จ้องมองจุดที่เชื่อมต่อกัน

“หลี่เฟย... ข้า... ไม่ไหวแล้ว...” หลินเว่ยครางรวยริน ร่างกายสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกจากปลายนิ้วแกร่ง

หลี่เฟยชะงักไปเล็กน้อย เขาส่งเสียงคำรามพร่าในลำคอ นัยน์ตาสีทองโชนแสงราวกับเปลวไฟราคะ เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงบีบรัดอย่างบ้าคลั่งจากปากทางรักของนางที่ขมิบดูดรัดนิ้วเขาไม่หยุด มันคือการเรียกร้องของเพศเมียที่พร้อมจะถูกสืบพันธุ์ และเขาก็พร้อมจะทำตามสัญชาตญาณดิบของสัตว์เพศผู้ที่อยากจะเสียบแทงและกระแทก

“ข้าก็ต้องการเจ้าจนรอไม่ไหวแล้วเหมือนกัน”

หลี่เฟยกระชากสะโพกนางให้ลอยขึ้นมาเกยบนต้นขาแกร่ง มือหนาคว้าจับแก่นกายแข็งขืนที่ขยายขนานจนเส้นเลือดปูดโปน ถูไถไปตามรอยแยกที่เยิ้มแฉะซ้ำ ๆ ก่อนจะจ่อส่วนหัวบานใหญ่ที่ร้อนจัดรุกรานเข้าไปที่ปากทางอย่างรุนแรง

ร่างบึกบึนโถมเข้าใส่ แรงกดดันหนักหน่วงแผ่ซ่านไปทั่วซอกขาที่ไวต่อสัมผัส หลินเว่ยสะดุ้งสุดตัว หอบหายใจสั่นพร่าด้วยความหวาดหวั่นระคนความกำหนัดที่พุ่งสูง

“ซี๊ด... อย่าเกร็ง... อ้าขาออกกว้าง ๆ แล้วรับข้าเข้าไปเดี๋ยวนี้ !”

หลี่เฟยขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อพับเข่า บังคับแยกต้นขาขาวอวบของนางให้ฉีกกว้างจนตึงเปรี๊ยะ ก่อนจะโถมกายรุกล้ำ แก่นกายที่ร้อนจัดทะลวงลึกเข้าสู่รอยแยกที่แสนคับแคบเพียงในจังหวะเดียวจนสุดโคน

ช่องทางอ่อนนุ่มของจิ้งจอกสาวบีบรัดแน่นจนแทบจะขาดใจ ก่อนจะถูกบังคับให้กลืนกินตัวตนของอสูรหนุ่มอย่างตะกรุมตะกราม เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องสะท้อนผนังถ้ำที่อบอวลไปด้วยไอสวาท

หลินเว่ยจุกเสียดจนเสียงร้องขาดหาย หน้าท้องเนียนราบเกร็งกระตุกจนตัวโยน เมื่อภายในถูกเติมเต็มจนแน่นขัด ร่างกายของเพศเมียสั่นสะท้านไปถึงทรวง ความเจ็บแปลบแล่นพล่านสลับกับความเสียวซ่านที่จู่โจมไปทุกอณูรูขุมขน นางสัมผัสได้ถึงเส้นเลือดที่เต้นตุบๆ อยู่บนกายแกร่งที่บ้าคลั่งอยู่ในตัวนาง

นัยน์ตาสีฟ้าเทาของจิ้งจอกสาวสั่นระริก จ้องมองใบหน้าคมเข้มของเสือดาวหนุ่มที่กำลังครอบครองนางอยู่เหนือร่าง

“หลินเว่ย... ต่อไป เจ้าห้ามมองคนอื่นแบบนี้”

หลี่เฟยคำรามเสียงพร่า น้ำเสียงนั้นนุ่มนวลทว่านัยน์ตาสีทองกลับวาวโรจน์ด้วยความหวงแหนอย่างบ้าคลั่ง ราวกับจะกลืนกินนางเข้าไปทั้งวิญญาณ

หลินเว่ยยังไม่ทันได้ตีความคำพูดปริศนานั้น อสูรหนุ่มก็เริ่มขยับสะโพกทันที แก่นกายที่ถอนออกไปเกือบสุดพุ่งกระแทกสวนกลับเข้ามาอย่างหนักหน่วงดุจค้อนเหล็กที่ทุบลงบนทั่ง ร่างขาวอวบสั่นคลอนดุจจะฉีกขาดเป็นสองเสี่ยง นางทำได้เพียงโอบรอบลำคอหนาไว้แน่น จิกเล็บลงบนบ่ากว้างเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยวสุดท้ายในพายุสวาทนี้

“อ๊ะ! อื้อ... อื๊อ...!”

ทุกครั้งที่เขาสวนเอวขึ้นมาด้วยความป่าเถื่อน ลมหายใจของนางก็ขาดห้วง ขาเรียวแกว่งไกวไร้ทิศทาง หลี่เฟยยืดตัวขึ้น กดตรึงพับเข่าของนางให้กดถ่างติดพื้นอย่างไร้ความปราณี บีบบังคับให้นางรับแรงกระแทกจากสะโพกสอบที่โหมเข้าใส่ไม่ยั้ง

สายตาคมกริบของเขาจดจ้องอยู่ตรงจุดที่เชื่อมต่อกัน รอยแยกสีแดงก่ำปลิ้นเผยอตามจังหวะที่เขาถอนตัวออก พร้อมกับหยาดน้ำสวาทที่เจือเลือดพรหมจรรย์สีชมพูจางๆ กระเซ็นออกมาตามแรงอัด

ความคับแน่นที่แสนวิเศษฉุดกระชากสติของหลี่เฟยให้พร่าเลือน เขาสั่นเทิ้มด้วยความกระสันถึงขีดสุด หลินเว่ยกรีดร้องแผ่วพร่า ร่างกายสั่นสะท้านไปตามแรงกระแทกถี่ยิบ เสียงเนื้อหวดเนื้อที่เปียกชุ่มดังเฉอะแฉะ บ่งบอกถึงความดิบเถื่อนและความกำหนัดที่พุ่งสูงจนไม่อาจหยุดยั้ง