Partager

ตอนที่2

last update Date de publication: 2026-03-13 11:21:00

ลัลนาตั้งหน้าตั้งตาเรียนพยายามเก็บหน่วยกิตให้ครบจะได้จบเร็วๆ ภาคพิเศษที่เธอเรียนใช้เวลาแค่ 2 ปีเพราะเน้นเก็บหน่วยกิตจึงเหมาะสำหรับคนที่ทำงานไปเรียนไปแบบเธอจริงๆ เธอเรียนไม่เก่งหรอกแต่ก็อยากเรียนให้มีปริญญาแบบคนอื่น เธอไม่ได้คิดจะเป็นพนักงานแคชเชียร์ในห้างไปตลอดชีวิตหรอก

"งานที่มอบหมายไว้ส่งครั้งหน้าที่เจอกันนะครับนักศึกษา" อาจารย์หนุ่มขวัญใจนักศึกษาทั้งชายและหญิงแต่ยกเว้นกับลัลนาเอ่ยขึ้น เธอรู้สึกไม่ปลอดภัยทุกครั้งที่เข้าเรียนวิชานี้เพราะรู้สึกเหมือนถูกจ้องมองตลอดเวลา โชคดีที่วิชานี้เรียนแค่สัปดาห์ละ 2 ชั่วโมง ถ้าต้องเรียนสัปดาห์ละ 4 ชั่วโมงแบบวิชาอื่นเธอคงแย่

"แยกย้ายกันได้ครับทุกคน" อาจารย์หนุ่มผู้แสนอ่อนโยนเอ่ยบอกกับนักศึกษาทุกคน

"กลับบ้านปลอดภัยนะคะอาจารย์" นักศึกษาผู้หญิงต่างพากันตอบกลับด้วยความหวังดีและชื่นชม

"ยกเว้นเธอลัลนา คะแนนสอบครั้งที่แล้วเธอได้น้อยสุด อาจารย์ต้องสั่งงานเธอเพิ่มหน่อย"

"ค่ะอาจารย์" เธอรู้สึกหวั่นใจไม่น้อยที่ต้องอยู่ในห้องกับอาจารย์แค่ 2 คน เธอไม่มีเพื่อนมายืนรอกลับบ้านพร้อมกันเหมือนคนอื่น เธออยู่ตัวคนเดียวมาตลอด

"มานั่งตรงนี้สิ เดี๋ยวอาจารย์จะอธิบายงานให้" อาจารย์หนุ่มตบลงที่เก้าอี้ข้างตัวเอง ลัลนาทำใจ ก่อนจะเดินไปนั่งถ้าเธอไม่ทำตามคะแนนของเธออาจจะมีปัญหาและเธอคงต้องลงเรียนวิชานี้ใหม่ทำให้เสียเวลาไปอีก ร่างบางตั้งใจฟังอาจารย์อธิบายเรื่องงาน แต่กลับรู้สึกถึงมือหนาของอีกคนที่เริ่มอยู่ไม่สุข คนที่เรียกตัวเองว่าอาจารย์ลูบไหล่เธอเบาๆ ทำให้เธอขยับตัวออกห่างอย่างกลัวๆ

"หนูเข้าใจแล้วค่ะอาจารย์" ร่างบางรับทราบเรื่องงาน ก่อนจะรีบลุกขึ้นแต่กลับโดนดึงให้นั่งลงดังเดิม

"ที่จริงถ้าอยากผ่านวิชานี้แบบสบายๆ ก็พอมีวิธีอยู่นะ" มือหนาลูบต้นขาเธอขึ้นมาช้าๆ ทำให้คนตัวเล็กยิ่งรู้สึกกลัวและรังเกียจ

"ไม่ดีกว่าค่ะ หนูชอบความลำบาก" ร่างบางปฏิเสธโดยไม่ต้องคิด ก่อนจะปัดมืออีกคนออกแล้วรีบลุกขึ้นยืน

"เสนอทางออกให้ก็ไม่สนใจ"

"ถ้าอาจารย์ยังทำแบบนี้กับหนูอีก หนูจะเอาเรื่องไปบอกอธิการนะคะ" ลัลนาพูดขู่ก่อนจะสะพายกระเป๋าแล้วรีบเดินออกจากห้องด้วยความรวดเร็ว

"ขนลุกเป็นบ้า" ถึงเขาจะหล่อและดูดีแค่ไหน แต่เธอก็ไม่บ้าพอที่จะทำตามข้อเสนอแบบนั้นหรอก แค่คิดก็รู้สึกขนลุกซู่แล้ว

ครืน! ครืน! โทรศัพท์ที่ถูกปิดเสียงกำลังสั่นอยู่ในกระเป๋าผ้าใบโปรดบ่งบอกว่ามีคนโทรมา มือเล็กล้วงหยิบโทรศัพท์มือสองรุ่นกลางเก่ากลางใหม่ขึ้นมา หน้าจอโทรศัพท์แตกละเอียดเพราะทำตกหลายครั้งต่อวันแต่เธอก็ยังสามารถใช้มันได้อยู่

"ค่ะ เจ๊โบวี่" เสียงหวานพูดกับคนในสายที่โทรมา

'คืนนี้ว่างหรือเปล่าลัน'

"ว่างค่ะเจ๊" ร่างบางตอบอย่างไม่ต้องคิดอะไรเลย อะไรที่ได้เงินเธอทำหมด คติประจำตัวของเธอคือ เงินซื้อเธอไม่ได้ถ้าไม่มากพอ

'ที่เดิมนะจ๊ะ หนู 80 เจ๊ 20 เหมือนเดิมนะจ๊ะ' เจ๊โบวี่ ร่างชายแต่ใจหญิงผู้เป็นคนคอยหางานมาให้เธอโดยขอส่วนแบ่งจากงานของเธอเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

"ค่ะเจ๊ หนูไปเลยแล้วกัน" ลัลนาไม่อยากกลับเข้าบ้านก่อนเพราะเบื่อสภาพแวดล้อม จึงขึ้นรถประจำทางไปตามสถานที่ที่นัดเอาไว้เลย

เธอทำงานเสริมคือเป็นพริตตี้โชว์รูมรถ แต่เงินก็ไม่ได้ดีเหมือนพริตตี้เงินแสนเงินล้าน เธอเป็นแค่พริตตี้แถวล่างที่อย่างมากก็ได้ไปแจกใบปลิวให้คนที่มาร่วมงาน เธอแค่ทำเป็นงานเสริมเท่านั้นและอีกงานของเธอคืองานถ่ายแบบชุดชั้นในแต่เธอไม่ค่อยได้รับงานนี้บ่อยนักเพราะไม่อยากโชว์รูปร่างของตัวเองสักเท่าไหร่ แต่ถ้าเงินดีเธอก็ไม่ปฏิเสธ

"เจ๊ขา!! หนูมาแล้วค่ะ" เสียงหวานใสตะโกนเสียงดังจนเจ๊โบวี่ต้องหันมามอง

"มาเปลี่ยนเสื้อผ้า" มาถึงไม่ทันได้นั่งพักก็โดนลากไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเลย โชคดีที่เธอมาก่อนเวลานัด พอถึงเวลาทำงานหน้าที่ของเธอคือแจกใบปลิวแล้วยิ้มสวยๆ ใครเข้ามาขอถ่ายรูปก็ต้องยิ้มสู้กล้อง แต่น้อยคนที่จะมาขอถ่ายรูปเธออย่างที่บอกเธอไม่ใช่ชั้นแนวหน้ายังห่างไกลจากพริตตี้มืออาชีพอีกเยอะ

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ประธานคลั่งรัก   ตอนที่17

    ในห้องนอนหรูเบรย์เดนนอนกอดคนตัวเล็กเอาไว้แน่นแทบไม่ยอมให้เธอห่างกาย ลัลนาอยู่กับเขาตั้งแต่วันเกิดเรื่องนี่ก็ผ่านมาได้หลายวันแล้ว และเขาก็ไม่ยอมให้เธอไปไหนแม้แต่ไปทำงานก็ไม่ให้ไปอ้างว่าตัวเองเป็นเจ้านายสั่งให้หยุดเธอก็ต้องหยุด ตลอดเวลาที่อยู่กับเขาเธอเชื่อใจเขาจนเล่าเรื่องของตัวเองให้เขาฟังเกือบทั้งหมดรวมถึงเรื่องที่แม่ทิ้งเธอไว้กับป้า เบรย์เดนฟังได้ทั้งวันไม่เบื่อถ้าเป็นเรื่องของเธอ"หนูต้องกลับบ้านแล้วค่ะ""ยังจะกลับไปที่นั่นอีกเหรอ""ถ้าไม่กลับแล้วหนูจะไปอยู่ที่ไหนล่ะคะ""อยู่กับฉันไง อยู่ด้วยกันที่นี่แหละ""ไม่ได้หรอกค่ะ หนูรอแม่กลับมาหาหนู สักวันต้องกลับมาแน่ๆ" ร่างบางยิ้มอย่างมีหวัง"ลัน ถ้าแม่เธอจะกลับมาเขาคงกลับมานานแล้ว อีกอย่างเขาคงไม่ทิ้งเธอไว้ที่บ้านหลังนั้นหรอกนะ" เบรย์เดนพูดให้เธอยอมรับความจริงแม้มันจะทำให้เธอเจ็บปวดก็ตาม"หนูรู้ค่ะ หนูก็แค่หวังว่าสักวันแม่จะกลับมา" ใบหน้าสวยสลดลง นัยน์ตาเศร้าจนเห็นได้ชัด"ถ้าเธออยากเจอแม่ฉันจะตามหาให้ แต่มีข้อแม้ว่าเธอต้องอยู่ที่นี่กับฉันอย่ากลับไปบ้านหลังนั้นอีกเล

  • ประธานคลั่งรัก   ตอนที่16

    แปดปีที่แล้ว...เด็กหญิงอายุเพียงแค่สิบสามปีกำลังนั่งทำการบ้านอยู่ในห้องนอนของตัวเองโดยที่ไม่ได้ระแวงระวังภัยจากด้านหลังหมับ! มือหนาคว้าเข้าที่หน้าอกของเด็กสาวที่กำลังเริ่มมีเนินขึ้นมาก่อนจะออกแรงบีบเบาๆ"ปล่อยหนูนะ!" เด็กหญิงตัวเล็กพยายามปัดมือใหญ่ของผู้เป็นพ่อเลี้ยงออกเพราะรู้สึกเจ็บหน้าอกที่กำลังเริ่มขยายใหญ่จากสรีระของเด็กผู้หญิงที่กำลังโต"อย่าเสียงดังสิ! เดี๋ยวแม่ก็มาได้ยินหรอก" เสียงของผู้เป็นพ่อเลี้ยงข่มขู่ลูกสาวที่ตนเองไม่ได้มองเป็นลูกเสียด้วยซ้ำ"แม่! ช่วยด้วย!" กัญนิฐาตะโกนเรียกแม่เสียงดังหวังให้แม่มาได้ยิน"บอกให้เงียบไง" มือหนาปิดปากเล็กๆ ของเด็กสาวเอาไว้แน่น"อื้อ!""อะไรยัยกล้วย" เสียงผู้เป็นแม่ถามลูกสาวที่ร้องเรียกเสียงดังลั่นบ้าน"ไม่มีอะไรที่รักผมเล่นกับลูกอยู่น่ะ" พ่อเลี้ยงตะโกนตอบภรรยาของตัวเองที่ทำท่าจะเดินขึ้นมา"งั้นเหรอคะ ฉันทำกับข้าวเสร็จพอดี เลิกเล่นแล้วลงมาได้แล้วค่ะ" ผู้เป็นแม่ตะโกนบอกเพราะคิดว่าสามีใหม่กำลังเล่นกับลูกสาวของตัวเองจริงๆหลังจากเหตุการณ์วันนั

  • ประธานคลั่งรัก   ตอนที่15 (2)

    เบรย์เดนจัดการอุ้มคนตัวเล็กที่หลับสนิทด้วยความเพลียมานอนบนเตียงนุ่มอย่างเบามือโดยไม่ลืมที่จะดึงผ้านวมผืนหนามาห่มให้เธอก่อนไปคุยโทรศัพท์กับลูกน้องคนสนิท"อืม จัดการที เอาเข้าคุกดัดสันดานให้หมดถ้าจะฟ้องมาบอกฉันเลย" เบรย์เดนโทรให้เจมส์จัดการพวกที่ไล่ตามเธอเข้าคุกให้หมดรวมถึงหัวหน้าของกลุ่มเด็กวัยรุ่นเหล่านั้นที่มันบังอาจมาทำแบบนี้กับเธอเขาไม่สนหรอกว่าเด็กพวกนั้นจะเป็นลูกเต้าเหล่าใครหรือว่าพ่อจะมียศใหญ่สักแค่ไหนถ้าจะฟ้องก็ส่งเรื่องมาเลยเขาพร้อมขึ้นศาล เมื่อคุยโทรศัพท์เสร็จก็เดินมาหาคนที่หลับสบายทีแรกเหมือนเธอจะตกใจจนสลบไปแต่ตอนนี้น่าจะหลับเพราะความเพลียมากกว่า"อยู่ที่นี่กับฉันนะเด็กดี จุ๊บ" ก้มลงไปจูบเบาๆ ที่หน้าผากมนของเธอ ลัลนานอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวเธอแค่รู้สึกว่าตัวเองปลอดภัยแล้ว เบรย์เดนหยิบกระเป๋าผ้าสีขาวที่ตอนนี้เริ่มจะกลายเป็นสีดำตามสภาพการใช้งานขึ้นมาดูก่อนจะเปิดดูของข้างในลัลนาดูจะหวงกระเป๋าใบนี้มากเพราะเธอเล่นกำแน่นไม่ปล่อยแถมยังอุตส่าห์เอามันติดตัวมาด้วยแม้จะเพิ่งเกิดเหตุการณ์เลวร้ายก็ตาม ถ้าเป็นคนปกติคงเอาชีวิตตัวเองรอดไว้ก่อน

  • ประธานคลั่งรัก   ตอนที่15 (1)

    แควก!! เสียงเสื้อนักศึกษาตัวโคร่งถูกฉีกออกจนกระดุมกระเด็นไปคนละทาง"สวยมาก กูพลาดไปได้ไงวะ" ชายหนุ่มก้มลงซุกไซร้ที่หน้าอกขนาดพอดีมือที่มีชั้นในกอบกุมความสวยงามเอาไว้ คนตัวเล็กนอนนิ่งไม่ขยับตัวแม้แต่น้อย แต่สายตาเหลือบไปเห็นบนหัวนอนมีที่เขี่ยบุหรี่ที่ทำจากกระเบื้อง ซึ่งดูแล้วน่าจะหนักพอควร"ไหนดูข้างล่างหน่อยสิ" พูดจบก็ค่อยๆ เลื่อนใบหน้าลงไปที่ส่วนล่างมือหนาสอดใต้กระโปรงพลีทก่อนจะค่อยๆ สัมผัสเนินอูมเบาๆ ลัลนาไม่มีวี่แววว่าจะรู้สึกดีแม้แต่น้อยเพราะกำลังหาทางหยิบที่เขี่ยบุหรี่ที่มองอยู่ลงมาให้ได้"ถอดหน่อยนะคนสวย""เดี๋ยวสิคะ ทำไมไม่ถอดของพี่ก่อนล่ะคะ" คนตัวเล็กเริ่มคิดอะไรดีๆ ออก จึงจับมือของอีกคนไว้ก่อนที่ชั้นในของเธอจะถูกถอดออก"อยากให้ฉันถอดก่อนใช่ไหมได้เลยคนสวย" ชายหนุ่มเริ่มพอใจที่เหยื่อยอมเชื่องง่ายๆ ลัลนายิ้มหวานให้อีกคนแต่ในใจแทบจะจับมาเชือดคอ"ถอดกางเกงด้วยสิคะ" มือเล็กลูบไล้หน้าอกของตัวเองให้อีกคนตื่นตัวเล่นๆ มารยาหญิงที่เธอแกล้งทำไม่อยากเชื่อว่าจะได้ผล"ได้เลยคนสวย เร้าใจมาก..ซี้ด" นี่ขนาดยังไม่ทันเริ่มแม่เหยื่อ

  • ประธานคลั่งรัก   ตอนที่14

    กลุ่มแก๊งนักบิดกสามสิบกว่าคนรวมตัวกันเพื่อไปแข่งตามท้องถนนแบบที่เคยทำกัน หนึ่งในกลุ่มนั้นก็มีน้องชายของลัลนาอยู่ด้วย"ไอ้แบงค์ เมื่อไหร่กูจะได้แดกพี่สาวมึงสักที" หัวหน้ากลุ่มที่อายุมากที่สุดและเป็นที่เคารพนับถือของเด็กวัยรุ่นกลุ่มนี้เอ่ยถามแบงค์ซึ่งเป็นลูกชายของป้าลัลนา"จะเอาจริงเหรอพี่โต" แบงค์เด็กหนุ่มวัยสิบแปดที่ไม่ค่อยจะได้เรื่องได้ราวเท่าไหร่ถามลูกพี่ของตัวเองเพราะไม่คิดว่าจะยังสนใจในตัวลัลนาอยู่"จริงสิวะ กูอยากลองจัดพี่สาวมึงสักทีสองที มึงบอกเองนี่ว่าพี่มึงขายตัว""ก็เห็นแม่พูดแบบนั้นแต่อาจจะไม่ใช่หรอกครับ" เด็กหนุ่มเริ่มกลัวๆ กับสิ่งที่อีกคนคิดเขาพูดไปก็เพราะได้ยินมาจากผู้เป็นแม่เท่านั้น"กูไม่เอาพี่มึงฟรีหรอกไอ้แบงค์ กูจะให้เงินมึงถ้ามึงพาพี่มึงมาหากูวันอาทิตย์นี้""แต่วันอาทิตย์ลันไปเรียนนะครับ""ก็หลังพี่มึงเลิกเรียนสิวะ จัดในชุดนักศึกษามันเร้าใจกูจริงๆ" หัวหน้ากลุ่มทำหน้าตาเคลิบเคลิ้มพลางคิดถึงเสียงหวานๆ ของหญิงสาวหน้าตาน่ารักอย่างลัลนามาครางใต้ร่างของตนเอง"แต่พี่โต...""ไอ้แบงค์ ถ้ามึงไม่

  • ประธานคลั่งรัก   ตอนที่13

    เบรย์เดนตื่นแต่เช้าฉีดน้ำหอมจนฟุ้งเพื่อไปรับหญิงสาวที่หน้าบ้านของเธอ เขาต้องทำตัวเป็นคนขับรถไปก่อนรอถึงเวลาค่อยบอกความจริงกับเธอ อย่างน้อยก็ถือว่าพิสูจน์เธอไปในตัวว่าจะชอบเขาในแบบที่เป็นคนขับรถหรือแบบที่เป็นท่านประธาน"อรุณสวัสดิ์คนสวย" เบรย์เดนเอ่ยทักคนที่เดินเหม่อลอยจนอีกฝ่ายสะดุ้งตกใจ"ตกใจหมดเลยค่ะคุณบรูค" ร่างบางเอามือทาบอกเธอกำลังคิดอะไรเพลินๆ ไม่ทันได้มองว่าเขามาหน้าหมู่บ้านเธออีกแล้ว"เหม่ออะไรอยู่ เดี๋ยวก็โดนรถชนหรอก""เปล่าค่ะ คุณมาทำอะไรคะ""มารับเธอไง" เบรย์เดนยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้เธอจนลมหายใจของเขารดที่หน้าผากของเธอ ลัลนาหน้าแดงเมื่อจู่ๆ เรื่องเมื่อคืนที่เธอทำก็แวบเข้ามา เธอจะมองหน้าเขาลงได้ยังไงแอบไปจินตนาการทะลึ่งกับเขา"ไม่ต้องหรอกค่ะหนูไปเองได้""ผู้ใหญ่ชวนห้ามปฏิเสธสิเด็กน้อย""หนูไม่ใช่เด็กสามขวบนะคะ" คนตัวเล็กเถียงกลับ เบรย์เดนอยากจะจับเธอมาจูบเสียให้เข็ดจะได้เถียงไม่ได้"ยังไงก็เด็กกว่าฉันอยู่ดี ไปขึ้นรถ""ไม่เป็นไรค่ะ หนูจะไปเอง""ถ้าไม่ขึ้นดีๆ ฉันอุ้มนะ" ชายหนุ่มท

  • ประธานคลั่งรัก   ตอนที่6

    ชายหนุ่มลูกครึ่งไทย-นอร์เวย์สูงโปร่ง ใบหน้าคมออกไปทางเอเชียเสียมากกว่า พ่อของเขาเป็นนักธุรกิจชาวไทยที่ขยายสาขาของห้างสรรพสินค้าไปยังประเทศนอร์เวย์ จนได้พบรักกับหญิงสาวชาวนอร์เวย์ทั้งคู่แต่งงานกันจนมีเบรย์เดนขึ้นมา พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตไปแล้วแต่ทั้งคู่ก็ทิ้งทรัพย์สมบัติเอาไว้มากมายแถมด้วยธุรกิจทำเ

  • ประธานคลั่งรัก   ตอนที่5

    ร่างบางเลิกงานมาเดินตลาดซื้อของกลับบ้านขาเรียวก้าวฉับๆ เดินเข้าซอยในชุมชนสลัมด้วยความเคยชิน น้ำในคลองสองข้างทางมีแต่ขยะ ส่งกลิ่นเหม็นไปทั่วแต่ก็ไร้ซึ่งการพัฒนาหรือดูแลแต่อย่างใดเพราะที่นี่คือ..สลัม"ลัน ขอเงินหน่อย" ขาเรียวเดินยังไม่ทันถึงบ้านก็โดนลูกชายของป้ามาแบมือขอเงินเธออีกแล้ว

  • ประธานคลั่งรัก   ตอนที่4

    กลับมาเป็นวันจันทร์อีกครั้งหญิงสาวตัวเล็กใส่เสื้อยูนิฟอร์มของห้างที่ทำงานตั้งท่าเตรียมออกจากบ้าน"ลัน! ขอเงินหน่อย 500" น้องชายซึ่งเป็นลูกของป้าที่ไม่เคยคิดจะเคารพนับถือเธอ แต่ชอบมาแบมือขอเงินเธอประจำ"ฉันให้แกไปเมื่อวันก่อนก็ 700 แล้วนะแบงค์" ลัลนายืนเถียงกับคนอายุน้อยกว่าที่ตั

  • ประธานคลั่งรัก   ตอนที่3

    ร่างบางตัวเล็กกะทัดรัดใส่ชุดเดรสเกาะอกรัดรูปโชว์เนินหน้าอกขาวที่พยายามโกยจนสุดฤทธิ์ก็ยังได้ไม่เท่าพริตตี้แนวหน้า ลัลนาเดินยิ้มสวยๆ แจกใบปลิวให้กับแขกที่มาร่วมงานซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเหล่าไฮโซคนดังมาเลือกรถไปใช้ตามประสาคนมีเงิน"ขอถ่ายรูปหน่อยครับ" ร่างบางหันไปยิ้มหวานให้กล้อง ก่อนจะเดินยิ้ม

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status