Mag-log inหลังจากที่คิมหันต์พามิเกลไปฝากครรภ์ตามที่ปราณบอก และก็อย่างที่คาดเธอท้องได้2เดือนแล้ว ความฝันที่คิมหันต์จะมีลูกกับมิเกลกับกำลังจะเป็นจริงแล้ว ใบหน้าหล่อยิ้มแป้นออกมาจากโรงพยาบาลไม่ยอมหุบ แถมยังเอาอกเอาใจมิเกลแทบจะตลอดเวลา แต่เนื่องจากแค่เห็นหน้า ได้กลิ่นตัวก็ทำเอาร่างบางนั้นถึงกับอ้วกแตกอ้วกแตนทุกครั้ง จนเธอต้องไปนั่งข้างๆ จิมที่เป็นคนขับ ส่วนคิมหันต์ไปนั่งเบาะท้ายรถตู้"เวรกรรมอะไรของกูวะ...ที่ต้องมานั่งท้ายรถแบบนี้"คิมหันต์เอ่ยบอกตัวเอง ด้วยใบหน้าสุดเซ็ง7เดือนต่อมา...เสียงเด็กทารกร้องเสียงดังลั่นห้องคลอด ทำให้คิมหันต์ที่ยืนอยู่กับวสันต์ผู้เป็นพ่อ หัวใจพองโตขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงลูกของเขาที่กำลังจะลืมตาดูโลกแล้ว ด้วยมือที่สั่นเพราะความตื่นเต้น จนมันทำตัวไม่ถูก"พ่อ...ลูกผม...เสียงดังเลยพ่อ..."คิมหันต์เอ่ยบอกวสันต์น้ำตาซึมๆ ส่วนวสันต์เองก็เช่นกัน เดินไปเดินมาอยู่หน้าห้องคลอดตูดไม่ติดพื้นเลย เพราะความตื่นเต้นแท้ๆ"ได้ยินๆ ...พ่อได้ยินแล้ว"วสันต์ตอบลูกชายและเพียงไม่นาน ก็มีหมอเปิดประตูออกมาพร้อมกับอุ้มเด็กผู้หญิงหน้าตาสวยถอดแบบกับผู้เ
2ปีต่อมา..."วันนี้อยากกินอะไร...พี่จะได้ให้ป้าแม่บ้านทำให้"คิมหันต์เอ่ยถามภรรยาที่นอนเพิ่งตื่น ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน"อยากกิน...หมึกผัดไข่เค็มค่ะ"มิเกลกล่าวพร้อมกับลุกขึ้นจากที่นอน...แต่แล้วเมื่อเท้าเล็กแตะเข้ากับพื้นเย็นๆ ก็ทำเอาร่างเล็กหน้ามืดล้มลงไปนั่งอยู่บนเตียงดังเดิม"เกล...ไม่สบายเหรอ...ทำไมหน้าซีดขนาดนี้? "คิมหันต์เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง แล้วนั่งลงข้างๆ ร่างเล็ก"หืม...พี่คิมทำไมตัวเหม็นขนาดนี้...ออกไปเลยเกลจะอ้วก"มิเกลไม่พูดเปล่าแต่ดันตัวของคิมหันต์ให้ออกห่างจากตัวเอง ทำเอาคิมหันต์ที่เพิ่งจะอาบน้ำมาใหม่ๆ ยกแขนขึ้นดมอย่างงงๆ"ก็ไม่เหม็นนี่นา...เกลพี่เพิ่งอาบน้ำมานะ...จะเหม็นได้ยังไง? "คิมหันต์ตอบ"หืม...อย่าเข้ามานะ...จะอ้วกจริงๆนะ"พูดจบเธอก็รีบวิ่งเข้าไปอ้วกในห้องน้ำทันที พอคิมหันต์วิ่งตามเข้าไปดู พร้อมกับลูบหลังให้ ก็ยิ่งทำให้เธอยิ่งอ้วกเข้าไปใหญ่ "พี่คิมออกไปห่างๆได้ไหม...เกลเห็นหน้าพี่แล้วอ้วกไม่หยุดเลยเนี้ย"เธอบ่น"ฉิบหายแล้วกู...แล้วคือจะให้พี่ทำยังไงอะ...ก็พี่เป็นห่วง"คิมหันต์สบถกับตัวเอง แต่ก็ไม่วายถามเธอขึ้น"เ
หลังจากวันรับปริญญาจบ พ่อแม่ของมิเกลก็กลับเชียงใหม่ทันที เพราะต้องรีบไปดูแลสวนต่อเลยอยู่ด้วยนานไม่ได้แต่ผ่านไปประมาณอาทิตย์กว่าๆ วสันต์ก็ไปเชียงใหม่ เพื่อไปสู่ขอมิเกลตามสัญญา ด้วยสินสอดเงินสด888ล้านบาท ที่ดินรวม888ไร่ ทองคำแท่ง88แท่ง ทำเอาแม่ของมิเกลเป็นลมแล้วเป็นลมอีกกับสินสอด ทองหมั้นที่มันมหาศาล ทั้งชีวิตก็ยังหาไม่ได้ขนาดนั้น เนื่องจากครอบครัวของคิมหันต์มีเชื้อสายจีน เลข8เลยนับว่าเป็นมงคล5เดือนต่อมา...วันนี้เป็นวันที่คิมหันต์และมิเกลแต่งงานกัน โดยงานจัดขึ้นที่โรงแรมหรูในเครือของคิมหันต์ งานจัดสไตล์จีนๆหน่อย เพราะคิมหันต์มีเชื้อสายจีนผสมอยู่ด้วย ตามธรรมเนียมจีน เธอจึงได้ใส่ชุดเจ้าสาวสีแดง ขับผิวขาวๆ ของเธอวันนี้ ส่วนคิมหันต์สวมสูทสีขาว เนกไทสีแดงลายมังกรสีทองพิธีก็จะมีการไหว้ฟ้า ไหว้ดิน ไหว้บรรพบุรุษ เมื่อไหว้เสร็จก็จะทำการยกน้ำชาให้ฝั่งพ่อแม่ฝ่ายหญิง และตามด้วยยกน้ำชาให้พ่อของคิมหันต์ ตามลำดับขั้นตอนของจีน พิธีไม่มีอะไรมาก หลังจากทำพิธีจบแล้วก็ส่งตัวบ่าวสาวเข้าหอ"เหนื่อยไหม..."คิมหันต์เอ่ยถามภรรยาคนสวยเมื่อทั้งคู่นั่งอยู่บนเตียง
หลายวันต่อมา...วันนี้เป็นวันรับปริญญาของมิเกล ญาติสนิทมิตรสหายต่างพากันมาร่วมแสดงความยินดีกับเธอ วันนี้เธออยู่ในชุดนิสิตที่สวมทับด้วยชุดครุยสีขาวแถบทอง ใบหน้าสวยเฉี่ยว ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโดยช่างแต่งหน้ามืออาชีพ ผมยาวสีแดงมะฮอกกานีถูกม้วนเป็นมวยต่ำ ปล่อยปอยผมดัดลอน ทำให้หน้าดูหวานขึ้น วันนี้เป็นวันที่เธอมีความสุขมากๆ ที่เห็นรอยยิ้มของพ่อแม่อันเป็นที่รักของเธอ ดีใจกับความสำเร็จครั้งนี้ของเธอ และความสำเร็จแรกกำลังจะก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่อย่างเต็มตัว"แม่ยินดีกั่บลูกเน้อมิเกล"น้ำตาแห่งความยินดีปรีดาไหลอาบแก้มของมีนา พร้อมกับโอบกอดร่างบางที่กำลังจะน้ำตาคลอไม่ต่างกัน"อย่าอู่จะอี้เน้อแม่...ลูกจะไค่ไห้ตามก๊ะ...มันจะบ่งามเน้อ (อย่าพูดอย่างนี้...ลูกจะอยากร้องไห้ตามนะ...มันจะไม่สวย) ""ลูกแม่งามปะล้ำปะเหลือขนาดนัก (ลูกแม่สวยมากสวยที่สุดเลย) ""ป้อดีใจ๋เน้อลูก...ตี้หันลูกประสบความสำเร็จ...ป้อฮักลูกเน้อ (พ่อดีใจนะลูก...ที่เห็นลูกประสบความสำเร็จ...พ่อรักลูกนะ) จากนั้นทั้งสามก็โผเข้ากอดกันมิเกลร่วมถ่ายรูปกับครอบครัว กับน้องๆ ในคณะ ต่างคณะ ต่างสาข
2อาทิตย์ต่อมาหลังจากเรื่องวุ่นๆจบลง สวนส้มของมิเกล ก็กลับมาพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส จากตอนแรกเหมือนว่าจะถูกลูกค้ารายใหญ่ตัดขาดธุรกิจกับสวนของเธอ แต่ความบังเอิญ นายทุนใหญ่ที่รับซื้อผลผลิตจากเธอ ดันเป็นเพื่อนของพ่อคิมหันต์ พ่อของคิมหันต์จึงคุยเรื่องนี้ให้ และทางนั้นก็เข้าใจปัญหาของสวนเธอที่ถูกกลั่นแกล้ง ทำให้ผลผลิตต้องเสียหาย แต่ถึงอย่างไรก็ยังคงจะรับส้มและส้มแปรรูปต่างๆ จากสวนเธอต่อพอวสันต์ออกมาจากโรงพยาบาล ร่างกายก็ฟื้นตัวดีมากๆ สภาพจิตใจก็ดีขึ้น จากที่เคยทำงานหนักๆ ตอนนี้คิมหันต์และเหมันต์ก็ให้พักเพิ่มขึ้น ธุรกิจต่างๆ คิมหันต์และเหมันต์ก็เป็นคนจัดการกันทั้งหมด ทำให้วสันต์ถึงกับเบาใจขึ้นมากๆ ตั้งแต่ทุกอย่างปลดล็อก วสันต์ก็มีสุขภาพที่ดีขึ้นแถมอารมณ์ดีขึ้น มีความสุขมากขึ้น"อีกไม่กี่วันก็จะรับปริญญาแล้ว...ตื่นเต้นไหม? "คิมหันต์เอ่ยถามมิเกลที่อยู่ในอ้อมกอดของเขา ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล"ตื่นเต้นสิ...วันนี้แม่กับพ่อจะมา...เดี๋ยวเกลก็ว่าจะไปทำความสะอาดคอนโด...พ่อกับแม่จะได้เข้าพัก""จะไปคอนโดให้แออัดทำไม...ให้พ่อแม่ท่านพักในที่ที่สบายกว่านี้ไม่
"เรื่องนั้น..."คิมหันต์เปิดประเด็นขึ้นทันทีที่สองเท้าหยุดลง พร้อมกับหันหน้ามาประจันกับเพื่อนร่วมธุรกิจด้วยกัน ใบหน้าฉายแววจริงจัง ดวงตาคมกริบจ้องมองไปที่แสงเหนืออย่างต้องการคำตอบ"ไม่ต้องห่วง...กูชอบน้องมึงจริงๆ ...ขอโทษที่เกิดเรื่องนั้นก่อนเวลาอันสมควร...แต่มันห้ามไม่ได้จริงๆ ...ก็น้องมึงน่ารัก"แสงเหนือกล่าวตรงไปตรงมา และยังคงชัดเจนกับความรู้สึกตัวเองเสมอ"มึง...จะไม่ทำน้องกูเสียใจใช่ไหม? "แม้จะรู้ว่าเพื่อนของเขาคนนี้เป็นคนยังไง แต่ก็หวั่นกลัวอยู่หน่อยๆ เพราะน้องสาวของเขายังอ่อนหัดกับเรื่องความรักอยู่ เขากลัวว่าน้องจะเสียใจ แม้ว่าชิดตะวันจะเป็นคนสดใส ร่าเริง พูดเก่ง อ้อนเก่ง แสนซน แต่เวลาน้องสาวคนนี้เสียใจ มันเหมือนว่าเขาจะขาดใจไปด้วย เขาจำได้ดีวันที่แม่เสีย น้องสาวของเขาเข้าไปกอดศพแม่ร้องไห้อยู่ตั้งนานกว่าจะยอมให้มูลนิธิเอาร่างของแม่ไป มันเป็นภาพที่บีบหัวใจมากๆ และเขาไม่อยากให้น้องสาวร้องไห้ไม่ว่าจะเรื่องใดก็ตาม เคยได้ยินไหม คนที่ยิ้มเก่ง ยิ้มสดใสที่สุด คือคนที่ร้องไห้เสียใจได้น่าสงสารที่สุด และนั่นแหละคือชิดตะวัน"มึงรู้จักกูดี...มึงถึงได้กล้าเอาน้องสาวมา ทั้