Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

13

ตอนที่1

บ้านไม้ชั้นเดียวผสมสังกะสีในซอยสลัม หญิงสาวในชุดนักศึกษากำลังเตรียมตัวไปเรียน แต่กลับต้องหยุดชะงักลงเมื่อมีคนเรียก"อีลัน! กูบอกว่าให้วางเงินค่าเช่าบ้านมาด้วยไง" เสียงเรียกจิกกบาลแบบนี้ไม่มีใครนอกจากป้าของเธอเอง แม่ส่งเธอมาอยู่กับป้าตั้งแต่ห้าขวบแล้วแม่ก็ไปไหนไม่รู้ ส่วนพ่อเธอน่ะเหรอไม่เคยมีไม่เคยเห็นและแม่ก็ไม่เคยพูดถึง"หนูยังไม่มี เพิ่งจ่ายค่าหน่วยกิตไป" ร่างบางตอบกลับ เธอต้องส่งตัวเองเรียนมาตั้งแต่มัธยมต้นเพราะป้าให้เธอเลิกเรียนตั้งแต่จบประถม"กูบอกแล้วว่าอย่าเรียน เรียนจบมึงก็ไปเป็นลูกจ้างคนอื่นอยู่ดี" คนที่เรียกตัวเองว่าป้าไม่เคยสนับสนุนให้เธอเรียนเลยแม้แต่ครั้งเดียว"แค่สองปีหนูก็จบแล้ว หนูจะรีบหางานประจำทำจะได้มีเงินเยอะๆ ไง" ร่างบางพูดเกลี้ยกล่อมป้าแบบนี้มาตั้งแต่มัธยมเพราะป้าของเธอเห็นเงินดีกว่าอะไรทั้งนั้น"จะจบหรือเปล่าเถอะ ไม่ใช่มึงมีผัวแล้วท้องไม่มีพ่อเหมือนแม่มึงอีก กูไม่เลี้ยงหลานให้มึงหรอกนะ" เธอคงเป็นภาระสำหรับทุกคนใช่ไหม แม่ก็ทิ้ง ป้าก็ไม่เคยเห็นใจส่วนพ่อตอนนี้ยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่าก็ไม่รู้"หนูไปก่อนนะจ๊ะ วัน
last updateDernière mise à jour : 2026-03-13
Read More

ตอนที่2

ลัลนาตั้งหน้าตั้งตาเรียนพยายามเก็บหน่วยกิตให้ครบจะได้จบเร็วๆ ภาคพิเศษที่เธอเรียนใช้เวลาแค่ 2 ปีเพราะเน้นเก็บหน่วยกิตจึงเหมาะสำหรับคนที่ทำงานไปเรียนไปแบบเธอจริงๆ เธอเรียนไม่เก่งหรอกแต่ก็อยากเรียนให้มีปริญญาแบบคนอื่น เธอไม่ได้คิดจะเป็นพนักงานแคชเชียร์ในห้างไปตลอดชีวิตหรอก"งานที่มอบหมายไว้ส่งครั้งหน้าที่เจอกันนะครับนักศึกษา" อาจารย์หนุ่มขวัญใจนักศึกษาทั้งชายและหญิงแต่ยกเว้นกับลัลนาเอ่ยขึ้น เธอรู้สึกไม่ปลอดภัยทุกครั้งที่เข้าเรียนวิชานี้เพราะรู้สึกเหมือนถูกจ้องมองตลอดเวลา โชคดีที่วิชานี้เรียนแค่สัปดาห์ละ 2 ชั่วโมง ถ้าต้องเรียนสัปดาห์ละ 4 ชั่วโมงแบบวิชาอื่นเธอคงแย่"แยกย้ายกันได้ครับทุกคน" อาจารย์หนุ่มผู้แสนอ่อนโยนเอ่ยบอกกับนักศึกษาทุกคน"กลับบ้านปลอดภัยนะคะอาจารย์" นักศึกษาผู้หญิงต่างพากันตอบกลับด้วยความหวังดีและชื่นชม"ยกเว้นเธอลัลนา คะแนนสอบครั้งที่แล้วเธอได้น้อยสุด อาจารย์ต้องสั่งงานเธอเพิ่มหน่อย""ค่ะอาจารย์" เธอรู้สึกหวั่นใจไม่น้อยที่ต้องอยู่ในห้องกับอาจารย์แค่ 2 คน เธอไม่มีเพื่อนมายืนรอกลับบ้านพร้อมกันเหมือนคนอื่น เธออยู่ตัวคนเดียวมาตลอ
last updateDernière mise à jour : 2026-03-13
Read More

ตอนที่3

ร่างบางตัวเล็กกะทัดรัดใส่ชุดเดรสเกาะอกรัดรูปโชว์เนินหน้าอกขาวที่พยายามโกยจนสุดฤทธิ์ก็ยังได้ไม่เท่าพริตตี้แนวหน้า ลัลนาเดินยิ้มสวยๆ แจกใบปลิวให้กับแขกที่มาร่วมงานซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเหล่าไฮโซคนดังมาเลือกรถไปใช้ตามประสาคนมีเงิน"ขอถ่ายรูปหน่อยครับ" ร่างบางหันไปยิ้มหวานให้กล้อง ก่อนจะเดินยิ้มโปรยให้ทุกคน แม้จะต้องยิ้มจนเหงือกแห้งเธอก็ต้องยิ้มต่อไปเรื่อยๆผู้คนพลุกพล่านเพราะวันนี้มีพริตตี้เงินล้านชื่อดังปรากฏตัวในงานด้วย ไม่รู้สึกแปลกใจเลยที่จะมีคนมาร่วมงานเยอะขนาดนี้ เพราะหวังจะได้เจอพริตตี้คนดังเป็นผลพลอยได้ในการมาดูรถในวันนี้"ใบปลิวค่ะ" ร่างบางยื่นใบปลิวให้แขกที่มาร่วมงานโดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง ก่อนจะเดินเลยไป กลิ่นกายหอมๆ ของเธอยังคงติดอยู่ที่ปลายจมูก ใบหน้าได้รูปสวยผิวพรรณดียังคงตราตรึงจนลืมไม่ลงตึกตัก! ตึกตัก! ตึกตัก! เสียงหัวใจเต้นแรงจนแทบจะกระเด็นออกมาข้างนอก คนตัวสูงหันขวับจนคอแทบหักเพื่อหันไปมองคนที่แจกใบปลิวเมื่อสักครู่"หายไปไหนแล้ว" แต่เมื่อหันไปก็เจอแต่ฝูงชนมากมายที่พากันรุมถ่ายภาพพริตตี้เงินล้านชื่อดัง แต่กลับไร้เงาหญิงสาวที่ทำ
last updateDernière mise à jour : 2026-03-13
Read More

ตอนที่4

กลับมาเป็นวันจันทร์อีกครั้งหญิงสาวตัวเล็กใส่เสื้อยูนิฟอร์มของห้างที่ทำงานตั้งท่าเตรียมออกจากบ้าน"ลัน! ขอเงินหน่อย 500" น้องชายซึ่งเป็นลูกของป้าที่ไม่เคยคิดจะเคารพนับถือเธอ แต่ชอบมาแบมือขอเงินเธอประจำ"ฉันให้แกไปเมื่อวันก่อนก็ 700 แล้วนะแบงค์" ลัลนายืนเถียงกับคนอายุน้อยกว่าที่ตัวโตกว่าเป็นเท่าตัว"ก็มันไม่พอนี่หว่า ท่อจะพังอีกแล้วเนี่ย" ชี้นิ้วไปทางรถมอเตอร์ไซค์ที่แต่งจนเหมือนเศษเหล็กเตรียมเอาไปขายร้านขายของเก่า"ไม่มีหรอก ฉันให้แม่แกไปหมดแล้ว" เงินที่ซื้อมอเตอร์ไซค์ก็เงินของเธอ แต่ก็ยังมาขอเงินไปแต่งรถจากเธออยู่เรื่อยๆ"แม่! ไหนบอกลันไม่ได้ให้ไง เอามาหน่อย 500" ลูกชายวัย 18 ตะโกนถามแม่ที่กำลังนอนหลับ ลัลนาตัดปัญหาโดยการให้สองแม่ลูกเถียงกันเองก่อนจะเดินยิ้มออกมา เงินที่เธอแอบเก็บไว้เมื่อคืนก็จะเอาไปจ่ายค่าเช่าบ้านกับค่าน้ำค่าไฟที่ค้างจนจะโดนตัดอยู่แล้ว หากเธอให้ป้าไปมีหวังเอาเงินไปลงวงไพ่หมดแน่ๆเบรย์เดนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เขาพยายามตามหาหญิงสาวที่ทำให้ใจเต้นในโซเชียลทุกช่องทางก็หาไม่เจอเพราะไม่รู้จักชื่อของเธอ ลองหาจากโลเค
last updateDernière mise à jour : 2026-03-13
Read More

ตอนที่5

ร่างบางเลิกงานมาเดินตลาดซื้อของกลับบ้านขาเรียวก้าวฉับๆ เดินเข้าซอยในชุมชนสลัมด้วยความเคยชิน น้ำในคลองสองข้างทางมีแต่ขยะ ส่งกลิ่นเหม็นไปทั่วแต่ก็ไร้ซึ่งการพัฒนาหรือดูแลแต่อย่างใดเพราะที่นี่คือ..สลัม"ลัน ขอเงินหน่อย" ขาเรียวเดินยังไม่ทันถึงบ้านก็โดนลูกชายของป้ามาแบมือขอเงินเธออีกแล้ว"จะเอาจากไหนล่ะ ฉันให้แม่แกไปหมดแล้วไง" ลัลนาโบ้ยไปให้ผู้เป็นป้า"แม่เอาไปลงวงไพ่หมดแล้ว จะเอาไปซื้อข้าวกิน" เด็กหนุ่มแบมือขอเงินเธออ้างจะเอาไปซื้อข้าวกิน แต่ที่จริงจะเอาไปเลี้ยงสาวที่ซ้อนท้ายมาด้วย"ฉันซื้อกับข้าวมาเยอะแยะกลับไปกินที่บ้าน" ลัลนาเดินหนี แต่ก็โดนรถของลูกชายป้าขวางไว้อีก"นี่! ให้สักทีเถอะเจ๊ ลีลาอยู่ได้น่ารำคาญ!" เสียงเด็กผู้หญิงอายุน้อยกว่าเธอหลายปีโวยวายขึ้นมา เมื่อลัลนาไม่ยอมให้เงินแฟนของตนเองสักที"เธอเป็นใครมีสิทธิ์อะไรมายุ่งวุ่นวายกับฉัน กลับไปตั้งใจเรียนหนังสือไป สงสารพ่อแม่ซะจริงไอ้แบงค์แกพาแฟนแกไปเลยนะแล้วอย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก"ร่างบางชี้หน้าว่าเด็กผู้หญิงที่บังอาจมาว่าเธอ ถึงลัลนาจะชอบตามน้ำตามคนอื่น แต่เธอก็ไม่ยอมให้เด็กที่
last updateDernière mise à jour : 2026-03-13
Read More

ตอนที่6

ชายหนุ่มลูกครึ่งไทย-นอร์เวย์สูงโปร่ง ใบหน้าคมออกไปทางเอเชียเสียมากกว่า พ่อของเขาเป็นนักธุรกิจชาวไทยที่ขยายสาขาของห้างสรรพสินค้าไปยังประเทศนอร์เวย์ จนได้พบรักกับหญิงสาวชาวนอร์เวย์ทั้งคู่แต่งงานกันจนมีเบรย์เดนขึ้นมา พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตไปแล้วแต่ทั้งคู่ก็ทิ้งทรัพย์สมบัติเอาไว้มากมายแถมด้วยธุรกิจทำเงินเป็นพันล้านไว้ให้ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเพียงคนเดียวได้สืบทอดต่อไป"จะไม่เจอจริงเหรอวะ" พูดบ่นพร้อมกับเลื่อนนิ้วบนจอโทรศัพท์เพื่อหาเธอคนนั้น เขาตามหาเธอมา 3 วันแล้วแต่ก็ยังไม่เจอสักที"โว้ย! ทำไมไม่เจอวะเนี่ย!" เลื่อนหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอจนโมโหอยากจะปาโทรศัพท์ทิ้ง"หรือว่าจะจ้างนักสืบดี แต่เราไม่มีรูปเธอด้วยซ้ำ โว้ย!น่าโมโห" ชายหนุ่มขยี้หัวตัวเองด้วยความหงุดหงิด"นายครับมูลนิธิที่นายบริจาคเงินไปเมื่อสัปดาห์ก่อนส่งของสมนาคุณมาให้ครับ" คนสนิทอุ้มตุ๊กตาหมาและแมวพร้อมจดหมายแนบไว้ มาวางให้เจ้านายที่โต๊ะทำงาน เบรย์เดนชอบสัตว์มากแต่ไม่สามารถเลี้ยงได้เพราะเขาแพ้ขนสัตว์ขั้นรุนแรง สิ่งที่เขาทำได้คือการบริจาคเงินครั้งละหลายแสนบาทให้มูลนิธิช่วยเหลือหมาแมวจรจัดตามสถานที่ต
last updateDernière mise à jour : 2026-03-13
Read More

ตอนที่7

วันอาทิตย์วนมาอีกครั้ง ลัลนาแต่งชุดนักศึกษาเตรียมออกจากบ้านแต่ก็ไม่ได้ออกสักทีเพราะโดนผู้เป็นป้ากำลังไถ่เงินแต่เช้า"ก็บอกว่าไม่มีแล้วไงป้า หนูให้ไปหมดแล้ว" ร่างบางคว่ำกระเป๋าผ้าเทหนังสือออกมาจนหมดเพื่อให้ป้าดูว่าที่เธอไม่มีเงินเหลือแล้ว"มึงทำงานมาแล้วเงินไปไหนหมด" ลัลนาไม่เคยบอกใครว่าแอบไปเปิดบัญชีส่วนตัวเพราะถ้าป้ารู้เงินในบัญชีเธอคงไม่เหลือแน่ๆ"ยังไม่ถึงวันเงินออกเลย หนูเพิ่งให้ป้าไปเองนะหมดแล้วเหรอ""หมดแล้วสินังนี่กูก็ต้องกินต้องใช้นะ""งั้นก็คงต้องรอก่อน เงินหนูยังไม่ออก" เธอจะให้ป้ารู้ไม่ได้เด็ดขาดว่ามีเงินในบัญชี ค่าจ้างที่เจ๊ดาด้าโอนมาให้เธอจะเก็บไว้จ่ายค่าเทอมในเทอมต่อไป"วันนี้มึงก็ไปขายตัวอีกสิเอาลูกค้ารวยๆ นะแล้วเอาเงินมาให้กู" ทุกครั้งที่เธอกลับดึกป้าจะคิดว่าเธอไปขายตัวและทุกคนในหมู่บ้านก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน เธอไม่อยากจะอธิบายเลยปล่อยเลยตามเลยเพราะถึงจะอธิบายไปก็เหมือนเป็นคำพูดแก้ตัวเสียมากกว่า"เดี๋ยวเย็นนี้จะเอามาให้แล้วกัน หนูไปได้แล้วใช่มั้ยสายแล้ว""จะไปก็ไป แล้วอย่าเอาโรคมานะมึง กูส่งมึงไปอ
last updateDernière mise à jour : 2026-03-13
Read More

ตอนที่8

ลัลนาเข้างานช่วงเช้าเพราะเธอขอแลกงานกับเพื่อนร่วมงานอีกคน ซึ่งเพื่อนร่วมงานก็ต้องการที่จะแลกอยู่พอดีเพราะต้องไปทำธุระที่โรงเรียนของลูกชาย เหตุผลที่ลัลนาเปลี่ยนเวลางานเพราะเธอไม่อยากเจอหน้าคู่อริถึงจะแค่วันเดียวก็ยังดีถือว่าได้พักสมอง กัญนิฐาเองก็เปลี่ยนเวลามาทำพร้อมกับลัลนาเช่นกัน"กล้วยของลันใจดีที่สุดเลย ย้ายกะมาเป็นเพื่อนลันด้วย" ลัลนาเข้าไปกอดไปหอมเพื่อนสนิทจนคนอื่นมองว่าสองคนนี้เป็นแฟนกันไปแล้ว"ปล่อยเลยๆ ไปกินข้าวเช้ากันเถอะเมื่อวานกินมาม่าไม่ค่อยจะอิ่ม" กัญนิฐาแกะมือเพื่อนสาวออกแล้วเดินหนี ลัลนาจึงรีบวิ่งตามไปกอดแขนแล้วพากันไปโรงอาหารของพนักงานที่อยู่ด้านหลังห้างชั้นบนห้องผู้บริหาร เบรย์เดนกำลังนั่งรอลูกน้องมารายงานเรื่องที่ให้ไปสืบเมื่อวานแต่รอแล้วรอเล่าก็ไม่มาสักที"ฮัลโหลแกอยู่ไหนฉันรออยู่" ผู้เป็นนายทนไม่ไหวจึงโทรไปเร่งลูกน้อง'โถ่! นายครับผมมาขอดูกล้องวงจรปิดแถวนั้นอยู่ครับเนี่ยใจเย็นสิครับนาย'ปลายสายตอบกลับมาอย่างเหนื่อยๆ"ให้เวลาถึงบ่าย" เบรย์เดนแกล้งข่มขู่ไปงั้นเพื่อให้ลูกน้องรีบหาข้อมูล เขาไม่ได้คิดจะไล่ออกจริงๆ
last updateDernière mise à jour : 2026-03-17
Read More

ตอนที่9

พรึ่บ! เสียงประตูถูกเปิดโดยร่างใหญ่ของลูกน้องคนสนิทที่เปิดพรวดพราดเข้ามาเสียงดัง"นายครับ ผมได้เรื่องมาแล้วครับ" ลูกน้องคนสนิทเดินเข้าห้องมาด้วยสภาพอิดโรยเพราะไม่ได้นอนทั้งคืนต้องไปตามหาคนที่เจ้านายต้องการ เขาไปขอดูกล้องวงจรปิดเพื่อดูเลขทะเบียนรถมอเตอร์ไซค์คันนั้นแล้วก็ต้องไปสืบหาเจ้าของทะเบียนคันนั้นต่อ แต่เพื่อเจ้านายเขาทำได้อีกอย่างคือกลัวโดนไล่ออก"พูดมาเร็วๆ""ผมเจอคนขับครับ เป็นนักศึกษาที่รับจ้างถ่ายรูป" ลูกน้องเริ่มรายงานทีละนิด"แล้ว?""ใจเย็นสิครับนายขอพักหายใจก่อน""ให้เวลา 3 วิ 3...2...1 พูดต่อ" เบรย์เดนนับเร็วราวติดจรวดคนที่พักหายใจอยู่ต้องรีบสูดลมเข้าปอดเพื่อรายงานต่อ"ผมเลยไปตามแล้วได้คุยกับผู้ชายคนนั้น เด็กนั่นไม่ใช่แฟนของเธอครับแต่อาสาไปส่งให้หลังเลิกงานเฉยๆ""งาน? งานอะไร""ก็ถ่ายแบบทั่วไปแหละครับ ผมขอรูปมาด้วยนะครับ" ลูกน้องนำรูปที่ได้มาไปอัดขยายแล้วใส่ซองด้วยความเรียบร้อยก่อนจะส่งมอบซองสีน้ำตาลที่มีรูปของผู้หญิงที่นายตามหามาให้ เบรย์เดนรีบรับมาเปิดดูก่อนจะตาโต"เฮ้ย! นี่มันอะ
last updateDernière mise à jour : 2026-03-17
Read More

ตอนที่10 : Nc (1)

[ผับหรู] สองนักธุรกิจสุดหล่อนั่งถือแก้วเหล้าบรั่นดีราคาแพงจิบเบาๆ ให้พอรู้รสชาติ แดเนียลนั่งกระดกแก้ว แต่สายตาก็พยายามสอดส่องหาเหยื่อสำหรับคืนนี้ "ขอโทษนะคะ พวกเราขอนั่งด้วยได้ไหมคะ" ในที่สุดเหยื่อที่รอคอยก็มาถึง สองสาวนางแบบชื่อดังเดินตรงดิ่งมาหาเขาทั้งคู่ก่อนจะขอนั่งด้วย "เชิญครับ" แดเนียลผายมือเชิญสุภาพสตรี อันที่จริงเขาเองก็มองแม่นางแบบสองคนนี้มานานแล้วไม่คิดว่าพวกเธอจะใจเด็ดเข้ามาหาก่อนแบบนี้ เบรย์เดนไม่ได้รู้สึกอะไรได้แต่นั่งกระดกเหล้าลงคอ "ฉันแอนนี่ค่ะ ส่วนนี่น้องสาวฉันแองจี้ค่ะ" สาวเอ่ยแนะนำตัวเองและน้องสาวที่มาด้วยกัน "ผม..." แดเนียลกำลังจะแนะนำตัวเอง แต่ก็ถูกขัดเสียก่อน "เรารู้จักพวกคุณค่ะ คุณแดเนียลและคุณเบรย์เดนใช่ไหมคะ" นางแบบสาวผู้เป็นน้องเอ่ยขึ้นมาพร้อมส่งสายตาไปทางแดเนียล "อยากรู้จักผมมากกว่าน้ำไหมล่ะครับ" หนุ่มเจ้าชู้ไม่ต่อความยาวสาวความยืดเขาเข้าไปนั่งใกล้เธอพร้อมกับลูบไล้ที่ต้นขาเรียวช้าๆ หญิงสาวทำหน้าเคลิบเคลิ้ม ก่อนที่ทั้งคู่จะพากันลุกออกไปทำให้เหลือแค่นางแบบ
last updateDernière mise à jour : 2026-03-17
Read More
Dernier
12
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status