2.กลิ่นที่เจือจาง

     เสียงหอบหายใจสอดประสานยามเมื่อสะโพกมนขยับเคลื่อนไหวขึ้นลงบนตักแกร่ง ทั้งที่ปากเอ่ยบอกว่าให้อีกฝ่ายแสดงฝีมือพิสูจน์ตนเองแต่เอาเข้าจริงกลับกลายเป็นคนที่โยกไหวกลืนกินแท่งเนื้อลำใหญ่โตเข้าช่องทางเล็กแคบเสียเอง

     เสียงคำรามในลำคอของคนที่ประคองเอวเล็กคอดบ่งบอกถึงแรงอารมณ์ของอัลฟ่าหนุ่มที่ถูกกลืนกินร่างเข้าไปในความคับแน่น สายตาคมมองใบหน้าสวยของเจ้าของสตูดิโอที่ขย่มขึ้นลงบนตัวเขาอย่างรุนแรง แต่แทนที่จะมีสีหน้ามีความสุข ดวงตาเรียวสวยกับถูกปิดด้วยแผงขนตาเปียกชุ่มของน้ำตาที่หยดลงมาข้างแก้มเงียบ ๆ ไม่มีเสียสะอื้นเจ็บปวดหรือเสียงครางพอใจออกมาจากปากบางที่ฟันซี่เล็กกัดริมฝีปากล่างจนแน่น

     จริงอยู่ที่ร่างกายของโอเมก้าศิลปินคนนี้มอบความคับแน่นเสียวซ่านให้เขาจนแทบบ้า อยากตักตวงรุนแรงให้มากกว่านี้ ความพอใจของเขาแสดงออกมาโดยการปล่อยกลิ่นฟีโรโมนรุนแรงตั้งใจเจาะจงให้คุณว่านมอมเมาหลงใหลเขาให้ได้ภายในกิจกรรมทางเพศครั้งแรกนี้

     หากแต่ว่าโอเมก้าที่เคลื่อนไหวบนร่างเขาไม่มีกลิ่นใดส่งออกมายามที่กระทำเรื่องเช่นนี้เลยแม้แต่น้อย ทั้งที่เขาจงใจปล่อยกลิ่นฟีโรโมนของตนเองกระตุ้นอีกฝ่ายคลุ้งไปทั้งสตูดิโอ

     เป็นไปได้อย่างไรที่โอเมก้าจะไม่ส่งกลิ่นยามมีเพศสัมพันธ์ และเป็นไปได้อย่างไรที่คุณว่านไม่แม้แต่จะก้มลงมาดอมดมกลิ่นของเขาเลยสักครั้ง ความคับแน่นที่สลับขึ้นลงให้สัมผัสแตกต่างไปจากโอเมก้าคนอื่นที่เขาเคยนอนด้วย คงเพราะเมือกเหลวที่ควรจะมีมากกว่านี้กลับน้อยกว่าที่ควรจะมีมากทีเดียวทำให้น้ำตาหยดเล็กไหลลงจากตาคู่สวยทอดเป็นสายที่ข้างแก้มขาว

     เอเดนบีบกดสะโพกมนให้หยุดการเคลื่อนไหวและนั้นทำให้ดวงตาเรียวสวยลืมขึ้นมองเขาอย่างไม่พอใจนัก เอเดนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนตรงหน้า แต่เขาไม่ปรารถนาให้คุณว่านเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย เพราะในใจเขารู้ดีว่าการอ่อยด้วยการปรนเปรอตัวเองโชว์ต่อหน้าโอเมก้าหนุ่มก่อนหน้านี้ไม่ใช่เพื่ออยากร่วมงาน แต่มันเพื่อเรื่องส่วนตัวทั้งนั้น

    “คุณว่านหยุดก่อนครับ คุณเร่งรีบแบบนี้จะเจ็บเอาได้นะครับ ผมจะทำให้คุณว่านไม่เจ็บเอง”

     ว่าจบเอเดนก็ลุกประคองร่างเล็กบนตักอุ้มลอยขึ้นพาเดินไปวางร่างกึ่งเปลือยลงบนโต๊ะไม้ตัวยาวทั้งที่ยังไม่ได้ถอนความคับแน่นของตนออก เสียงอุทานปนเสียงครางผะแผ่วดังขึ้นทุกย่างก้าวนิ้วเรียวจิกบ่ากว้างระบายความเจ็บแปลบจากความฝืดเคือง

     ว่านไม่รู้ว่าทำไมตนเองถึงเอ่ยปากขอกระทำเรื่องเช่นนี้ออกไปกับอัลฟ่าหนุ่มแปลกหน้าที่ได้เจอกันเพียงแค่ครั้งเดียว คงเป็นเพราะปริมาณแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปก็เป็นได้ หรือไม่ก็แค่ประชดความบัดซบของชีวิตตัวเอง

     ถ้าเป็นใครก็ได้เขาก็ขอลองเลือกเอาไม่เลือกดูสักครั้ง ในเมื่อสุดท้ายดูจะไม่มีทางไหนทำให้ภาวะบกพร่องของตนดีขึ้นก็เจ็บปวดให้สุดไปเสียเลย

     “ไม่ได้เรื่อง ออกไปจากสตูฉันแล้วไม่ต้องเสนอหน้ามาอีก”

      ทันทีที่ก้อนเนื้อนิ่มสัมผัสลงบนแผ่นไม้โอเมก้าหนุ่มก็เอ่ยขึ้นทันทีเมื่อได้รับสัมผัสอ่อนโยนจากฝ่ามือใหญ่ที่ยกขึ้นลูบแก้ม บวกกับใบหน้าของร่างสูงใหญ่ที่มองตรงมาที่เขา ว่านตีความเอาเองว่าเอเดนกำลังสมเพชตนเองอยู่ด้วยการทำกิริยาอ่อนโยน

     เพราะภาวะที่เป็นอยู่ทำให้เขาเป็นโอเมก้าที่ยังไม่เคยมีรอบฮีตทั้งที่อายุปาเข้าไป 28 ปีแล้ว กลิ่นที่ควรมีก็ไม่มีทำให้ทุกครั้งที่เริ่มสานสัมพันธ์กับใครมันมักจะจบลงอย่างรวดเร็วด้วยเหตุผลว่าเขาไม่สามารถเติมเต็มความสุขสมได้เต็มที่เวลามีเพศสัมพันธ์

     กลิ่นฟีโรโมนเป็นสิ่งที่ช่วยกระตุ้นความต้องการและส่งเสริมอารมณ์และความผูกพันให้กับคนสองคน และถึงแม้ว่าเบต้าจะเป็นเพศที่ไร้กลิ่นแต่ก็ยังดีกว่าเขาในตอนนี้หลายเท่า

     อย่างน้อยร่างกายก็ยังตอบสนองเวลาทำกิจกรรมวาบหวาม ไม่ใช่ต้องมาทนความเจ็บปวดทุกครั้งที่โดนกระแทกเพียงหวังแค่จะมีชีวิตปกติธรรมดากับโอเมก้าคนอื่นเขาบ้าง และหากโชคดีความเจ็บนี้อาจจะทำให้เขาได้มีใครสักคนที่ยอมอยู่เคียงคู่ด้วย

     “ผมยังไม่ได้เริ่มเลยครับ คุณว่านแย่งผมทำเสียก่อนจะมาไล่ผมได้ยังไง” เอเดนก้มลงจูบหน้าผากขาวแผ่วเบา การกระทำนั้นทำให้คนปากร้ายถึงกับชะงักนิ่ง เพราะเคยชินกับความเจ็บปวดเวลาต้องมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งจึงไม่ได้มีคลังความทรงจำว่าต้องแสดงออกตอบกลับไปเช่นไรยามที่โดยปฏิบัติอย่างทะนุถนอม

     หลังจากนั้นว่านก็ไม่ได้เอ่ยคำเอาแต่ใจออกมาอีกมีเพียงเสียงครางแผ่วในบางทีที่ริมฝีปากและฝ่ามืออุ่นร้อนเลื่อนลงสัมผัสผิวเนื้อส่วนต่าง ๆ เขาปล่อยให้อัลฟ่าแปลกหน้าสัมผัสร่างกายได้ตามใจโดยที่ถือโอกาสรับความรู้สึกแปลกใหม่ของกามารมณ์ที่เพิ่งเคยได้สัมผัส

     แกนกายใหญ่ถูกถอนออกไปแล้วช่องทางแดงช้ำได้รับคำขอโทษและปลอบโยนเป็นจูบแผ่วเบาประทับลงบนรอยจีบพร้อมกับเรียวลิ้นที่เลียวนลูบไล้รอบรอยจีบสีสวยราวกับผู้ใหญ่ลูบหัวเด็กเล็ก ๆ

     เสื้อเชิ้ตเนื้อลื่นร่วงลงจากไหล่เล็กไปกองอยู่ที่ข้อมือที่โอเมก้าเย่อหยิ่งเหยียดค้ำทรงตัวไว้ด้านหลัง อัลฟ่าตรงหน้ากำลังค่อย ๆ เล้าโลมร่างกายอันไร้ความรู้สึกของเขาให้ทีละนิด ไม่รีบร้อนกระโจนเข้าใส่เหมือนอัลฟ่าคู่นอนคนเก่าที่เพิ่งทิ้งเขาไป

     เด็กหนุ่มร่างยักษ์อ้อยอิ่งกับช่วงล่างเขาอยู่สักพักก่อนจะค่อย ๆ เคลื่อนขึ้นมาปรนเปรอให้ช่วงบนโดยเฉพาะยอดอกที่ถูกดูดดุนจนเกิดเสียงลามก ว่านได้แต่ละมือที่ค้ำยันตนเองไว้ขึ้นมาขยุ้มกลุ่มผมสีอ่อนกดศีรษะทรงสวยแนบลงกับผิวให้ชิดยิ่งขึ้น ร่างกายแอ่นเกร็งรับสัมผัสตามสัญชาตญาณที่น้อยครั้งนักจะเกิดขึ้น

     จมูกเขายังคงไม่รับรู้ถึงกลิ่นกระตุ้นใดแต่ร่างกายกลับค่อย ๆ มีการตอบสนองต่อสัมผัสไอ้เด็กนี่มากขึ้นเรื่อย ๆ ว่านเปล่งเสียงครางหวิวออกมายามเมื่อถูกสัมผัสเน้นย้ำตามส่วนต่าง ๆ ในใจเต้นโครมครามกับความรู้สึกใหม่ของร่างกายที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

     เด็กเอเดนนี่กำลังทำให้เขามีอารมณ์และเรื่องนั้นยืนยันได้จากเสียงเฉอะแฉะของเมือกหล่อลื่นจากช่องทางด้านหลังที่กำลังถูกก้านนิ้วยาวชักเข้าออก

     ความเสียดเสียวที่ไม่ค่อยได้สัมผัสทำให้ใจโอเมก้าที่เสพกามารมณ์เพียงหวังผลทางอ้อมมากกว่าความสุขสมทางความรู้สึกทั้งประหลาดใจและตื่นเต้น ยิ่งก้มมองนิ้วมือทั้งสามที่เคลื่อนเข้าออกชุ่มไปด้วยของเหลวที่มากกว่าทุกครั้งที่ทำกิจกรรมอย่างว่ายิ่งยืนยันได้ดีว่า เด็กเอเดนนี่พิเศษกว่าคู่นอนทุกคนที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิต

     “อ...เอาสักที”

     เมื่อความรู้สึกกระสัน ตื่นเต้น และใคร่รู้มากเกินกว่าจะรั้งรอ ริมฝีปากบวมแดงเพราะกัดข่มความเสียดเสียวไว้จึงเอ่ยสั่งให้เด็กหนุ่มสอดใส่สิ่งที่ใหญ่กว่านิ้วมือเข้ามาภายในร่าง

     “อ๊ะ...อื้อ”

     นัยน์ตาสีเทาสวยสบมองใบหน้าคนที่เปล่งเสียงหวานเมื่อแกนกายดันเข้าไปจนสุดลำ มือเรียววางแตะบนลอนกล้ามเนื้อหน้าท้อง ใบหน้าสวยเหยเกเล็กน้อยจากความคับแน่นที่มากกว่าตอนเตรียมช่องทางเมื่อครู่

     “คุณว่าน หายใจเข้าลึก ๆ ครับ”

     ร่างเล็กค่อย ๆ สูดลมหายใจเข้าตามคำบอก ตอนนี้แขนเรียวทั้งสองคล้องไว้ที่ลำคอของเอเดนแน่น ทั้งตัวของโอเมก้าขึ้นสีแดงสวยไม่แน่ใจนักว่ามาจากแอลกอฮอล์หรือแรงอารมณ์ แต่ใบหน้าเย้ายวนราวกับแมวยั่วสวาทที่เอเดนเห็นตอนนี้พานพาให้ใจเข้าเต้นโครมครามอยากจับปากบวมแดงนั้นมาจูบเสียเต็มที หากไม่ติดว่าคุณว่านเอ่ยปฏิเสธไปก่อนหน้านี้เขาคงจูบปากสวยนั่นไม่รู้เบื่อ

     “ดีขึ้นไหมครับ ผมจะขยับแล้วนะ”

     เมื่อได้รับคำยินยอมเป็นการพยักหน้าน้อย ๆ สะโพกสอบจึงเริ่มเคลื่อนเข้าหา ในทีแรกคุณว่านยังคงเปล่งเสียงร้องห้ามแต่เอเดนไม่ได้หยุดเคลื่อนไหว เพราะรู้ดีว่าอีกไม่นานความรู้สึกเจ็บจุกจะแปรเปลี่ยนเป็นความเสียดเสียวจนคนร้องห้ามหยุดพูดไปเอง

     คนสองคนที่ล้วนเป็นคนแปลกหน้าของกันและกันโยกไหวทำกิจกรรมทางเพศต่อเนื่องเกือบทั้งค่ำคืน ลำแขนแข็งแรงยกพาร่างเล็กไปสำรวจตามที่ต่าง ๆ ทั่วทั้งสตูดิโอ ปักหมุดลงชื่อด้วยการทิ้งของเหลวขาวขุ่นไว้ตามเฟอร์นิเจอร์โดยไม่คิดว่าพรุ่งนี้จะต้องตามเช็ดถูตรงไหนบ้าง

     โอเมก้าร่างเพรียวบางยอมปล่อยร่างให้อีกฝ่ายกระทำไม่คิดเอ่ยห้ามอีกแล้ว ในตอนนี้ภายในหัวของว่านเอาแต่พ่นคำสบถหยาบคายกับความรู้สึกแปลกใหม่ในกิจกรรมทางเพศ

     ไม่อยากเชื่อว่าเด็กนี้ทำเขาเสร็จซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งที่ไม่มีกลิ่นฟีโรโมนมาช่วยมอมเมาอารมณ์

     “ผมทำเป็นยังไงบ้างครับคุณว่าน”

     อัลฟ่าหนุ่มที่ในตอนนี้แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วย่อตัวนั่งลงชันเข่ากับพื้นเอ่ยถามด้วยใบหน้าใสซื่อ ดวงตาสีเทาอ่อนกะพริบถี่ส่องประกายราวกับหมาเด็กรอคอยคำตอบจากเจ้าของสตูดิโอที่ยังนอนเปลือยเปล่าแผ่โชว์ร่องรอยการร่วมรักอยู่บนโซฟาตัวใหญ่

     ว่านผินหน้าไปมองคนที่ย่อร่างใหญ่ยักษ์นั่งลงจนสายตาอยู่ในระดับใกล้กัน ดวงตาเรียวมองรอยยิ้มสวยที่ฉีกกว้างจนตาสีเทาอ่อนที่มองเขาตาแป๋วเมื่อครู่หรี่เล็ก พรางคิดในใจว่ารอยยิ้มนี่ช่างไม่เข้ากับภาพลักษณ์แบดบอยของเจ้าตัวที่เห็นตามสื่อเอาเสียเลย

     เมื่อคิดทบทวนคำถาม ก็ต้องยอมรับตามตรงว่าเซ็กครั้งนี้ทำให้เขารู้สึกดีมากกว่าครั้งไหน

     แทบลืมไปแล้วว่าการถูกกระทำโดยไม่ทำให้ตัวเองเจ็บครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

     ว่านค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งทั้งร่างกายล่อนจ้อน ขาเรียวเดินไปคว้าเสื้อเชิ้ตที่หลุดร่วงกองอยู่บนโต๊ะกลับมาสวมใส่ แต่นั่นก็ทำได้เพียงปกปิดร่างกายสวยงามเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น ชายเสื้อพ้นส่วนที่ควรปกปิดหมิ่นเหม่ยามที่เจ้าของเรียวขาขาวยกไขว้ไว้จึงยิ่งดูเย้ายวนขึ้นไปอีก ใบหน้าสวยเชิดขึ้นสูงไว้ท่าที แขนเรียวยกขึ้นมากอดอก ดวงตาคู่สวยกดลงมองต่ำไปยังชายหนุ่มที่ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม

     “ก็พอใช้ได้ ไว้ฉันจะให้คนติดต่อไปแล้วกันว่าฉันมีตารางว่างเมื่อไหร่สำหรับการคุยรายละเอียด”

     “จริงหรือครับ คุณว่านใจดีที่สุด”

     อัลฟ่าหนุ่มร่างใหญ่ยักษ์ลุกพรวดขึ้นกระโดดดีใจจนโอเมก้าเย่อหยิ่งที่วางท่าทีไว้ตัวสูงส่งสะดุ้งตกใจ ยังไม่ทันได้ตั้งหลักหมายักษ์ก็กระโจนเข้ากอดยกตัวเขาขึ้นหมุนวนจนแทบจะอาเจียนออกมาหากไม่ถูกวางลงเสียก่อน

     ร่างเล็กซวนเซเล็กน้อยแต่ยังคงคว้าขอบโต๊ะไม้ยึดกายเพื่อเกาะยืนตั้งลำตัวให้ตรงพรางกระแอมไอวางท่าตามนิสัย

     “ผมเอเดน ฝากตัวด้วยนะครับ”

     เอเดนโค้งคำนับโอเมก้าผิวขาวจนใบหน้าแทบติดกับหน้าขาแข็งแกร่ง ก่อนจะเงยขึ้นพรวดพราดยกยิ้มกว้างดึงว่านเข้ามาหอมแก้มทั้งสองข้างไปฟอดใหญ่แล้วจึงพาร่างสูงใหญ่เดินออกไปจากสตูดิโอไป

     ไอ้เด็กยักษ์นั่นมันฮัมเพลงด้วยใช่ไหม

     ดวงตาเรียวนิ่งค้างมองตามแผ่นหลังกว้างจนประตูกระจกสตูดิโอปิดลง ว่านไม่ได้ตั้งตัวมาก่อนว่าเอเดนดาราหนุ่มอัลฟ่าลุคแบดบอยของวงการจะมีพฤติกรรมอ้อแอ้ราวกับเด็กเล็ก ๆ เช่นนี้ แต่ที่ทำให้ใจเขาเต้นโครมครามไม่ใช่การถูกขโมยหอมแก้ม หรือกิจกรรมร่วมรักยาวนานที่เพิ่งจบลง แต่เป็นกลิ่นหอมจาง ๆ ที่ระบุได้ไม่ชัดเมื่อสักครู่ต่างหาก

     นิ้วเรียวรีบยกกดเบอร์คุ้นเคยโทรออกหาเพื่อนสนิท แน่นอนว่าใช้เวลานานพอสมควรเพราะตอนนี้พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้นดีเสียด้วยซ้ำ หากแต่ทันทีที่ปลายสายเอ่ยรับด้วยน้ำเสียงงัวเงีย ปากบางก็โพล่งออกไปด้วยความตื่นเต้น

     (ไอ้หมอ กู...กูเหมือนจะได้กลิ่นอัลฟ่าวะ)