LOGINShare
บทที่ 20
Latest chapter
พบเธอครั้งเดียว แพ้ไปทั้งชีวิต บทที่ 25
“ผมได้รับข่าวว่าเซี่ยหลินหลินแอบหนีมาที่เมืองข้างเคียง แล้วบังเอิญว่าคุณก็มาทำงานที่นี่พอดี ผมเลยกลัวว่าจะเกิดอันตรายขึ้น”“ยังดีที่มาทันเวลา”ขณะที่พูดอยู่ เปลือกตาของเขาก็ยิ่งหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ ก่อนภาพตรงหน้าจะดับวูบ แล้วทั้งร่างก็ทรุดล้มอย่างกะทันหันเสิ่นชิงฮวานรีบโอบรับเขาไว้โดยไม่รู้ตัว ไม่ปล่อยให้เขาล้มลงกับพื้นและเพราะจังหวะนี้เอง เธอจึงได้เห็นแผ่นหลังของเขากรดซัลฟิวริกที่เซี่ยหลินหลินสาดออกมาล้วนตกลงบนแผ่นหลังของเขา แม้จะมีเสื้อผ้าขวางกั้นอยู่ชั้นหนึ่ง แต่ตอนนี้แผ่นหลังบริเวณนั้นก็เปรอะชุ่มไปด้วยเลือดสดเสียแล้วน้ำตาของเสิ่นชิงฮวานพลันยิ่งไหลพรากหนักกว่าเดิม เธอรีบไปพร้อมกับบอดี้การ์ดของเขา ช่วยกันพาเขาส่งโรงพยาบาลกว่าจะส่งฟู่ซือเหนียนเข้าไปในห้องผ่าตัดเพื่อรับการช่วยเหลือฉุกเฉินได้สำเร็จ เฮ่อสิงโจวก็รีบเร่งตามมาถึงเช่นกันพอเห็นเสิ่นชิงฮวานอยู่หน้าห้องผ่าตัด เฮ่อสิงโจวก็พุ่งตรงเข้าไปหา และสิ่งแรกที่ทำคือรีบตรวจดูว่าเธอได้รับบาดเจ็บหรือเปล่าเสิ่นชิงฮวานเอ่ยทั้งน้ำตา “ฉันไม่เป็นไรค่ะ มันตกใส่ฟู่ซือเหนียนไปหมดแล้ว”ขณะที่พูด น้ำตาของเธอก็ยิ่งไหลพรากหนักกว่าเดิมเ
พบเธอครั้งเดียว แพ้ไปทั้งชีวิต บทที่ 24
เสิ่นชิงฮวานไม่คิดเลยว่าเซี่ยหลินหลินจะถึงกับตามมาจนถึงเมืองข้างเคียง เพียงเพื่อเล่นงานเธอเสิ่นชิงฮวานกัดฟันเอ่ย “เซี่ยหลินหลิน คุณเป็นบ้าอะไรของคุณ?”เมื่อลองถามตัวเองดู แม้เธอจะไม่ได้เป็นมิตรกับเซี่ยหลินหลินมากมายอะไร แต่ก็ไม่เคยเป็นฝ่ายไปล่วงเกินอีกฝ่ายก่อนเลยสักครั้งกลับเป็นเซี่ยหลินหลินเสียอีกที่ทุกครั้งเอาแต่กัดไม่ปล่อย หาเรื่องเธอไม่ยอมเลิกรานอกประตู น้ำเสียงของเซี่ยหลินหลินแฝงความวางอำนาจ “เธอแย่งผู้ชายของฉันไป คิดว่าฉันจะปล่อยเธอไปง่ายๆ แค่นี้หรือไง? ตอนอยู่เมืองจิงมีทั้งฟู่ซือเหนียนกับเฮ่อสิงโจวคอยปกป้องเธอ แต่ตอนนี้อยู่ที่นี่ ฉันจะดูซิว่ายังมีใครปกป้องเธอได้อีก!”เพราะฟู่ซือเหนียนได้กล่าวเตือนตระกูลฟู่ ช่วงนี้เธอจึงถูกพ่อแม่กักให้อยู่แต่ในบ้านมาโดยตลอด และไม่อนุญาตให้เธอออกไปไหนเซี่ยหลินหลินจะทนกล้ำกลืนความคับแค้นเช่นนี้ได้ยังไงกันเธอหาเรื่องตระกูลฟู่ไม่ไหว หรือแม้แต่เสิ่นชิงฮวานคนเดียว เธอก็ยังหาเรื่องไม่ได้อีกงั้นเหรอ?ถ้าไม่ใช่เพราะเสิ่นชิงฮวาน แล้วเธอจะถูกตระกูลฟู่เพ่งเล็งได้ยังไงเล่า?เธอเกลียดเสิ่นชิงฮวานเข้ากระดูกมานานแล้วเพียงแต่ช่วงนี้ทั้งฟู่ซือเหนีย
พบเธอครั้งเดียว แพ้ไปทั้งชีวิต บทที่ 23
ทันทีที่เสิ่นชิงฮวานมาถึงเมืองข้างเคียง จู่ๆ ความรู้สึกถึงอันตรายอย่างไร้ที่มาก็ผุดขึ้น ราวกับว่ากำลังมีใครบางคนจับจ้องเธออยู่เธอกวาดสายตาสังเกตรอบด้านโดยไม่รู้ตัว ทว่าทุกคนที่เดินผ่านไปมาล้วนดูเป็นเพียงคนสัญจรธรรมดามองใครก็ดูน่าสงสัยไปหมด แต่ไม่ว่าจะมองใคร กลับเหมือนเป็นเธอเองที่คิดมากเกินไปเสิ่นชิงฮวานเร่งฝีเท้า ไม่นานก็ออกจากสนามบินไปสมทบกับเพื่อนร่วมงานที่อยู่ในเมืองข้างเคียงหลังจากพบกับเพื่อนร่วมงานแล้ว ความรู้สึกว่ากำลังถูกใครบางคนลอบจับตามองก็เบาบางลงเล็กน้อยเสิ่นชิงฮวานไม่ได้คิดเรื่องนั้นต่อ เธอไม่ได้ไปพักที่โรงแรม แต่ตรงไปยังบริษัทสาขาพร้อมเพื่อนร่วมงานทันที จากนั้นจึงพาเพื่อนร่วมงานของบริษัทสาขาไปพบฝ่ายคู่ค้าด้วยกันหลังจากวุ่นอยู่กับงานมาตลอดทั้งวัน เธอถึงได้กลับโรงแรมเพิ่งจัดข้าวของเข้าที่เรียบร้อย โทรศัพท์ของเสิ่นชิงฮวานก็ดังขึ้นทันทีพอเห็นว่าเป็นสายจากเฮ่อสิงโจว เสิ่นชิงฮวานก็เผลอยิ้มบางๆ ออกมา ก่อนจะกดรับสายทั้งสองจึงพูดคุยกันถึงความคืบหน้าของงานในวันนั้นไปตามธรรมชาติเดิมทีงานความร่วมมือครั้งนี้ เฮ่อสิงโจวควรเป็นคนมาเจรจาด้วยตัวเอง แต่พอดีมีเรื่องกะทัน
พบเธอครั้งเดียว แพ้ไปทั้งชีวิต บทที่ 22
เสิ่นชิงฮวานไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ฟู่ซือเหนียนจะมีมุมตื๊อไม่เลิกแบบนี้ด้วยเช้าวันรุ่งขึ้น ตอนกำลังจะออกไปทำงาน ฟู่ซือเหนียนก็มารออยู่หน้าประตูบ้านแล้ว ในมือหิ้วอาหารเช้าหนึ่งชุด เป็นชุดที่เธอเคยสั่งเป็นประจำสมัยยังอยู่ที่ฟู่ซื่อฟู่ซือเหนียนยื่นมันไปให้เธอ “ของที่เมื่อก่อนคุณชอบกินที่สุด”เสิ่นชิงฮวานเหลือบมองแวบหนึ่งด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ “ที่เมื่อก่อนฉันสั่งบ่อย ไม่ใช่เพราะฉันชอบกิน แต่เพราะคุณต่างหากที่ชอบ ฉันไม่ชอบของว่างของร้านนั้นเอามากๆ”สีหน้าของฟู่ซือเหนียนแข็งค้างไปทันทีจังหวะนั้นเอง เฮ่อสิงโจวที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็เปิดประตูออกมาพอดี ในมือหิ้วอาหารเช้ามาสองชุดเสิ่นชิงฮวานรับมาหนึ่งชุด แล้วเดินไปข้างหน้าพร้อมกับเฮ่อสิงโจวฟู่ซือเหนียนนิ่งอึ้งไปไม่กี่วินาที ก่อนจะรีบตามขึ้นมา“ถ้าอย่างนั้นคุณชอบกินอะไร พรุ่งนี้ผมค่อยเอามาให้คุณใหม่”เสิ่นชิงฮวานหันไปมองเขา “ประธานฟู่ ฉันยังชอบมาดหยิ่งทะนงไม่ยอมใครของคุณมากกว่านะ”ฟู่ซือเหนียน “…”เฮ่อสิงโจวหลุดหัวเราะออกมานี่เป็นครั้งแรกที่ฟู่ซือเหนียนได้เห็นเสิ่นชิงฮวานในมุมฝีปากจัดเช่นนี้ ขณะขุ่นใจ ก็ยังอดรู้สึกแปลกใหม่อยู่บ้างไม่ไ
พบเธอครั้งเดียว แพ้ไปทั้งชีวิต บทที่ 21
ฟู่ซือเหนียนเหมือนจะตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง แทบจะเอ่ยปากบอกเธอโดยสัญชาตญาณว่าไม่ต้องพูดต่อแล้วแต่ริมฝีปากของเขากลับสั่นระริก ทั้งที่อยากเอ่ยห้าม กลับพูดอะไรออกมาไม่ได้เขารู้ดีว่า คำพูดที่เธอกำลังจะเอ่ยออกมา จะต้องทำให้เขาเจ็บปวดแทบขาดใจแต่เขากลับยังอยากฟังว่า เพราะอะไรกันเสียงอันไพเราะของเสิ่นชิงฮวานดังเข้าหูเขา ทว่าทุกคำกลับกลายเป็นคมมีด กรีดแทงเขาจนราวกับทั่วทั้งร่างอาบชุ่มไปด้วยเลือดเธอเอ่ยเสียงเบาว่า “ฟู่ซือเหนียน จริงๆ แล้วการตกหลุมรักคุณเป็นเรื่องง่ายเหลือเกิน คุณทั้งเก่งและโดดเด่น คุณมีพรสวรรค์ในแวดวงธุรกิจมาก คำชี้แนะเพียงไม่กี่คำที่คุณพูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจ ก็ทำให้ฉันได้เรียนรู้อะไรมากมาย”“แต่การรักคุณ มันเหนื่อยมากจริงๆ ตลอดเจ็ดปี ฉันทุ่มสุดกำลังวิ่งไล่ตามคุณอยู่ข้างหลัง เพื่อให้ตัวเองสามารถยืนเคียงข้างคุณได้ ก้าวเล็กๆ ที่คุณก้าวออกไปอย่างง่ายดาย ฉันกลับต้องไล่ตามทั้งวันทั้งคืนแทบไม่ได้หลับได้นอน”“ฉันทำได้เพียงใช้ชีวิตวนเวียนอยู่รอบตัวคุณ จนไม่มีแม้แต่สิ่งที่ตัวเองชอบอีกต่อไป ฉันเป็นเพียงเลขานุการของฟู่ซือเหนียน ฉันมีตัวตนอยู่ก็จริง แต่กลับไม่เคยได้ใช้ชีวิตในแบ
พบเธอครั้งเดียว แพ้ไปทั้งชีวิต บทที่ 20
ฟู่ซือเหนียนกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว มองเธออย่างประหม่าอยู่บ้างเสิ่นชิงฮวานเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความประหลาดใจคิดไม่ถึงว่าคนอย่างฟู่ซือเหนียน ก็มีวันที่คิดจะหวนกลับไปหาคนรักเก่าเหมือนกัน?แต่แทบไม่ต้องคิด เธอก็ส่ายหน้า “ไม่ค่ะ”ฟู่ซือเหนียนมองเธออย่างนิ่งอึ้ง ก่อนย้ำว่า “ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่เป็นแฟนสาวของผมอย่างเป็นทางการ”คราวนี้เสิ่นชิงฮวานประหลาดใจจริงๆ เธอมองเขาอย่างตกตะลึงฟู่ซือเหนียนดูไม่คุ้นเคยกับการทำเช่นนี้อยู่บ้าง แต่ยังคงจ้องมองเธออย่างดื้อดึง น้ำเสียงอ่อนลงจนแทบเป็นการวิงวอน“ได้ไหม?”เสิ่นชิงฮวานนิ่งไปเพียงสามวินาที ก่อนค่อยๆ ส่ายหน้า “เรากลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว”แววตาของฟู่ซือเหนียนค่อยๆ หม่นลงทีละน้อยเขามองเสิ่นชิงฮวาน ก่อนรีบอธิบายอย่างร้อนรนและทำอะไรไม่ถูก“ชิงฮวาน คุณอยู่ข้างผมมาตั้งหลายปี ผมสัมผัสได้ว่าคุณใส่ใจผมแค่ไหน และรักผมมากแค่ไหน”“คนที่รักผม คนที่เข้าหาผมมีมากมาย บางคนอาจเป็นเพราะสถานะและความมั่งคั่งของผม บางคนอาจเพียงเพราะหน้าตาของผม ผมยอมรับว่า ครั้งหนึ่งผมไม่เคยเห็นค่าความรู้สึกที่คุณมีให้เลย”“กว่าผมจะเริ่มรู้ตัว ผมก็ตกหลุมรักคุณไปตั้
You May Also Like
หลังคู่หมั้นไปมีลูกกับผู้หญิงอื่น ฉันก็อุทิศตัวให้กับการวิจัย
Anonymous12.8K viewsมีเพียงความคิดถึง...ที่ไม่สิ้นสุด
เฉินเหนียนเหนียน7.2K viewsยามใบไม้ผลัดใบ
มู่หือ5.9K viewsถูกทอดทิ้งครั้งที่ 99
มอร์ลิน8.0K viewsอดีตปลิวหายไปพร้อมสายลมและหิมะ
เสี่ยวหลี1.2K viewsเมื่อเกล็ดน้ำแข็งเริ่มละลาย
ลีร่า1.7K viewsอย่าได้พบเจอกันอีกเลย
เฟิงหัว1.9K viewsรักผิดมานานปี ต่อให้ลึกซึ้งก็ไม่สมหวัง
จิ่วเฟิง1.3K views
