ประธานคลั่งรัก

ลัลนาตั้งหน้าตั้งตาเรียนพยายามเก็บหน่วยกิตให้ครบจะได้จบเร็วๆ ภาคพิเศษที่เธอเรียนใช้เวลาแค่ 2 ปีเพราะเน้นเก็บหน่วยกิตจึงเหมาะสำหรับคนที่ทำงานไปเรียนไปแบบเธอจริงๆ เธอเรียนไม่เก่งหรอกแต่ก็อยากเรียนให้มีปริญญาแบบคนอื่น เธอไม่ได้คิดจะเป็นพนักงานแคชเชียร์ในห้างไปตลอดชีวิตหรอก"งานที่มอบหมายไว้ส่งครั้งหน้าที่เจอกันนะครับนักศึกษา" อาจารย์หนุ่มขวัญใจนักศึกษาทั้งชายและหญิงแต่ยกเว้นกับลัลนาเอ่ยขึ้น เธอรู้สึกไม่ปลอดภัยทุกครั้งที่เข้าเรียนวิชานี้เพราะรู้สึกเหมือนถูกจ้องมองตลอดเวลา โชคดีที่วิชานี้เรียนแค่สัปดาห์ละ 2 ชั่วโมง ถ้าต้องเรียนสัปดาห์ละ 4 ชั่วโมงแบบวิชาอื่นเธอคงแย่"แยกย้ายกันได้ครับทุกคน" อาจารย์หนุ่มผู้แสนอ่อนโยนเอ่ยบอกกับนักศึกษาทุกคน"กลับบ้านปลอดภัยนะคะอาจารย์" นักศึกษาผู้หญิงต่างพากันตอบกลับด้วยความหวังดีและชื่นชม"ยกเว้นเธอลัลนา คะแนนสอบครั้งที่แล้วเธอได้น้อยสุด อาจารย์ต้องสั่งงานเธอเพิ่มหน่อย""ค่ะอาจารย์" เธอรู้สึกหวั่นใจไม่น้อยที่ต้องอยู่ในห้องกับอาจารย์แค่ 2 คน เธอไม่มีเพื่อนมายืนรอกลับบ้านพร้อมกันเหมือนคนอื่น เธออยู่ตัวคนเดียวมาตลอ

กลับมาเป็นวันจันทร์อีกครั้งหญิงสาวตัวเล็กใส่เสื้อยูนิฟอร์มของห้างที่ทำงานตั้งท่าเตรียมออกจากบ้าน"ลัน! ขอเงินหน่อย 500" น้องชายซึ่งเป็นลูกของป้าที่ไม่เคยคิดจะเคารพนับถือเธอ แต่ชอบมาแบมือขอเงินเธอประจำ"ฉันให้แกไปเมื่อวันก่อนก็ 700 แล้วนะแบงค์" ลัลนายืนเถียงกับคนอายุน้อยกว่าที่ตัวโตกว่าเป็นเท่าตัว"ก็มันไม่พอนี่หว่า ท่อจะพังอีกแล้วเนี่ย" ชี้นิ้วไปทางรถมอเตอร์ไซค์ที่แต่งจนเหมือนเศษเหล็กเตรียมเอาไปขายร้านขายของเก่า"ไม่มีหรอก ฉันให้แม่แกไปหมดแล้ว" เงินที่ซื้อมอเตอร์ไซค์ก็เงินของเธอ แต่ก็ยังมาขอเงินไปแต่งรถจากเธออยู่เรื่อยๆ"แม่! ไหนบอกลันไม่ได้ให้ไง เอามาหน่อย 500" ลูกชายวัย 18 ตะโกนถามแม่ที่กำลังนอนหลับ ลัลนาตัดปัญหาโดยการให้สองแม่ลูกเถียงกันเองก่อนจะเดินยิ้มออกมา เงินที่เธอแอบเก็บไว้เมื่อคืนก็จะเอาไปจ่ายค่าเช่าบ้านกับค่าน้ำค่าไฟที่ค้างจนจะโดนตัดอยู่แล้ว หากเธอให้ป้าไปมีหวังเอาเงินไปลงวงไพ่หมดแน่ๆเบรย์เดนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เขาพยายามตามหาหญิงสาวที่ทำให้ใจเต้นในโซเชียลทุกช่องทางก็หาไม่เจอเพราะไม่รู้จักชื่อของเธอ ลองหาจากโลเค

ชายหนุ่มลูกครึ่งไทย-นอร์เวย์สูงโปร่ง ใบหน้าคมออกไปทางเอเชียเสียมากกว่า พ่อของเขาเป็นนักธุรกิจชาวไทยที่ขยายสาขาของห้างสรรพสินค้าไปยังประเทศนอร์เวย์ จนได้พบรักกับหญิงสาวชาวนอร์เวย์ทั้งคู่แต่งงานกันจนมีเบรย์เดนขึ้นมา พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตไปแล้วแต่ทั้งคู่ก็ทิ้งทรัพย์สมบัติเอาไว้มากมายแถมด้วยธุรกิจทำเงินเป็นพันล้านไว้ให้ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเพียงคนเดียวได้สืบทอดต่อไป"จะไม่เจอจริงเหรอวะ" พูดบ่นพร้อมกับเลื่อนนิ้วบนจอโทรศัพท์เพื่อหาเธอคนนั้น เขาตามหาเธอมา 3 วันแล้วแต่ก็ยังไม่เจอสักที"โว้ย! ทำไมไม่เจอวะเนี่ย!" เลื่อนหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอจนโมโหอยากจะปาโทรศัพท์ทิ้ง"หรือว่าจะจ้างนักสืบดี แต่เราไม่มีรูปเธอด้วยซ้ำ โว้ย!น่าโมโห" ชายหนุ่มขยี้หัวตัวเองด้วยความหงุดหงิด"นายครับมูลนิธิที่นายบริจาคเงินไปเมื่อสัปดาห์ก่อนส่งของสมนาคุณมาให้ครับ" คนสนิทอุ้มตุ๊กตาหมาและแมวพร้อมจดหมายแนบไว้ มาวางให้เจ้านายที่โต๊ะทำงาน เบรย์เดนชอบสัตว์มากแต่ไม่สามารถเลี้ยงได้เพราะเขาแพ้ขนสัตว์ขั้นรุนแรง สิ่งที่เขาทำได้คือการบริจาคเงินครั้งละหลายแสนบาทให้มูลนิธิช่วยเหลือหมาแมวจรจัดตามสถานที่ต

ลัลนาเข้างานช่วงเช้าเพราะเธอขอแลกงานกับเพื่อนร่วมงานอีกคน ซึ่งเพื่อนร่วมงานก็ต้องการที่จะแลกอยู่พอดีเพราะต้องไปทำธุระที่โรงเรียนของลูกชาย เหตุผลที่ลัลนาเปลี่ยนเวลางานเพราะเธอไม่อยากเจอหน้าคู่อริถึงจะแค่วันเดียวก็ยังดีถือว่าได้พักสมอง กัญนิฐาเองก็เปลี่ยนเวลามาทำพร้อมกับลัลนาเช่นกัน"กล้วยของลันใจดีที่สุดเลย ย้ายกะมาเป็นเพื่อนลันด้วย" ลัลนาเข้าไปกอดไปหอมเพื่อนสนิทจนคนอื่นมองว่าสองคนนี้เป็นแฟนกันไปแล้ว"ปล่อยเลยๆ ไปกินข้าวเช้ากันเถอะเมื่อวานกินมาม่าไม่ค่อยจะอิ่ม" กัญนิฐาแกะมือเพื่อนสาวออกแล้วเดินหนี ลัลนาจึงรีบวิ่งตามไปกอดแขนแล้วพากันไปโรงอาหารของพนักงานที่อยู่ด้านหลังห้างชั้นบนห้องผู้บริหาร เบรย์เดนกำลังนั่งรอลูกน้องมารายงานเรื่องที่ให้ไปสืบเมื่อวานแต่รอแล้วรอเล่าก็ไม่มาสักที"ฮัลโหลแกอยู่ไหนฉันรออยู่" ผู้เป็นนายทนไม่ไหวจึงโทรไปเร่งลูกน้อง'โถ่! นายครับผมมาขอดูกล้องวงจรปิดแถวนั้นอยู่ครับเนี่ยใจเย็นสิครับนาย'ปลายสายตอบกลับมาอย่างเหนื่อยๆ"ให้เวลาถึงบ่าย" เบรย์เดนแกล้งข่มขู่ไปงั้นเพื่อให้ลูกน้องรีบหาข้อมูล เขาไม่ได้คิดจะไล่ออกจริงๆ

[ผับหรู] สองนักธุรกิจสุดหล่อนั่งถือแก้วเหล้าบรั่นดีราคาแพงจิบเบาๆ ให้พอรู้รสชาติ แดเนียลนั่งกระดกแก้ว แต่สายตาก็พยายามสอดส่องหาเหยื่อสำหรับคืนนี้ "ขอโทษนะคะ พวกเราขอนั่งด้วยได้ไหมคะ" ในที่สุดเหยื่อที่รอคอยก็มาถึง สองสาวนางแบบชื่อดังเดินตรงดิ่งมาหาเขาทั้งคู่ก่อนจะขอนั่งด้วย "เชิญครับ" แดเนียลผายมือเชิญสุภาพสตรี อันที่จริงเขาเองก็มองแม่นางแบบสองคนนี้มานานแล้วไม่คิดว่าพวกเธอจะใจเด็ดเข้ามาหาก่อนแบบนี้ เบรย์เดนไม่ได้รู้สึกอะไรได้แต่นั่งกระดกเหล้าลงคอ "ฉันแอนนี่ค่ะ ส่วนนี่น้องสาวฉันแองจี้ค่ะ" สาวเอ่ยแนะนำตัวเองและน้องสาวที่มาด้วยกัน "ผม..." แดเนียลกำลังจะแนะนำตัวเอง แต่ก็ถูกขัดเสียก่อน "เรารู้จักพวกคุณค่ะ คุณแดเนียลและคุณเบรย์เดนใช่ไหมคะ" นางแบบสาวผู้เป็นน้องเอ่ยขึ้นมาพร้อมส่งสายตาไปทางแดเนียล "อยากรู้จักผมมากกว่าน้ำไหมล่ะครับ" หนุ่มเจ้าชู้ไม่ต่อความยาวสาวความยืดเขาเข้าไปนั่งใกล้เธอพร้อมกับลูบไล้ที่ต้นขาเรียวช้าๆ หญิงสาวทำหน้าเคลิบเคลิ้ม ก่อนที่ทั้งคู่จะพากันลุกออกไปทำให้เหลือแค่นางแบบ