามภพมาทวงแค้นให้เจ้าของร่างยุค80 (3 เรื่องจบ)
บ้านนิยายบายโซ260 viewsเล่ห์ร้าย รักต้องห้าม
กัวซืออวี่104 viewsข้ามภพมาพบคนคลั่งรัก
บ้านนิยายบายโซ77 viewsกู้หรันซี ชายาตกอับแห่งแดนเหนือ
น้ำพริกหวาน610 views
