หานชิงหลินคนใหม่ 2

คืนนั้นชิงลี่แอบมาหาจางฉวนแล้วบอกกล่าวเรื่องราว

ทั้งสองจึงแอบตามหาชิงหลินอย่างเงียบเชียบ ใช้เวลาเพียงไม่นาน ก็บังเอิญเห็นไกลๆ ว่าชิงหลินอยู่กับกงหนิวที่ริมธาร

คู่หมั้นบัดซบกับนังน้องสาวแพศยาจึงสบโอกาสเหมาะที่จะผลักไสชิงหลินให้พ้นตัวอย่างหมดจดงดงาม

พวกมันว่าจ้างพยานมาบีบคั้นชิงหลินเรื่องกงหนิว

วันนั้นจางฉวนทำทีเป็นโกรธกรุ่นหึงหวงไม่ฟังความ ทำให้ชิงหลินที่พูดช้าเสียงเบาไม่อาจทัดทาน เพื่อให้หานอี้ซวนเรียกคุย หมายยุติเรื่องราวมิให้ใหญ่โตบานปลายเสื่อมเสียชื่อเสียง

เมื่อเข้าห้องหนังสือกับหานอี้ซวน จางฉวนทำทียอมสงบสติอารมณ์

เอ่ยปากยินยอมว่าไม่ถอนหมั้น เพื่อเป็นการปกป้องมิให้บ้านหานเสื่อมเกียรติก็ย่อมได้ หากแต่เจ้าสาวของเขาต้องมิใช่สตรีที่ลักลอบมีสัมพันธ์กับชายอื่นอย่างชิงหลิน  

นั่นจึงทำให้บิดาลอบเปลี่ยนสถานะคู่หมั้นของคนพี่เป็นของคนน้องทันที เพื่อที่จะได้ไม่กระทบต่อแวดวงการค้าของเขา

ส่วนมารดาผู้รักสามีเหลือเกินล้วนรู้เห็นเป็นใจมิกล้าขัด

ในขณะที่ชิงลี่ยังปลอบประโลมชิงหลินไม่ห่างกาย บอกอย่างอ่อนโยนด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานไร้เดียงสาว่าเรื่องเลวร้ายจะผ่านไป จางฉวนย่อมให้อภัย และแต่งงานแน่นอน

จากนั้นคนทั้งหมด ก็ช่วยจัดการงานแต่งนี้ให้แก่ชิงหลิน

จางฉวนยังคงทำตัวเป็นคู่หมั้นแสนดี น้องสาวอย่างชิงลี่ยังคงสดใสไร้เดียงสาต่อเนื่อง ทุกคนทำเหมือนไม่เคยเกิดอะไรขึ้น

การแต่งงานผ่านพ้นราบรื่นด้วยดี เพราะชิงหลินดื่มชาที่ต้มจากหญ้าเมามาย ทำให้สมองมึนงง ยิ่งคลุมหน้าพามาทำพิธีก็ยิ่งเห็นภาพไม่กระจ่าง กระทั่งถูกพาตัวเดินเข้ามาที่บ้านหลังนี้ ก็ยังจับสังเกตมิได้

ซานซานเหลือบตามองกราดไปทั่วบ้านทรุดโทรมหลังนี้ ที่เมื่อคืนชิงหลินเห็นไม่ถนัด หากแต่เวลานี้กลับชัดเจนยิ่งนัก

นางเห็นมีร่องรอยการถูกเผาไหม้บางส่วนที่ได้รับการซ่อมแซมแล้ว ซึ่งก็คาดเดาสถานการณ์ได้ไม่ยาก

แผนขู่บังคับชายผู้มีพระคุณย่อมเกิดขึ้น

บ้านหานพาคนบุกบ้านหลังนี้อย่างเอิกเกริกอุกอาจ

ทั้งยังข่มขู่คำรามก้องใส่หน้ากงหนิวว่า หากไม่ยอมรับชิงหลินเป็นเจ้าสาวจะไปแจ้งทางการ ให้มาจับ โทษฐานล่วงเกินฝ่ายหญิงแล้วปฏิเสธความรับผิดชอบ ให้เรื่องราวใหญ่โตโด่งดังไปทั้งเมือง

ชายพิการหลังค่อมผู้หนึ่ง จะไม่ยินยอมได้อย่างไร

เพื่อการค้าไม่เสียหายของบิดา เพื่อความรักที่เห็นแก่ตัวของมารดา เพื่อที่น้องสาวจักแย่งชิงคู่หมั้นของพี่สาว เพื่อสลัดสตรีน่ารำคาญออกจากชีวิตของจางฉวน เรื่องราวจึงเป็นเช่นนี้

ชิงหลินผู้โง่เขลาต้องถูกกระทำอย่างมิอาจเลี่ยงได้

ดูเถิดว่าผู้ที่ช่วยเหลือชิงหลินจากการตกน้ำกลับกลายเป็นหมากให้ชายโฉดหญิงชั่วไปเสียได้ กระทั่งชาวบ้านยังถูกทำให้กลายเป็นเครื่องมืออย่างง่ายดาย

กงหนิวถูกชาวบ้านรุมด่า ถูกข่มขู่สารพัด ถึงขั้นมาสาดน้ำมันสนเผาบ้านจนเกือบจะมอดไหม้ ยังดีที่ยับยั้งได้ทัน

จากนั้นพวกชาวบ้านก็ยัดเยียดชิงหลินให้กับเขา

การแต่งงานจึงเกิดขึ้นเช่นนี้

ทุกสิ่งล้วนเป็นเพราะชายหญิงต่ำช้าคู่นั้น 

พอคิดถึงกงหนิว ซานซานพลันขมวดคิ้ว

ถึงแม้จะนางเป็นจอมยุทธ์ที่ฝึกวิชาเลวทรามกว่าผู้ใด ความเมตตาเปี่ยมคุณธรรมไม่เคยเผย ทว่าความคิดในแง่เหตุและผลยังคงมี

ศึกบนเตียงนอนเมื่อคืนย่อมไม่อาจโกรธเคืองเขา

นางรู้ดีว่าชายผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมามิได้มีความผิดอันใด และตัวเขาก็กลายเป็นเพียงเครื่องมือให้จางฉวนกับชิงลี่เช่นกัน

ที่สำคัญการเข้าหอในคืนแต่งงานล้วนต้องกระทำอยู่แล้ว

อีกอย่าง…ในความรู้สึกของซานซานนั้น ชายผู้นี้ก็หาได้น่าเกลียดน่ากลัวตามความรู้สึกของสตรีผู้มีสายตาคับแคบดังเช่นชิงหลินไม่ ตรงกันข้าม...ซานซานกลับรู้สึกว่าเขามีเสน่ห์เร้าใจ รูปร่างหรือก็สูงใหญ่ ล่ำสันน่าขยำยิ่ง แค่มีแผลเป็นบนใบหน้าเท่านั้นเอง ชาติที่แล้วก่อนตายนางก็มีเช่นกัน ไม่นับว่าเป็นอันใด

ถึงแม้ว่าใบหน้าจะมีแผลเป็นและหนวดเคราสากระคาย แต่นั่นกลับมิใช่เรื่องใหญ่ เรื่องราวอันน่ารังเกียจเกี่ยวกับชายผู้นี้มีเรื่องเดียว คือเข้าหออย่างอุกอาจจนเกินไป  

หากต้องร่วมเตียงครั้งหน้า นางต้องบอกให้เขานุ่มนวลกว่านี้ จะได้ไม่ฝากความเจ็บระบมให้ร่างนี้มากนัก ควรมีเพียงความเสียวซ่านมากสักหน่อยก็พอ...

ซานซานปิดเปลือกตาลงช้าๆ ยอมรับชะตากรรมนี้แต่โดยดี นางยันกายลุกขึ้น เดินไปยังหีบเสื้อผ้าที่ตั้งอยู่กับสินเจ้าสาว   หลังจากมองอยู่ครู่หนึ่ง จึงสังเกตได้ว่าสินเดิมเหล่านี้ช่างน้อยนิดประหนึ่งแค่ย้ายบ้านเท่านั้น

คนบ้านหานช่างตระหนี่เสียนี่กระไร!

เมื่อหาชุดมาใส่จนเรียบร้อย เกล้าผมเรียบง่าย ปักปิ่นไม้หนึ่งอัน ก็หยิบคันฉ่องขึ้นมามองดวงหน้าของตนเนิ่นนาน

ชิงหลินผู้นี้งดงามไม่เบา ดวงหน้าอ่อนหวาน คิ้วโก่งสวย ดวงตาดำขลับ จมูกโค้งงามรับกับริมฝีปากชุ่มชื่นสีแดงระเรื่อ ผิดกับซานซานคนเดิมที่อัปลักษณ์อย่างสิ้นเชิง

อา...สตรีตรงหน้าคือนางจริงรึ?

ซานซานเอียงหน้าซ้ายขวา น้ำตาปริ่มๆ ด้วยความตื้นตัน ในใจหายโกรธเคืองอาจารย์ที่ลงทัณฑ์ในบัดดล

ชั่วขณะที่กำลังขอบคุณอาจารย์ที่ฆ่ากันให้ตายจนวิญญาณกระเด็นออกมาเข้าร่างสตรีอาภัพผู้งดงาม ซานซานก็เหลือบตามองสภาพอันยับย่นบนเตียงแวบหนึ่ง เห็นมีคราบเลือดสีแดงบนผ้าขาวก็กะพริบตาเบาๆ ในใจนึกเสียดายไม่น้อย ที่ไม่อาจรับรู้ความรู้สึกเสียวซ่านแห่งการเข้าหอ เพราะร่างนี้ทิ้งไว้เพียงความเจ็บหน่วงช่วงกลางลำตัว

เฮ้อ!

หญิงสาวถอนหายใจเสียดายมาก จากนั้นก็เดินสำรวจภายในบ้านอย่างใจเย็น เห็นมีร่องรอยการถูกไฟเผาไหม้เต็มไปหมดก็ให้รู้สึกผิดต่อผู้มีพระคุณของชิงหลิน ที่บัดนี้กลายเป็นสามีของนางแล้ว