ตอนที่ 2 มีอารมณ์กับคนท้อง

ตอนที่ 2

                       มีอารมณ์กับคนท้อง

"นี่!! มันจะมากเกินไปแล้ว เธอคิดว่าเธอเป็นใครถึงมาพูดกับฉันแบบนี้!"

มือหนา กำเข้าหากันแน่น ขณะสาวเท้าเข้าไปใกล้ 

น้ำมนต์ เหมือนจะได้สติ

ดวงตาสีน้ำตาลคู่สวยกระพริบถี่ พยาภายยามข่มสติให้ใจเย็นลง ถึงอย่างไรคนตรงหน้าก็คือ คุณจิน โชติธนพิพัฒน์ ทายาทคนโตของเจ้าสัวจงเจริญ ผู้มีพระคุณของเธอ

"หนู ก็แค่..."

"ก็แค่อะไร?"

เฟยจิน แค่นเสียง ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงต่ำ พลันก็รู้สึกสนุก ที่เห็นสีหน้าตื่นตระหนกของยัยน้ำครำ "แน่ใจเหรอว่ามาอยู่ที่นี่แล้วเธอจะปลอดภัย อย่าลืมซิว่านี่ไม่ใช่บ้านใหญ่ของเตี่ย แม่บ้านและผู้ช่วยก็ไม่ได้อยู่ประจำ ตอนนี้เธออยู่กับฉันสองต่อสอง และฉันก็เป็นผู้ชาย..."

"ตะแต่หนูท้องอยู่นะคะ คุณจินอย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ ไม่งั้นหนูจะบอกท่านเจ้าสัว"

บ้าจริง! ทั้งที่เธอตั้งใจไว้แล้ว

ว่าจะไม่หวั่นไหวกับเขาอย่างเด็ดขาด

แต่เพียงเขาโน้มหน้ามาใกล้ จนเธอได้กลิ่นน้ำหอมสะอาดผสานกลิ่นบุหรี่จาง ๆ 

หัวใจเธอก็เริ่มเต้นระส่ำ ไม่เป็นจังหวะ

"จะบอกเตี่ย? บอกเรื่องอะไร?"

"ก็..."

"หึ"

เฟยจิน หัวเราะในลำคอ "จะบอกว่าฉันทำอะไรเธอ? แบบที่ฉันเคยทำ จนมียัยหนูหงส์น้อยอยู่ในท้องเธอตอนนี้นะเหรอ?"

สองแก้มของ น้ำมนต์ ผ่าวร้อนขึ้น

"คุณจิน"

"ทำไม?"

มือหนาวางทาบลงบนต้นขาขาวภายใต้ชุดซเดรสคลุมท้องสีฟ้าอ่อน ก่อนจะค่อย ๆ ลากไล้ขึ้น ยังท้องนูนป่อง แรงถีบของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในท้องของเธอ ทำให้คิ้วหนาเข้มของเขาขมวดเข้าหากัน และลูบโลมบริเวณนั้นอย่างเบามือ

ยัยเด็กน้อย...

กล้าถีบพ่อเหรอ?

"อย่านะคะ คุณจินคงจะไม่มีอารมณ์อย่างว่ากับคนท้องหรอกนะคะ!"

ถ้อยคำของเธอทำให้มือหนาชะงักค้าง

ใบหน้าหล่อเหลาแดงจัดจนถึงใบหู ก่อนจะรีบผละห่างออกจากเธอแทบจะทันที

"ไม่มีทาง! ฉันไม่เคยคิดพิศวาสเธอ"

คืนนั้นที่พลาด เพราะเขาเมา

และยิ่งตอนนี้เธอท้องโย้ซะขนาดนี้ ไม่มีทางที่เขาจะมีอารมณ์อย่างว่ากับเธอแน่นอน 

ถึงแม้เรือนร่างนี้จะขาวอวบอิ่มมีน้ำมีนวล

หน้าอกกลมกลึง น่าดูด...

แต่ไม่... เขาจะไม่พลาดอีก

"ที่ฉันยอมให้เธอมาอยู่ที่นี่เพราะคำสั่งของเตี่ย และเห็นแก่เด็กในท้องที่เป็นลูกของฉัน แต่เธอรู้ใช่ไหมว่าคนอย่างเตี่ยฉันน่ะ มองอะไรเป็นผลประโยชน์เสมอ เธอก็รู้อยู่แล้วนี่ว่าเตี่ยเชื่อคำพูดของซินแส ว่าเด็กในท้องเธอเป็นหงส์ทองคำนำโชค"

เขาเอ่ยเสียงราบเรียบ 

"....."

เธอนิ่ง ขณะเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ใบหน้าหวานดูไสซื่อ มือเล็กประสานไว้บนตัก ปกป้องท้องตัวเองอย่างเนื้อเจียมตัว 

ชั่วขณะ เฟยจิน รู้สึกเห็นใจเธอขึ้นมา

แต่เมื่อนึกถึงเหตุการณ์บางอย่างก่อนหน้า ก็ทำให้เขากัดฟันกรอด ก่อนจะเอ่ยต่อ

"อยากจะอยู่ที่นี่ก็อยู่ไป แต่พอเธอคลอดลูกของฉันแล้ว ฉันจะเลี้ยงลูกเอง"

น้ำมนต์ ตาเบิกโพลงทันที

"ไม่ค่ะ หนูบอกท่านเจ้าสัวแล้วว่า หนูจะเลี้ยงลูกเอง และท่านก็รับปากกับหนูแล้ว คุณจินเองเป็นผู้ชายและไม่ได้ผูกพันกับลูก แถมยังทำงานอยู่ตลอดจะเอาเวลาที่ไหนมาดูแลลูกคะ?"

ยังไงเธอก็ไม่ยอม 

ให้ใครมาพรากลูกไปจากเธอเด็ดขาด ที่เธอมาอยู่ที่นี่หลังจากที่นี่หายไป เพราะท่านเจ้าสัวไปตามเจอและขอร้องไว้ 

และรับประกันว่าเธอจะปลอดภัย

แม้จะอยู่ในเพนท์เฮ้าส์ของเขา

"ทำไมฉันจะดูแลไม่ได้ ฉันมีลูกน้องไม่รู้กี่คน จะจ้างพี่เลี้ยงหรือพยาบาลพิเศษอีกคนร้อยคนยังได้ กะอีแค่เลี้ยงเด็กคนเดียว ...จะยากอะไร?"

"ยังไงหนูก็ไม่ยอม ถึงจะมีพี่เลี้ยงหนูก็จะเลี้ยงลูกเอง"

เหมือนการสนทนาของเขาและเธอ จะไม่มีข้อยุติ เฟยจิน ส่ายหน้าไปมาอย่างหัวเสีย ก่อนจะกดรับสายของเจ้าสัวจงเจริญผู้เป็นพ่อ

"ครับเตี่ย?"

เสียงเข้มจากปลายสายตอบกลับมา

(ฉันขอเตือนไว้ก่อนนะว่าอย่าทำอะไรที่รุนแรงทั้งคำพูดและการกระทำกับหนูน้ำมนต์เด็ดขาด คนท้องแก่ใกล้คลอดแบบนั้น อย่าให้มีอะไรกระทบกระเทือนจิตใจ เพราะนั่นมันจะส่งผลไปถึงหนูหงส์ทองของฉันด้วย แกเห็นไหมตั้งแต่หนูน้ำมนต์ตั้งท้องหงส์น้อย กิจการซงหมิงก็เจริญรุ่งเรืองแบบก้าวกระโดด)

หงส์ทอง ...ลูกของเขาเป็นผู้หญิง

พ่อของเขา ได้รับคำทำนายจากซินแสประจำตระกูลว่า เด็กคนนี้จะเป็นเด็กนำโชค 

'เด็กคนนี้ไม่ใช่แค่เด็กผู้หญิงธรรมดา แต่เธอเกิดมาพร้อมดวงชะตา 'หงส์ทองสยายปีก' มีตบะบารมีแก่กล้า แม้ตระกูลท่านจะมีมังกรมากมาย แต่ดวงชะตาของพวกเขาก็เป็นเพียงมังกรหลับ รอคอยหงส์ตัวนี้มาเบิกเนตร หากท่านได้ชุบเลี้ยงเธอ เธอจะเป็นผู้ค้ำจุนและนำพาความเจริญรุ่งเรืองที่ยิ่งใหญ่ให้โชติธนพิพัฒน์'

หงส์ทองสยายปีกงั้นรึ? 

ที่ธุรกิจ ซงหมิง กรุ๊ป ผงาดเป็นหนึ่งในเอเชียได้ขนาดนี้เป็นเพราะฝีมือบริหารของเขาและทีมงานต่างหาก

กระนั้นเขาก็รับคำสั้น ๆ

"ผมทราบครับเตี่ย ยังไงก็คือลูกผม ผมรู้ว่าอะไรควรไม่ควร"

.

.

เฟยจิน เดินกลับมาที่ห้องโถงอีกครั้ง แต่ยังคงเห็น น้ำมนต์ นั่งอยู่ คิ้วหนาของเขาขมวดเข้าหากัน

"ทำไมยังไม่อาบน้ำพักผ่อน? ลูกของฉันง่วงแล้วมั้ง อาบเสร็จแล้วจะได้นอนพักห้องนอนของเธออยู่ตรงนั้น"

"คือ หนู..."

น้ำมนต์ ก้มหน้างุด ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "คือว่าหนูเปิดไฟห้องน้ำไม่ได้ค่ะ แล้วก็ไม่รู้ว่าก๊อกน้ำอุ่นอยู่ตรงไหน"

เฟยจิน ชะงักเท้า คิ้วหนาตีกันยุ่ง

เดินนำเธอเข้าไปในห้องน้ำ 

"ตามมานี่!! ที่เธอหายไปเกือบครึ่งปีเพราะไปอยู่ในถ้ำมาหรือไง?"

"ก็ห้องคุณไม่มีสวิตช์ไฟเลยสักอันนี่คะ! มีแต่แผงกระจกอะไรก็ไม่รู้ หนูงงไปหมดแล้วค่ะ" 

น้ำมนต์ เถียงอุบอิบในลำคอ ใบหน้าหวานเริ่มขึ้นสีระเรื่อด้วยความอายแกมประหม่า

"ขยับมานี่" 

เฟยจินดุเสียงเรียบ ก่อนจะกดสวิตช์ระบบสัมผัสบนผนังกระจกสีดำหน้าห้อง "กระจกตรงนี้คือแผงควบคุมหลัก แค่แตะตรงไอคอนรูปโคมไฟ ก็จะเปิดอัตโนมัติแบบนี้ ดูสิ ไฟสว่างหรือยัง?"

ไฟสว่างจ้าขึ้นทันที

น้ำมนต์กระพริบตาปริบ ๆ

"ค่ะ"

แค่สวิตช์ไฟทำไมต้องทำให้มันยุ่งยากซับซ้อนแบบนี้ด้วยหนอ?

"ส่วนนี่คือระบบควบคุมอุณหภูมิน้ำในห้องน้ำ ถ้ารู้สึกเย็นไปก็กดตรงนี้"

ชายหนุ่มขยับเข้ามาซ้อนด้านหลังของเธอจนแผ่นหลังบางเกือบชิดกับแผงอกกว้าง กลิ่นน้ำหอมบุรุษเพศผสมกลิ่นบุหรี่อ่อน ๆ จากตัวเขาโชยแตะจมูก เขาเอื้อมมือหนาผ่านไหล่เธอไปกดยังหน้าจอดิจิทัลในห้องอาบน้ำ ดวงตาคมเข้มจับจ้องใบหน้าด้านข้างของคนในอ้อมแขน

ที่ตอนนี้แดงแจ๋ไปถึงใบหู

"เข้าใจที่สั่งไหม?" 

เขาถามย้ำชิดใบหู คิ้วหนาเลิกขึ้นสูง เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมละมุนผสานแป้งเด็กอ่อน ๆ จากกายของเธอ

กลิ่นที่เขาจำได้ตลอดมา

เฟยจิน หลุบตาลงต่ำ มองใบหน้าหวานที่อยู่ช่วงอก เธอกำลังมองเขาด้วยแววตาประหม่า

ไม่ต่างจากคืนนั้น...

ทว่าตอนนี้เหมือนเธอจะสวยผุดผาดและมีน้ำมีนวลอวบอิ่มยิ่งขึ้นกว่าเดิม

อาจเพราะเธอกำลังตั้งท้องลูกของเขา 

เฟยจิน ไล้สายตามองลำคอระหงและเนินอกขาวผ่องที่เบียดชิด ผ่านรอยแยกของชุดเดรส พลันเขาก็รู้สึกเหมือนลำคอตัวเองเริ่มจะแห้งผาก

จนอยากจะ...

"ขะ..เข้าใจแล้วค่ะ คุณจินออกไปได้แล้วค่ะ"

น้ำมนต์ รีบพยักหน้ารัว ๆ เมื่อรู้สึกว่าหัวใจของเธอจะเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ ยิ่งเข้ามายืนใกล้ชิดกับเขาในสถานที่คับแคบแบบนี้ เธอยิ่งรู้สึกเหมือนสูญเสียการควบคุมตัวเอง

"ไม่ต้องไล่ เดี๋ยวฉันก็ต้องไปอาบน้ำที่ห้องฉันเหมือนกัน และอย่าให้ฉันรู้ว่าเธอทำระบบห้องน้ำฉันรวนล่ะ ไม่อย่างนั้น ...ฉันจะเข้ามาเปิดให้เธออาบด้วยตัวเอง และระวังด้วยนะเดี๋ยวลื่นอย่าลืมว่าเธอกำลังตั้งท้องลูกของฉัน! ถ้ามีอะไรกดปุ่มสีแดงด้านข้างเลย"

"ได้ค่ะ"

เฟยจิน ยอมถอยห่างออกอย่างรวดเร็ว

ก่อนจะรีบปิดประตูห้องน้ำ

"บ้าเอ้ย!!"

ชายหนุ่มสบถ สะบัดศีรษะไปมา เมื่อเดินมาถึงห้องนอนของตัวเอง แล้วรู้สึกถึงความแข็งตึงบางอย่างที่อยู่บริเวณต้นขาแน่นหนั่นของตน เขาสบถออกมา 

พร้อมก่นด่าตัวเองอยู่ในใจ

นี่กู! กำลังมีอารมณ์กับคนท้องเหรอเนี่ย!!

***********