LOGIN“ขอเวลา สี่ห้าวันให้พ่อกับแม่ฮันนีมูนกันหน่อยนะ แล้วจะกลับไปรบกับลูกต่อ” อดิศวรหันกลับมาจับที่ไหล่ภรรยาสาวให้มาเผชิญหน้า ส่งสายตาหวานฉ่ำ “อะไรคะเนี่ย ลูกห้าแล้วนะ ยังจะหวานอีก” ยาริกายิ้มเขิน “หวานแบบนี้ตลอดไปครับ จะรักยิ่งๆ ขึ้นไปเชื่อไหมแยม แต่ตอนนี้ผมขอเบรคสักห้าวัน ฝากลูกไว้กับปู่ยา และทวดๆ ก่
ภายในห้องรับประทานอาหาร อดิศวรกำลังสอนให้ อ้น อัคราวัฒน์ ตักอาหารกินเอง ในขณะที่ยาริกากำลังป้อนข้าวให้อั๋น อัคราวุธยาริกาหันไปมองสามีที่กำลังสอนแฝดพี่อย่างใจเย็น “อ้น หัดทานข้าวเองครับ ตักแบบนี้พ่อตักให้ดู” อดิศวรสอนอย่างใจเย็น “โถ คุณศวร ลูกยังเล็กอยู่เลย แยมอยากป้อนข้าวลูก” “ผมอยากให้ลูกช่วยต
สามปีต่อมา ยาริกามองภาพพ่อและลูกๆ ที่วิ่งเล่นกันที่สนามอย่างมีความสุข นึกย้อนไปเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา งานแต่งงานของเธอกับอดิศวรจัดอย่างยิ่งใหญ่ โดยมีลูกแฝด ทั้งสอง อ้น และ อั๋น อัคราวัฒน์ และ อัคราวุธ กรณ์วิภาคและตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ อีกหกสัปดาห์ จำได้ว่าหลังจากอดิศวรรู้ก็รีบจัดงานแต่งงาน แบ
“แยมแน่ใจนะว่าจะไม่อันตรายกับลูก ศวรกลัวว่า..” อดิศวรจ้องมองตาภรรยาสาว ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ยาริกาพยักหน้าเบาๆ ยิ้มเขิน พร้อมกับกอดชายหนุ่มกระชับ “ก็อย่ารุนแรงสิคะคุณพ่อ ทำเบาๆ หมอก็ไม่ห้ามหรอกค่ะ นอกจากจะหกอาทิตย์ก่อนคลอดหรือเปล่า แยมไม่แน่ใจ” ยาริกาใช้เล็บกรีดเบาๆ ที่หน้าอก “คุณเรียกผมว่า “คุณพ่อ
ยาริกาน้ำตาไหลตลอด ด้วยความตกใจ ซึ้งใจ ตื่นเต้น มีความสุข ไม่รู้ความรู้สึกไหนมาก่อนแต่มันผสมปนเปกันไปหมด หญิงสาวพยักหน้าๆ ยกมือปิดปาก รับดอกไม้แล้วสวมกอด ท่ามกลางเสียงเชียร์จากเพื่อนๆ ร่วมรุ่น และอีกหลายชั่วโมงต่อจากนั้น มิตติ้งร่วมรุ่นท่ามกลางทะเลแสนสวย และเพื่อนสนิท ทำให้ปาร์ตี้เต็มไปด้วยความสนุกส
สามวันผ่านไป หลังจากประชุมผู้แทนประกอบการโรงแรมที่มิลานสามวัน ยาริกาเพิ่งเห็นมาดบอสของอดิศวรเป็นครั้งแรกเวลาเค้าจริงจังกับการทำงานทำให้เค้าดูมีเสน่ห์ หญิงสาวมองสามีอย่างภาคภูมิใจ ตลอดสามวันที่มีนัดตลอดทั้งวัน ตารางแน่นมากๆ ทำให้แทบจะไม่มีส่วนตัวกันเลย วันนี้ยาริกามีความหวังว่าคงได้ไปเดินเล่นในเมือง
“ พี่หมอ” กอหญ้าตกใจ “ พี่รู้ว่า ญ่ายังเรียนไม่จบแล้วญ่าก็อยากจะเรียนให้จบ พี่รอได้เราหมั้นกันก่อนก็ได้” “ ไม่ใช่ โถ พี่หมอ ญ่า..” กอหญ้าเริ่มน้ำตาคลอเมื่อรู้สึกว่าต้องบอกให้ชายหนุ่มที่ยืนตรงหน้ารู้กับสิ่งเลวร้ายที่เกิดขึ้นกับตน ระหว่างที่ทั้งสองกำลังตกอยู่ในภวังค์ของความอ
“ ช่วงนี้เป็นช่วงระยะทำใจอ่ะพี่หมอ” ต้นตาลพูดนัยน์ตาเศร้า ต้นน้ำส่งสายตาแห่งความห่วงใยให้พี่สาวคนโต ก่อนจะเดินเข้ามานั่งข้างๆ นางพยาบาลสาวโอบกอดพี่สาวก่อนซบหน้าที่บ่าอย่างที่นายแพทย์หนุ่มเห็นว่าช่างน่ารัก “ พี่ตาล มีอะไรปรึกษาน้ำได้นะ น้ำอยู่ตรงนี้นะพี่” “ ยัยบ๊อง พี่ไม่ได้เป็นอะไร มันเป็นเรื่อ
“ ชักไม่อยากทานข้าวแล้ว อยากทาน ญ่ามากกว่า” “ บ้า หื่นไม่เข้าท่าเลย คุณกริช” “ พี่กริช เรียกฉันว่า พี่กริช” “ ค่ะ พี่กริช” “ น่ารักจัง เดี๋ยวจะพาไปเที่ยว เป็นการตอบแทนความน่ารักของเธอ” “ ขอบคุณค่ะ” กอหญ้ายิ้มอ่อนหวาน กริชชัยตะลึงในความสวย น้อยครั้งที่จะเห็นหญิงสาวยิ้มให้กับตนเอง ดังนั้นกริชชัย
“ นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ สรุปอยากรู้จริง ๆ ฉันมีความหมายอะไรกับเธอบ้างไหมเนี่ย” กอหญ้านิ่งอึ้ง เงียบ ริมฝีปากเม้มแน่น “ ตอบไม่ได้ เพราะมันคือความจริงๆ ทุกทีฉันต้องเป็นฝ่ายติดต่อเธอก่อน เธอไม่เคยโทรหาฉันก่อนแม้แต่ครั้งเดียว ถ้าฉันไม่ไลน์บ่อยๆ เธอก็ไม่ตอบ ฉันส่งยี่สิบครั้ง เธอตอบครั้งเดียว สรุปฉ







