MasukShare
บทที่13
Tanggal publikasi:
2026-10-24 23:14:54"กูว่าจะพามู่น้อยไปกราบแม่...เป็นหนสุดท้าย"
ไทว่า หลังจากที่ตัดสินใจอยู่พักหนึ่ง ว่าจะทำอย่างไรดี ใจหนึ่งเขาเริ่มกลัวว่าถ้าญาติของจุ๋มรู้อาจจะอ้างสิทธิ์ในตัวเด็กน้อย เพียงไม่กี่วันที่ต้องสวมบทบาทเป็นพ่อของแม่ตัวจ้อย ไทก็ตกหลุมรักและผูกพันจนเกรงความสูญเสีย
"ก็ดีนะลูกพี่"
เคนเองก็มีสีหน้าสลด และเป็นกังวลใจไม่ต่างจากลูกพี่ พวกเขานิ่งกันไปจนถึงร้านของชลันดา ไทยื่นของที่เธอสั่งซื้อให้ แถมท้ายด้วยกับข้าวจากร้านของป้าส้มตำลูกหนี้ของเขา
"เอ้า...อร่อยดีนะ ลูกค้าผมเจ้านี้ทำแซ่บมาก"
ชลันดามองดูถุงบรรจุอาหารที่เขายื่นให้ ก่อนจะมองหน้าคนให้ ที่ยิ้มยิงฟันขาวส่งให้กับเธอ
"ไปไถเค้ามาหรือเปล่า?"
แนะ...เคยมองกันในแง่ดีบ้างไหมนะแม่คุณ
"เปล่า จ่ายเงินสิ การค้าส่วนการค้า นี่เจ๊เห็นผมเป็นคนยังไงกันนะ"
คำพูดของเขาทำให้ชลันดากลั้นยิ้ม แต่ก็แสร้งทำหน้านิ่ง เขาอ้าแขนออกจะหาลูกสาว ที่เริ่มอยู่ไม่สุขเมื่อเห็นไท
"ไปล้างมือ แล้วนายเอาเสื้อมาเปลี่ยนด้วยหรือเปล่าน่ะ ออกข้างนอกมาทั้งวัน เดี๋ยวลูกแพ้ฝุ่นที่ติดเสื้อนายนะ ท่อไอเสีย สารพิษสารพัดอะ ที่อยู่กับตัวนาย"
"โธ่...เจ๊ดา ไม่เป็นไรหรอก อะไรมันจะอนามัยขนาดนั้นอะ"
เขาโอด แต่ชลันดาทำตาดุ ๆใส่เขา แลปราดไปทางเคนที่ทำท่าจะวิ่งถลามาหาเด็กน้อยทันทีที่เข้าห้องน้ำเสร็จ
"ไปเปลี่ยนเสื้อเลย แล้วค่อยมาแตะลูก อาบน้ำเลยยิ่งดีทั้งลูกพี่ลูกน้อง"
"เจ๊ดา..."
เขาทำเสียงออด ชลันดาส่ายหน้า แล้วมองหน้าเคนอีกคน ที่ได้ยินคำพูดนั้นพอดี
"ไปเลย อยากอุ้ม อยากเล่นมู่น้อยไวๆ ก็ไปเปลี่ยนเสื้อ ล้างมือให้เรียบร้อย"
เคนล้วงหาอะไรบางอย่างในกระเป๋าเป้ของตน แล้วดึงเอาเสื้อยืดออกมา เขาถอดเสื้อเอาดื้อ ๆ ต่อหน้าเจ๊ดานั่นละ ทำเอาเจ้าหล่อนตวาดเขาเสียงแหว มู่น้อยถึงกับสะดุ้ง แล้วเธอก็ลดคีย์เสียงลงอย่างรวดเร็วเอาใจเด็กน้อย
"มาถอดอะไรแถวนี้ยะ"
"คิดถึงสาวน้อยใจจะขาดแล้ว เจ๊ดาบอกให้ผมเปลี่ยนผมก็เปลี่ยนแล้วนา มา ๆ ๆ ขอพี่เคนอุ้มหน่อย ลูกพี่ ลูกพี่ก็ต้องเปลี่ยนนะ สกปรก"
นั่นหันมาเล่นงานเขาอีกคน ทำเอาไทอ้าปากค้าง จำยอมขี่รถกลับมาที่คอนโด เพื่อเปลี่ยนเสื้ออาบน้ำ ขากลับเขาเอารถยนต์กลับไป เพราะลูกสาวจะได้นั่งสบายๆ
เขากลายเป็นคนเกือบจะสะอาดไปละนะนี่ มาเฟียหนุ่มคิดแล้วหัวเราะเบา ๆ ปรกติแล้วการอาบน้ำกับเขานี่...มันยากเย็นยังไงพิกลวันละหนก็มากเกินพอ บางทีสองวันหนด้วย แต่นี่ยอมอาบน้ำอย่างว่าง่าย เพราะจะได้มาอุ้มมาฟัดยัยตัวเล็ก การเป็นพ่อคนนี่ มันทำให้เขาเริ่มเปลี่ยนจริง ๆ
กลับไปถึงร้าน เคนกำลังอุ้มสาวน้อยที่ทันทีเมื่อเห็นเขา ก็อ้าแขนส่งเสียง ให้เขาอุ้มหล่อน ไทอุ้มลูกสาวมาหอมฟอดอย่างชื่นใจ แล้วอดนึกสะท้อนใจไม่ได้ กับข่าวร้ายของแม่ของ มู่น้อย มือของเขาลูบแขนป้อม ๆ นั่น หน้าตาเศร้าสลดลง จน ชลันดาที่เดินเอาแก้วเครื่องดื่มมาให้เขากับเคน มองเห็นเข้า ก็นึกสงสัยและเป็นห่วง ความที่ปากไว ทำให้หล่อนโพล่งออกไปอย่างใจคิด โดยลืมระวัง
"นายเป็นอะไรน่ะ มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า?"
"หืม"
คนที่กำลังกอดลูกเหม่อ ๆ อยู่สะดุ้งน้อย ๆ แล้วหรี่ตามองคนถาม ชลันดาวางแก้วน้ำอัดลมลงบนโต๊ะ ก่อนจะเอ่ยต่อเสียงอ่อนโยน...เสียงแบบที่คุยกับลูกสาวเขา เสียงแบบที่ไทเคยอยากได้ยินหล่อนพูดกับเขาแบบนี้
"มีอะไรหรือเปล่า เห็นนายหน้าเครียดๆ ไม่สบายใจเรื่องอะไร หรือเป็นเรื่องมู่น้อย"
ชลันดาทำตาโต เมื่อเอ่ยมาถึงตรงนี้ ความรักในตัวแม่ตัวเล็ก ทำให้เธอคิดวิตกไปไกลลิบ
"เอ๊ะ...หรือแม่เค้าจะมาเอาคืนอะ หรือว่ายังไง?"
"นี่ห่วงผม หรือห่วงลูกสาวผมน่ะเจ๊"
ไทยิ้ม ชลันดาย่นจมูกน้อย ๆ ก่อนจะเผลอพูดออกไป
"ห่วงทั้งคู่นั่นแหละ"
ห่วงทั้งคู่
ทำไมฟังแล้วรู้สึกดีจังหว่า?
"แม่เค้าคงมาเอาคืนไม่ได้แล้ว"
ไทถอนใจ สงสารคนในอ้อมแขนจับจิต แม่หนูยังไม่ทันจำแม่ได้ด้วยซ้ำกระมัง เหลือแต่พ่อแล้วนะมู่น้อย พ่อจะดูแลหนูให้ดีที่สุด จะปกป้องและไม่ยอมให้หนูเป็นอันตราย ไทคิดสาบานกับตนเองในใจ ขณะที่ก้มลงหอมหน้าผากของมู่น้อย
"ทำไมล่ะ"
"เค้า..."
"นังจุ๋มมันเสียแล้วเจ๊ดา รถชน"
คนตอบคือเคน ที่นั่งแอบมองลูกพี่กับเจ๊ดาอยู่สักพักแล้วละ สองคนนี่...ชักจะยังไงแล้วหนอ กองเชียร์ให้คนเค้ารักกัน แอบยิ้ม
"หา!"
"ผมกำลังคิดว่าจะไปงานจุ๋มสักคืนน่ะ พาลูกไปไหว้ศพเค้า เจ๊ไปด้วยกันหน่อยสิ ผมไม่อยากบอกกับญาติเค้าว่า เอ่อ...มู่น้อยเป็นลูกเค้า ผมกลัวมีปัญหา ไหน ๆ คนรู้ก็มีไม่กี่คนว่ามู่น้อยเป็นใคร ผมยืมเจ๊ดาไปเป็นแม่หลอก ๆ ให้สักคืนนะ จะได้ไม่มีคนถามเยอะ"
"เอ๊ะ" ชลันดาอุทาน แก้มของเธอแดงน้อย ๆ แม่หลอก ๆ ของมู่น้อย มันก็เมีย...หลอก ๆ ของตานี่น่ะสิ
"นะเจ๊ดา"
ไทเริ่มใช้ไม้ออด ที่สังเกตแล้วว่า เขาทำแบบนี้ทีไร หล่อนมักจะใจอ่อนกับเขาทุกที
"นะ นะ นะเจ๊ สงสารลูกนกลูกกาตาดำๆ"
พ่อลูกนกลูกกาแต่ตัวโตบะเริ่ม กำลังส่งสายตาอ้อนวอนมาให้เธอ ชลันดาลังเลนิดหน่อยว่าจะไปกับเขาดีไหม ก็ไอ้การยืมเป็นเมียเป็นแม่นี่...ฟังแล้วมันรู้สึกแปลก ๆ
"นะเจ๊ ไปเป็นเพื่อนเฮียหน่อย งานสวดตอนสองทุ่ม งานนังจุ๋มจัดที่อยุธยานี่เองใกล้ ๆ ขับรถไปแป๊บเดียว ร้านเดี๋ยวผมมาช่วยดู"
เคนรีบสำทับ
"ไปเป็นเพื่อนเฮียไทเถอะเจ๊ดา พวกหนูอยู่ได้"
แป้งจันทร์ที่เช็ดโต๊ะอยู่เงยหน้าบอกชลันดา ดูเหมือนจะไม่ใช่เคนแค่คนเดียวเสียแล้ว ที่แอบลุ้นคนคู่นี้
"ก็ได้"
ชลันดาตอบ ทำให้ไทแทบจะร้องเฮออกมา เขาหน้าบานเลยทันที เมื่อตอบรับเขาไปแล้วชลันดาก็เดินเข้าไปในครัว ตะโกนสั่งงานไปด้วยโหวกเหวก เสียงสูงผิดปรกติเหมือนจะ กลบเกลื่อนอะไรบางอย่างในใจ
Bab terbaru
ป๋าหนูเป็นมาเฟีย บทที่41
“เฮ้ย!”“ไอ้เคน มึงได้ช่อดอกไม้เจ้าสาว ได้เป็นเจ้าสาวคนต่อไปแน่ละมึง”ไทว่าเมื่อช่อดอกไม้งานแต่งถูกโยนมาตกตรงหัวเคนพอดี หนุ่ม ๆ ในงานหลายคนมองจ้องมายังเขาตาเป็นมัน เคนรีบโบกมือให้ มือหนึ่งถือช่อดอกไม้ไว้แล้วรีบพูดเสียงดังลั่น“โน้วววว โนววว ไอแอมไทยแลนด์แมน แมนนน วันฮัดเดรดดดดดด”คำพูดของเคนเรียกเสียงหัวเราะได้ครืนใหญ่ หญิงสาวรายหนึ่งในงานมองจ้องมายังเขาแล้วขยิบตาให้ เล่นเอาหัวใจ ไอ้เคนเต้นแทบไม่เป็นส่ำ“ลูกพี่ ลูกพี่ว่า กูเกิลทรานสเลทจะช่วยผมได้มะ”“หืม? ยังไง”“ผมชอบน้องเค้าอะ อิอิอิ เจ๊ดาสอนผมใช้โปรแกรมนี้เผื่อจะได้อัพเกรดภาษาอังกฤษ และภาษา อื่น ๆ ได้มาอีกนิดหน่อยมันแปลทุกภาษาได้หมดเลยนา”“มึงนี่”ไทอดขำไม่ได้กับความเจ้าชู้ของเคน ที่อะไรก็ไม่อาจจะเป็นอุปสรรคได้สักอย่าง“เอ้าลองดูว่ามึงจะทำสำเร็จไหม” “ผมศิษย์ขุนแผนนะเฮีย”เคนว่า“อย่าไปเสือกผ่าท้องเค้าเข้าละ” ไทว่าหน้าตาเฉย เล่นเอาเคนถึงกับชะงักกึก แล้วหันมาขมวดคิ้ว“อะไรนะเฮีย?”“ก็ถ้ามึงเป็นศิษย์ขุนแผน นอกจากเจ้าชู้ไปเรื่อยแล้ว มึงจะต้องเหี้ยมด้วย บางอย่างมึงก็ต้องเหี้ยม แบบ ตัด ม ม้าออก เพราะขุนแผนน่ะ ผ่าท้อ
ป๋าหนูเป็นมาเฟีย บทที่40
สองปีต่อมา...ทะเลสาบโคโม่ ประเทศอิตาลีอากาศวันนี้สดใส เหมาะกับการล่องเรือชมทะเลสาบที่สวยเลื่องชื่อของอิตาลี ลีโอนาโดส่งตั๋วเครื่องบินให้กับไท ชลันดาและเคนให้มาเที่ยวที่อิตาลี พร้อมกับโอนเงินเป็นพ็อกเก็ตมันนี่ให้ด้วย เหมือนเป็นการมัดมือชกว่าห้ามปฏิเสธ พวกเขาทั้งสามคนเต็มใจมาเป็นอย่างยิ่ง เพราะจะได้มาเยี่ยมมู่น้อยของพวกเขา เด็กน้อยที่พวกเขารักนักหนา ตอนนี้มู่น้อยในวัยเกือบสามขวบ ฉลาด ซุกซน และน่ารักน่าเอ็นดูนัก เจ้าหล่อนกำลังอยู่บนคอของพี่เคน เพราะเคนให้ขี่คอ มู่น้อยหัวเราะร่าอวดฟันหลอของเจ้าหล่อนที่หายไปเพราะความซน มู่น้อยกลิ้งตกลงบันไดเมื่อวาน ทำเอาพวกผู้ใหญ่แทบจะหัวใจวาย เพราะความเร่งรีบมารับ พ่อไท แม่ดา และพี่เคนของเจ้าตัว ผลปรากฏว่าฟันหน้าที่โยกอยู่หลุดออกมาเพราะกระแทกเข้ากับขอบบันไดเต็มแรง“อีกกี่เดือนจะถึงกำหนดคลอดคะนี่”ชลันดาแตะท้องของคารินที่นูนพองออกมาเบา ๆ ตอนนี้สองสาวนอนเล่นบนเก้าอี้สานตัวโตตรงดาดฟ้าเรือ ส่วนหนุ่ม ๆ และมู่น้อยพากันไปตกปลา คารินยิ้มหวานส่งให้เธอ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“อีกสองเดือนค่ะ จริง ๆ อยากจะไปคลอดที่ไทย จะได้ไปฉลองโรงแรมใหม่ที่สร้างเสร็จด
ป๋าหนูเป็นมาเฟีย บทที่39
“ตามสบายล่ะ ใช้ห้องน้ำตรงโน้นก็ได้”เธอชี้มือบอก คอนโดของชลันดามีสองห้องนอน และหนึ่งห้องโถง ห้องครัวเล็ก ๆ ระเบียง กว้างขวางพอ ๆ กับห้องของเขา จึงใช้รับรองได้ทั้งคารินและมู่น้อย ตอนที่ทั้งสองมาพักอาศัยอยู่กับเธอระยะหนึ่งหลังเกิดเรื่อง“ครับ”ไทพยักหน้าก่อนจะหายไปตามทางที่เธอชี้ ชลันดาตะโกนตามหลังเขา“ฉันจะไปอาบน้ำนอนละนะ นายเสร็จแล้วก็ปิดประตูแล้วก็ล็อกห้องให้ด้วย จะนอนแล้ว”ว่าแล้วก็ผลุบหายเข้าห้องนอนของตนเองทันที พร้อมกับล็อกกลอนเสียด้วย เธอแอบเอียงหูฟังดูว่ามีเสียงตอบอะไรมาไหม ก็มีเพียงเสียงขานตอบของไทว่าครับ แล้วก็เงียบไปเลยตอนแรกเขาขอขึ้นมาบนห้อง ใจของชลันดาก็เต้นแปลก ๆ ก็แหงละเธอรู้ว่าเขารู้สึกอย่างไรกับเธอ ก็ตั้งแต่วันนั้น ก็คราวเดียวนั่นแหละ ที่เธอกับเขาสัมผัสกันชิดใกล้ถึงขนาดนั้น แล้วก็เพราะเรื่องของมู่น้อย ของคารินและลีโอนาโดที่พวกเธอช่วยเหลือ วุ่นวายกันขนาดนั้น เรียกได้ว่าแทบจะไม่มีเวลาอยู่ลำพังก็ว่าได้ แล้วนี่...เขาจะยัง...คิดแล้วก็หน้าแดงเอง พลางสั่นหน้า อีตาเฮียไทยังคงมีหยอดเธอด้วยคำพูดบ้าง ด้วยสายตาบ้าง แต่ระยะห่างระหว่างกันก็ยังคงเท่าเดิม เขาไม่ได้มาล่วงล้ำก้ำ
ป๋าหนูเป็นมาเฟีย บทที่38
หลังจากเหตุการณ์ทั้งหมดจบลงสองอาทิตย์ต่อมา“เจ๊ดา เจ๊ด้า” เสียงของคนเมาฟังอ้อแอ้ ลากยาวจนน่าสงสาร ชลันดาถอนใจเฮือก ทั้งขำ ทั้งเอ็นดูคนที่กำลังเมาจนคอพับคออ่อนอยู่ตรงหน้า เขาโบกนิ้วให้เธอไปมา แล้วเอ่ยเสียงออด“ขออีกขวด เอามาอีกข้วดดดด”“พอแล้วไอ้เคน ไป ๆ ไปนอน” ลูกพี่ว่า เขามองลูกน้องดื่มเบียร์ไปหลายขวด ส่วนตัวเอง...นั่งดื่มไวตามิลเป็นเพื่อน คนเมา“ฮือ ๆ คิดถึงมู่น้อยอ่า เฮีย ลูกพี้ เค้าคิดถึงมู่น้อย ฮือ ๆ ๆ”ตีโพยตีพายไป น้ำตาไหลไป ด้วยความอาลัยรักลูกสาวปลอม ๆ ของลูกพี่อย่างสุดหัวใจ “มึงนี่ อาการหนัก ตอนอกหักกูไม่เห็นมึงจะเป็นถึงขนาดนี้เลย” พูดถึงลูกสาวนอกไส้ คนเป็นลูกพี่เอง ก็อดใจสั่นขึ้นมา นิด ๆ ไม่ได้ มันหมาด มันสดเหลือเกิน เพราะแม่ตัวจ้อย เพิ่งจะบินไปอิตาลีเมื่อวานนี้เองลีโอนาโดจัดการทุกอย่างเสร็จแล้ว จึงมารับลูกและภรรยากลับไป เขาจูบลาแก้มยุ้ย ๆ นั่น แม่หนูจูบแก้มเขาตอบ น้ำลายเปียก ๆ ที่ทิ้งไว้บนแก้มสาก ยังประทับรอยอยู่ในใจจนถึงตอนนี้ชลันดาเองก็สูดลมหายใจเข้าแรง ฟังเกือบจะเป็นเสียงสะอื้น เธอพึมพำอุบอิบ บอกว่าจะไปทอดข้าวเกรียบมาแจกแขก ที่ตอนนี้เหลืออยู่สองโต๊ะ คือโต๊ะของ
ป๋าหนูเป็นมาเฟีย บทที่37
“พี่ยังไม่ได้โดนจับไว้ให้นายเตรียมสร้างอุบัติเหตุหรอกนะ อิกนาซิโอ”ลีโอนาโดเอ่ยเสียงขรึม แววตาของเขาหม่นเศร้ายามมองตรงมายังน้องชาย ถึงจะคนละแม่ แต่อิกนาซิโอก็คือพี่น้อง ที่มีเลือดเนื้อเชื้อไขเดียวกัน“หึ!”อิกนาซิโอหน้าซีด แต่เขาก็คือเขา เมื่อจนแต้มด้วยหลักฐานทั้งหมด เขาก็เพียงเชิดหน้าและ...ท้าทาย“ในเมื่อพี่ก็รู้แล้วว่าผมก่อเรื่องทุกอย่างขึ้น พี่อยากจะทำอะไรผมก็ทำ ให้ไอ้ปิเอโรมันยิงผมเสียเลยสิ”“พี่จะไม่ทำอะไรนาย...นาซิโอ”เขาเอ่ย “แต่พี่จะให้คณะกรรมการจัดการกับนาย เรื่องของปู่และพ่อ”“อ้อ...ไม่เชือดเอง แต่ส่งผมให้คนอื่นทำแทนละสิ”อิกนาซิทำเสียงหมิ่น ‘คณะกรรมการ’ที่ว่าก็คือคนในแก๊งมาเฟียของปู่ ที่ก่อตั้งมานาน และขึ้นชื่อนักเรื่องความเหี้ยมโหด ถ้าเกิดการทรยศหักหลังกันเกิดขึ้น แน่นอนว่าบางทีเขาอาจจะเหลือเพียงแค่บางชิ้นส่วนเท่านั้นที่อยู่ในหลุม“ตกลงนายยอมรับว่าทั้งหมดคือฝีมือนายใช่ไหม?” “ใช่” เขายืดอก พร้อมกับเลิกคิ้วให้กับพี่ชาย “ผมทำเอง”“ทำไมนาซิโอ”ลีโอนาโออดถามไม่ได้ สองพี่น้องยืนเผชิญหน้ากัน โดยที่อิกนาซิโอยังคงถูกปืนจากปิเอโรจ่อไว้ พร้อมที่จะลั่นไก หากอีกฝ่ายถลันเข้า
ป๋าหนูเป็นมาเฟีย บทที่36
ลีโอนาโดถามหาครัวกับผู้ชายที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขาทันทีเมื่อคล้อยหลังปิเอโรที่ขึ้นไปส่งชลันดาและไทที่ชั้นสอง “หิวหรือยังไงวะ”“ครับ” “หน้าใหม่หรือไม่เคยเห็น” “ครับ”เขาก้มหน้า หมอนั่นขมวดคิ้วแล้วหันไปยักคิ้วกับเพื่อนอีกคนที่ยืนอยู่ เป็นสัญญาณว่าเดี๋ยวจะเข้าไปรับเด็กใหม่สักหน่อยลีโอนาโดเดินเอื่อย ๆ เข้าไปตามทางที่ชายคนนั้นชี้บอก เขารู้ว่ามีคนตามมา และคอยระวังหลังเป็นอย่างดี เมื่อเขาเข้าไปในห้องครัวแล้ว ทางนั้นก็เริ่ม...รับน้องทันทีร่างสูงฉกวูบมาเบื้องหลังเขา และทำท่าจะคว้าเขาไว้ แต่ลีโอนาโดที่ระวังตัวอยู่แล้ว เขาเหวี่ยงกำปั้นใส่อีกฝ่ายทันทีพลั่ก กำปั้นนั้นโดนเข้าที่ครึ่งปากครึ่งจมูก จนอีกฝ่ายหนึ่งเซ ลีโอนาโดฉวยโอกาสนี้ที่จะน็อกอีกฝ่ายให้หลับไปด้วยการฟาดเท้าใส่ปลายคางหมอนั่นจัง ๆ เท่านั้นฝ่ายนั้นก็ล้มทั้งยืนลีโอนาโดหอบน้อย ๆ เขายืนตรง แล้วปรายตามองคนที่ตั้งจะมาเล่นงานเขา แต่กลับหมอบกระแตนอนฟุบไปแล้วเรียบร้อย การจะขึ้นมาเป็นหัวหน้ามาเฟีย มันทำให้เขาฝึกฝนทั้งศิลปะป้องกันตัว และรวมถึงฝึกการใช้อาวุธจนเชี่ยวชาญ เขาเคยสมัครเป็นทหารหน่วยลับรับใช้ชาติอยู่ถึงสองปี โดยอ้างหลอกกับ
Anda juga akan menyukai
โหดเลวดี
ณิการ์16.1K Dibacaขังรัก มาเฟีย
เด็กหญิงพุงกลม11.0K Dibacaพรากรักมาเฟียเถื่อน
Philipnana31.5K Dibacaพยัคฆราช
ชะนีติดมันส์18.9K Dibacaเจ้าสาวสวมรอยกับบอดี้การ์ดซ่อนเงา
กะหล่ำหมี1.2K DibacaMafia's Fate พันธะรักมาเฟีย
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.223 DibacaLUV My Devil รักหมดหัวใจของนายปีศาจ
Phat_sara398 DibacaBad guy_พลาดรักนายมาเฟียเลือดเย็น
Dumbown_SN179 Dibaca
