LOGINShare
ตอนที่13
publish date:
2026-03-19 18:18:00เบรย์เดนตื่นแต่เช้าฉีดน้ำหอมจนฟุ้งเพื่อไปรับหญิงสาวที่หน้าบ้านของเธอ เขาต้องทำตัวเป็นคนขับรถไปก่อนรอถึงเวลาค่อยบอกความจริงกับเธอ อย่างน้อยก็ถือว่าพิสูจน์เธอไปในตัวว่าจะชอบเขาในแบบที่เป็นคนขับรถหรือแบบที่เป็นท่านประธาน
"อรุณสวัสดิ์คนสวย" เบรย์เดนเอ่ยทักคนที่เดินเหม่อลอยจนอีกฝ่ายสะดุ้งตกใจ "ตกใจหมดเลยค่ะคุณบรูค" ร่างบางเอามือทาบอกเธอกำลังคิดอะไรเพลินๆ ไม่ทันได้มองว่าเขามาหน้าหมู่บ้านเธออีกแล้ว "เหม่ออะไรอยู่ เดี๋ยวก็โดนรถชนหรอก" "เปล่าค่ะ คุณมาทำอะไรคะ" "มารับเธอไง" เบรย์เดนยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้เธอจนลมหายใจของเขารดที่หน้าผากของเธอ ลัลนาหน้าแดงเมื่อจู่ๆ เรื่องเมื่อคืนที่เธอทำก็แวบเข้ามา เธอจะมองหน้าเขาลงได้ยังไงแอบไปจินตนาการทะลึ่งกับเขา "ไม่ต้องหรอกค่ะหนูไปเองได้" "ผู้ใหญ่ชวนห้ามปฏิเสธสิเด็กน้อย" "หนูไม่ใช่เด็กสามขวบนะคะ" คนตัวเล็กเถียงกลับ เบรย์เดนอยากจะจับเธอมาจูบเสียให้เข็ดจะได้เถียงไม่ได้ "ยังไงก็เด็กกว่าฉันอยู่ดี ไปขึ้นรถ" "ไม่เป็นไรค่ะ หนูจะไปเอง" "ถ้าไม่ขึ้นดีๆ ฉันอุ้มนะ" ชายหนุ่มทำท่าจะเข้ามาอุ้มเธอ แต่ร่างบางดันอกแกร่งของเขาเอาไว้ก่อน มือเล็กทาบที่อกของเขาอย่างลืมตัวภายใต้เสื้อเชิ้ตนั้นคงเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่ๆ เพราะเธอรู้สึกได้ถึงความแข็งของอกแกร่งที่เธอกำลังสัมผัสอยู่ มือเล็กค่อยๆ ลูบเบาๆ อย่างลืมตัว "อยากสัมผัสมากกว่านี้หรือเปล่า" มือหนาจับมือเธอเอาไว้ก่อนที่อะไรๆ มันจะตั้งชี้ขึ้นมาก็เธอเล่นใช้มือนิ่มๆ ลูบไล้ที่อกของเขาถึงจะมีเสื้อกั้นอยู่แต่เขาก็รู้สึก เขาไม่ใช่พระอิฐพระปูนเสียหน่อย "มะ...ไม่ค่ะ คือหนูไม่ได้ตั้งใจ" ร่างบางรีบเก็บมือของตัวเองกลับมา เบรย์เดนยิ้มน้อยๆ ก่อนจะทำเป็นหน้าเข้มต่อ "เป็นเด็กเป็นเล็กหัดทะลึ่งงั้นเหรอ" "ไม่ใช่นะคะ" รีบเถียงกลับทันที เธอไม่ได้อยากคิดทะลึ่งแต่ภาพเมื่อคืนมันเข้ามาในหัวจนไม่สามารถลืมได้ "ไปขึ้นรถเถอะเดี๋ยวฉันไปส่ง" รีบตัดบทเพราะกลัวจะทำให้เธอเขินไปมากกว่านี้ มองปราดเดียวก็รู้ว่าเธอน่ะยังอ่อนหัด เดี๋ยวเขานี่แหละจะสอนทุกกระบวนท่าให้เธอเอง "ทำไมต้องมารับหนูด้วยคะ คุณไม่ขับรถให้เจ้านายเหรอคะ" เมื่อขึ้นรถมาก็ถามเป็นชุดด้วยความอยากรู้ "เจ้านายฉันเขาชอบขับรถไปเองน่ะ" "แล้วจะจ้างคนขับรถทำไม" ลัลนาทำหน้าคิดในเมื่อชอบขับรถไปเองแล้วจะมีคนขับรถไปเพื่ออะไรให้เปลืองเงิน "ไว้ฉันจะถามเขาให้แล้วกันถ้าเธออยากรู้" "ไม่ได้อยากรู้ค่ะแค่สงสัยเฉยๆ" "นั่นแหละเขาเรียกว่าอยากรู้" เบรย์เดนหัวเราะเบาๆ ให้เธอที่อยากรู้ แต่ดันบอกว่าไม่อยากรู้ "แล้วคุณเอารถเจ้านายมาแบบนี้จะดีเหรอคะ" เธอเกรงใจ แค่ครั้งเดียวไม่เท่าไหร่แต่นี่เขาให้เธอขึ้นมานั่งถึงสามครั้งแล้ว "ดีสิ เจ้านายฉันมีรถสิบกว่าคันโดนขโมยไปก็ไม่รู้หรอก" "อย่าบอกนะคะว่าคุณขโมยรถเจ้านายมา จอดเลยค่ะจอดเลย" ร่างบางขอให้เขาจอดกลางทาง "ทำไม?" "เดี๋ยวตำรวจหาว่าหนูสมรู้ร่วมคิดขโมยรถกับคุณน่ะสิคะ หนูไม่อยากติดคุกตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ" "ไม่ติดหรอก ฉันไม่ได้ขโมยแต่เจ้านายให้ฉันใช้คันนี้เมื่อไหร่ก็ได้" เบรย์เดนหาข้ออ้างมาหว่านล้อมเธอ "แน่ใจนะคะ!" "อืม" "ไม่อืมสิคะ หนูถามว่าแน่ใจนะคะ" "แน่ใจ พอใจยัง" เบรย์เดนรู้สึกเอ็นดูเธอจริงๆ รู้สึกไม่ผิดหวังเลยที่เขาหลงรักเธอ "นี่เธอน่ะ" "คะ?" "มีแฟนหรือยัง" วันนี้เขาต้องรู้ให้ได้ "ยังหรอกค่ะ ใครจะมาชอบหนู" ตอบอย่างหน้าเป็นแกมติดตลก คำตอบแรกทำเอาเบรย์เดนค่อยใจชื้น "แล้วชอบผู้หญิงหรือผู้ชาย" "ชอบทั้งคู่เลยค่ะ ถามทำไมคะ" ลัลนาไม่ได้เจาะจงว่าแฟนในอนาคตเป็นเพศอะไรแค่ขอให้อยู่ด้วยกันและมีความสุขก็พอ "แค่อยากรู้เฉยๆ" "แล้วคุณล่ะคะ" "อะไร?" "คุณมีแฟนหรือยังคะ" ร่างบางถามด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยมั่นใจ "ยัง แต่กำลังจะมีในไม่ช้า" ลัลนาใจเสียเมื่อได้ยินแบบนั้น แต่เธอจะเสียใจไปทำไมเธอกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย "คุณชอบผู้หญิงหรือผู้ชายคะ" "ถามทำไม?" "ทีคุณยังถามหนูเลย" "ฉันชอบผู้หญิง ชัดเจนไหม" เบรย์เดนตอบอย่างมั่นใจเขาไม่ได้อคติกับเพศเดียวกันแต่เขาชอบผู้หญิงจริงๆ และเขาชอบเธอ ตลอดทางทั้งคู่ก็คุยกันไปมาแลกเปลี่ยนเรื่องนั้นเรื่องนี้ไปเรื่อยจนถึงห้างก็แยกย้ายกันไปทำงาน แต่เบรย์เดนก็ยังหาเวลาว่างมาแอบดูเธอตอนทำงานอยู่เรื่อยๆ พร้อมกับแดเนียลอีกคน ทางด้านแดเนียลเขายอมตื่นแต่เช้าเพื่อมาดักรอกัญนิฐาที่หน้าห้าง เมื่อเห็นเธอเขาจึงรีบวิ่งเข้าไปหาในทันที "สวัสดีครับคุณคล้วย" แดเนียลทักทายเธออย่างสุภาพที่สุดเท่าที่จะทำได้ หญิงสาวตกใจที่เขาเข้ามาทักทายแต่ที่ตกใจกว่าคือเขารู้จักชื่อเธอได้ยังไงแล้วสำเนียงของเขามันไม่ค่อยจะออกเป็นคำว่ากล้วยสักเท่าไหร่ แต่จะเป็นอย่างอื่นมากกว่า "คะ? คุณ..." "ผมแดเนียลครับ ที่คุณเดินชนผมเมื่อวันก่อนไงครับลืมแล้วเหรอ" แดเนียลทำหน้าเศร้าน้อยใจเหตุการณ์วันแรกที่ทำให้เราได้เจอกัน "ค่ะไม่ลืมค่ะแต่มีอะไรหรือเปล่าคะ" กัญนิฐาไม่ได้รู้จักเขาเป็นการส่วนตัว เธอไม่ค่อยสุงสิงกับผู้ชายอยู่แล้วและที่สำคัญเขารู้ชื่อเธอได้ยังไงกัน "ผมอยากเจอคุณคล้วยน่ะครับ" เขาเรียกชื่อเธอด้วยสำเนียงที่ไม่ได้ออกเสียงกล้วยอีกครั้ง กัญนิฐาเริ่มอายกับชื่อของตัวเองเสียแล้ว "ฉันชื่อกล้วยค่ะ กอไก่ไม่ใช่คอควาย" ร่างบางออกเสียงชัดๆ ให้เขาฟัง แดเนียลที่มั่นใจว่าตัวเองพูดถูกแล้วแต่เขาไม่รู้ตัวว่าสำเนียงของตัวเองเพี้ยนไปนิด "กอกล้วย กล้วย" ชายหนุ่มออกเสียงชัดๆ อีกครั้งคราวนี้กัญนิฐาค่อยใจชื้นหน่อยที่ชื่อเธอไม่เพี้ยนแล้ว "คุณอยากเจอฉันทำไมคะ" "ผมชอบคุณน่ะครับ" แดเนียลไม่รีรอให้เสียเวลาเขาบอกชอบเธอได้อย่างเต็มปากแต่คนฟังกลับไปไม่เป็น "ขอโทษนะคะ ฉันไม่ได้ชอบคุณ" "ไม่เป็นไรครับ ผมจะทำให้คุณชอบผมเอง" แดเนียลไม่หมดหวัง ถ้าเขาพยายามมีเหรอที่จะไม่สำเร็จ "เสียเวลาเปล่าๆ ค่ะ ฉันไม่ชอบผู้ชายหรอกค่ะ" กัญนิฐาตอบออกไปเธอไม่ชอบจริงๆ แต่ก็ไม่ใช่อยากจะมีแฟนเป็นผู้หญิงไปซะทีเดียว เธอแค่ไม่อยากเข้าใกล้ผู้ชายมากเกินไปเธอกลัวจะเจอเหมือนที่พ่อเลี้ยงทำกับเธอ "ผมก็จะทำให้คุณชอบครับ" "ฉันว่าคุณไร้สาระไปแล้วค่ะคุณแดเนียล เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อนจะมาชอบฉันทำไมคะ" "ก็ตอนนี้รู้จักกันแล้วไงครับ" แดเนียลตอบอย่างมั่นใจไม่ว่ายังไงเขาก็จะทำให้เธอชอบเขา "คุณกำลังทำฉันเสียเวลานะคะ ขอทางด้วยค่ะฉันต้องไปทำงาน" ร่างบางเดินชนไหล่หนาของเขาไปอย่างเฉยๆ เธอไม่มีเวลาเล่นอะไรไร้สาระกับเขาหรอกเธอมีงานต้องทำ "ผมจะรอคุณเลิกงานนะครับ!" หนุ่มฝรั่งตะโกนไล่หลังเธอเป็นภาษาไทยเสียงดังจนคนรอบข้างหันมาบอกกัญนิฐารีบก้าวยาวๆ ไม่หันไปมอง เขาสติไม่ดีหรือเปล่ามาบอกชอบผู้หญิงที่เจอกันแค่ไม่กี่นาทีคนดีๆ ที่ไหนเขาทำกันแบบนี้ "หนีอะไรมากล้วยหน้าตื่นเชียว" ลัลนาจับแขนเพื่อนสนิทที่เดินเร็วๆ หน้าตาตื่นๆ มาทำงาน "คนโรคจิตน่ะ" "เขาทำอะไรกล้วยหรือเปล่า" คนตัวเล็กทำท่าจะไปหาเรื่องโรคจิตที่บังอาจมาทำให้เพื่อนสนิทของเธอตื่นกลัว "เปล่าๆ ไม่ได้ทำ ฉันเดินหนีมาได้น่ะ" "โล่งอกคิดว่ามันมาลวนลามกล้วย" "เธอก็ระวังๆ ตัวหน่อยแล้วกันกลับบ้านดึกๆ มันอันตราย" กัญนิฐาเตือนเพื่อนสนิทที่ชอบรับงานเสริมทำให้กลับบ้านดึกๆ คนเดียว "โอเคจ้ะ" ลัลนาทำหน้ายิ้มแย้มไม่กลัวอะไรเลยเพราะเธอชินเสียมากกว่า เธอคงไม่โชคร้ายโดนผู้ชายมาฉุดแขนเหมือนครั้งก่อนซ้ำสองหรอก...มั้ง ตกเย็นสองสาวเลิกงานก็แยกย้ายกันกลับบ้านลัลนารับงานต่อ คนตัวเล็กในชุดเกาะอกโชว์เนินอกเล็กน้อยทำหน้ายิ้มหวานเดินแจกใบปลิวให้คนในงาน "ขอถ่ายรูปหน่อยนะครับ" ตากล้องถือกล้องมาขอเธอถ่ายรูป ลัลนาหันไปยิ้มหวานใส่กล้องก่อนจะเดินแจกใบปลิวต่อ "คนสวยจบงานแล้วว่างหรือเปล่า พี่มีงานให้ทำต่อสนใจไหม" ชายคนหนึ่งจับแขนเธอเอาไว้ก่อนที่เธอจะเดินหนี "ขอโทษนะคะขอตัวไปทำงานต่อค่ะ" ลัลนาแกะมือของอีกฝ่ายออกอย่างไม่แยแส เธอไม่รับงานเสริมแบบนั้นหรอกถึงมันจะได้เงินเยอะแต่เธอก็ไม่กล้าพอที่จะทำ "ปวดขาจัง" ลัลนานั่งทุบขาตัวเองในห้องแต่งตัวเธอเดินแจกใบปลิวจนงานเลิกแถมวันนี้มีแขกมากมายมาร่วมงานเปิดตัวรถยนต์หรู แต่ตอนนี้ถึงเวลาเลิกงานของเธอแล้ว เจ๊โบวี่ก็ให้เงินเธอแล้วเรียบร้อยแต่เธอแค่ยังไม่อยากลุกเดิน เพราะอยากจะนั่งพักต่ออีกสักหน่อย
Latest chapter
ประธานคลั่งรัก ตอนที่15 (2)
เบรย์เดนจัดการอุ้มคนตัวเล็กที่หลับสนิทด้วยความเพลียมานอนบนเตียงนุ่มอย่างเบามือโดยไม่ลืมที่จะดึงผ้านวมผืนหนามาห่มให้เธอก่อนไปคุยโทรศัพท์กับลูกน้องคนสนิท"อืม จัดการที เอาเข้าคุกดัดสันดานให้หมดถ้าจะฟ้องมาบอกฉันเลย" เบรย์เดนโทรให้เจมส์จัดการพวกที่ไล่ตามเธอเข้าคุกให้หมดรวมถึงหัวหน้าของกลุ่มเด็กวัยรุ่นเหล่านั้นที่มันบังอาจมาทำแบบนี้กับเธอเขาไม่สนหรอกว่าเด็กพวกนั้นจะเป็นลูกเต้าเหล่าใครหรือว่าพ่อจะมียศใหญ่สักแค่ไหนถ้าจะฟ้องก็ส่งเรื่องมาเลยเขาพร้อมขึ้นศาล เมื่อคุยโทรศัพท์เสร็จก็เดินมาหาคนที่หลับสบายทีแรกเหมือนเธอจะตกใจจนสลบไปแต่ตอนนี้น่าจะหลับเพราะความเพลียมากกว่า"อยู่ที่นี่กับฉันนะเด็กดี จุ๊บ" ก้มลงไปจูบเบาๆ ที่หน้าผากมนของเธอ ลัลนานอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวเธอแค่รู้สึกว่าตัวเองปลอดภัยแล้ว เบรย์เดนหยิบกระเป๋าผ้าสีขาวที่ตอนนี้เริ่มจะกลายเป็นสีดำตามสภาพการใช้งานขึ้นมาดูก่อนจะเปิดดูของข้างในลัลนาดูจะหวงกระเป๋าใบนี้มากเพราะเธอเล่นกำแน่นไม่ปล่อยแถมยังอุตส่าห์เอามันติดตัวมาด้วยแม้จะเพิ่งเกิดเหตุการณ์เลวร้ายก็ตาม ถ้าเป็นคนปกติคงเอาชีวิตตัวเองรอดไว้ก่อน
ประธานคลั่งรัก ตอนที่15 (1)
แควก!! เสียงเสื้อนักศึกษาตัวโคร่งถูกฉีกออกจนกระดุมกระเด็นไปคนละทาง"สวยมาก กูพลาดไปได้ไงวะ" ชายหนุ่มก้มลงซุกไซร้ที่หน้าอกขนาดพอดีมือที่มีชั้นในกอบกุมความสวยงามเอาไว้ คนตัวเล็กนอนนิ่งไม่ขยับตัวแม้แต่น้อย แต่สายตาเหลือบไปเห็นบนหัวนอนมีที่เขี่ยบุหรี่ที่ทำจากกระเบื้อง ซึ่งดูแล้วน่าจะหนักพอควร"ไหนดูข้างล่างหน่อยสิ" พูดจบก็ค่อยๆ เลื่อนใบหน้าลงไปที่ส่วนล่างมือหนาสอดใต้กระโปรงพลีทก่อนจะค่อยๆ สัมผัสเนินอูมเบาๆ ลัลนาไม่มีวี่แววว่าจะรู้สึกดีแม้แต่น้อยเพราะกำลังหาทางหยิบที่เขี่ยบุหรี่ที่มองอยู่ลงมาให้ได้"ถอดหน่อยนะคนสวย""เดี๋ยวสิคะ ทำไมไม่ถอดของพี่ก่อนล่ะคะ" คนตัวเล็กเริ่มคิดอะไรดีๆ ออก จึงจับมือของอีกคนไว้ก่อนที่ชั้นในของเธอจะถูกถอดออก"อยากให้ฉันถอดก่อนใช่ไหมได้เลยคนสวย" ชายหนุ่มเริ่มพอใจที่เหยื่อยอมเชื่องง่ายๆ ลัลนายิ้มหวานให้อีกคนแต่ในใจแทบจะจับมาเชือดคอ"ถอดกางเกงด้วยสิคะ" มือเล็กลูบไล้หน้าอกของตัวเองให้อีกคนตื่นตัวเล่นๆ มารยาหญิงที่เธอแกล้งทำไม่อยากเชื่อว่าจะได้ผล"ได้เลยคนสวย เร้าใจมาก..ซี้ด" นี่ขนาดยังไม่ทันเริ่มแม่เหยื่อ
ประธานคลั่งรัก ตอนที่14
กลุ่มแก๊งนักบิดกสามสิบกว่าคนรวมตัวกันเพื่อไปแข่งตามท้องถนนแบบที่เคยทำกัน หนึ่งในกลุ่มนั้นก็มีน้องชายของลัลนาอยู่ด้วย"ไอ้แบงค์ เมื่อไหร่กูจะได้แดกพี่สาวมึงสักที" หัวหน้ากลุ่มที่อายุมากที่สุดและเป็นที่เคารพนับถือของเด็กวัยรุ่นกลุ่มนี้เอ่ยถามแบงค์ซึ่งเป็นลูกชายของป้าลัลนา"จะเอาจริงเหรอพี่โต" แบงค์เด็กหนุ่มวัยสิบแปดที่ไม่ค่อยจะได้เรื่องได้ราวเท่าไหร่ถามลูกพี่ของตัวเองเพราะไม่คิดว่าจะยังสนใจในตัวลัลนาอยู่"จริงสิวะ กูอยากลองจัดพี่สาวมึงสักทีสองที มึงบอกเองนี่ว่าพี่มึงขายตัว""ก็เห็นแม่พูดแบบนั้นแต่อาจจะไม่ใช่หรอกครับ" เด็กหนุ่มเริ่มกลัวๆ กับสิ่งที่อีกคนคิดเขาพูดไปก็เพราะได้ยินมาจากผู้เป็นแม่เท่านั้น"กูไม่เอาพี่มึงฟรีหรอกไอ้แบงค์ กูจะให้เงินมึงถ้ามึงพาพี่มึงมาหากูวันอาทิตย์นี้""แต่วันอาทิตย์ลันไปเรียนนะครับ""ก็หลังพี่มึงเลิกเรียนสิวะ จัดในชุดนักศึกษามันเร้าใจกูจริงๆ" หัวหน้ากลุ่มทำหน้าตาเคลิบเคลิ้มพลางคิดถึงเสียงหวานๆ ของหญิงสาวหน้าตาน่ารักอย่างลัลนามาครางใต้ร่างของตนเอง"แต่พี่โต...""ไอ้แบงค์ ถ้ามึงไม่
ประธานคลั่งรัก ตอนที่13
เบรย์เดนตื่นแต่เช้าฉีดน้ำหอมจนฟุ้งเพื่อไปรับหญิงสาวที่หน้าบ้านของเธอ เขาต้องทำตัวเป็นคนขับรถไปก่อนรอถึงเวลาค่อยบอกความจริงกับเธอ อย่างน้อยก็ถือว่าพิสูจน์เธอไปในตัวว่าจะชอบเขาในแบบที่เป็นคนขับรถหรือแบบที่เป็นท่านประธาน"อรุณสวัสดิ์คนสวย" เบรย์เดนเอ่ยทักคนที่เดินเหม่อลอยจนอีกฝ่ายสะดุ้งตกใจ"ตกใจหมดเลยค่ะคุณบรูค" ร่างบางเอามือทาบอกเธอกำลังคิดอะไรเพลินๆ ไม่ทันได้มองว่าเขามาหน้าหมู่บ้านเธออีกแล้ว"เหม่ออะไรอยู่ เดี๋ยวก็โดนรถชนหรอก""เปล่าค่ะ คุณมาทำอะไรคะ""มารับเธอไง" เบรย์เดนยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้เธอจนลมหายใจของเขารดที่หน้าผากของเธอ ลัลนาหน้าแดงเมื่อจู่ๆ เรื่องเมื่อคืนที่เธอทำก็แวบเข้ามา เธอจะมองหน้าเขาลงได้ยังไงแอบไปจินตนาการทะลึ่งกับเขา"ไม่ต้องหรอกค่ะหนูไปเองได้""ผู้ใหญ่ชวนห้ามปฏิเสธสิเด็กน้อย""หนูไม่ใช่เด็กสามขวบนะคะ" คนตัวเล็กเถียงกลับ เบรย์เดนอยากจะจับเธอมาจูบเสียให้เข็ดจะได้เถียงไม่ได้"ยังไงก็เด็กกว่าฉันอยู่ดี ไปขึ้นรถ""ไม่เป็นไรค่ะ หนูจะไปเอง""ถ้าไม่ขึ้นดีๆ ฉันอุ้มนะ" ชายหนุ่มท
ประธานคลั่งรัก ตอนที่12 Nc
หลังจากนั่งมองสาวที่หมายปองมาหลายชั่วโมง ในที่สุดก็ถึงเวลาเลิกงานของพวกเธอ แดเนียลไม่รอช้ารีบก้าวฉับๆ ตามกัญนิฐาโดยไม่ให้เธอรู้ตัว ร่างบางเดินออกมาหน้าห้างเพื่อมารอรถประจำทางเหมือนใครหลายๆ คน แต่ความสวยของเธอทำเอาแดเนียลละสายตาไม่ได้"อื้ม!" เขาแอบมองเธอจากไกลๆ แล้วแอบเอาไปจินตนาการว่าได้ร่วมรักกับเธอ ถ้ามันเกิดขึ้นจริงได้คงจะดีไม่น้อยเลยทีเดียว"ไอ้แดนมันท่าจะบ้าใหญ่แล้ว" เบรย์เดนมองตามเพื่อนสนิทที่หลับตาพริ้มดูก็รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่"ดูท่าแม่สาวน้อยของฉันคงสนิทกับแม่ของลูกแกน่าดูเลยนะ""ทำไมคิดงั้นวะ" แดเนียลหันมาถามด้วยความสงสัยก็พอรู้ว่าสองสาวสนิทกัน แต่สีหน้าเบรย์เดนเหมือนจะไปรู้อะไรที่ตัวเองไม่รู้มา"ก็วันก่อนฉันเห็นพวกเธอหอมแก้มกัน" เบรย์เดนตัดสินใจบอกกับเพื่อน เพราะเขาเองก็อึดอัดเรื่องนี้แต่ก็พยายามคิดว่าอาจจะแค่เพื่อนหยอกล้อกัน"แกเห็นผิดคนหรือเปล่า" แดเนียลถามอย่างหวั่นๆ เพราะเขาไม่อยากเชื่อว่าแม่ของลูกในอนาคตจะชอบผู้หญิง ถึงหน้าตาของเธอจะดูแรงๆ แต่เธอมีความน่ารักที่แดเนียลมองเห็นในตัวเธอ"เริ่มแรกก็คิดว่าไม่
ประธานคลั่งรัก ตอนที่11 (2)
"โถ่นายครับ ผมก็แค่ยิ้มให้กับความน่ารักของเธอก็เท่านั้นเอง" เจมส์บอกไปตามความจริง สเปกของเขาไม่ใช่คนที่เด็กกว่าหลายปีแบบนี้"แกไม่มีสิทธิ์มาชมแม่สาวน้อยของฉัน ฉันชมเธอได้คนเดียว" ออกอาการหวงตั้งแต่ยังไม่ได้เป็นอะไรกัน"ครับๆ ไม่ชมแล้วก็ได้ ว่าแต่นี่มันเรื่องอะไรครับทำไมจู่ๆ ผมไปเป็นเจ้านายได้ล่ะครับ""ก็ฉันดันไปโกหกเธอว่าเป็นคนขับรถน่ะสิ""ห๊า! คนขับรถ?""เออ! เรื่องมันยาวเอาไว้จะเล่าให้ฟังแล้วกัน" เบรย์เดนตัดบทแล้วเดินล้วงกระเป๋าเตรียมตัวไปทำงานของตัวเองอย่างอารมณ์ดี"อากาศวันนี้ดีจังเลย" เจมส์เงยหน้ามองท้องฟ้าที่ไม่มีแดดแม้แต่น้อยเพราะฝนตั้งท่าจะตกในไม่ช้า แต่เจ้านายเขากลับบอกว่าอากาศดี สงสัยท่าทางจะเพี้ยนลัลนาพอถึงแผนกก็รีบตอกบัตรเข้าทำงานทันที วันนี้เธอมัวแต่ทะเลาะกับป้าเลยสายทำให้ไม่มีเวลาไปกินข้าวที่โรงอาหาร"นายครับจะตามดูเธออีกนานไหมครับ" เจมส์สะกิดผู้เป็นนายที่มานั่งมองหญิงสาวที่กำลังทำงานตั้งแต่เช้าจนถึงตอนเที่ยง"นั่งเงียบๆ ไปซะ" หันไปดุใส่ลูกน้องก่อนจะนั่งจ้องเธอต่อ เบรย์เดนลากเจมส์มาร้านอา
You may also like
บ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า156.3K viewsนับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย65.0K viewsภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์277.9K viewsเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก218.8K viewsจำเลยลับเมียขัดดอก
โซลสตาร์ seoulstar3.4K viewsนางร้ายขอไม่ทวงรักคืน
อัญธิญาน์451 viewsอ้อนรักคุณพ่อเลี้ยง
อักษรปรุงรัก46 viewsหวานใจ
เย้ายวน36 views
