LOGINShare
ตอนที่ 7 ลูกชายอีกคน
publish date:
2026-10-20 06:58:06ย้อนกลับไปก่อนหน้านั้น
เอี๊ยด!! “คุณผืนป่า” “นายใหญ่อยู่ไหน” “ในห้องทำงานครับ” “เอาของบนรถไปเก็บไว้ในห้อง” “ครับคุณผืนป่า” ร่างสูงของผืนป่าก้าวเข้าไปในบ้านด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง แววตาของเขาเต็มไปด้วยความดุดันน่าเกรงขาม เหล่าบอดี้การ์ดภายในบ้านต่างก็เคารพและก้มหัวให้เขาทุกคน ในขณะที่เขากำลังก้าวขาขึ้นบันได น้ำเสียงคุ้นหูก็ดังขึ้นมาจากด้านหลัง “ผืนป่าลูก!” “นายหญิง” ปากหนาขยับเอ่ยเสียงเบา สายตาคมกริบมองนายหญิงของบ้านที่กำลังเดินตรงมายังเขา ก่อนที่หญิงวัยกลางคนจะโผเข้ากอดเขาด้วยความคิดถึง “ทำไมวันนี้กลับบ้านได้ล่ะลูก” นอกจากแผ่นดินแล้ว ก็มีผืนป่านี่แหละที่เป็นลูกชายของเธอ ความจริงผืนป่าไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของเธอกับสามีหรอก เมื่อครั้งที่เธอคลอดแผ่นดิน กระทั่งลูกชายอายุครบ 3 ขวบ เธอได้พาลูกชาย ซึ่งก็คือแผ่นดิน ไปเที่ยวเหนือพร้อมกับสามี ทว่าวันสุดท้ายก่อนกลับกรุงเทพฯ มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งวิ่งมาชนเธอเต็มแรงจนหงายหลังไป เด็กน้อยที่ล้มลงไม่ได้ร้องไห้เพราะความเจ็บปวดแต่อย่างใด แต่เพราะเธอตกใจและสงสารหนูน้อยเป็นอย่างมาก จึงรีบเข้าไปอุ้มขึ้นมาพร้อมกับปลอบเด็กน้อย ในเวลาต่อมา ก็มีผู้ชายสองคนวิ่งเข้ามาพร้อมกับกระชากเด็กที่อยู่ในอ้อมกอดของเธอออกไปอย่างแรง เหตุการณ์ในอดีต “นี่พวกคุณ!” ทำไมถึงได้ทำตัวเสียมารยาทแบบนี้ ขอดี ๆ ก็ได้ไหม ไม่สมควรมาแย่งไปจากมือคนอื่น “อย่าเสือก” “ว่าไงนะ?” “ไปกันเถอะ” ชายอีกคนพูดขึ้น ทว่าเปมนีย์กลับไม่ยอม เธอกระชากแขนผู้ชายคนที่แย่งเด็กไปให้หันกลับมาเผชิญหน้าอย่างไม่เกรงกลัว กล้าดียังไงถึงมาพูดคำนี้กับเธอ คิดว่าเป็นเจ้าถิ่นแล้วจะไม่มีใครกล้ากับตัวเองงั้นเหรอ งั้นก็คิดใหม่ซะ เพราะเธอไม่เคยกลัวใครอยู่แล้ว “เดี๋ยว” หมับ พรึ่บ! “มึงทำเหี้ยอะไรวะ!!” ชายที่เตรียมจะพุ่งเข้าใส่เธอ แต่ยังไม่ทันจะถึงตัวเปมนีย์ ร่างของผู้ชายคนนั้นก็ปลิวไปด้านหลังโดยที่อีกคนยังไม่ทันตั้งตัว ทำเอาคนที่มาด้วยกันถึงกับผงะถอยหลบไปทันที “อย่ายุ่งกับเมียกู” “ผะ ผม” “ปล่อยเด็กลง” “ไม่! เด็กคนนี้ลูกผม” “ไม่ เขาตีแม่ผมเลือดออก” ทว่าคำตอบของเด็กน้อยทำเอาทุกคนที่ยืนอยู่ถึงกับอึ้งไปตาม ๆ กัน พรเกียรติส่งสัญญาณให้ลูกน้องไปเอาเด็กมา “อย่าเข้ามา!” แกร็ก! “ปล่อย” อึก~ ถึงกับกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบากเมื่อปืนสีดำจ่ออยู่ที่หัว คนพวกนี้เป็นใครถึงได้พกปืนไว้ในครอบครอง หรือว่าพวกมันจะเป็นพวกมีอิทธิพล ถ้าเป็นแบบนั้นจริง เขาต้องซวยแน่ ๆ ต้องรีบติดต่อไปหานายตัวเองให้เร็วที่สุด “เอาไง จะตายที่นี่หรือไปตายในคุก” พรเกียรติให้มันเลือกเอาว่าอยากตายที่ไหน ถ้ามันปล่อยเด็กก็แค่ติดคุก แต่ถ้ามันดึงดันจะเอาเด็กไป งั้นก็เตรียมตัวไปเฝ้ายมบาลได้เลย “พวกคุณเป็นใคร” “ปล่อย” “มะ ไม่” สองสามีภรรยามองไปที่มันด้วยสีหน้ายากจะคาดเดา กระทั่งเปมนีย์เอ่ยกับเด็กน้อย “ตัวเล็กครับ ช่วยปิดหูแล้วหลับตาให้หน่อยได้ไหม” น้ำเสียงและคำพูดของเปมนีย์ทำให้หนูน้อยยอมทำตามอย่างว่าง่าย ทันทีที่มือเล็กเลื่อนไปปิดหูตัวเอง พร้อมกับค่อย ๆ ปิดเปลือกตาทั้งสองข้างลง ปืนอีกกระบอกเล็งไปที่ชายคนนั้นพร้อมกับกดลั่นไกใส่ศีรษะจนร่างนั้นหงายหลังไป เปมนีย์รีบคว้าเด็กมาอุ้มแล้วเดินออกไปทันที ไม่อยากให้เด็กต้องมาเห็นภาพพวกนี้ สองสามีภรรยาเดินกลับมาถึงบ้านพักตากอากาศของตัวเอง ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่เกิดเหตุ บ้านหลังนี้อยู่ไม่ไกลจากเขตชุมชน ไม่แปลกที่จะมีคนนอกวิ่งผ่านมา เพราะเส้นทางที่เธอเดินอยู่ก่อนหน้านั้นเป็นทางลัดไปยังชุมชน “ลืมตาได้แล้วครับ” “....” เด็กน้อยมองผู้ใหญ่ตาแป๋ว แปลกตรงที่เด็กคนนี้ไม่รู้สึกกลัวคนแปลกหน้า ทั้งยังกล้าพูดในสิ่งที่ไม่ใช่ความจริง ไหนจะสายตาที่ไม่กลัวตายนั่นอีก ทั้งสองรู้สึกถูกชะตากับเด็กคนนี้เข้าให้แล้วสิ “แม่เลือดออก” พร้อมกับชี้ไปยังเส้นทางที่ไปโผล่บ้านตัวเอง ทั้งสองสบตากันนิ่ง ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ “โอเค งั้นหนูพาน้าไปหาแม่ได้ไหม” “....” พยักหน้า “ไปกันเถอะ” “บ้านหลังนี้เหรอ” ใช้เวลาเพียงห้านาทีก็เดินมาถึง พรเกียรติกวาดสายตามองไปรอบ ๆ บ้านที่ผุพัง ก่อนจะสั่งให้ลูกน้องเข้าไปสำรวจภายในบ้าน ระหว่างที่ลูกน้องไปตรวจด้านใน ร่างสูงใหญ่ก็เดินตรวจบริเวณภายนอก สักพักลูกน้องของเขาก็วิ่งออกมา “นายครับ” “....” ขยับสายตาไปมอง “เธอตายแล้วครับ” “แม่!” ทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น เด็กน้อยก็กระชากมือให้หลุดแล้ววิ่งเข้าไปดูแม่ตัวเองในบ้านทันที เหตุการณ์ในครั้งนั้นทำให้ทั้งสองตัดสินใจรับเด็กคนนี้มาเลี้ยงดู พวกเขาเลี้ยงดูผืนป่ามาอย่างดีราวกับลูกแท้ ๆ ของตน เลี้ยงให้โตมาพร้อมกับแผ่นดิน เปมนีย์ให้ผืนป่าเรียกแผ่นดินว่าพี่ แม้ว่าทั้งสองจะอายุเท่ากันก็ตาม เธอแค่อยากให้ทั้งสองเข้าใจว่าพวกเขาคือพี่น้องกันจริง ๆ ไม่มีใครเป็นลูกใครทั้งนั้น ทั้งคู่เป็นลูกของเธอและสามี ทว่าแผ่นดินกับผืนป่าดันไม่ค่อยลงรอยกันสักเท่าไหร่ ด้วยนิสัยไม่ยอมคนของทั้งสอง จึงยากที่จะหันหน้าคุยกัน แต่ถึงอย่างนั้น เวลากลับบ้านก็ไม่เคยทะเลาะกันต่อหน้าพ่อแม่ให้ต้องหนักใจ ส่วนเหตุผลที่ให้เรียกพี่ก็เพราะว่าผืนป่ามาทีหลัง เธอจึงตัดสินใจให้ผืนป่าเป็นน้อง และชื่อเดิมของผืนป่าก็ไม่ใช่ชื่อนี้ แต่เป็น ‘นที’ ด้วยความที่ลูกชายเธอชื่อแผ่นดิน เธอจึงตัดสินใจเปลี่ยนชื่อให้คล้องจองกัน เลยเป็นที่มาของชื่อ ‘ผืนป่า’
Latest chapter
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 31 เบื้องหลังของคนป่วย
(ย้อนอดีตต่อจากตอนที่แล้ว)อาการป่วยของลูกพีชเริ่มแสดงออกตอนที่เธอย้ายไปเรียนต่างประเทศได้หนึ่งปี หญิงสาวพอรู้ว่าตัวเองผิดปกติจึงรีบไปหาหมอทันที แล้วสิ่งที่เธอไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้นก็เกิดขึ้นจนได้‘คนไข้ป่วยเป็นโรคมะเร็งสมองครับ’วินาทีที่รู้ว่าตัวเองป่วย เธอหมดแรงจะใช้ชีวิตต่อไป เอาแต่นั่งมองแหวนบนนิ้วตัวเอง พลางปล่อยให้น้ำตาไหลอาบใบหน้า ความเสียใจในครั้งนั้นทำให้เธอกลัว กลัวไปหมดเสียทุกอย่าง กลัวว่าวันหนึ่งตัวเองไม่อยู่แล้วแผ่นดินจะเป็นยังไงบ้าง เขาจะเสียใจที่เธอไม่อยู่แล้วไหม ความคิดต่าง ๆ นานาผุดขึ้นมา เขาจะยังรักเธอไหม เสียใจหรือเปล่า อยากมีเธอเป็นคนรักอยู่ไหม เธอกลัวจนทำอะไรไม่ถูกจริง ๆเธอใช้เวลาอยู่เป็นเดือนกว่าจะตัดสินใจได้ว่าจะเอายังไง สุดท้ายเธอก็ได้ข้อสรุปให้กับตัวเอง ลูกพีชตัดสินใจโทรไปบอกครอบครัวว่าตัวเองกำลังป่วย เพียงแต่ไม่ได้ลงรายละเอียดถึงอาการป่วยว่าเป็นอะไร แต่สิ่งที่ได้รับกลับคืนมาคือ..‘ป๊าไม่ว่าง’‘ดูแลตัวเองไปก่อนนะลูก’‘หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถ..’“ฮึก” ลูกพีชไม่สามารถติดต่อครอบครัวได้อีกเลย ทุกคนเอาแต่ปฏิเสธสายของเธอ หรือถ้ารับ พวกเขาก็เอาแต่บอกว่ายุ่ง ไม
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 30 ความจริง
หลังจากที่ลูกพีชเข้าห้องผ่าตัดไปหลายชั่วโมง เธอก็ถูกพาไปพักที่ห้องพักฟื้น ผลสรุปออกมาแล้วว่าหญิงสาว ‘ความจำเสื่อม’ เธออาจไม่ได้ลืมไปเสียหมดทุกเรื่อง ยังมีบางคน บางเรื่อง และบางเหตุการณ์ที่เธอจดจำได้ แต่จะมากน้อยแค่ไหนก็ต้องรอลุ้นตอนเธอฟื้นขึ้นมาด้านผืนป่าได้ทำใจไว้แล้วว่าเธออาจฟื้นขึ้นมาแล้วจำเขาไม่ได้ก็ได้ จะเป็นยังไงก็ต้องมาลุ้นไปด้วยกัน ผืนป่าเป็นคนเดินเรื่องจัดการเรื่องห้องพักฟื้นไว้รอระหว่างที่เธออยู่ในห้องผ่าตัด ค่าใช้จ่ายทั้งหมดพรเกียรติเป็นคนจัดการ ส่วนเรื่องครอบครัวของเธอ ตอนนี้พรเกียรติก็กำลังจัดการอยู่เช่นเดียวกันวันเวลาผ่านไปเกือบสองอาทิตย์ ลูกพีชตื่นขึ้นมาพร้อมคำทักทายจากผืนป่าว่า ‘คุณเป็นใคร’ ก็สรุปได้แล้วว่าเธอจำเขาไม่ได้ ในระหว่างที่รักษาตัวอยู่ที่นี่ ผืนป่าก็พยายามเอารูปภาพมาให้หญิงสาวดูว่าแต่ละคนเป็นใคร และแน่นอนว่ามีทั้งคนที่เธอจำได้และจำไม่ได้ เธอจำพ่อของเขาได้ จำแผ่นดินได้ จำทุกคนได้ ยกเว้นเขาคนเดียว และสิ่งที่เขาอยากให้เกิดขึ้นก็เกิดจนได้ ลูกพีชลืมเรื่องราวที่ผ่านมาไปหมดแล้ว ถึงแม้ว่าจะจำแผ่นดินได้ แต่บางเรื่องที่เกี่ยวกับพี่ชายของเขา หญิงสาวกลับลืมมันไปจนหมดสิ
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 29 เพราะไม่อยากเป็นภาระ
ครามมองเจ้านายด้วยความสงสาร ตั้งแต่ขึ้นมาบนเครื่องบิน แผ่นดินก็เอาแต่เงียบ นั่งมองรูปหญิงสาวในมือถืออยู่อย่างนั้นเป็นชั่วโมงแล้ว โชคดีที่ครั้งนี้เขาตามเจ้านายมาด้วย แต่ใครจะคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ แผ่นดินเป็นผู้ชายที่ดีมาก ๆ คนหนึ่ง คลั่งรักลูกพีชสุด ๆ ใส่ใจทุกอย่างที่เกี่ยวกับหญิงสาว ไม่ว่าจะเป็นรายละเอียดอะไร แผ่นดินก็จำได้หมด ไม่เคยลืมวันสำคัญ จดจำทุกอย่างไว้เป็นอย่างดี"นายครับ""กูอยากอยู่คนเดียว""..ครับ" ครามกลับไปนั่งที่ของตัวเอง เครื่องบินลำนี้เป็นเครื่องบินส่วนตัวของครอบครัวแผ่นดิน เขาใช้มันเดินทางมาหาหญิงสาวทุก ๆ เดือน และไม่ได้มีแค่ลำนี้ลำเดียวหนึ่งอาทิตย์ต่อมา"เพราะอะไร""ไม่มีเหตุผล"พรเกียรติจ้องลูกชายตัวเองนิ่ง ไหนมันบอกว่าจะไปหาหนูลูกพีชยังไงล่ะ ทำไมถึงมานั่งพูดจาไร้สาระอยู่ตรงนี้ แผ่นดินมาหาพ่อในช่วงเช้าเพื่อขอให้ท่านถอนหมั้นระหว่างเขากับหญิงสาว เขาไม่ต้องการหมั้นกับเธอแล้ว ไม่มีความจำเป็นอะไรอีกต่อไปสำหรับผู้หญิงคนนี้ ทว่าท่านกลับไม่เห็นด้วย พรเกียรติยืนยันว่ายังไงก็จะไม่ถอนหมั้นให้ทั้งสอง อยากให้แผ่นดินกลับไปคิดดี ๆ ก่อน มองย้อนกลับไปในวันที่ตัวเองรักหญิง
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 28 ความสัมพันธ์ที่จบลง
“....” แผ่นดินกลับมาถึงห้องของคนตัวเล็ก เขาพาตัวเองไปนั่งบนโซฟากลางห้อง โดยที่ภายในห้องยังคงมืดสนิท และเขาก็หวังว่าสิ่งที่ได้ยินมาจะเป็นเพียงคำโกหก เธอคงเลือกกลับมาหาเขาที่กำลังรออยู่ใช่ไหมเข็มนาฬิกาเดินไปเรื่อย ๆ กระทั่งถึงเช้า สุดท้ายแล้วลูกพีชก็ทิ้งให้แผ่นดินรออยู่ในห้องนี้เพียงคนเดียว โดยที่เธอไปสนุกกับผู้ชายอีกคน เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะเจ็บปวดกับความรักได้ขนาดนี้ ทั้งที่ทุ่มเทความรักทั้งหมดให้กับผู้หญิงคนหนึ่งมาโดยตลอด แต่สิ่งที่อีกฝ่ายตอบแทนกลับเป็นการหักหลัง มันคงไม่เจ็บเลยถ้าผู้ชายคนนั้นเป็นคนไกลตัว ถ้าไม่รักกันแล้วก็ควรบอกกันตรง ๆ ไม่ควรทำแบบนี้กับเขาเลย แม้แต่โทรศัพท์เธอยังไม่โทรมาหาสักสาย การที่เราเห็นแฟนของตัวเองไปกับผู้ชายคนอื่น ไม่มีใครรับได้หรอกนะ รักเขาแทบตาย ห่วงเขาฉิบหาย กลัวว่าเขาจะอยู่ไม่ได้ กลัวว่าอาหารที่นี่จะไม่ถูกปาก กลัวว่าอากาศจะหนาวจนเกินไป แม่งกลัวไปทุกเรื่องที่เขาต้องเจอ แต่สุดท้ายเธอมาทำแบบนี้เหรอวะ นี่คือสิ่งตอบแทนของคนที่ซื่อสัตย์มาโดยตลอดใช่ไหม รักแทบตาย ห่วงแทบตาย สุดท้ายแม่งก็โดนหักหลัง เจ็บสุดตรงที่สองคนนั้นเป็นคนที่เรารักยังไงล่ะ“เธอโคตรใจร้าย
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 27 เจ็บชิบหาย
ย้อนกลับไปในอดีตณ สหรัฐอเมริกา“พี่แผ่นดิน” หญิงสาวใบหน้าจิ้มลิ้มตะโกนเรียกแฟนหนุ่มที่ยืนรออยู่หน้ามหาวิทยาลัย แผ่นดินหันไปยิ้มให้แฟนสาวพร้อมกับเดินเข้าไปหา ทั้งสองโผกอดกันด้วยความคิดถึง เนื่องจากลูกพีชมาเรียนที่ต่างประเทศ และคนที่ต้องเดินทางมาหาอยู่บ่อย ๆ ก็คือแผ่นดิน แม้ว่าทั้งสองจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ความรักก็ไม่เคยจืดจางไปเลยสักครั้ง แผ่นดินไม่เคยน้อยใจแฟนสาวที่เรียนหนักจนไม่มีเวลาให้ เขากลับเข้าใจว่านี่คืออนาคตของเธอ จึงอยากสนับสนุนให้คนตัวเล็กทำมันออกมาให้ดีที่สุด และจะคอยเป็นกำลังใจให้อยู่ตรงนี้เสมอ“ไหนบอกจะไม่มาหาหนูไง” ใบหน้าสวยง้ำงอ แผ่นดินบอกกับเธอว่าเดือนนี้ไม่ได้มาหาเหมือนทุกครั้ง เพราะติดงานสำคัญ ต้องเลื่อนไปเป็นเดือนหน้าแทน“อยากเซอร์ไพรส์” แค่อยากแกล้งแฟนตัวเองไปเท่านั้นแหละ ใครจะปล่อยให้คอยล่ะ เขาต้องรีบเคลียร์ตัวเองให้ว่าง เพื่อจะได้มาอยู่กับเธอนานหน่อย เอาเวลาทั้งหมดยกให้เธอคนเดียวไปเลย“นิสัยไม่ดีเลยนะ”“เป็นไงบ้าง เหนื่อยไหม”“ไม่เลยค่ะ คิดถึงพี่แผ่นดินมากกว่า^^”“ปากหวาน”“อย่างอื่นก็หวานนะ^^” คนขี้เล่นชอบพูดแหย่ให้แฟนหนุ่มหมดความอดทน แล้วมันก็จะไปจบที่เรื่องอ
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 26 ความจำเสื่อม
ณ โรงพยาบาลหญิงวัยกลางคนเดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน กำลังจะเข้าไปทำความสะอาดห้อง แต่พอเปิดประตูเข้าไปก็พบหญิงสาวนอนหมดสติอยู่บนพื้น นาทีนั้นแม่บ้านตกใจจนทำอะไรไม่ถูก จึงโทรเรียกสามีที่ทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยอยู่ในคอนโดแห่งนี้ รวมถึงนิติบุคคลให้ขึ้นมาช่วย จากนั้นจึงหามเธอส่งโรงพยาบาลทันทีไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ แม่บ้านทำได้เพียงเก็บความสงสัยเอาไว้กับตัวเอง ระหว่างที่รอให้หมอตรวจเช็กอาการหญิงสาว ทางด้านนิติบุคคลได้ติดต่อหาญาติ และตอนนี้ก็รอแค่ญาติมาหาเท่านั้น ตอนที่ทุกคนพาลูกพีชมาส่งโรงพยาบาล ใบหน้าของเธอขึ้นสีแดงจัด ดวงตาทั้งสองข้างมีน้ำใส ๆ ไหลออกมาไม่หยุด ไม่รู้ว่าเธอป่วยเป็นอะไรกันแน่ ตอนนี้ทำได้แค่รอให้หมอออกมาแจ้งอาการตึก ตึกผ่านไปสักพักก็มีเสียงฝีเท้าวิ่งดังมาแต่ไกล ก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะเข้ามาหยุดนิ่งข้างหญิงวัยกลางคนพร้อมกับเสียงหอบหายใจ แม่บ้านหันไปมอง แล้วก็พบกับร่างสูงที่มีใบหน้าเรียบนิ่ง ตามกรอบหน้าเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ ตอนที่มีคนโทรไปแจ้งว่าลูกพีชเข้าโรงพยาบาล สมองเขาตอนนั้นไม่รับรู้อะไร คิดแค่ว่าตัวเองต้องรีบมาหาหญิงสาวให้เร็วที่สุด ทั้งที่แม่งไม่ต้องสนใจ
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 2 คืนนี้ว่างไหม
ให้ตัวเอง“พี่เอามาฝาก” เขามองซ้ายมองขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ตรงนี้ จึงใช้สรรพนามที่เอาไว้เรียกเวลาอยู่ด้วยกันสองคน ทว่าหญิงสาวกลับรู้สึกตกใจจึงหันขวับมองไปรอบ ๆ ตัวเองก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก“แกล้งฝันอีกแล้ว” นี่แหละผู้หญิงที่พ่อเขาพูดถึงก่อนหน้านั้น เธอชื่อว่า 'ฝันดี' ฝันดีเป็นพนักงานใ
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 1 น้องสาว
ณ คฤหาสน์ตระกูลปรีดิวัฒน์“พ่อเรียกผมมาทำไม” ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาภายในคฤหาสน์หลังใหญ่ ทันทีที่เดินมาถึงห้องนั่งเล่น ปากหยักได้รูปจึงเอ่ยถามผู้เป็นพ่อพลางหย่อนตัวนั่งลงฝั่งตรงข้าม“พรุ่งนี้น้องจะไปฝึกงานที่บริษัท ดูแลน้องให้ดี” ประมุขของบ้านเอ่ยกำชับลูกชายเพียงคนเดียวของตน เพราะลูกพีชเป็นหลานสาวเพี
ผิดที่รักคนใจร้าย INTRO
ตึก ตึก“รอด้วยค่ะ!” เสียงที่ดังมาจากข้างหลัง เรียกสายตาผู้คนในละแวกนั้นให้หันมองด้วยความตกใจ เช่นเดียวกับร่างสูงที่ยืนอยู่ในลิฟต์ เขาจึงเอื้อมมือไปกดไม่ให้ประตูปิดลงเพื่อรอเธอ“ขอบคุณค่ะ แฮ่ก~” เมื่อเข้ามาอยู่ด้านในตัวลิฟต์ ใบหน้าเปื้อนหยาดเหงื่อจึงหันไปเอ่ยขอบคุณ“ชั้นไหนครับ”“37ค่ะ” เมื่อได้รับ
You May Also Like
วิศวะร้ายพลาดรัก
Re-match I รีแมทช์84.7K viewsOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat115.1K viewsรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat74.0K viewsCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI111.6K viewsรู้ว่าร้ายแต่ใจก็รัก
ไออุ่นในฤดูหนาว456 viewsเด็กเลี้ยงของนายหัวบดินทร์
มนต์ศิขริน221 viewsความลับสาวใหญ่
สนามอารมณ์121 viewsชายาชนบทของอ๋องทรราช
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว205 views
