ตอนที่14

กลุ่มแก๊งนักบิดกสามสิบกว่าคนรวมตัวกันเพื่อไปแข่งตามท้องถนนแบบที่เคยทำกัน หนึ่งในกลุ่มนั้นก็มีน้องชายของลัลนาอยู่ด้วย

"ไอ้แบงค์ เมื่อไหร่กูจะได้แดกพี่สาวมึงสักที" หัวหน้ากลุ่มที่อายุมากที่สุดและเป็นที่เคารพนับถือของเด็กวัยรุ่นกลุ่มนี้เอ่ยถามแบงค์ซึ่งเป็นลูกชายของป้าลัลนา

"จะเอาจริงเหรอพี่โต" แบงค์เด็กหนุ่มวัยสิบแปดที่ไม่ค่อยจะได้เรื่องได้ราวเท่าไหร่ถามลูกพี่ของตัวเองเพราะไม่คิดว่าจะยังสนใจในตัวลัลนาอยู่

"จริงสิวะ กูอยากลองจัดพี่สาวมึงสักทีสองที มึงบอกเองนี่ว่าพี่มึงขายตัว"

"ก็เห็นแม่พูดแบบนั้นแต่อาจจะไม่ใช่หรอกครับ" เด็กหนุ่มเริ่มกลัวๆ กับสิ่งที่อีกคนคิดเขาพูดไปก็เพราะได้ยินมาจากผู้เป็นแม่เท่านั้น

"กูไม่เอาพี่มึงฟรีหรอกไอ้แบงค์ กูจะให้เงินมึงถ้ามึงพาพี่มึงมาหากูวันอาทิตย์นี้"

"แต่วันอาทิตย์ลันไปเรียนนะครับ"

"ก็หลังพี่มึงเลิกเรียนสิวะ จัดในชุดนักศึกษามันเร้าใจกูจริงๆ" หัวหน้ากลุ่มทำหน้าตาเคลิบเคลิ้มพลางคิดถึงเสียงหวานๆ ของหญิงสาวหน้าตาน่ารักอย่างลัลนามาครางใต้ร่างของตนเอง

"แต่พี่โต..."

"ไอ้แบงค์ ถ้ามึงไม่ทำมึงก็ไม่ต้องมาอยู่กลุ่มกู" เมื่อเห็นว่าเด็กหนุ่มลังเลจึงพูดขู่และได้ผลเพราะเด็กหนุ่มกลัวที่จะโดนไล่ออกจากกลุ่มมากที่สุด แม้จะไม่อยากทำตามที่ลูกพี่สั่งสักเท่าไหร่

"ผมจะลองดูนะครับพี่" แบงค์ไม่รับปาก แต่จะลองพยายามทำให้ลัลนามาหาคนที่ตนเองเรียกว่าลูกพี่ให้ได้

"ดีมากไอ้น้อง คืนนี้กูจะให้ยืมเด็กกูสักคนดีไหม" หัวหน้ากลุ่มดึงแขนเด็กสาววัยรุ่นอายุประมาณสิบเจ็ดปีแต่งตัววับๆ แวมๆ มาให้เด็กหนุ่ม แบงค์ยิ้มอย่างพอใจก่อนจะหายเข้าข้างทางไปกับเด็กสาวที่ลูกพี่ให้ในบ้านสังกะสีที่เป็นที่รวมตัวของเหล่านักบิด

"พี่ ผมก็อยากลองกินพี่ไอ้แบงค์บ้างนะ ตัวเล็กๆ ยกง่ายๆ โคตรน่าเอาเลย" ลูกน้องมือขวาเข้ามาประจบลูกพี่ของตัวเอง

"มึงได้กินแน่ไอ้แฟง แต่หลังจากกูอิ่มแล้วกัน" ทั้งคู่หัวเราะให้กันอย่างสะใจ ผู้หญิงที่ให้เด็กหนุ่มไปเขาก็กินจนเบื่อแล้วพูดง่ายๆ ว่าเด็กสาวที่มาร่วมกลุ่มทุกคนต้องผ่านการตรวจสอบร่างกายโดยหัวหน้ากลุ่มอย่างเขาเสียก่อน

เช้าวันศุกร์ร่างบางแสนขยันตื่นแต่เช้ารีบเก็บกวาดบ้านก่อนไปทำงานถ้าเธอไม่ทำก็ไม่มีใครทำบ้านคงได้กลายเป็นบ้านร้างแน่ๆ

"กับข้าวอยู่ในตู้นะป้าหนูทอดปลาเค็มกับไข่ดาวไว้แล้ว" ใส่รองเท้าอยู่หน้าบ้านแต่ตะโกนบอกป้าที่นอนตากพัดลมอยู่ในบ้าน

"วางเงินไว้ให้กูหรือยังนังลัน" เสียงผู้เป็นป้าตะโกนออกมาไม่มีหรอกคำว่าไปดีๆ นะหรือระวังตัวด้วย มีแต่เรื่องเงินๆ ทองๆ ทั้งนั้น

"อยู่บนหลังตู้เย็น หนูไปก่อนนะสายแล้ว" คนตัวเล็กรีบเดินออกมาให้ห่างจากบ้านก่อนที่ป้าจะเห็นเงินที่เธอวางไว้ให้ไม่งั้นได้สายแน่ๆ เพราะเธอวางเงินไว้ให้แค่สามร้อยถ้าป้าเห็นคงวีนบ้านแตก ร่างบางเดินยิ้มร่าออกจากตรอกซอยเล็กๆ อย่างอารมณ์ดีก่อนจะต้องหุบยิ้ม

"อะไรไอ้แบงค์ ถ้าขอเงินไม่ให้แล้วนะ" ลัลนายืนท้าวเอวอย่างไม่เกรงกลัวถึงจะตัวเล็กแต่เธอใจใหญ่

"เปล่าไม่ได้จะขอเงิน"

"งั้นหลบไปเดี๋ยวฉันสาย"

"วันอาทิตย์ว่างหรือเปล่า" เด็กหนุ่มถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ

"ไม่ว่าง ฉันไปเรียนแกมีอะไร"

"ตอนเย็นล่ะ"

"แกมีอะไรเปล่าแบงค์" ลัลนาเห็นหน้าน้องชายไม่ค่อยจะดีเลยถามอย่างเป็นห่วงยังไงเด็กหนุ่มตรงหน้าก็เป็นน้องชายที่เธอเห็นมาตั้งแต่เด็กๆ

"จะชวนไปสมัครเรียน"

"ห๊า? สมัครเรียน แกเอาหัวไปกระแทกอะไรมาหรือเปล่า" ลัลนาจับหัวน้องชายหมุนซ้ายหมุนขวาดูว่ามีแผลหรือเปล่า

"เรียนพิเศษน่ะ เพื่อนมันชวนไปเรียนด้วยกัน" เด็กหนุ่มโกหกคำโต

"เรียนที่ไหน"

"ไม่ไกลหรอก"

"งั้นก็ได้ เดี๋ยวเลิกเรียนแล้วจะรีบกลับแล้วกันให้เรียนก็เรียนด้วยล่ะไม่ใช่ไปเล่นมันเปลืองเงินรู้ไหม" ลัลนาชี้หน้าบอกน้องชาย ถ้าน้องอยากเรียนเธอก็สนับสนุนเต็มที่ดีกว่าเอาเงินไปลงพนันแข่งรถแบบที่ทำอยู่ เธอไม่ได้ถามน้องชายว่าเรียนพิเศษอะไรรู้แค่ว่าไปเรียนก็ดีแล้วจะได้มีความรู้ติดตัวกับเขาบ้าง

"ขอบคุณนะ"

"อืม ฉันไปก่อนนะสายละ กลับบ้านไปกินข้าวด้วยทำกับข้าวไว้แล้ว" ลัลนารีบวิ่งไปกลัวจะสาย เด็กหนุ่มทำหน้ารู้สึกผิดแต่ตนเองก็ไม่อยากโดนเฉดหัวออกจากกลุ่ม

มาถึงวันอาทิตย์ซึ่งเป็นวันที่เธอต้องไปเรียน ร่างบางยืนคอยรถวินมอเตอร์ไซค์แต่ก็ยังไม่มีคันไหนว่างมารับเธอสักที

"วันนี้สายนะ เดี๋ยวก็ไปไม่ทันหรอก" เสียงทุ้มที่คุ้นหู ลัลนาจึงหันไปยิ้มให้เขา

"มาอีกแล้วเหรอคะคุณบรูค"

"มาสิฉันไปส่ง" สองสามวันที่ผ่านมาเบรย์เดนมารับเธอทุกวัน ทั้งที่ยังไม่ได้เป็นอะไรกันลัลนาไว้ใจเขาเพราะคิดว่าเขาเป็นคนดี เธอรู้สึกชอบเขาขึ้นมานิดๆ แต่ก็แค่ชอบเท่านั้น

"ไม่เป็นไรค่ะ วันนี้หนูไม่ได้ไปทำงาน"

"นั่นแหละเดี๋ยวไปส่งขึ้นรถสิ"

"แต่มันคนละทางกับที่ทำงานของคุณนะคะ" เธอเกรงใจเขา ห้างของเจ้านายเขาไปอีกทางไม่ใช่ทางเดียวกับมหาวิทยาลัยของเธอ

"วันนี้ฉันว่างทั้งวัน เดี๋ยวฉันไปส่งมาสิ ขึ้นรถอย่าถามมาก" เบรย์เดินอ้อมมาจับลัลนายัดใส่รถก่อนจะรีบวิ่งไปด้านคนขับแล้วขับออกไปทันที